ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 708 ผีสาวที่ติดกับดัก
บทที่ 708 ผีสาวที่ติดกับดัก
จ้าวอู่เจียงตัวสั่นเล็กน้อย ภาพที่เห็นทำให้เขานึกถึงความทรงจำที่ไม่ดีเกี่ยวกับการดูภาพยนตร์สยองขวัญในวัยเด็ก
เขาจ้องไปที่บ่อน้ำในลานด้านนอก มือสีขาวซีดที่เคยจับขอบบ่อหายไปแล้ว
ทันใดนั้น เงาร่างสีขาวก็ยืนอยู่ข้างบ่อน้ำ
เงาร่างนั้นสวมชุดยาวสีขาวซีด ผมยาวหนาทึบคลุมใบหน้า มองไม่เห็นหน้าตาในความมืด
“คุณชายจ้าวอู่เจียงอยู่ไหมเจ้าคะ?” เสียงหวานนุ่มละมุนหูดังขึ้นอีกครั้ง
“ไปให้พ้น!” จ้าวอู่เจียงตะโกนเสียงดัง ปิดหน้าต่างทันที
ต่อมา ลมหนาวพัดเข้ามา หน้าต่างเปิดออกอีกครั้ง เงาร่างสีขาวยืนอยู่ตรงหน้าต่างแล้ว
จ้าวอู่เจียงมองเห็นใบหน้าของเงาร่างนี้ชัดเจน
ใต้ผมยาวที่คลุมอยู่ เป็นใบหน้าสีซีดขาวไร้เลือด แต่งหน้าประณีต ดวงตาไม่มีประกาย
ไม่มีพลังของมนุษย์ หรือพลังปีศาจ มีเพียงพลังวิญญาณที่แตกสลาย
ไม่ผิดแน่ นางเป็นผีสาว
จ้าวอู่เจียงมองผีสาวอย่างเย็นชา และปิดหน้าต่างอีกครั้ง คราวนี้เขาใช้คาถาป้องกันบนหน้าต่างเพื่อไม่ให้หน้าต่างเปิดอีก
“คุณชายช่างใจร้ายจริงๆ ไม่ตอบรับหลายครั้ง ยังปิดประตูขวางข้าอีก” เสียงหวานนุ่มแฝงความเยือกเย็นดังขึ้นอีกครั้ง
ผีสาวทะลุผ่านหน้าต่างเข้ามาโดยไม่ไม่จำเป็นต้องทำให้หน้าต่างเปิดหรือเสียหายแม้แต่น้อย
“เจ้ามีธุระอะไร?” จ้าวอู่เจียงเห็นว่าคาถาง่ายๆ ไม่สามารถหยุดผีสาวได้ จึงไม่ขัดขวางอีกต่อไป เขานั่งลงบนเก้าอี้ มองผีสาวที่ลอยตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
“กฎของท่านเมิ่งปั๋วคือห้ามรบกวนผู้เข้าพักในโรงเตี๊ยม เจ้าลืมกฎนั้นไปแล้วหรือ?”
“ข้าไม่ได้รบกวนท่าน เพียงแค่มาทำการค้ากับท่านเท่านั้นเอง” ผีสาวเข้ามาในห้อง เสื้อสีขาวแนบเนื้อจนเผยร่างที่เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจ
“ถึงข้าจะใจกล้า แต่ก็ไม่เอาดีกว่า” จ้าวอู่เจียงมองผีสาวอย่างเย็นชา ใบหน้าสีซีดขาวของนางมีความงดงามแต่แฝงความเยือกเย็นจนน่าขนลุก
เสื้อผ้าของผีสาวมีรอยขาดเผยให้เห็นผิวสีขาวซีดและความงามที่เยือกเย็น
ถ้าเป็นชายทั่วไปที่จิตใจไม่เข้มแข็ง คงต้องอยู่ในสภาพที่หวาดกลัวแต่ก็ยังอยากลองไม่ใช่น้อย
แต่จ้าวอู่เจียงไม่เหมือนผู้ใด เขาไม่กลัว แต่เขามีหลักการ
ความอยากรู้อยากเห็นมากเกินไปเป็นภัยเสมอ
“พลังปีศาจของท่านมีความเยือกเย็นดึงดูดข้า ข้าเพียงต้องการพลังปีศาจของท่าน” ผีสาวเข้ามาใกล้มากขึ้น น้ำเสียงหวานนุ่มยิ่งขึ้น
ภายในห้องเต็มไปด้วยพลังเยือกเย็น ลมหนาวพัดผ่าน
“ท่านต้องการอะไร ข้าจะช่วยตามความสามารถ แต่ถ้าท่านไม่ยอม ข้าจะไปเรียกพี่สาวมา แล้วท่านจะไม่ได้อะไรเลย” ผีสาวขู่อย่างนุ่มนวล
“เจ้ากำลังขู่ข้าหรือ?” จ้าวอู่เจียงพูดเสียงเย็นชา เขาไม่เคยถูกผีสาวขู่มาก่อน
“ข้าเพียงพูดความจริง ไม่ได้ละเมิดกฎของท่านเมิ่งปั๋ว” ผีสาวพูดเสียงนุ่มนวล แต่ใบหน้ายังคงเยือกเย็นไม่เปลี่ยนแปลง
“กลางคืนข้าจะไม่ทำร้ายท่าน แต่ถ้าท่านติดอยู่ในโรงเตี๊ยมนี้ กลางวันท่านจะหนีไปไหนได้?”
“ถ้าข้าขังเจ้าไว้ก่อน เจ้าจะทำอย่างไร?” จ้าวอู่เจียงยิ้มบางๆ ดีดนิ้วสร้างคาถาทองคำปกคลุมหน้าต่างทันที
ผีสาวที่ทะลุผ่านหน้าต่างเข้ามาติดอยู่กับที่ทันที พยายามดิ้นรนแต่ไม่สามารถขยับได้
“เจ้า!” ผีสาวตกตะลึง ไม่เชื่อว่าชายธรรมดาคนนี้จะใช้คาถาของผู้บำเพ็ญได้
คาถาผู้บำเพ็ญและคาถาของนักบวชมีพลังยับยั้งผีได้อย่างมาก
จ้าวอู่เจียงเดินเข้ามาใกล้ พูดอย่างเย็นชา
“ผู้ใดส่งเจ้ามา?”
ผีสาวดิ้นรนอย่างหนัก แต่ไม่สามารถหลุดพ้นคาถาได้ น้ำเสียงนางอ่อนลง
“ข้าหลงไหลในพลังปีศาจของท่านจนหลงผิด โปรดปล่อยข้าไปเถิด”
นางไม่เคยออกจากเมืองอวี้ตู่ แต่รู้ดีว่าผู้บำเพ็ญมีวิธีทำลายวิญญาณของนางได้ไม่ยากเลย
YOU MAY ALSO LIKE
