คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #257อู๋ฮ่าวลงมือ เหวินจูเหรินจึงเสียชีวิต

#257อู๋ฮ่าวลงมือ เหวินจูเหรินจึงเสียชีวิต

บทที่ 257 Wu Hao เคลื่อนไหว Wen Juren พินาศ

“เด็กคนนี้ ฉันคิดว่าเขามีลูกเล่นอะไรสักอย่าง แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ ช่างเถอะ เขาก็ยังเป็นหลานชายของฉันอยู่ดี เวินจูเหรินหยิ่งไปหน่อย”

อู๋หลี่พูดถูก อู๋ฮ่าวเฝ้ามองเหตุการณ์นี้จากในเงามืดจริงๆ

หลังจากได้ยินคำพูดของอู๋หลี่ เขาก็ถอนหายใจอย่างหมดหวังและในที่สุดก็ตัดสินใจลงมือทำอะไรบางอย่าง

เหวินจูเหรินไม่ได้หยุดเพราะคำพูดของอู๋หลี่ และยังคงเลือกที่จะลงมือ ในความคิดของเขา ตราบใดที่เขาสามารถโค่นล้มอู๋หลี่และแก้แค้นให้ลูกชายได้ เขาก็พร้อมจะจ่ายทุกราคา

อย่างไรก็ตาม เหวินเทียนเหรินเป็นลูกชายคนเดียวของเขา และเขาก็ฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุดของเซียนทองมหาโล่วเมื่ออายุได้หนึ่งล้านปี หากไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เขาก็สามารถฝึกฝนจนถึงขั้นปลายของระดับจักรพรรดิเซียน ซึ่งเป็นระดับเดียวกับเขาได้

ในเวลานั้น สำนักหมื่นสายฟ้าจะมีจักรพรรดิอมตะระดับกลางสองคน และสถานะในแดนเบื้องบนก็จะสูงขึ้นไปอีกระดับ แต่ตอนนี้ อู๋หลี่ได้ทำลายความฝันนี้ไปแล้ว พวกเขาจะไม่โกรธได้อย่างไร?

ในไม่ช้า พลังของเหวินจูเหรินก็กำลังจะส่งผลต่ออู๋หลี่ และสีหน้าของอู๋หลี่ก็เริ่มตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย อันที่จริง เขากำลังเดิมพันว่าปู่ทวดของเขาจะคอยสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ หากปู่ทวดของเขาไม่ใส่ใจ เขาเกรงว่าเขาอาจจะตายจริงๆ

โชคดีที่อู๋ฮ่าวปรากฏตัวขึ้นในจังหวะวิกฤตนี้พอดี

ในวินาทีต่อมา อู๋ฮ่าวปรากฏตัวตรงหน้าเหวินจูเหริน ก่อนที่เหวินจูเหรินจะทันได้ตอบสนอง เขาก็เห็นอู๋ฮ่าวฟาดฝ่ามือลงมาเบาๆ

“ไปให้พ้น! กล้าดียังไงมารังแกเด็กฝึกหัดฉัน!”

ก่อนที่เหวินจูเหรินจะทันได้ตั้งตัว เขาก็ถูกอู๋ฮ่าวโจมตีด้วยฝ่ามืออย่างรุนแรง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจขณะมองไปที่อู๋ฮ่าว พยายามนึกถึงบุคคลที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับอู๋ฮ่าวในใจ

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเขาก็หาเขาไม่เจออยู่ดี เพราะถึงแม้ในบรรดาเทพศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า ก็คงยากที่จะหาบุคคลทรงพลังในแดนเบื้องบนทั้งหมดที่สามารถทำร้ายเขาได้ง่ายๆ เช่นนี้

“ท่านผู้อาวุโส ลูกหลานของท่านโจมตีลูกหลานของข้า ข้าต้องการเพียงคำอธิบาย ท่านช่างเอาแต่ใจตัวเองเกินไปไม่ใช่หรือ? การกระทำเช่นนี้แตกต่างจากการกระทำของผู้ฝึกฝนวิชาอสูรอย่างไร?”

เหวินจูเหรินพูดด้วยสีหน้าบูดบึ้งอย่างยิ่ง พยายามกล่าวหาว่าอู๋ฮ่าวเป็นผู้ฝึกฝนพลังปีศาจ

แต่หวู่ฮ่าวกลับไม่สนใจคำพูดของเหวินจูเหรินเลย หันไปมองหวู่หลี่ แล้วพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาพลางพูดว่า…

“ฉันบอกให้คุณเก็บตัวเงียบๆ ไม่ใช่เหรอ? นี่คุณเรียกว่าเก็บตัวเงียบๆ เหรอ?”

ถ้าไม่ใช่เพราะข้า อู๋หลี่คงตายไปแล้วในครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังอยู่ในระดับเซียนทองขั้นต้นเท่านั้น แต่กลับไปยั่วยุจักรพรรดิเซียนขั้นสูงแล้ว หากเขาเป็นเซียนทองระดับมหาโลว ราชาเซียน หรือแม้แต่จักรพรรดิเซียน เขาก็คงต้านทานเขาไม่ได้หรือ?

เมื่อได้ยินคำพูดของปู่ทวด อู๋หลี่ก็เกาหัวด้วยความเขินอายเล็กน้อยแล้วพูดว่า…

“ฮ่าๆ คุณทวด ไม่ใช่คนอื่นหรอกเหรอที่มาหาเรื่องฉันก่อน? อีกอย่าง ฉันเป็นคนเจอเรื่องนั้นก่อนเอง เขามาที่บ้านฉันแล้วก็ยืนกรานจะทำร้ายฉัน ฉันก็แค่ป้องกันตัวเองเท่านั้นเอง”

หนานกงว่านที่ยืนอยู่ด้านข้างรู้สึกโล่งใจในที่สุดเมื่อเห็นอู๋ฮ่าวปรากฏตัว แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอรู้สึกว่าอู๋ฮ่าวดูเหมือนจะมองเห็นเธอได้อย่างชัดเจน

แต่คุณควรรู้ว่าไม่มีบันทึกใดๆ เกี่ยวกับดวงตาแห่งโชคชะตาในแดนเบื้องบนเลย หากอู๋ฮ่าวรู้ที่มาของดวงตาของเขา เขาจะดำเนินการใดๆ กับอู๋ฮ่าวหรือไม่?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หนานกงว่านก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว แต่หวู่ฮ่าวกลับไม่สนใจความคิดของเธอเลย ในความคิดของเขา หนานกงว่านเป็นเพียงคนธรรมดาที่อาศัยดวงตาแห่งโชคเพื่อเพิ่มโชคและเร่งความก้าวหน้า แต่ผลของโชคนั้นน้อยมากในขั้นสูง และส่วนใหญ่เธอต้องพึ่งพาความสามารถของตัวเองเป็นหลัก

หลังจากเห็นปู่ทวดของตนสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง อู๋หลี่ก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง และพ่นลมหายใจเย็นชาใส่เหวินจูเหริน

“นี่ ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าลูกชายของคุณหรอก ลูกชายของคุณก้าวร้าวมาก ฉันพยายามพูดคุยกับเขาแล้ว แต่เขากลับลงมือทำร้ายฉันก่อน คุณจะมาโทษฉันได้ยังไงล่ะ?”

สีหน้าของเหวินจูเหรินในขณะนั้นดูบอบช้ำอย่างมาก แต่เพราะอู๋ฮ่าวอยู่ตรงหน้า เขาจึงพูดอะไรไม่ได้นอกจากกัดฟันพูดออกมา

“คุณพูดถูก ลูกชายของผมเป็นคนก่อเรื่องให้คุณจริงๆ ผมขอโทษลูกชายของผมตรงนี้ และเราคงจบเรื่องนี้กันแค่นี้”

เหวินจูเหรินลุกขึ้นยืน ขอโทษอู๋หลี่ แล้วพูดกับอู๋ฮ่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนน้อมถ่อมตนอย่างยิ่ง

“ท่านผู้อาวุโส ผมทำไปโดยไม่เข้าใจสถานการณ์ ผมขอโทษและยินดีที่จะขอโทษท่าน โปรดเมตตาและยกโทษให้ผมด้วย”

เหวินจูเหรินรู้ดีว่าหากเขาจัดการเรื่องนี้ไม่ดีในวันนี้ เขาและสำนักว่านเล่ยทั้งหมดอาจต้องเผชิญกับชะตากรรมที่เลวร้าย

ถึงแม้เราจะไม่ทราบระดับการฝึกฝนที่แท้จริงของอู๋ฮ่าว แต่เมื่อพิจารณาจากความง่ายดายที่เขาสามารถทำร้ายฉันได้อย่างรุนแรง ระดับการฝึกฝนของอู๋ฮ่าวน่าจะอยู่ที่ระดับสูงสุดของจักรพรรดิอมตะเป็นอย่างน้อย คุณต้องรู้ว่าตอนนี้ไม่มีจักรพรรดิอมตะระดับสูงสุดแม้แต่คนเดียวในแดนเบื้องบน

ถ้าหากอู๋ฮ่าวโกรธขึ้นมา ฉันเกรงว่าคงไม่มีดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าแห่งใดกล้าออกมาปกป้องเขาเลย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋ฮ่าวก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

“คุณไม่เข้าใจสถานการณ์หรือไง? ฉันพนันได้เลยว่าต่อให้คุณเข้าใจ คุณก็ยังคงเลือกที่จะลงมือทำอยู่ดี”

ถึงแม้เหวินจูเหรินจะเชื่อว่าเขาซ่อนความเกลียดชังที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในดวงตาได้เป็นอย่างดีแล้ว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าอู๋ฮ่าวกลับมองไม่เห็นความเกลียดชังนั้นเลย หากไม่กำจัดคนแบบนี้ให้หมดไปเสียก่อน เขาคงจะซ่อนตัวอยู่ในเงามืด รอจังหวะที่เหมาะสมเพื่อโผล่ออกมาแทงเขา

ดังนั้น ตั้งแต่แรกเริ่ม อู๋ฮ่าวจึงไม่มีเจตนาที่จะปล่อยให้เหวินจูเหรินมีชีวิตอยู่ และในความคิดของอู๋ฮ่าว สำนักว่านเล่ยที่อยู่เบื้องหลังเขาก็ไม่ต่างอะไรจากการถูกทำลาย

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว เหวินจูเหรินก็ตกใจมากและรีบตอบกลับทันที

“ท่านผู้อาวุโส จะเป็นไปได้อย่างไร? อย่างที่ทุกคนรู้กันดี สำนักว่านเล่ยของข้าเป็นสำนักที่มีเหตุผลอย่างยิ่ง หากเป็นความผิดของสำนักว่านเล่ยจริง ๆ ข้าจะไม่ดำเนินคดีอย่างแน่นอน”

“ฮึ่ม ในเมื่อเจ้ากล้าแตะต้องลูกหลานของข้า ก็จงเตรียมตัวตายซะ ไปซะ!”

อู๋ฮ่าวพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา และเหวินจูเหรินก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาจะต่อสู้กับอู๋ฮ่าวได้อย่างไร ในชั่วพริบตา เขาก็เห็นฝ่ามือของอู๋ฮ่าวขยายใหญ่ขึ้นอย่างมหาศาลต่อหน้าต่อตา จากนั้นสติของเขาก็ดับสูญไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อเห็นอู๋ฮ่าวสังหารจักรพรรดิอมตะขั้นปลายได้อย่างสะอาดหมดจดและเด็ดขาด อู๋หลี่และหนานกงว่านที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างก็ตกตะลึงอย่างมาก แน่นอนว่าหนานกงว่านตกตะลึงมากกว่าอู๋หลี่มาก

อู๋หลี่รู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าพละกำลังของปู่ทวดของเขานั้นเหนือกว่าจักรพรรดิอมตะขั้นปลาย ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องที่รับไม่ได้สำหรับเขาในตอนนี้

ในทางกลับกัน หนานกงว่านเชื่อมาตั้งแต่แรกแล้วว่า อู๋ฮ่าวควรจะเป็นจักรพรรดิอมตะขั้นปลาย เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่มีจักรพรรดิอมตะขั้นสูงสุดในแดนเบื้องบน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบัน อู๋ฮ่าวดูเหมือนจะไม่ใช่แค่จักรพรรดิอมตะขั้นปลายเท่านั้น แต่เขาน่าจะอยู่ในระดับสูงสุดของอาณาจักรจักรพรรดิอมตะแล้ว

ถ้าหากว่าอู๋ฮ่าวอยู่ในระดับสูงสุดของอาณาจักรจักรพรรดิอมตะจริง ๆ นั่นหมายความว่าอาณาจักรเบื้องบนก็สามารถผลิตผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิอมตะขั้นสูงสุดได้แล้วไม่ใช่หรือ?