ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน - ตอนที่ 809 ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ า(2)

โลกต่าง ๆ เชื่อมต่อถึงกันผ่านเส้นทางเต๋าของเขา ซึ่งทาหน้าที่ เป็ นสะพาน

ยังมีสิ่งมีชีวิตน้อยเกินไปในโลกเหล่านี้

ในขณะนี้ มีเพียงโลกใบแรกเท่านั้นที่มีสิ่งมีชีวิตที่สร ้างอารย ธรรมและก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึกฝน

อย่างไรก็ตาม มันเป็ นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่จะมีการ เปลี่ยนแปลง และมีสิ่งมีชีวิตจานวนมากขึ้นที่เริ่มต้นบนเส้นทางแห่ง การฝึกฝน

ฉู่เซวียนไม่ได้เข้าไปยุ่ง

เขาอนุญาตให้โลกเหล่านี้พัฒนาและเปลี่ยนแปลงได้อย่างอิสระ

หลังจากทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ าแล้ว ฉู่เซวียนก็ มองเห็นได้ว่าอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าก่อตัวขึ้นอย่างไร

อาณาเขตแห่งความว่างเปล่าถูกสร ้างขึ้นโดยกฎที่ไม่สามารถ อธิบายได้ ซึ่งดูเหมือนกระดาษเปล่า แต่ดูเหมือนว่าจะมีกฎพื้นฐาน บางอย่างอยู่ด้วยเช่นกัน

ความไม่มีอะไรเป็ นบ่อเกิดของทุกชีวิต

ไม่ว่าจะเป็ นกฎแห่งปฐมโกลาหลหรือมหาเต๋า สิ่งมีชีวิตทั้งหมด เกิดมาจากความว่างเปล่า

มันเป็ นจุดเริ่มต้นของทุกสรรพสิ่ง

โลกตะวันสวรรค์และความโกลาหลเกิดจากความว่างเปล่า

ในกรณีนั้น ระบบเป็ นตัวตนเช่นใด?

ฉู่เซวียนอยากรู ้อยากเห็น หลังจากทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ ชั้นฟ้ าแล้ว เขาก็ถามถึงต้นกาเนิดของระบบอีกครั้ง

“ระบบคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง สามารถสร ้างทุกสิ่ง ก้าวข้าม ความว่างเปล่า และไม่มีจุดสิ้นสุด…”

คราวนี้ฉู่เซวียนได้รับข้อมูลบางอย่าง ระบบอยู่นอกเหนือ ขอบเขตความว่างเปล่าและกฎของมัน!

นอกจากนี้ยังไม่มีขีดจากัดอีกด้วย ซึ่งหมายความว่าระบบมีการ เติบโตอย่างต่อเนื่องและแข็งแกร่งขึ้นได้เรื่อย ๆ ซึ่งหมายความว่า ฉู่ เซวียนก็จะแข็งแกร่งขึ้นควบคู่ไปกับมัน

สาหรับผู้ฝึ กยุทธ ์คนอื่น ๆ เมื่อพวกเขามาถึงจุดสิ้นสุดของ เส้นทางการฝึกฝน พวกเขาต้องทุ่มทุกอย่างเพื่อค้นหาเส้นทางใหม่ และอาจไม่ประสบความสาเร็จด้วยซ้า ในทางกลับกัน ฉู่เซวียน สามารถพึ่งพาระบบเพื่อเดินหน้าต่อไป และเปิดเส้นทางการฝึกฝน ใหม่โดยไม่มีปัญหาใด ๆ

ตอนนี้เมื่อเขาทะลวงไปสู่ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ าแล้ว เขาก็ไร ้ เทียมทาน และตลอดกาลหลังจากนี้เป็ นต้นไป

ในขณะนี้ ฉู่เซวียนดูเหมือนจะมองเห็นจักรวาลเดิมของชีวิตก่อน หน้านี้ และกระบวนการที่เขามาถึงโลกนี้

จักรวาลนั้นอยู่ที่ไหนสักแห่งในแผ่นดินความว่างเปล่า

มันกลับกลายพื้นที่ของอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าที่เกิดขึ้น ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้

เป็ นสมบัติล้าค่าหรือไม่?

ดาวโลกเป็ นเพียงฝุ่นผงเล็ก ๆ ในจักรวาลนั้น

ในช่วงเวลาหนึ่ง ระบบได้หลอมรวมกับวิญญาณของฉู่เซวียน ผ่านอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า และเข้าสู่ร่างกายของเซวียนฉิว เขาจึงได้เกิดมาใหม่ท่ามกลางความโกลาหล

เมื่อเขาออกจากครรภ์ เขาได้ปลุกความทรงจาชาติที่แล้วให้ตื่น ขึ้น

ฉู่เซวียนได้ก้าวข้ามชีวิตในอดีตและปัจจุบันของเขาไปแล้ว เขา ไม่ได้อยู่ในวงจรเคราะห์กรรมอีกต่อไป และไม่ได้รับผลกระทบจาก อดีตหรืออนาคต และกาลเวลา

แม้ว่าเขาจะออกไปในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า เขาก็จะไม่ กลายเป็ นความว่างเปล่าตามกฎแห่งอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า

การจ้องมองของฉู่เซวียนนั้นลึกซึ้งในขณะที่เขาติดตามสายใย แห่งกรรมของชีวิตในอดีตและปัจจุบันของเขา การจ้องมองของเขาดู เหมือนจะข้ามผ่านอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าอันไม่มีที่สิ้นสุด

เขามองเห็นจุดแสงเล็ก ๆ ในพื้นที่ความว่างเปล่าอันไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเป็ นจักรวาลในอดีตของเขา

อย่างไรก็ตาม จักรวาลนั้นไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ดาวเคราะห์สีน้าเงินที่มีขนาดเล็กเท่ากับฝุ่นได้หายไปนานแล้ว

ฉู่เซวียนเพียงอยากรู ้อยากเห็น

จักรวาลนั้นไม่มีสิ่งมีชีวิตหลงเหลืออีกต่อไป และอารยธรรมก็สูญ สลายไปนานแล้ว

มันได้กลายเป็ นสมบัติล้าค่าไปแล้ว ล่องลอยอย่างเงียบ ๆ ใน ความว่างเปล่าราวกับไข่มุกทรงกลม

หากไม่มีใครเอามันออกไป ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ไข่มุกจักรวาล นี้ก็จะว่างเปล่า เกิดจากความว่างเปล่าแล้วกลายเป็ นความว่างเปล่า ในที่สุด

โชคชะตาของจักรวาลนี้ได้สิ้นสุดลงแล้วและไม่มีอานาจที่จะคง อยู่ตลอดไปในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า

ฉู่เซวียนถอนสายตาของเขา ไข่มุกแห่งจักรวาลนั้นมีระดับ เหนือกว่าระดับจ้าวเหนือสูงสุด และยังเทียบได้กับไข่มุกแห่งความว่าง

เปล่าอีกด้วย อย่างไรก็ตามมันไม่ได้ท าให้เขารู ้สกสนใจเลยแม้แต่ น้อย

แต่เขาวางแผนที่จะให้ศิษย์คนหนึ่งของเขาได้รับมัน

ไข่มุกแห่งความว่างเปล่าของฮ่าวนั้นครั้งหนึ่งมันอาจเคยเป็ น จักรวาลเช่นกัน และน่าจะอยู่ในกระบวนการที่จะกลายเป็ นความว่าง เปล่า

ฉู่เซวียนหยิบเมล็ดพันธุ์เต๋าสวรรค์ออกมา

มันมีทรงกลมและมีกลิ่นอายเหนือธรรมชาติ

เมื่อมองแวบเดียว ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นวิวัฒนาการของ โลกมากมายอยู่ภายในนั้น ซึ่งประกอบด้วยมหาเต๋าไร ้ขอบเขต ปราณแห่งการสรรค์สร ้างไร ้ขอบเขต และความมีชีวิตชีวาที่ไร ้ ขอบเขต

อาณาเขตแห่งความว่างเปล่านั้นไร ้ขอบเขต แม้แต่ฉู่เซวียนที่ไป บรรลุขอบเขตจ้าวสวรรค์ชั้นฟ้ าก็ยังมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของมัน

ฉู่เซวียนเดาว่าความว่างเปล่าไม่มีที่สิ้นสุด

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้ า

ฮ่าวไม่สามารถหลบซ่อนจากเขาได้

ฮ่าวได้กลายร่างเป็ นสิ่งเร ้นลับ ซึ่งป้ องกันยจิตสานึกของเขาด้วย ไข่มุกแห่งความว่างเปล่า เขาอยู่ที่ชายขอบของโลกตะวันสวรรค์และ จิตสานึกของเขาได้ห่อหุ้มโลกตะวันสวรรค์ทั้งหมดเอาไว้

ในความเป็ นจริง ส่วนหนึ่งของจิตส านึกของเขาต้องการห่อหุ้ม ความโกลาหลด้วยซ้า

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขีดจากัดของไข่มุกแห่งความว่างเปล่า มันจึงไม่สามารถปกปิดความโกลาหลได้ นอกจากนี้ เนื่องจากเฉิงถูก ท าลายโดยฉู่เซวียน เขาจึงสูญเสียความสามารถในการสอดแนม ความโกลาหลเกือบทั้งหมดไป

กฎแห่งเต๋าสวรรค์แห่งโลกตะวันสวรรค์ถูกควบคุมโดยไข่มุกแห่ง ความว่างเปล่าของฮ่าวแล้ว

ดวงอาทิตย์ที่บรรจุกฎเหนือลิขิตเอาไว้ก็เป็ นหนึ่งในอวตารของ ฮ่าว เขาสามารถด ารงอยู่ในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าโดยไม่ กลายเป็ นความว่างเปล่าเนื่องจากการปกป้ องของไข่มุกแห่งความ ว่างเปล่า

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถมีอิทธิพลต่อผู้อยู่อาศัยในโลกตะวัน สวรรค์ ควบคุมดูแลการกาเนิดของโลกใหม่ อนุมานขอบเขตที่สูง กว่า และเปิดเส้นทางใหม่

เขาแข็งแกร่งพอ ๆ กับยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ าน้อย และ ด้วยความช่วยเหลือจากไข่มุกแห่งความว่างเปล่า แม้แต่ยอดฝี มือ

ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ าน้อยขั้นปลายก็ไม่สามารถทาร ้ายเขาได้ ในขณะที่เขาสามารถเปลี่ยนสภาพคล้ายกับความว่างเปล่าได้

นี่เป็ นเหตุผลว่าทาไมฉู่เซวียนไม่สามารถตรวจจับการมีอยู่ของ ฮ่าวได้ก่อนที่จะบรรลุขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ า

…

แม้ว่าฮ่าวจะเป็ นตัวตนขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด แต่ความ แข็งแกร่งของเขาก็เหนือกว่าผู้ที่บรรลุขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดคนอื่น ๆ มาก

ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดของเขาสมบูรณ์แบบ และได้รับการ ฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุด

ยอดฝี มือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดคนอื่น ๆ ล้วนมีข้อบกพร่อง บางอย่าง ซึ่งเป็ นผลงานของฮ่าว อาจมีข้อบกพร่องบางอย่างแต่ กาเนิด ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ถูกสร ้างขึ้นโดยเจตนาโดยฮ่าว จนเกิด ความไม่สมบูรณ์ของเส้นทางสู่ขอบเขตเหนือสูงสุด และขอบเขตจ้าว เหนือสูงสุด

นี่คือสาเหตุที่พวกเขาไม่สามารถต้านทานฮ่าวได้

แม้แต่ผู้ที่มาจากความโกลาหลก็ยังได้รับผลกระทบจากสิ่งนี้

หากผู้ฝึ กยุทธ ์จากความโกลาหลต้องการบุกทะลวงไปยัง ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด พวกเขาจะต้องเข้าสู่โลกตะวันสวรรค์เพื่อ

หลอมรวมหยินและหยางให้สมบูรณ์ เมื่อพวกเขาเข้าสู่โลกตะวัน สวรรค์ พวกเขาจะสัมผัสกับจิตส านึกของฮ่าวโดยธรรมชาติ และใน ระหว่างกระบวนการนั้น พวกเขาก็จะได้รับอิทธิพลจากฮ่าว

ฉู่เซวียนมองไปที่ดวงอาทิตย์ซึ่งเป็ นอวตารของฮ่าว

แก่นแท้ต้นกาเนิดของยอดฝีมือที่ฮ่าวเก็บเกี่ยวอย่างต่อเนื่องถูก รวบรวมไว้ภายใต้แสงแดด

ในแง่ของพลังเพียงอย่างเดียว มันไม่ได้อ่อนแอไปกว่ายอดฝีมือ ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้ าน้อยขั้นกลาง

ผู้ใดก็จินตนาการได้ว่าจานวนยอดฝี มือที่ฮ่าวเก็บเกี่ยวมานั้น มากมายเพียงใด เพื่อที่จะรวบรวมแก่นแท้ต้นกาเนิดอันน่าสะพรึงกลัว เช่นนี้

นอกจากนี้ ดวงอาทิตย์ยังจาเป็ นต้องใช ้พลังงานเพื่อรักษาตัวตน ของฮ่าวและการกระตุ้นไข่มุกแห่งความว่างเปล่า

มันยังถูกหล่อเลี้ยงอัจฉริยะของโลกตะวันสวรรค์อีกด้วย

ดังนั้นฉู่เซวียนจึงจินตนาการได้ว่ายอดฝีมือโลกตะวันสวรรค์และ ความโกลาหลเกลียดชังฮ่าวมากเพียงใด พวกเขาฝึกฝนอย่างขยัน ขันแข็ง และก้าวข้ามอุปสรรคทุกประเภทเพื่อไปให้ถึงจุดสุดยอด เพียงแต่ถูกฆ่าและเก็บเกี่ยวเหมือนกับสัตว์เลี้ยงในคอก

ใครจะยอม?

วัฏจักรนี้เกิดขึ้นซ้าแล้วซ้าเล่าตลอดยุคสมัยนับไม่ถ้วน และแก่น แท้ต้นกาเนิดก็สะสมมาถึงระดับนี้ในที่สุด

น่าเศร ้าเพียงใด!

อัจฉริยะและยอดฝีมือเหล่านั้นช่างน่าสมเพชเกินไปจริง ๆ

ช่างเป็ นคนใจร ้ายเสียนี่กระไร!

ฉู่เซวียนสามารถจินตนาการถึงความสิ้นหวังและไม่เต็มใจของ อัจฉริยะที่ไร ้เทียมทานและตัวตนขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดหลังจาก ค้นพบความจริงได้

ดังนั้นพวกเขาจึงรวมพลังเพื่อต่อต้านฮ่าว ซึ่งเป็ นหนึ่งในหลาย ครั้งที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น

ฉู่เซวียนสามารถฆ่าฮ่าวได้เพียงแค่คิด

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ทาเช่นนั้น

โลกใหม่กาลังอยู่ในขั้นตอนของการถือกาเนิด และตัวตน ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดก็จะเคลื่อนไหวอีกครั้งในไม่ช ้า

การแสดงดี ๆ กาลังจะเริ่มขึ้นแล้ว