คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #575แดนสวรรค์เปิดออกแล้ว และการฆ่าฟันก็ยุติลง!

#575แดนสวรรค์เปิดออกแล้ว และการฆ่าฟันก็ยุติลง!

บทที่ 575 แดนเทพเปิดออก ปราบปรามและสังหาร!

บทที่ 575 แดนเทพเปิดออก ปราบปรามและสังหาร!

ในขณะที่ทุกคนกำลังรอให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัว อู๋ฮ่าวก็ได้นำซู่เฉียวหรานและคนอื่นๆ เข้าไปในทวีปมหัศจรรย์อย่างเงียบๆ แล้ว

เมื่อเข้าสู่ทวีปมหัศจรรย์ ทั้งซู่เฉียวหรานและหลี่หยูผิงต่างตกตะลึง เมื่อตระหนักว่าอาณาจักรเทพที่กำลังปรากฏขึ้นนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

“เหตุใดจึงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภายในแดนเทพเลย?”

หลี่หยูผิงพูดด้วยความตกใจอย่างที่สุด เธอมีความรู้มากและย่อมรู้ดีว่าเมื่ออาณาจักรเทพอันทรงพลังกำลังจะเปิดออก มันจะก่อให้เกิดความโกลาหลอย่างมหาศาลไปทั่วทั้งอาณาจักรเทพ อย่างไรก็ตาม อาณาจักรเทพที่อยู่ตรงหน้าเธอกลับไม่มีเสียงใดๆ เลย หรือที่จริงแล้ว เสียงนั้นยังไปไม่ถึงทวีปมหัศจรรย์ด้วยซ้ำ

ซู่เฉียวหรานที่ยืนอยู่ด้านข้างมองอู๋ฮ่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแล้วถามว่า “สามี ดินแดนเทพนี้มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

“แน่นอน สมกับที่เป็นคู่หูทางเต๋าของข้า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้มีเบาะแสบางอย่างซ่อนอยู่ หรือบางที ทวีปนี้อาจกำเนิดมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้ ดังนั้นการเคลื่อนไหวทั้งหมดจึงถูกซ่อนไว้ภายในทวีปและไม่สามารถส่งต่อออกไปได้เลย”

อู๋ฮ่าวมองซูเฉียวหรานด้วยความพึงพอใจและพยักหน้า

หลังจากพูดจบ อู๋ฮ่าวก็มองไปยังทวีปมหัศจรรย์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม อันที่จริง อู๋ฮ่าวสัมผัสได้ถึงความพิเศษของทวีปมหัศจรรย์ตั้งแต่ตอนที่อยู่ข้างนอกแล้ว อาจกล่าวได้ว่าภายในนั้นมีพลังบางอย่างที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังระแวงอยู่บ้าง

ทันใดนั้น ซู่เฉียวหรานก็สังเกตเห็นบางอย่างและอุทานด้วยความประหลาดใจว่า “สามี ดูสิ! นั่นมันมังกรประหลาด!”

เมื่อเสียงของซู่เฉียวหรานจบลง อู๋ฮ่าวก็หันไปมองทางอู๋ฉีหลง อู๋ฉีหลงกำลังมองดูอาณาจักรเทพที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ไม่รู้เลยว่าอู๋ฮ่าวและคนอื่นๆ ได้มาถึงทวีปมหัศจรรย์แล้ว

หลังจากเงียบไปนาน อู๋ฮ่าวก็พูดขึ้นว่า “ไปดูกันเถอะว่าเกิดอะไรขึ้น?”

“อืม”

ในขณะเดียวกัน อู๋ฉีหลงก็เฝ้ามองประตูศักดิ์สิทธิ์ที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างตั้งใจ เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปทันทีที่ประตูนั้นปรากฏออกมาอย่างสมบูรณ์ แต่ในขณะนั้นเอง ความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างมากก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา ทำให้สีหน้าของอู๋ฉีหลงเปลี่ยนเป็นจริงจัง เขาหันหลังกลับและกำลังจะลงมือ

แต่เมื่อหันกลับมาและเห็นว่าเป็นอาจารย์ของตน อู๋ฉีหลงก็หยุดชะงักทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่ก็เปลี่ยนเป็นความยินดีในทันทีพลางอุทานว่า “อาจารย์ ท่านนี่เองหรือ? และนายหญิงด้วย? มีอะไรพิเศษหรือครับ?”

“ผมบังเอิญผ่านมาแถวนั้นพอดี”

อู๋ฮ่าวพูดอย่างใจเย็น

อู๋ฉีหลงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าอาจารย์ของเขากำลังตามหาเขาอยู่ แต่เมื่อนึกถึงพลังอำนาจของอาจารย์แล้ว จึงไม่น่าแปลกใจนักที่อาจารย์ไม่ได้ตามหาเขา

หลังจากตั้งสติได้แล้ว อู๋ฉีหลงก็พูดขึ้นว่า “ท่านอาจารย์ ข้ามีเรื่องอยากจะถาม…”

ก่อนที่อู๋ฉีหลงจะทันได้พูดอะไร อู๋ฮ่าวก็โบกมือแล้วพูดว่า “ฉันรู้ว่าเจ้าคิดจะถามอะไร เข้าไปข้างในเถอะ สิ่งที่อยู่ข้างในจะเป็นประโยชน์แก่เจ้าอย่างมาก ฉันจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว”

“ครับ นายท่าน!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋ฉีหลงก็รู้สึกตื่นเต้น สำหรับเขาในตอนนี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่มีศักยภาพสูง นั่นคือ การสืบทอดมังกรเทพ!

อู๋ฉีหลงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตนเองจะถูกดึงดูดเข้าหามรดกมังกรศักดิ์สิทธิ์ แต่แล้วราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ เขาก็ถามอีกครั้งด้วยความสงสัยว่า “ท่านอาจารย์ ในเมื่อข้าถูกดึงดูดมาที่นี่ ทำไมจักรพรรดิมังกรหมื่นองค์ถึงไม่ถูกดึงดูดมาที่นี่ด้วยล่ะ?”

แม้ว่าจักรพรรดิว่านหลงจะเสด็จออกจากแดนธรรมชาติแล้ว แต่พระองค์ไม่ได้เสด็จมายังทวีปมหัศจรรย์พร้อมกับข้าพเจ้า แต่กลับเสด็จมาในทิศทางตรงกันข้าม

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฉีหลง อู๋ฮ่าวก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโบกมือแล้วกล่าวว่า “จักรพรรดิมังกรหมื่นตนมีชะตาของตนเอง ท่านไม่ต้องกังวลไป แต่แล้วอู๋หู่ล่ะ? เขาออกจากแดนธรรมชาติมาพร้อมกับท่าน ทำไมเขาไม่มาที่ทวีปมหัศจรรย์กับท่านด้วยล่ะ?”

เมื่ออู๋ฮ่าวเอ่ยถึงอู๋หู อู๋ฉีหลงก็หวนนึกถึงอู๋หูขึ้นมา ในอดีต สัตว์อสูรผู้พิทักษ์ทั้งสองของตระกูล ต่างสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ดึงดูดพวกมันอยู่นอกอาณาจักรเสวียนหยวน จึงทำให้พวกมันออกจากดินแดนธรรมชาติไป แต่ว่าอู๋หูกลับเลือกเดินทางไปในทิศทางที่แตกต่างจากพวกมัน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋ฮ่าวพยักหน้า แต่สีหน้าของเขากลับดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย อันที่จริง หลังจากกลับไปยังแดนธรรมชาติ เขาได้รู้ว่าอู๋หูและอู๋ฉีหลงได้ออกจากแดนธรรมชาติไปแล้ว เขาจึงพยายามค้นหาว่าทั้งสองไปอยู่ที่ไหนโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตาม เขากลับพบเบาะแสเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับอู๋ฉีหลง แต่กลับไม่พบเบาะแสใดๆ เกี่ยวกับอู๋หูเลย ราวกับว่าอู๋หูหายไปจากแดนเทพทั้งหมด

แต่หวู่ฮ่าวก็ยังสัมผัสได้ว่าหวู่หู่ยังมีชีวิตอยู่ แม้จะไม่รู้ว่าเขาไปอยู่ที่ไหน

วิธีเดียวที่จะป้องกันไม่ให้ใครมองทะลุเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้ คือให้ผู้ทรงอำนาจระดับจักรพรรดิเทพลบล้างร่องรอยทั้งหมด

ดังนั้น อู๋ฮ่าวจึงไม่รู้สึกกังวลมากนัก เขารู้ว่าเมื่ออู๋หูแข็งแกร่งขึ้น เขาก็จะรู้ว่าอู๋หูอยู่ที่ไหน

หลังจากฟื้นตัวจากสถานการณ์ของอู๋หูแล้ว อู๋ฮ่าวมองไปที่อู๋ฉีหลงและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับการเข้าสู่แดนเทพ แค่ปฏิบัติตามกฎทีละขั้นตอนและระวังพวกพ้องของตนเองก็พอ”

เมื่อได้ยินอู๋ฮ่าวเตือนให้ระวังคนในตระกูลเดียวกัน อู๋ฉีหลงก็ไม่คัดค้าน เขาพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม เขารู้จักอาจารย์มานานแล้ว และอาจารย์ก็ไม่เคยผิดพลาด เมื่ออาจารย์พูดเช่นนั้นแล้ว ย่อมต้องมีอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

หลังจากรอคอยอยู่กับอู๋ฉีหลงในทวีปมหัศจรรย์มาระยะหนึ่ง ในที่สุดแดนเทพก็ปรากฏขึ้นในโลก

เมื่อแดนเทพปรากฏขึ้น เหล่าผู้ทรงพลังนับไม่ถ้วนจากทั่วทุกสารทิศแห่งทวีปมหัศจรรย์ต่างพากันพุ่งเข้าหาแดนเทพนั้น แต่ทันทีที่พวกเขามาถึงประตูแดนเทพ พวกเขาก็ถูกพลังลึกลับสังหารและดับสูญไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าเทพแห่งทวีปมหัศจรรย์ก็เกิดความวิตกกังวลและมองไปยังประตูแดนเทพด้วยความหวาดกลัว

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? มีข้อจำกัดอะไรบ้างในดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้?”

จักรพรรดิเทพผู้ทรงพลังมองไปยังประตูแห่งแดนเทพด้วยสีหน้าอัปลักษณ์อย่างยิ่ง เขาเพิ่งเห็นอย่างชัดเจนว่าไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิเทพหรือราชาเทพ พวกเขาทั้งหมดถูกปราบปรามและสังหารโดยพลังที่เหนือกว่าอย่างมากในทันทีที่พวกเขาพุ่งเข้าไปในประตูแห่งแดนเทพ และนั่นคือตอนที่พวกเขาหยุดลง

เพราะเขาไม่แน่ใจว่าคำพูดในอดีตของเขาจะถูกพลังนั้นกดทับไว้หรือไม่ หลังจากสัมผัสถึงพลังนั้นแล้ว เขาก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่พลังที่จักรพรรดิเทพจะปลดปล่อยได้ และแม้แต่เทพผู้ทรงคุณวุฒิก็อาจทำไม่ได้เช่นกัน กล่าวอีกนัยหนึ่ง อาณาจักรเทพนี้อย่างน้อยก็อยู่ในระดับเทพขั้นที่เก้าแล้ว!

แต่ในขณะที่เหล่าเทพกำลังจ้องมองประตูแห่งแดนเทพด้วยความหวาดหวั่น พวกเขาก็เห็นร่างหลายร่างกำลังพุ่งตรงไปยังประตูนั้น ในขณะที่เหล่าเทพแห่งทวีปมหัศจรรย์คิดว่าร่างเหล่านั้นจะต้องถูกสังหารอย่างแน่นอน พวกเขากลับไม่คาดคิดว่าพลังนั้นจะไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขาและอนุญาตให้พวกเขาเข้าไปในแดนเทพได้