ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน - ตอนที่ 815 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย(2)

ร่างของฮ่าวปรากฎแขนทั้ง 16 ข้างทันที

ปราณแห่งการสร ้างสรรค์ที่เกิดในโลกใหม่กาลังรวบรวมอยู่ รอบตัวเขา มันเสริมด้วยพลังดวงอาทิตย์ที่เขาสะสมจากยอดฝีมือมา

ตลอดหลายยุคสมัย

มือข้างหนึ่งพุ่งออกไปที่ภูเขาสีดาสนิท

อีกสี่มือฟาดไปทางฉู่หลัวและเซวียนฉิว

มือที่เหลือมุ่งเป้ าไปที่เต๋าสวรรค์

ในลานเล็ก ๆ ในหุบเขา ฉู่เซวียนยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ เขาดูการ ต่อสู้อย่างสบายใจ

หัวของเลี่ยเทียนหมุนไปรอบ ๆ อย่างกังวล ชุนหลานก็ไม่ สามารถซ่อนความกังวลใจได้

หวังลู่และคนอื่น ๆ ยังไม่บรรลุขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด พวกเขา ไม่สามารถเข้าร่วมในการต่อสู้นี้ได้ พวกเขาทาได้เพียงแค่ยืนอยู่ใน ลานบ้านและเฝ้ าดูการต่อสู้อย่างช่วยไม่ได้

“จ้าวส านัก เจ้าจะไม่ลงมือเลยหรือ?”

เลี่ยเทียนรู ้สึกกังวลอย่างมาก ในขณะที่เขาเห็นศิษย์พี่หญิงบน ภูเขาสีด าสนิท

ตู้ม!

ภูเขาสีด าสนิทหยุดลง

เหล่ายอดฝี มือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดและยอดฝี มือขอบเขต เหนือสูงสุดค ารามพลางใช ้ความแข็งแกร่งทั้งหมดเพื่อต่อสู้กับมือ ยักษ์

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถก้าวต่อไปได้

ในอีกด้านหนึ่ง ฉู่หลัวและเซวียนฉิวก็ตกอยู่ในการต่อสู้อันขม ขื่นเช่นกัน

ผู้ฝึกยุทธ ์โบราณขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดก้าวไปข้างหน้า

“ในขณะนี้เราทาได้เพียงต่อสู้จนตัวตายเท่านั้น หากเราชนะเราก็ จะมีการเริ่มต้นใหม่ หากเราแพ้ทุกอย่างก็จะจบลง!”

“ทุกคน สนับสนุนข้าด้วย!”

ยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดทั้งหมดทรุดตัวลงในขณะนั้น ฐาน พลังยุทธ์ของพวกเขาทะยานสู่ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด

ณ ตอนนี้ ร่างของยอดฝี มือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดโบราณ แตกร ้าว วิญญาณของเขาก็สั่นสะท้าน

“ฮ่าว!”

ด้วยความช่วยเหลือจากยอดฝีมือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดคนอื่น ๆ เขาพุ่งออกจากภูเขา

เขาผลักมือยักษ์ออกไปเล็กน้อย และภูเขาก็ถือโอกาสนี้รีบพุ่งไป ยังดวงอาทิตย์ที่กาลังจะกาเนิด

“พวกเขาเป็ นวีรบุรุษอย่างแท้จริง!”

ฉู่เซวียนถอนหายใจ

จากนี้ เห็นได้ว่าคนเหล่านี้เกลียดชังฮ่าวมากเพียงใด!

เขาไม่รีบร ้อนที่จะโจมตี เขาจะทาให้ฮ่าวตกอยู่ในความสิ้นหวัง เสียก่อน

ยอดฝี มือเหล่านั้นได้ทิ้งแก่นแท้ต้นกาเนิดไว้ ดังนั้นตราบใดที่ ฮ่าวพ่ายแพ้ พวกเขาก็จะสามารถฟื้นคืนชีพได้

ตู้ม!

เต๋าสวรรค์สั่นสะท้านเมื่อกฎของมันต่อต้านการโจมตีของฮ่าว

ฉับพลัน พลังของฉู่หลัวและเซวียนฉิวก็ผสานเข้าด้วยกัน พวก เขาสะบัดการโจมตีของฮ่าวออกไป การโจมตีอันทรงพลังพุ่งเข้าใส่ ร่างของฮ่าว

อย่างไรก็ตาม การโจมตีนั้นไร ้ผล

ราวกับว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

หัวใจของฉู่หลัวและเซวียนฉิวจมดิ่งลง

ฉู่เซวียนส่ายหัว พ่อแม่ของเขายังอ่อนด้อยอยู่เล็กน้อย

ฮ่าวมีไข่มุกแห่งความว่างเปล่า ดังนั้นการโจมตีเหล่านี้จึงไม่ สามารถท าร ้ายเขาได้

ภูเขาถูกปิดกั้นอีกครั้ง แต่ความสนใจส่วนใหญ่ของฮ่าวอยู่ที่เต๋า สวรรค์

มีเพียงเต๋าสวรรค์เท่านั้นที่เป็ นภัยคุกคามต่อเขา

ก่อนหน้านี้ เขาได้ประเมินเต๋าสวรรค์ต่าเกินไป และประมาท ส านักเร ้นลับ

แมวตัวหนึ่งได้บินออกมาจากสวรรค์อย่างผ่อนคลาย

มันเปล่งกลิ่นอายเหนือลิขิต ราวกับว่ามันมีโชคชะตาบางอย่าง

ในขณะนี้ ฮ่าวตกตะลึง

“วิญญาณแห่งความโกลาหล?”

ฉู่เซวียนรู ้สึกประหลาดใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ แมววิญญาณสวรรค์นั้น เป็ นวิญญาณแห่งความโกลาหลจริงหรือ?

“ไม่ เป็ นไปไม่ได้!”

ฮ่าวรู ้สึกเหมือนเขาสติแตก

วิญญาณแห่งความโกลาหลถูกเขากลืนกินไปแล้ว

แม้ว่าแมวที่อยู่ตรงหน้าเขาแทบจะไม่ต่างจากวิญญาณแห่งความ โกลาหล แต่ก็ไม่อาจเป็ นหนึ่งเดียวกันได้อย่างแน่นอน

ดวงตาของฮ่าวเป็ นประกาย ในขณะนี้ กลิ่นอายของเขา แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ปรากฏการณ์ต่าง ๆ ในฝ่ ามือของเขาปั่นป่ วนและ ระงับเต๋าสวรรค์

เฮยเยว่ก้าวไปข้างหน้า และไข่มุกก็โผล่ออกมาตรงหน้านาง

ไข่มุกแห่งจักรวาล!

“รวบรวมความแข็งแกร่งของเจ้ามาที่ข้า!”

ในขณะนี้ อสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ตัว วิหคทองคาเขย่านภา และตัวอื่น ๆ ต่างก็รวบรวมพลังของพวกเขาเข้าสู่ไข่มุกแห่งจักรวาล

แสงดวงดาราส่องแสงเจิดจ้า และปรากฏการณ์ห้วงมิติและ กาลเวลาก็ปรากฏขึ้น ไข่มุกแห่งจักรวาลได้ขัดขวางการโจมตีของ ฮ่าว!

“เจ้ารับได้สมบัตินั้นมาจากที่ใด”

ฮ่าวตระหนักได้ในขณะนี้ว่าสถานการณ์อยู่เหนือการควบคุม แล้วจริง ๆ

เขาต้องทาสิ่งนี้อย่างรอบคอบ!

ตู้ม!

ฝ่ ามือยักษ์กระแทกไปทางภูเขาด้วยความโกรธ

“มดปลวกไสหัวไป!”

ภูเขาล้มลงกับพื้น และยอดฝีมือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดก็กระอัก เลือดออกมา!

โหย่วฉินก้าวไปข้างหน้า กลิ่นอายไร ้ลักษณ์ก็แพร่กระจาย ออกไป

“ถึงเวลาสิ้นสุดการต่อสู้แล้ว!” ในลานเล็ก ๆ เลี่ยเทียนไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป เขารีบวิ่งออกจากหุบเขาแล้วบินไปที่ภูเขา “ศิษย์พี่หญิงรอข้าก่อน! อย่าได้ท าอะไรโง่เขลา!”

โหย่วฉินตกตะลึง หัวยักษ์บินผ่านมา เลี่ยเทียน!

ขณะที่เลี่ยเทียนรีบวิ่งขึ้นไปบนภูเขา ร่างของเขาก็หลอมรวมกัน

และกลับคืนสู่ร่างที่แท้จริง “ศิษย์พี่ อย่าได้ต่อสู้กันอีกต่อไป!” เขาจับมือโหย่วฉิน โหย่วฉินมองเขาด้วยความประหลาดใจ “เจ้าบรรลุขอบเขตเหนือสูงสุดแล้วหรือ?”

“เจ้าควรออกไปจากที่นี่โดยเร็ว เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะเข้าไปข้อง เกี่ยว”

“ศิษย์พี่หญิง อย่าเพิ่งรีบร ้อนอีกต่อไป ชายคนนั้นจะไม่สามารถ ทาตามที่เขาปรารถนาได้ ปล่อยเขาไปที่ส านักเร ้นลับ”

เลี่ยเทียนมีสีหน้าสิ้นหวัง เขาไม่รู ้ด้วยซ้าว่าฉู่เซวียนกาลังรออะไรอยู่

มันจะไม่จบโดยเร็วหรือหากเขาฆ่าชายคนนั้นโดยตรง? “จ้าวส านักของเราทรงพลังมาก รอให้เขาลงมือก่อนเถอะ” โหย่วฉินจ้องมองเขา ซึ่งทาให้เขารู ้สึกผิด เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ข้าเป็ นผู้อาวุโสของส านัก

เร ้นลับ จ้าวส านักทรงพลังมาก เขาอยู่เหนือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด แล้ว”

“ศิษย์พี่ อย่าได้ทุบตีกันอีกต่อไป จ้าวสานักจะจัดการเรื่องนี้เอง” เหล่ายอดฝีมือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดล้อมรอบเขา “จ้าวสานักแห่งสานักเร ้นลับทรงพลังเพียงนั้นเลยหรือ?” “แล้วเหตุใดเขาจึงไม่โจมตี?” “เขา… เขาแค่ดูการแสดงของพวกท่านอยู่!”

มุมปากของเลี่ยเทียนกระตุก

ดูการแสดงหรือ?

ยอดฝีมือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดต่างก็ตกตะลึง

กลิ่นอายของฮ่าวแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ พลังของเขาท าให้ฉู่หลัว และเซวียนฉิวต้องล่าถอย

ในขณะนี้ ฉู่หลัวและเซวียนฉิวไม่มีทางเลือกนอกจากลงจอดบน ภูเขา

“ไม่มีผู้ใดสามารถท าร้ายฮ่าวได้!”

ฉู่หลัวดูขมขื่น