คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #490ตระกูลซูล่มสลายแล้ว

#490ตระกูลซูล่มสลายแล้ว

บทที่ 490 การล่มสลายของตระกูลซู

บทที่ 490 การล่มสลายของตระกูลซู

“อะไร!”

เมื่อสมาชิกตระกูลซูเห็นผู้อาวุโสของสำนักอู่เต๋าเรียกอู่ฮ่าวว่า “ท่านอาจารย์” พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึงและยืนนิ่งอยู่กับที่

ฉากนี้สร้างความตกใจให้พวกเขาไม่น้อยไปกว่าวันที่ผู้นำตระกูลบอกพวกเขาว่าตนเองเป็นผู้ทรงพลังอย่างยิ่งยวดในระดับสูงสุดของอาณาจักรจักรพรรดิเทพ และนับจากนี้ไปตระกูลซูของพวกเขาสามารถเดินทางไปทั่วอาณาจักรเทพได้อย่างอิสระ

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกใจกับเหตุการณ์นี้ก็คือ พวกเขาทั้งหมดกำลังจะตาย

เมื่อเผชิญหน้ากับอู๋เต๋าหยู อู๋ฮ่าวก็ยังคงสงบและพูดบางอย่างอย่างเย็นชา

“นี่คืออำนาจทั้งหมดที่คุณได้รับมาหรือ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว อู๋เต๋าหยูก็เต็มไปด้วยความกลัว ใบหน้าซีดเผือด และรีบพูดขึ้นทันที

“ท่านลอร์ด นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าคาดคิดมาก่อน หลังจากที่พวกเรามาถึงแดนเหนือ พวกเราได้ปราบเทพจักรพรรดิระดับต้นๆ ไปไม่กี่องค์ และเทพผู้ทรงคุณวุฒิอีกหลายสิบองค์ แล้วมอบหมายให้พวกเขาดูแลการดำเนินงานของสำนักอู่เต๋า พวกเรามีหน้าที่เพียงแค่ลงมือเมื่อจำเป็นเท่านั้น ดังนั้นพวกเราจึงไม่รู้จริงๆ ว่ากองกำลังของเราจะไปยั่วยุท่านลอร์ด”

“ครับ ท่านลอร์ด เราไม่ทราบจริงๆ”

เหล่าเทพจักรพรรดิระดับสูงสุดที่อยู่รอบข้างต่างพูดขึ้น ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

อู๋ฮ่าวส่ายหัวเบาๆ แล้วพูดว่า…

“ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ดังนั้นคุณควรจะรู้ว่าต้องทำอย่างไร”

“ท่านลอร์ด บัดนี้เราจะแกะสลักรูปเหมือนของท่านและส่งต่อให้ทายาท เพื่อไม่ให้กองกำลังใด ๆ ที่เข้าร่วมสำนักอู่เต๋าของข้ากล้ามาท้าทายท่าน”

อู๋ ต้าวหยูเกิดความคิดขึ้นมาและรีบพูดขึ้นทันที

แต่หวู่ฮ่าวส่ายหัวและพูดอย่างใจเย็นว่า

“ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น ภารกิจเร่งด่วนที่สุดของคุณคือการดูแลไม่ให้กองกำลังของคุณก่อปัญหาหรือยั่วยุผู้อื่น เว้นแต่ว่าจะมีผู้อื่นมายั่วยุกองกำลังของสำนักอู่เต๋าของข้าเสียก่อน จึงจะมีความจำเป็นต้องลงมือปฏิบัติการ”

“ครับผม ท่านลอร์ด!”

อู๋ ต้าหยูและคนอื่นๆ รีบพูดขึ้น

สมาชิกตระกูลซูซึ่งอยู่ไม่ไกลนักต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ไม่ใช่ว่าอู๋ฮ่าวเป็นฝ่ายเริ่มยั่วยุตระกูลซูก่อนหรือ? แล้วทำไมถึงกลายเป็นว่าตระกูลซูเป็นฝ่ายเริ่มยั่วยุอู๋ฮ่าวเสียก่อน?

อู๋ฮ่าว: การฆ่าพ่อตาของฉันไม่ถือว่าเป็นการยั่วยุฉันใช่ไหม?

ในขณะนั้น ซู่ฮ่าวหยูจึงได้สติกลับมา มองไปที่อู๋ฮ่าวด้วยใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย และพูดด้วยความไม่เชื่อว่า

“ท่านคืออาจารย์ผู้อยู่เบื้องหลังสำนักอู่เต๋า”

“แล้วท่านคิดว่าคำว่า ‘อู่’ ในสำนักอู่เต๋าจงหมายถึงอู่องค์ไหนกันล่ะ?”

อู๋ฮ่าวมองซูฮ่าวหยูด้วยสีหน้าขี้เล่นอย่างยิ่ง ทำให้ซูฮ่าวหยูรู้สึกราวกับว่าตัวเองตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง สำนักอู๋เต๋า ที่นี่เป็นเส้นทางที่อู๋ฮ่าวสร้างขึ้นใช่ไหม?

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซู่ฮ่าวหยูอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา แต่เสียงหัวเราะของเขากลับฟังดูสิ้นหวังอย่างยิ่ง

“ฮ่าฮ่าฮ่า เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว! แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำแบบนี้ไปได้แน่นอน!”

หลังจากพูดจบ ซู่ฮ่าวหยูก็พุ่งเข้าหาอู๋ฮ่าวอย่างกะทันหัน พลังของเขารวมตัวกันอย่างแน่นหนา โลกแห่งเทพทั้งหมดต่างตกตะลึง โดยเฉพาะเหล่าจักรพรรดิเทพแห่งท้องฟ้าทางเหนือ ที่ต่างมองไปยังทิศทางของอาณาจักรฟ้าครามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเป็นอย่างยิ่ง

“เทพจักรพรรดิองค์หนึ่งได้ทำลายตัวเอง เทพจักรพรรดิองค์ไหนกันนะ?”

“ดูเหมือนว่าทิศทางนั้นจะเป็นทิศทางของอาณาจักรฟ้าคราม ดังนั้นคนที่ทำลายตัวเองคือซู่ฮ่าวหยูหรือซู่ฉางคงกันแน่?”

“ตอนนี้ผมสงสัยจริงๆ ว่าคนแบบไหนกันที่จะสามารถบังคับให้จักรพรรดิเทพทำลายตัวเองได้? แม้แต่จักรพรรดิเทพระดับกลางก็คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก”

แม้ว่าเทพจักรพรรดิระดับกลางจะแข็งแกร่งกว่าเทพจักรพรรดิระดับต้น แต่เทพจักรพรรดิระดับต้นก็ยังสามารถหลบหนีจากเทพจักรพรรดิระดับกลางได้หากใช้ความพยายามอย่างมาก ดังนั้นจึงมีเพียงความเป็นไปได้เดียว คือไม่ผู้ที่ลงมือนั้นแข็งแกร่งกว่าเทพจักรพรรดิที่กำลังจะทำลายตัวเองมาก หรือไม่ก็เตรียมการอย่างรอบคอบก่อนลงมือ ทำให้เทพจักรพรรดิระดับต้นไม่สามารถหลบหนีได้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเขาจะอยากรู้อยากเห็นมาก แต่ก็ไม่มีใครตั้งใจจะไปหาคำตอบเลยสักคน เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าทำไมจักรพรรดิเทพองค์นั้นถึงโจมตีจักรพรรดิเทพองค์อื่น และถ้าหากพวกเขาไปที่นั่นแล้วถูกโจมตีด้วยล่ะ?

อีกด้านหนึ่ง ภายในอาณาจักรฟ้าคราม อู๋ฮ่าวสงบนิ่งขณะมองซูฮ่าวหยูพุ่งเข้ามาหาพวกเขา อันที่จริง เขารู้ว่าอู๋เต๋าหยูและคนอื่นๆ จะหยุดซูฮ่าวหยูได้โดยที่เขาไม่ต้องขยับแม้แต่ปลายนิ้ว

หลังจากเห็นเหตุการณ์นั้น ซูฉางคงกัดฟันและรีบวิ่งไปหาอู๋ฮ่าวพร้อมกับซูฮ่าวหยู แล้วจุดระเบิดตัวเอง แม้ว่ามันจะหมายถึงความตาย เขาก็ต้องการพาอู๋ฮ่าวและคนอื่นๆ ไปด้วย

เมื่อเห็นเช่นนั้น อู๋เต๋าหยูจึงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา แล้วโบกมือเพียงครั้งเดียวก็ส่งซูฮ่าวหยูและซูฉางคงลอยกระเด็นไป ทำให้วิญญาณของพวกเขาสลายไปในทันที

ในขณะที่ซู่ฮ่าวหยูและซู่ฉางคงสิ้นชีวิตลง เสียงร่ำไห้อันโศกเศร้าของมหาเต๋าได้ดังก้องมาจากท้องฟ้าทางเหนือของแดนเทพ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่สามารถทะลุทะลวงไปถึงระดับจักรพรรดิเทพได้นั้น ย่อมได้ครอบครองพลังแห่งมหาเต๋าอย่างสมบูรณ์แล้ว

ก่อนหน้านี้ มีเพียงผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิเทพเท่านั้นที่รับรู้ถึงสถานการณ์ในอาณาจักรฟ้าคราม แต่ตอนนี้เหล่าเทพทั้งหมดในแดนฟ้าเหนือต่างรับรู้ถึงการล่มสลายของจักรพรรดิเทพ และพวกเขาทั้งหมดต่างตกใจ

จักรพรรดิเทพเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ แม้แต่จักรพรรดิเทพในระดับเดียวกันก็อาจไม่สามารถเอาชนะจักรพรรดิเทพได้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง มีเพียงสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังกว่าเท่านั้นที่จะสามารถสังหารจักรพรรดิเทพได้

“ไม่มีจักรพรรดิเทพองค์ใดล้มลงมาเป็นเวลาหลายสิบล้านปีแล้ว แต่ตอนนี้มีองค์หนึ่งล้มลงมาแล้ว หรือว่ากำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในแดนเทพ?”

“ฮิสส์ ฉันหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดีนะ”

เทพเจ้ามากมายนับไม่ถ้วนคิดในใจ หัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยคำภาวนา

โดยที่อู๋ฮ่าวไม่รู้ตัว สมาชิกตระกูลซู เมื่อเห็นซูฮ่าวหยูและซูฉางคงเสียชีวิต ต่างก็ตกอยู่ในความโศกเศร้าและคุกเข่าต่อหน้าอู๋ฮ่าว อ้อนวอนขอความเมตตาอย่างสุดกำลัง

แต่หวู่ฮ่าวก็ยังคงนิ่งเฉยและพูดอย่างใจเย็น

“ฉันบอกพวกคุณแล้ว ไม่ว่าคนที่ทำร้ายพ่อตาฉันจะฆ่าตัวตาย หรือตระกูลซูทั้งหมดจะต้องถูกฝังไปพร้อมกับเขา มันเป็นทางเลือกของพวกคุณ ดังนั้นไปขอโทษพ่อตาฉันซะ”

หลังจากพูดจบ อู๋ฮ่าวก็จัดการสังหารสมาชิกตระกูลซูทั้งหมดที่อยู่ตรงนั้นอย่างเงียบเชียบและมีประสิทธิภาพด้วยการตบเพียงครั้งเดียว นอกจากนี้เขายังดูดเอาสายเลือดของพวกเขาออกมา และใช้คาถาสาปแช่งลบล้างสายเลือดของตระกูลซูทั้งหมดที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วแดนเทพ เพื่อป้องกันไม่ให้บุคคลผู้ทรงอำนาจใดปรากฏตัวขึ้นในอนาคตเพื่อแก้แค้น

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว อู๋ฮ่าวก็หันไปหาซูเฉียวหรานและพูดว่า

“เอาล่ะ ตอนนี้เราแก้แค้นสำเร็จแล้ว”

“ค่ะ ขอบคุณค่ะ สามี”

ซู่เฉียวหรานมองอู๋ฮ่าวด้วยสีหน้าซับซ้อนและกล่าวว่า หลังจากที่รู้เรื่องความบาดหมางระหว่างตระกูลซูในแดนเทพกับพ่อของเธอ เป้าหมายในการฝึกฝนของเธอก็กลายเป็นการแก้แค้น แต่ตอนนี้การแก้แค้นสำเร็จแล้ว เธอกลับรู้สึกเหมือนสูญเสียเป้าหมายในการฝึกฝนไป และรู้สึกสับสนเล็กน้อย