คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #240พี่น้องร่วมมือกันเพื่อสังหารเทพทองคำ

#240พี่น้องร่วมมือกันเพื่อสังหารเทพทองคำ

บทที่ 240 พี่น้องร่วมใจปราบเซียนทองหลัวผู้ยิ่งใหญ่

ก่อนที่อู๋โมวู่และเฉินฮั่นเซิงจะทันได้ตอบโต้ รูปแบบการจัดทัพที่เฉินฮั่นเซิงสร้างขึ้นก็แตกสลายไปในพริบตา วินาทีต่อมา ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาจากนอกรูปแบบการจัดทัพ ขวางทางอู๋โมวู่โดยตรง และใช้ดาบฟันหอกของเฉินฮั่นเซิงกระเด็นไป

เมื่อเห็นร่างที่ขวางทางอยู่ อู๋โมวูตกตะลึงอยู่นานก่อนจะพูดออกมาในที่สุด

“พี่ชาย อะไรทำให้ท่านมาที่นี่?”

“มีคนคิดจะฆ่าน้องสาวฉัน ฉันจะนิ่งเฉยอยู่ได้อย่างไร!”

ดวงตาของอู๋เซียนนี่แดงก่ำ สายตาที่มองไปยังเฉินฮั่นเซิงเต็มไปด้วยความแค้น คุณต้องรู้ว่าในชาติก่อนเขาไม่มีญาติพี่น้อง และในชาตินี้เขาก็ได้พบครอบครัวเสียที หากใครกล้าแตะต้องครอบครัวของเขา จะต้องเป็นการบาดหมางที่ไม่อาจปรองดองกันได้!

เมื่อมองดูร่างของอู๋เซียนนี่ที่เดินจากไป อู๋โมวูก็ตกตะลึงไปชั่วขณะและอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง

“พี่ชาย ในที่สุดฉันก็ได้เจอคุณอีกครั้งแล้ว”

ส่วนเฉินฮั่นเซิงในขณะนี้ ด้วยเหตุผลบางอย่างเขารู้สึกถึงภัยคุกคามเล็กน้อยจากอู๋เซียนหนี่ ซึ่งทำให้เขาโกรธมาก เพราะเขาเป็นอัจฉริยะระดับเซียนทองแห่งมหาเทพ ในขณะที่คนที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นอยู่ในระดับสูงสุดของเซียนทองเท่านั้น จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างไร?

แต่เฉินฮั่นเซิงรู้ตัวทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น จึงชี้ไปที่อู๋โมอู๋และอู๋เซียนนี่

“ตกลง ในเมื่อพวกเขาทั้งสองมาอยู่ที่นี่แล้ว ก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาตามหาทีละคน เอาล่ะ ไปได้แล้ว!”

หลังจากพูดจบ เฉินฮั่นเซิงก็พุ่งเข้าใส่หวู่เซียนนี่และหวู่โมวู่ทันที เมื่อเห็นเช่นนั้น หวู่โมวู่ก็ไม่ลังเลที่จะก้าวออกมาและเข้าต่อสู้กับเฉินฮั่นเซิงอย่างดุเดือด ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดและสูสีกันมาก

อู๋โมอู๋ตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของเฉินฮั่นเซิง

“งั้นก็แสดงว่าพี่ชายฉันช่วยฉันไว้ตอนนั้นเหรอ? ไม่ใช่ พี่ชายฉันก็อยู่ในระดับเดียวกับฉัน ฉันต้องขึ้นไปช่วยเขาต่างหาก!”

หลังจากอู๋โมวูพูดจบ เธอก็หยิบยาเม็ดจำนวนหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของแล้วกลืนลงไปเพื่อฟื้นฟูพลังอมตะก่อนที่จะขึ้นไปช่วยอู๋เซียนนี่ มิเช่นนั้น การขึ้นไปก็จะเป็นอุปสรรคต่ออู๋เซียนนี่เท่านั้น

เมื่ออู๋โมวู่เข้าร่วมการต่อสู้ สถานการณ์ก็ดีขึ้นทันที อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหอกเทพปีศาจแตกหัก พลังของอู๋โมวู่จึงลดลงอย่างมาก และเธอทำได้เพียงให้การสนับสนุนอู๋เซียนนี่จากด้านข้างเท่านั้น

ถึงกระนั้น การพ่ายแพ้ของเฉินฮั่นเซิงดูเหมือนจะเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินฮั่นเซิงก็โกรธจัด เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะตกอยู่ในสภาพที่น่าอนาถเช่นนี้ ในขณะที่กำลังต่อสู้กับเซียนทองระดับสูงสุดสองคน

“บ้าเอ้ย! คุณทำเกินไปแล้ว!”

เฉินฮั่นเซิงพลันระเบิดอารมณ์ออกมา ผลักอู๋เซียนนี่ถอยหลัง แล้วมองอู๋เซียนนี่และอู๋โมอู๋ด้วยดวงตาแดงก่ำพลางพูดว่า…

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋เซียนนี่ก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

“นี่มันเรื่องเหลือเชื่อ! เห็นได้ชัดว่าสำนักเมฆโลหิตของคุณเป็นฝ่ายโจมตีเราก่อน แล้วตอนนี้คุณยังมากล่าวโทษเราว่าหยิ่งยโสเกินไปอีกเหรอ?”

“ฮึ่ม ถ้าอย่างนั้นเรามาสู้กันวันอื่นเถอะ!”

จากสถานการณ์ปัจจุบัน เฉินฮั่นเซิงรู้ดีว่าเขาคงไม่สามารถเอาชนะอู๋เซียนหนี่และอู๋โมอู๋ได้ ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือถอยทัพไปก่อน แล้วให้เหล่าผู้อาวุโสส่งผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิอมตะหรือแม้แต่ผู้ทรงคุณวุฒิอมตะมาจัดการต่อ

ที่จริงแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ อู๋เซียนหนี่และอู๋โมวู่เป็นเพียงผู้ฝึกฝนระดับเซียนแท้ แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งคู่ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเซียนทองแล้ว หากพวกเขารักษาระดับนี้ไว้ได้อีกสักหน่อย แม้แต่จักรพรรดิเซียนก็อาจเอาชนะพวกเขาไม่ได้

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ปัจจุบันไม่ใช่สถานการณ์ที่เฉินฮั่นเซิงจะสามารถจากไปได้ตามอำเภอใจ อู๋เซียนหนี่และอู๋โมวู่รู้ดีว่าพวกเขาไม่สามารถปล่อยให้เฉินฮั่นเซิงจากไปอย่างมีชีวิตในวันนี้ได้ มิเช่นนั้น ตามความเข้าใจของพวกเขาเกี่ยวกับสำนักเมฆโลหิต ผู้ที่จะมาเยือนคนต่อไปจะเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนอย่างแท้จริง

ด้วยพละกำลังในปัจจุบัน แม้ว่าพวกเขาจะใช้ทุกวิธีการที่มี พวกเขาก็ไม่อาจเทียบชั้นกับผู้ทรงคุณวุฒิแห่งสวรรค์ได้แน่นอน

อู๋เซียนนี่ขยิบตาให้อู๋โมวู และอู๋โมวูก็เข้าใจในทันที วินาทีต่อมา เธอก็หายไปจากบริเวณนั้นทันที ทำให้ความกดดันต่ออู๋เซียนนี่เพิ่มขึ้น แต่เธอก็ยังคงกัดฟันและอดทนต่อไป

แม้ว่าเฉินฮั่นเซิงจะไม่รู้ว่าสองพี่น้องตรงหน้าเขาต้องการทำอะไร แต่เสียงภายในใจบอกเขาว่ามันอันตราย อันตรายมาก และถ้าเขาไม่ไปตอนนี้ เขาคงไปไม่ได้อีกแล้ว

อย่างไรก็ตาม อู๋เซียนนี่เกาะติดเฉินฮั่นเซิงอย่างเหนียวแน่น ทำให้เฉินฮั่นเซิงไม่สามารถหนีไปได้

แย่แล้ว!

เฉินฮั่นเซิงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ดวงตาแดงก่ำ และพละกำลังทั้งหมดผลักอู๋เซียนนี่ถอยหลังไป

ในวินาทีต่อมา พลังงานสีดำหนาแน่นมหาศาลพุ่งออกมาจากร่างของเฉินฮั่นเซิง ก่อนที่อู๋เซียนหนี่จะทันได้ตอบโต้ การโจมตีทะลวงฟ้ามังกรดำ ซึ่งมีลักษณะเดียวกับการโจมตีของอู๋โมวู่ ก็พุ่งเข้าหาอู๋เซียนหนี่

เมื่อสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของการโจมตี อู๋เซียนนี่จึงไม่กล้าผ่อนคลาย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ กำดาบยาวแน่น ดวงตาของเขากลายเป็นแน่วแน่อย่างเหลือเชื่อ พลังสีทองพุ่งออกมาจากร่างของอู๋เซียนนี่และรวมศูนย์ไปยังดาบยาวในมือของเขาอย่างรวดเร็ว

ในชั่วพริบตาเดียว อู๋เซียนหนี่ได้รวบรวมพลังจนเต็ม และเหวี่ยงดาบออกไปอย่างฉับพลัน

พลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่เงาหอกของเฉินฮั่นเซิงในทันที เพียงชั่วพริบตา พลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสองก็ปะทะกัน

อู๋เซียนนี่และเฉินฮั่นเซิงดูเหมือนจะกัดฟันรอจังหวะเพื่อดูว่าใครจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ก่อน

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เฉินฮั่นเซิงกลับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที ราวกับว่าเขามองข้ามอะไรบางอย่างไป

“เดี๋ยวก่อน อีกคนอยู่ไหน?”

ในที่สุดเฉินฮั่นเซิงก็จำได้ว่าเขาเผลอลืมการมีอยู่ของอู๋โมอู๋ไปเสียสนิทขณะที่กำลังต่อสู้กับอู๋เซียนนี่อยู่

ในขณะที่เฉินฮั่นเซิงนึกถึงอู๋โมวู่ได้ในที่สุด เขาก็เห็นเสาแสงหลายต้นผุดขึ้นมาจากพื้นดิน แผ่ปกคลุมทุกสิ่งรอบตัวพวกเขาไปโดยปริยาย

ด้านบนพวกเขา อู๋โมวู่กำลังมองลงมาที่พวกเขา ด้วยเหตุผลบางอย่าง เฉินฮั่นเซิงรู้สึกถึงความเกรงขามและความหวาดกลัวในดวงตาของเธอ ราวกับคนที่กำลังมองดูมด แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเกรงขามและหวาดกลัว สิ่งสำคัญที่สุดคือการหนีออกจากที่นี่

ถูกต้องแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่อู๋เซียนนี่ปรากฏตัว เป้าหมายของเฉินฮั่นเซิงก็เปลี่ยนจากการฆ่าอู๋เซียนนี่และอู๋โมวู่ไปเป็นการหนีให้พ้นจากเงื้อมมือของพวกเขา

แต่ตั้งแต่วินาทีที่อู๋โมอู๋จัดวางกำลังเสร็จ ชะตากรรมของเฉินฮั่นเซิงก็ถูกกำหนดไว้แล้ว

“น้องสาว ตอนนี้แหละคือเวลาที่เหมาะสม!”

เมื่ออู๋เซียนนี่ตะโกน อู๋โมวูก็ร่ายคาถาอย่างรวดเร็ว และในขณะที่ทำเช่นนั้น ก็มีภาพลวงตาหลายรูปปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ได้แก่ เต่าดำ นกฟีนิกซ์ มังกรฟ้า และเสือขาว

“นี่คือการก่อตัวของสัญลักษณ์ทั้งสี่ในแดนชำระบาป!”

หลังจากเห็นท่าทางผนึกมือที่อู๋โมอู๋ทำและภาพลวงตาที่ปรากฏขึ้นในรูปแบบการจัดวางพลัง เฉินฮั่นเซิงจึงจำรูปแบบการจัดวางพลังนั้นได้ในที่สุด และสีหน้าของเขาก็แสดงออกถึงความตกใจและความหวาดกลัวอย่างสุดขีด

“ในเมื่อคุณรู้เรื่องการก่อตัวของสี่สัญลักษณ์ในแดนชำระบาปแล้ว คุณก็ควร… รีบไปซะ!”

ทันทีที่อู๋เซียนหนี่พูดจบ อาร์เรย์สี่สัญลักษณ์แห่งนรกก็ชาร์จพลังเต็มที่ ในวินาทีต่อมา ลำแสงสี่ลำพุ่งเข้าใส่เฉินฮั่นเซิง สังหารเขาในทันที

เมื่อเห็นเช่นนี้ อู๋เซียนนี่ก็อดรู้สึกพึงพอใจไม่ได้ ค่ายกักกันสี่สัญลักษณ์นั้นทรงพลังจริงๆ เป็นเพราะพวกเขามีทรัพยากรจำกัดจึงสามารถปราบแม้กระทั่งจักรพรรดิอมตะได้