ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 873 น้ำในแม่น้ำอุ่นขึ้น เป็ดย่อมรู้ก่อน
บทที่ 873 น้ำในแม่น้ำอุ่นขึ้น เป็ดย่อมรู้ก่อน
เจ้าและข้าเดิมทีไร้วาสนา มีเพียงความมุ่งมั่นของเจ้าที่พยายามฝืนไว้
จ้าวอู่เจียงและหยินเถาเอ๋อร์ก็อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
จ้าวอู่เจียงมักใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางบุปผาโดยไม่ยอมให้ใบไม้ติดตัว แต่ครั้งนี้บุปผาอย่างหยินเถาเอ๋อร์กลับเข้าหาเขาด้วยตนเอง ทั้งยังดื้อดึงอยากสานต่อความสัมพันธ์ที่เคยเกิดขึ้น
เมื่อเสื้อผ้าเลื่อนตกพื้น หยินเถาเอ๋อร์ไม่เหลือสิ่งใดปกปิดเรือนร่างอีกแล้ว นางจ้องมองชายตรงหน้า ดวงตาเป็นประกาย มือหนึ่งจับขาตัวเองยกขึ้น พลางโน้มตัวไปข้างหน้า แยกขาพลางกล่าวด้วยเสียงออดอ้อน
“แบบนี้…ได้หรือไม่?”
จ้าวอู่เจียงประคองขางามของหยินเถาเอ๋อร์ พลางลูบไล้แก้มนางเบา ๆ
“เจ้าทำมากพอแล้ว ข้าบอกว่าคราวนี้เป็นข้าที่นอนกับเจ้า ไม่ใช่เจ้าที่นอนกับข้า ข้าจะเป็นฝ่ายลงมือเอง”
หยินเถาเอ๋อร์ส่งเสียงครางรับพึงพอใจ นางคิดถึงจ้าวอู่เจียงที่เช่นนี้เหลือเกิน แขนเรียวคล้องคอชายหนุ่ม ดวงตาเต็มไปด้วยความเสน่หาและปราถนา
“ข้ารู้ว่าเจ้าสนิทกับหลินหลาง ข้าจะไม่ก้าวก่าย ทว่าขอเจ้าแวะมาหาข้าบ่อยครั้งสักหน่อย”
จ้าวอู่เจียงตอบนางด้วยการกระทำ ทำให้หยินเถาเอ๋อร์สั่นสะท้านไปทั้งร่าง
……
ช่วงเวลาเดียวกัน ชั้นที่ยี่สิบสองของดินแดนลับเต๋อเหลียน กำลังเกิดการต่อสู้ดุเดือด
ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งถือหอกยาวสีดำ ต่อสู้กับยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ และตระกูลใหญ่มากมาย
เหล่ายอดฝีมือเข้าสู่สมรภูมิ การต่อสู้รุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
ช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วยามก็มีคนล้มตายไปมากมาย
สาเหตุหลักมาจากการแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิ
ชั้นที่ยี่สิบสองของดินแดนลับเต๋อเหลียน กระดูกจอมจักรพรรดิปรากฏออกมา
กระดูกจอมจักรพรรดิคืออะไร?
เพียงแค่มีคำว่า ‘จอมจักรพรรดิ’ ก็เพียงพอจะอธิบายถึงความล้ำค่าได้แล้ว
จอมจักรพรรดิคือการหลอมรวมร่างกายและวิญญาณเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ สร้างพลังที่ปราศจากข้อบกพร่องใด ๆ
กระดูกจอมจักรพรรดิก็คือ พลังที่ทำให้ร่างกายไปถึงระดับสูงสุดของพลังได้
ไม่ว่าผู้ใดที่ครอบครองกระดูกจอมจักรพรรดิ เพียงแค่ใช้พลังเล็กน้อยก็สามารถแสดงพลังเทียบเท่าพลังขั้นจอมจักรพรรดิได้
เดิมทีข่าวนี้ถูกปิดเป็นความลับ มีคนรู้ไม่มากนัก
แต่ไม่รู้ว่าผู้ใดทำข่าวรั่วไหล ผู้คนหลั่งไหลเข้าสู่ชั้นที่ยี่สิบสองของดินแดนลับเต๋อเหลียน และการแย่งชิงครั้งใหญ่ก็เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังใหญ่ที่ทรงอิทธิพล หรือผู้บำเพ็ญตนเดี่ยวที่มีพลังอันแข็งแกร่งจนยืนอยู่บนจุดสูงสุดของขั้นเทวะ ซึ่งซึ่งเข้าใกล้ขอบเขตจักรพรรดิอย่างยิ่ง
ล้วนเร่งรีบมาเพื่อแย่งชิงกระดูกจอมจักรพรรดิ
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งเช่นหลู่เสี่ยวจิ่นก็ยังถูกสองผู้บำเพ็ญตนขอบเขตเทวะระดับสูงสุดที่มีพลังใกล้เคียงขอบเขตจักรพรรดิลอบโจมตีจนได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
……
จ้าวอู่เจียงไม่รู้เรื่องราวในชั้นที่ยี่สิบสองของดินแดนลับเต๋อเหลียน
แต่หยินเถาเอ๋อร์รู้
เพราะผู้ฝึกตนของสำนักเทียนเหอคอยสืบข่าวให้นาง พอเรื่องกระดูกจอมจักรพรรดิถูกเปิดเผย นางก็รู้ทันที
นางคิดอยากเจอจ้าวอู่เจียงอีกครั้ง จึงคาดว่าเขาน่าจะไปยังชั้นที่ยี่สิบสองของดินแดนลับเต๋อเหลียนจึงเฝ้ารออยู่ที่ชั้นยี่สิบเอ็ด
และนางก็ได้เจอเขาจริง ๆ
พร้อมทั้งทำให้เขามาอยู่กับนางได้อีกครั้ง
นางชอบท่าทีหอบหายใจของจ้าวอู่เจียงยามนี้นัก ไหนจะท่าทางที่เขากำลังเพลิดเพลินกับเรือนร่างของนาง ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่หยินเถาเอ๋อร์ตั้งใจมอบและมอมเมาเขา
นางหวังว่าจ้าวอู่เจียงจะจดจำสัมผัสอ่อนนุ่มละมุนดุจสายน้ำของนางไว้
นางชอบที่จ้าวอู่เจียงกอดเอวของนาง ชอบที่เขาประคองขาเรียวยาว
งชอบกลิ่นอายของเขา
กลิ่นอายปีศาจ ความดุดัน และบางครั้งก็เหมือนเด็ก
นางเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยากอยู่ใกล้ ๆ จ้าวอู่เจียง
ตั้งแต่ครั้งนั้นที่นางล้มเหลวในการหลอกล่อให้จ้าวอู่เจียงติดกับ และถูกเขาช่วงชิงความบริสุทธิ์ไป นางก็ไม่เคยลืมเขาได้เลย
กระทั่งวันนี้นางได้กลับมาพบเขาอีกครั้ง
หยินเถาเอ๋อร์ส่งเสียงครางกระเส่ายาว
จ้าวอู่เจียงก็ส่งเสียงครางประสาน
หมอกม่วงจากพลังปีศาจพวยพุ่ง ทิ้งร่องรอยไว้บนผิวน้ำ และใต้น้ำเต็มไปด้วยพลังปีศาจ
น้ำในลำธารแห่งฤดูใบไม้ผลิอุ่น เป็ดที่อยู่ในน้ำย่อมเป็นฝ่ายรู้ก่อน
หยินเถาเอ๋อร์ก็เป็นดั่งสายน้ำเชี่ยวกรากในฤดูใบไม้ผลิ และจ้าวอู่เจียงก็รู้ดี