คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #419ออกไป ทิ้งวิธีการไว้

#419ออกไป ทิ้งวิธีการไว้

บทที่ 419 การจากไป วิธีการทิ้งสิ่งต่างๆ ไว้เบื้องหลัง

บทที่ 419 การจากไป วิธีการทิ้งสิ่งต่างๆ ไว้เบื้องหลัง

อันที่จริง เมื่ออู๋ฮ่าวเห็นไฉ่ว่านคุนจากอนาคตขณะที่ยังอยู่ในสำนักจักรพรรดิสวรรค์ เขาก็รู้ว่าไฉ่ว่านคุนมีร่างกายที่หายากมากเรียกว่าร่างกายแห่งวิถีแห่งความชอบธรรม

อย่างที่ชื่อบ่งบอก ตราบใดที่ไช่ว่านคุนฝึกฝนด้วยพลังแห่งความชอบธรรมและทำทุกสิ่งอย่างถูกต้อง ความเร็วในการฝึกฝนของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ

หากฝึกฝนจนถึงขีดสุด มันอาจทัดเทียมกับวิชาวิถีเก้ารอบของจางเทียนห่าวได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไฉ่ว่านคุนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมากและขอบคุณอู๋ฮ่าวอีกครั้ง

ทันใดนั้น ไฉ่เทียนเหอก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้นและกล่าวขอบคุณอู๋ฮ่าว

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเป็นอย่างยิ่งที่ช่วยครอบครัวไช่ของข้าพเจ้าแก้ไขวิกฤตครั้งนี้ โปรดรับคำนับจากข้าพเจ้าด้วย!”

หลังจากพูดจบ ไฉ่เทียนเหอก็กำลังจะโค้งคำนับทันที อู๋ฮ่าวไม่ได้ห้าม เขาคิดว่าเป็นเพียงการโค้งคำนับ เขาสามารถรับได้

หลังจากที่ไฉ่เทียนเหอโค้งคำนับเสร็จ อู๋ฮ่าวก็กล่าวต่อ

“ข้าวางแผนจะพาว่านคุนกลับไปที่สำนักเพื่อฝึกฝน แล้วท่านล่ะมีแผนอะไรบ้าง?”

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ไฉ่เทียนเหอจึงถามด้วยความสงสัย

“ท่านผู้อาวุโส ข้าพเจ้าขอถามได้ไหมว่านิกายของท่านชื่ออะไร?”

“สำนักของฉันเหรอ? ชื่อว่าสำนักจักรพรรดิสวรรค์”

อู๋ฮ่าวไม่ได้ปิดบังอะไรและบอกเขาตรงๆ

“สำนักจักรพรรดิสวรรค์? เป็นสำนักที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย หรือว่ามันไม่ได้อยู่ในอาณาเขตหมื่นเซียนของเรา?”

ไฉ่เทียนเหอดูงุนงง เพราะดูจากสถานการณ์ปัจจุบันของอู๋ฮ่าวแล้ว เขาคงไม่ใช่แค่มหาปราชญ์ แต่ยังเหนือกว่าราชาเซียนอีกด้วย กองกำลังที่มีบุคคลทรงพลังเช่นนี้จะไม่มีใครรู้จักได้อย่างไร?

ดังนั้น ในความคิดของไฉ่เทียนเหอ สำนักจักรพรรดิสวรรค์ของอู๋ฮ่าวจึงน่าจะเป็นกองกำลังทรงอำนาจจากนอกอาณาเขตหมื่นเซียน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋ฮ่าวก็พยักหน้า

“แท้จริงแล้ว พลังของข้าอยู่นอกเหนืออาณาเขตของเหล่า圣徒 (เหล่า圣徒) อย่างแท้จริง”

“คุนเอ๋อร์ หลังจากที่เจ้าไปที่สำนักจักรพรรดิสวรรค์กับผู้อาวุโสแล้ว เจ้าต้องเชื่อฟังผู้อาวุโสในทุกเรื่อง เข้าใจไหม?”

หลู่ซิงโร่วจ้องมองไฉ่ว่านคุนด้วยสายตาตำหนิแล้วเริ่มพูดขึ้น

ไช่ว่านคุนพยักหน้าเห็นด้วย

แต่ในขณะนั้นเอง ก็มีร่างหนึ่งวิ่งเข้ามา ปรากฏว่าเป็นไฉ่หยวนป๋อ ผู้อาวุโสที่สุดของตระกูลไฉ่

“ท่านผู้นำตระกูล มีเรื่องหนึ่งที่ผมลืมบอกท่าน ลูกสาวของจีโบดาได้ไปเป็นสนมของเจ้าเมืองแล้ว ถ้าหากมีคนในตระกูลจีเสียชีวิตในตระกูลไฉของเรา ผมเกรงว่าลูกสาวของอีกฝ่ายจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ”

“อะไรนะ? ลูกสาวของจีโบดาไปเป็นสนมของเจ้าเมืองแล้วเหรอ? คงจัดการยากหน่อยนะ”

เมื่อได้ยินว่าลูกสาวของจี่ป๋อต้าได้กลายเป็นสนมของเจ้าเมือง สีหน้าของไฉ่เทียนเหอก็เปลี่ยนเป็นบูดบึ้งทันที พลังของเจ้าเมืองนั้นเหนือกว่าพวกตนมากนัก เพราะเขาอยู่ในระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มขั้นปลายเท่านั้น และเหนือระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มขึ้นไปก็คือระดับการหลอมรวมความว่างเปล่า ระดับการก้าวข้ามความทุกข์ยาก ระดับเซียน และหลังจากระดับเซียนก็คือระดับมหาเซียน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากเจ้าเมืองต้องการ เขาเพียงแค่ส่งเสียงออกมา และในไม่ช้ากองกำลังอันทรงพลังมากมายที่เหนือกว่าตระกูลไฉ่ก็จะลงมือทำลายตระกูลไฉ่

อย่างไรก็ตาม หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไฉ่เทียนเหอก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่อู๋ฮ่าวที่อยู่ข้างๆ เขา

แม้แต่ไช่หยวนป๋อที่เพิ่งเข้ามาก็เพิ่งสังเกตเห็นการปรากฏตัวของอู๋ฮ่าว ขณะที่เขากำลังจะถามอู๋ฮ่าวว่าเป็นใคร อู๋ฮ่าวก็พูดขึ้นก่อน

“ไม่ต้องห่วง เจ้าแห่งอาณาจักรจะไม่มาตามล่าคุณหรอก”

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ไฉ่เทียนเหอก็ถอนหายใจโล่งอก ในขณะที่ไฉ่หยวนป๋อตกใจกับคำพูดของอู๋ฮ่าวและสงสัยอย่างมากว่าอู๋ฮ่าวเป็นใคร ถึงได้กล้าพูดว่าเจ้าเมืองจะไม่มาตามหาความตาย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าหัวหน้าครอบครัวไม่ได้พูดอะไร ไช่หยวนป๋อจึงได้แต่ระงับความโกรธไว้

“เอาล่ะ ฉันอยากจะพาไช่ว่านคุนไปด้วย ถือว่าทรัพยากรเหล่านี้เป็นของขวัญแก่ตระกูลไช่ของคุณ ขอให้คุณแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด”

หลังจากพูดจบ อู๋ฮ่าวก็โยนแหวนเก็บของที่มีทรัพยากรเพียงพอสำหรับการบ่มเพาะจักรพรรดิสวรรค์ให้แก่ไฉ่เทียนเหอ โดยถือว่าเป็นการลงทุนเพื่อตระกูลไฉ่

หลังจากนั้นไม่นาน ก่อนที่ไฉ่เทียนเหอและคนอื่นๆ จะทันได้ตอบโต้ อู๋ฮ่าวก็จากไปพร้อมกับไฉ่ว่านคุน

เมื่อเห็นอู๋ฮ่าวเดินจากไปอย่างกระทันหัน ไฉ่หยวนป๋อจึงเงียบไปนานก่อนจะกล้าถามคำถาม

“ท่านผู้นำตระกูล เมื่อกี้ผู้ใหญ่คนนั้นเป็นใครเหรอครับ?”

“อย่าถามคำถามที่ไม่ควรจะถาม ผู้อาวุโสคนนั้นมาเพื่อรับคุณหนูเออร์เป็นศิษย์ เขาไม่เป็นอันตรายต่อตระกูลไฉ่”

ไช่เทียนเหอกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

จากนั้น ราวกับเพิ่งนึกอะไรออก เขาก็รีบเปิดแหวนเก็บของที่อู๋ฮ่าวทิ้งไว้ให้ เมื่อเห็นทรัพยากรข้างใน ลมหายใจของไฉ่เทียนเหอก็ถี่ขึ้น

แหวนเก็บสะสมนี้มีจำนวนมากมายและล้ำค่า นี่คือคำที่ไช่เทียนเหอใช้บรรยายแหวนวงนี้ ที่จริงแล้ว ไช่เทียนเหอมีความรู้สึกสังหรณ์ใจว่า หากแหวนวงนี้ถูกเปิดเผย มันคงไม่เพียงแต่จะทำให้ผู้เชี่ยวชาญระดับเจ้าแห่งอาณาเขตตื่นตระหนกเท่านั้น แต่แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่สูงกว่าระดับเซียนราชาคงอดใจไม่ไหวที่จะลงมือปฏิบัติการ

เมื่อคิดเช่นนั้นแล้ว ไฉ่เทียนเหอจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วและมองไปที่ไฉ่หยวนป๋อด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ท่านผู้อาวุโส จงไปแจ้งคำสั่งของข้าพเจ้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตระกูลไฉ่จะต้องเก็บตัวอยู่แต่ในที่ลับ”

“อะไรนะ? ทำไมผู้นำตระกูลถึงทำแบบนี้?”

“อย่าถามอะไรเลย ลงมือทำเลย!”

ไช่เทียนเหอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นเช่นนั้น และด้วยความเชื่อมั่นในหัวหน้าครอบครัว ไช่หยวนป๋อจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรีบลงไปทำภารกิจให้สำเร็จ

ลู่ซิงโร่วที่ยืนอยู่ด้านข้างดูเหมือนจะเดาเหตุผลโดยรวมได้ จึงถามด้วยสีหน้าจริงจัง

“สามีคะ เป็นเพราะแหวนเก็บของที่รุ่นพี่ทิ้งไว้หรือเปล่าคะ?”

“โอเค มาดูหน่อยสิ”

ไฉ่เทียนเหอรู้ว่าการพูดคุยต่อไปนั้นไร้ประโยชน์ เขาจึงทำได้เพียงขอให้ลู่ซิงโร่วตรวจสอบสิ่งของภายในแหวนเก็บของ

เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ภายในแหวนเก็บของ ลู่ซิงโร่วก็ตกใจเช่นกัน และต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

“สามีของฉัน คุณทำถูกแล้ว ด้วยทรัพยากรที่มีอยู่มากมาย ครอบครัวไช่ของเราจึงสามารถอยู่บ้านและลดความเสี่ยงลงได้”

ในโลกแห่งการเพาะปลูก ผู้คนเลือกที่จะสร้างความสัมพันธ์กับพลังอื่น ๆ ก็ต่อเมื่อขาดแคลนทรัพยากรเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อทรัพยากรมีมากมาย พลังส่วนใหญ่กลับเลือกที่จะอยู่อย่างโดดเดี่ยวและไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับการเพาะปลูก

แม้ว่าเขาจะไม่ทราบจำนวนทรัพยากรที่แน่ชัด แต่ไช่เทียนเหอรู้ว่ามันเพียงพอที่จะเลี้ยงดูตระกูลไช่ทั้งหมดได้เป็นพันๆ หรือแม้กระทั่งหลายหมื่นปีอย่างแน่นอน

“ดูเหมือนว่าตระกูลไฉ่ของฉันจะได้รับโอกาสอันเหลือเชื่อจริงๆ ฉันสงสัยว่าคุณเอ๋อร์จะคว้าโอกาสนี้ไว้ได้หรือไม่”

ในขณะเดียวกัน ใจกลางอาณาจักรหมื่นเทพก็มีพระราชวังอันงดงามตั้งอยู่ ซึ่งก็คือพระราชวังของเจ้าแห่งอาณาจักรนั่นเอง

ภายในวังของเจ้าเมือง มีเตียงขนาดใหญ่ตั้งอยู่ บนเตียงนั้นมีร่างขาวบริสุทธิ์สองร่างกำลังร่วมรักอย่างเร่าร้อน ร่างหนึ่งคือเจ้าเมือง และอีกร่างหนึ่งคือจีเทียนซิน ธิดาของจีโบดา

ในขณะนี้ จีเทียนซินที่กำลังเล่นอยู่กับเจ้าแห่งอาณาจักร มีสีหน้าสบายและมีความสุข เธอยังส่งเสียงกระซิบกระซาบเย้ายวนออกมาเรื่อยๆ ซึ่งทำให้เจ้าแห่งอาณาจักรมีความสุขเป็นอย่างมาก

ในวินาทีต่อมา ร่างของเจ้าแห่งอาณาจักรก็สั่นสะเทือน จากนั้นจีเทียนซินก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดต่อหน้าเขา