คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #289การมาถึงและอดีตอันลึลับของอู๋เทียนคุน

#289การมาถึงและอดีตอันลึลับของอู๋เทียนคุน

บทที่ 289 อู๋เทียนคุนมาถึง อดีตอันลึกลับของเขา

บทที่ 289 อู๋เทียนคุนมาถึง อดีตอันลึกลับของเขา

“บอกฉันหน่อยสิ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เมื่อเห็นสีหน้าเศร้าหมองอย่างยิ่งของพ่อ ลู่เมิ่งหยวนรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะบอกความจริง

หลังจากได้ฟังเรื่องราวที่ลู่เมิ่งหยวนเล่า สีหน้าของลู่เหรินก็เปลี่ยนเป็นบูดบึ้งอย่างมาก และอดไม่ได้ที่จะต่อว่าเธออย่างโมโห

“ไร้สาระ พวกเขาแค่ช่วยชีวิตคุณ คุณจำเป็นต้องเสียสละตัวเองเพื่อพวกเขาจริงๆ หรือ?”

“แต่ท่านพ่อ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ผมคงตายไปนานแล้วในแดนเซียนลับนับหมื่น ผมเต็มใจที่จะมีลูก แต่ผมไม่คิดว่าจะท้อง”

ใบหน้าของลู่เมิ่งหยวนสงบ และเธอไม่ได้โกรธเคืองกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น เพราะสถานการณ์ในตอนนั้นวิกฤตมาก และหากไม่ใช่เพราะอีกฝ่าย เธอคงตายไปแล้วในแดนเซียนลึกลับ

หลังจากผ่านไปนาน ลู่เหรินก็ถอนหายใจอย่างหมดหวัง น้ำเสียงของเขาอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว

“เด็กคนนี้พิเศษมาก ให้เขาอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งกาลเวลาและอวกาศของเราต่อไปเถอะ แต่คุณต้องจำไว้ว่าอย่าเปิดเผยความสัมพันธ์ของคุณกับใคร มิเช่นนั้นมันจะรั่วไหลและทำลายชื่อเสียงของคุณ”

“ว่าแต่ คุณจำได้ไหมว่าเด็กคนนั้นสังกัดฝ่ายไหน?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เมิ่งหยวนก็ส่ายหัว น้ำเสียงของเธอเจือไปด้วยความเศร้า

“ผมไม่รู้ครับ การที่ผมรู้จักกับอีกคนเป็นเรื่องบังเอิญ และผมไม่ได้ตั้งใจจะหาข้อมูลเกี่ยวกับเขาหลังจากนั้น”

“ฉันจะพูดอะไรกับคุณได้ล่ะ คุณปล่อยให้อีกฝ่ายได้เปรียบขนาดนี้โดยไม่ต้องเสียอะไรเลย และคุณก็ยังไม่มีแผนที่จะไปเผชิญหน้ากับพวกเขาด้วยซ้ำ”

“พ่อ.”

ลู่เหรินพูดด้วยน้ำเสียงค่อนข้างโกรธ แต่ลู่เมิ่งหยวนโบกมือเพื่อปลอบพ่อของเธอก่อนจะพูดต่อ

“คุณพ่อคะ นี่เป็นการตัดสินใจของหนูเอง โปรดเคารพการตัดสินใจของหนูด้วยนะคะ”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของฉันนี่นา”

ในที่สุดลู่เหรินก็ยอมอ่อนข้อ แต่เขากลับสั่งให้องครักษ์ดำเนินการต่อไปอย่างลับๆ ถึงแม้ลูกสาวของเขาจะไม่สนใจ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาในฐานะพ่อจะไม่สนใจเช่นกัน หากอีกฝ่ายตั้งใจจะทำร้ายลูกสาวของเขาโดยเฉพาะ เขาคงไม่ลังเลที่จะกำจัดพวกนั้นอย่างลับๆ เพื่อเป็นการยับยั้งต้นตอของความไม่พอใจตั้งแต่ต้น

วินาทีต่อมา ร่างสองร่างปรากฏขึ้นตรงหน้าลู่เหรินและลู่เมิ่งหยวน เมื่อลู่เมิ่งหยวนเห็นอู๋เทียนคุน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง เธอจำอู๋เทียนคุนไม่ได้ได้อย่างไร?

ถ้าไม่ใช่เพราะอู๋เทียนคุน ข้าคงตายด้วยน้ำมือของเหล่าเซียนแท้ระดับสูงสุดทั้งสิบคนนั้นไปแล้ว แต่ถ้าไม่ใช่เพราะอู๋เทียนคุน ความบริสุทธิ์ของข้าคงไม่ถูกพรากไป และข้าคงไม่ได้ให้กำเนิดอู๋เจิ้งหยูในปัจจุบัน

เมื่อเห็นลู่เมิ่งหยวนเงียบ ลู่เหรินก็เริ่มประหม่า วินาทีต่อมา เขาโบกมือเรียกนาฬิกาเวลาเข้ามาในมือ เขาหันไปมองอู๋ฮ่าวและอู๋เทียนคุนที่อยู่ตรงหน้า แล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า…

“พวกคุณสองคนเป็นใคร?”

ระดับของอู๋เทียนคุนนั้นชัดเจนสำหรับเขา—จุดสูงสุดของเซียนแท้—ในขณะที่ระดับของอู๋ฮ่าวลึกล้ำและยากที่จะหยั่งถึงราวกับเหว แม้ว่าอู๋ฮ่าวจะปรากฏตัวตรงหน้าเขา เขาก็จะไม่สามารถมองเห็นตัวตนของอู๋ฮ่าวได้

สิ่งนี้ทำให้ลู่เหรินเชื่อโดยไม่รู้ตัวว่าอู๋ฮ่าวและอู๋เทียนคุนมาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา

อู๋เทียนคุนไม่ได้ฟังคำพูดของลู่เหริน เขาหันไปมองลู่เมิ่งหยวนที่ยืนอยู่ด้านหลังลู่เหรินทันที และสีหน้าของเขาก็ซับซ้อนขึ้นอย่างมาก

เขามีความรู้สึกบางอย่างเกี่ยวกับลู่เมิ่งหยวน แต่ก็ไม่ลึกซึ้งนัก ท้ายที่สุดแล้ว สถานการณ์ก็คล้ายคลึงกับกรณีของอู๋อี้ฟานและหลินจื่อซิน ความแตกต่างก็คือ อู๋เทียนคุนถูกวางยา ดังนั้นเขาจึงไม่มีความรู้สึกใดๆ เกี่ยวกับเธอเลย

ในขณะนั้นเอง อู๋ฮ่าวก็พูดขึ้นมา

“ผมคืออู๋ฮ่าว หัวหน้าตระกูลอู๋ นี่คือหลานชายของผม และเป็นพ่อของหลานชายของคุณ”

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ใบหน้าของลู่เหรินก็เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ และใบหน้าของอู๋เทียนคุนก็แสดงความไม่เชื่อเล็กน้อยเช่นกัน ไม่สิ เขาจำเรื่องนี้ไม่ได้เลย แล้วเขาจะกลายเป็นพ่อได้อย่างไรโดยไม่คาดคิด?

แต่หวู่เทียนคุนไม่เคยสงสัยคำพูดของปู่เลย หรือจะเป็นช่วงเวลาที่เขาจำอะไรไม่ได้เลย?

เมื่อลู่เหรินหันกลับมาและเห็นสีหน้าซับซ้อนของลูกสาว เขาก็รู้ในใจแล้วว่าเรื่องนี้คงเป็นความจริง

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ลู่เหรินจึงสูดหายใจเข้าลึกๆ หันไปมองอู๋ฮ่าวแล้วพูดว่า

“แล้วท่านผู้บังคับบัญชา ท่านมีแผนจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรครับ?”

ลู่เหรินรู้ว่าอู๋ฮ่าวไม่มีทีท่าจะลงมือเลย ประกอบกับพละกำลังมหาศาลของอู๋ฮ่าว ทำให้ลู่เหรินนึกไม่ถึงว่าจะโจมตีเขาด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกได้ว่าหากเขาลงมือ อู๋ฮ่าวอาจจะฆ่าเขาได้ในพริบตา

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เหริน อู๋เทียนคุนและลู่เมิ่งหยวนต่างมองไปที่อู๋ฮ่าวด้วยสีหน้าซับซ้อน ราวกับกำลังครุ่นคิดอยู่

แต่หวู่ฮ่าวโบกมือและพูดโดยตรง

“ตระกูลหวู่ของข้าขอแต่งงานกับลู่เมิ่งหยวน โปรดวางใจได้เลยว่า ในเมื่อลู่เมิ่งหยวนได้เข้ามาเป็นสมาชิกของตระกูลหวู่แล้ว เราจะไม่รังแกเธออย่างแน่นอน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เหรินก็เงียบไปครู่หนึ่ง แทนที่จะตอบโดยตรง เขากลับหันไปถามลู่เมิ่งหยวนลูกสาวของเขาด้วยคำถามหนึ่ง

“ลูกสาว เธอคิดยังไงกับเรื่องนี้?”

ลู่เหรินตัดสินใจปล่อยให้ลูกสาวเป็นคนตัดสินใจ ประการแรก ลูกสาวของเขาโตแล้ว และถึงเวลาที่เธอจะมีความคิดเห็นของตัวเองแล้ว

ประการที่สอง อู๋ฮ่าวสู้เขาไม่ได้ และการปฏิเสธก็ไม่ใช่เรื่องดี ดังนั้นจึงควรปล่อยให้ลูกสาวเป็นคนตัดสินใจจะดีกว่า

เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อ ลู่เมิ่งหยวนก็ก้มหน้าลงและเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอู๋เทียนคุนแล้วพูดเบาๆ

แล้วคุณตัดสินใจอย่างไร?

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เมิ่งหยวน หัวใจของอู๋เทียนคุนก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจู่ๆ เขาจะได้ภรรยาและลูกชาย สายเลือดบอกเขาว่าเด็กตรงหน้าคือลูกของเขาจริงๆ

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ อู๋เทียนคุนจึงเหลือบมองลู่เมิ่งหยวนก่อนจะพูดขึ้น

“ถ้าท่านไม่รังเกียจ ข้าเต็มใจที่จะเป็นหุ้นส่วนทางเต๋าของท่าน หากข้าทรยศท่าน ขอให้ฟ้าผ่าข้า!”

เมื่ออู๋เทียนคุนพูดจบ เสียงคำรามดังก้องไปทั่วอวกาศ บ่งบอกว่าเต๋าแห่งสวรรค์ได้อนุมัติคำปฏิญาณอย่างเป็นทางการแล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของลู่เหรินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าอู๋เทียนคุนจะให้คำมั่นสัญญาเช่นนั้น

ลู่เมิ่งหยวนรู้สึกซาบซึ้งใจ จากนั้นเธอก็พูดกับลู่เหรินว่า

“พ่อคะ นั่นเขาเอง”

สีหน้าของลู่เหรินซับซ้อนขึ้นอย่างมากเมื่อลูกสาวพูดจบ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะอย่างไรก็ตาม พรสวรรค์ของอู๋เทียนคุนนั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง จากการตรวจสอบของเขา อู๋เทียนคุนอายุยังไม่ถึงพันปี แต่ก็ฝึกฝนจนถึงระดับเซียนแท้ขั้นสูงสุดแล้ว ทำให้เขาน่าเกรงขามยิ่งกว่าลูกสาวของเขาเสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น ระดับการฝึกฝนของอู๋ฮ่าวนั้นอย่างน้อยก็อยู่ในระดับสูงสุดของอาณาจักรจักรพรรดิอมตะ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ลู่เหรินก็เริ่มสนใจ หากอู๋ฮ่าวลงมือทำอะไรสักอย่าง เขาอาจจะสามารถทำลายสำนักโลหิตวิญญาณ ซึ่งก่อให้เกิดความหวาดกลัวไปทั่วแดนเบื้องบนได้

แต่ก่อนอื่น ฉันต้องตรวจสอบความแข็งแกร่งของอู๋ฮ่าวเสียก่อน