คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #644ระฆังท้าทายพระเจ้าพังแล้ว หลี่หย่า

#644ระฆังท้าทายพระเจ้าพังแล้ว หลี่หย่า

บทที่ 644 ระฆังเทพกลับด้านแตกสลาย หลี่หย่า

บทที่ 644 ระฆังเทพกลับด้านแตกสลาย หลี่หย่า

“อย่าแม้แต่คิดเลย!”

แม้ว่าหลี่เทียนเซี่ยจะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ปฏิเสธอย่างรวดเร็ว เขามีเป้าหมายของตัวเองและจะไม่ยอมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของใครทั้งนั้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เทพผู้ทรงอำนาจระดับสูงสุดก็ไม่ยืนกรานอีกต่อไป และมองไปที่หลี่เทียนเซี่ยพลางกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว เจ้าก็ออกเดินทางได้เลย!”

ทันทีที่คำต้องห้ามนั้นหลุดออกไป ความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่อก็เข้าครอบงำร่างกายของหลี่เทียนเซี่ย ก่อนที่หลี่เทียนเซี่ยจะทันได้ตอบสนอง เขาก็เห็นพลังต้องห้ามพุ่งออกมาจากอีกฝ่าย แผ่ขยายไปทั่วอาณาเขต และแม้แต่สัมผัสทิพย์ของหลี่เทียนเซี่ยก็ได้รับผลกระทบอย่างมาก

แต่ผลนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว พลังต้องห้ามรอบตัวพวกเขากระโจนเข้าหาคู่ต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง ไหลเข้าสู่ดาบชั่วร้ายในมือของเขา จากนั้นในวินาทีต่อมา พลังต้องห้ามก็เหวี่ยงออกไป

หลี่เทียนเซี่ยมองไม่เห็นอะไรเลย และแม้แต่จะตอบโต้ก็ไม่ทัน การโจมตีด้วยดาบครั้งนี้รุนแรงพอที่จะสังหารจักรพรรดิเทพได้ ซึ่งเกินกว่าที่หลี่เทียนเซี่ยจะรับมือได้

ราวกับว่าห้วงเวลาและสถานที่รอบข้างหยุดนิ่ง และในชั่วพริบตา ดาบก็ฟาดฟันใส่หลี่เทียนเซี่ย

หลังจากปล่อยพลังดาบออกมาแล้ว จอมเวทต้องห้ามก็ไม่สนใจหลี่เทียนเซี่ยอีกต่อไป ในความคิดของเขา หลี่เทียนเซี่ยต้องพบกับความพินาศและไม่มีโอกาสรอดชีวิต

แต่ทันทีที่พระองค์หันหลังกลับ ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่อก็แผ่ปกคลุมพระองค์จากด้านหลัง ทำให้สีหน้าของพระองค์เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่ดีเลย!”

ทันทีที่เขาหันหลังกลับ หลี่เทียนเซี่ยก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขาและฟันเขาขาดเป็นสองท่อนด้วยการฟันดาบเพียงครั้งเดียว

“เป็นไปได้อย่างไร!”

ทาบูมองไปที่หลี่เทียนเซี่ย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

แต่หลี่เทียนเซี่ยกลับพูดด้วยสายตาเย็นชาว่า “ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ ไปกันเถอะ”

เมื่อหลี่เทียนเซี่ยพูดจบ ร่างต้องห้ามก็กลายเป็นเถ้าถ่านและสลายไปในที่สุด

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เทียนเซี่ยก็ถอนหายใจโล่งอก ร่างกายของเขาอ่อนแรงและเกือบจะเป็นลม แต่เขากัดฟันและอดทนต่อไป

หลี่เทียนเซี่ยหยิบระฆังเทพกลับด้านที่แตกหักออกมาจากอก ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วกล่าวว่า “ไม่เคยคิดเลยว่าสุดท้ายแล้วฉันจะได้รับการช่วยเหลือจากคุณ ลาก่อน เพื่อนเก่า”

ในวินาทีวิกฤตที่สุด ระฆังเทพกลับด้านของหลี่เทียนเซี่ยกลับปกป้องเจ้านายของมันโดยอัตโนมัติ ปลดปล่อยพลังทั้งหมดเพื่อช่วยหลี่เทียนเซี่ย อย่างไรก็ตาม ราคาที่ต้องจ่ายคือระฆังเทพกลับด้านแตกละเอียดและไม่สามารถซ่อมแซมได้

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เทียนเซี่ย ระฆังเทพกลับหัวในมือของหลี่เทียนเซี่ยก็ส่งเสียงปังเบาๆ แล้วหายไปจากมือของหลี่เทียนเซี่ย

แต่หลี่เทียนเซี่ยไม่มีเวลาเสียใจกับการทำลายระฆังเทพกลับด้าน เพราะหลี่หย่ากำลังรอเขาอยู่ไม่ไกล

เมื่อคิดเช่นนั้น หลี่เทียนเซี่ยก็ไม่ลังเลและบังคับร่างกายที่อ่อนแออย่างยิ่งของเขาให้พุ่งออกไปไกล แม้ว่าระฆังเทพกลับด้านจะป้องกันการโจมตีด้วยดาบต้องห้ามของเทพชั้นสูงสุดได้ แต่พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ยังคงสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับหลี่เทียนเซี่ยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เรียกได้ว่าหากไม่ใช่หลี่เทียนเซี่ยแล้ว เทพชั้นสูงคนอื่นๆ คงตายไปนานแล้ว

จากระยะไกล หลี่หย่าเฝ้ามองดูพลังที่ปกป้องเธอเริ่มพังทลายลง และเธอก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“พี่ชาย!”

เสียงร้องด้วยความหวาดกลัวของหลี่หย่าไม่ได้ทำให้เทพต้องห้ามระดับสูงสุดทั้งสี่หยุดยั้ง แต่กลับทำให้พวกเขายิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

“ฮ่าๆๆ คอยดูเถอะ เราจะทรมานแกอย่างสาหัสก่อนปล่อยแกไปแน่นอน!”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ใบหน้าของหลี่หย่าก็ยิ่งซีดลงไปอีก หลังจากบำเพ็ญเพียรอย่างหนักมานานนับหมื่นปี เธอกลับไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านวิชาต้องห้ามอันทรงพลังนั้น ทำให้เธอตกอยู่ในความไม่มั่นใจในตัวเอง

ในขณะนั้นเอง พลังที่หลี่เทียนเซี่ยทิ้งไว้ก็ถึงค่าวิกฤตพอดี พร้อมกับเสียงแตกเบาๆ นั่นหมายความว่าหลี่หย่าหมดหนทางแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นเพียงมาตรการสิ้นหวังของหลี่เทียนเซี่ยเท่านั้น การที่เขาสามารถทนต่อข้อห้ามของจักรพรรดิเทพสูงสุดทั้งสี่ได้นานขนาดนี้ก็ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

“ฮิฮิฮิ เตรียมตัวตายได้เลย!”

เทพจักรพรรดิระดับสูงสุดองค์หนึ่งมองไปยังหลี่หย่าที่หวาดกลัวและเยาะเย้ย

หลี่หย่ากรีดร้องด้วยความหวาดกลัว “พี่ชาย ท่านอยู่ไหน! ช่วยฉันด้วย!”

“น้องชายของคุณกำลังต่อสู้กับผู้นำของเราอยู่ และถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้ ฉันจะส่งคุณไปดูน้องชายของคุณเดี๋ยวนี้!”

หนึ่งในร่างต้องห้ามจ้องมองหลี่หย่า แล้วเอื้อมมือออกไปบดขยี้เธอ

แต่ทันใดนั้นเอง เสียงโกรธเกรี้ยวก็ดังมาจากที่ไกลๆ ว่า “ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องเขา ข้าจะทำให้ตระกูลต้องห้ามทั้งหมดต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”

“อะไร!”

เมื่อได้ยินเสียงของหลี่เทียนเซี่ย เหล่าเทพจักรพรรดิระดับสูงสุดทั้งสี่ก็หน้าซีดเผือดราวกับคนตาย เพราะหากหลี่เทียนเซี่ยปรากฏตัวที่นี่ นั่นหมายความว่าพวกเขาทั้งหมดต้องตายแน่ๆ

“แย่แล้ว! เราต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็ว!”

หนึ่งในจักรพรรดิเทพชั้นยอดมองไปยังหลี่หย่าที่ยืนอยู่ใกล้ๆ จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือฟาดลงมาโดยตรง กลืนหลี่หย่าเข้าไปในร่างกายของตน

เมื่อเห็นเช่นนั้น ดวงตาของหลี่เทียนเซี่ยก็เบิกกว้างด้วยความโกรธ และเขาก็คำรามว่า “อ๊าาาห์! แกกำลังหาเรื่องตาย!”

เมื่อหลี่เทียนเซี่ยคำรามเสียงดัง ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่อก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา แผ่กระจายไปทั่วทั้งอาณาจักรเทพ ในขณะนี้ ระดับการฝึกฝนของหลี่เทียนเซี่ยก็ทะลุขีดจำกัด ก้าวจากระดับเทพชั้นปลายไปสู่ระดับเทพชั้นสูงสุดโดยตรง

ในขณะเดียวกัน ภายในอาณาจักรซวนหยวน อู๋ฮ่าวเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางของหลี่เทียนเซี่ย สีหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

“อะไรทำให้เทียนเซี่ยโกรธขนาดนั้น?”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อู๋ฮ่าวจึงหลับตาลงและเริ่มคำนวณ แต่เขาก็ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว สีหน้ายังคงเคร่งขรึม: “ผมคิดไม่ออก มันอาจเกี่ยวข้องกับตระกูลต้องห้ามหรือเปล่า?”

แต่หวู่ฮ่าวรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดเรื่องนั้น เขาจึงรีบเคลื่อนตัวไปยังทิศทางที่ออร่าของหลี่เทียนเซี่ยแผ่ออกมา ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เขาต้องหาหลี่เทียนเซี่ยให้เจอก่อน

สำหรับอู๋ฮ่าวในตอนนี้ เขาสามารถรับรู้ทุกความเคลื่อนไหวในแดนเทพได้แล้ว เพียงแต่ต้องใช้เวลาสักเล็กน้อยในการเดินทางไปถึงที่นั่น

ขณะที่อู๋ฮ่าวรีบเร่งไป หลี่เทียนเซี่ยก็ไม่สนใจสิ่งอื่นใด ปรากฏตัวต่อหน้าสัตว์อสูรต้องห้ามทั้งสี่ทันที ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว เขาก็ทำลายพวกมันไปสามตัว จากนั้นเมื่อมองไปยังสัตว์อสูรต้องห้ามที่กลืนกินหลี่หย่า ดวงตาของเขาก็เย็นชาดุจน้ำแข็ง: “ปล่อยน้องสาวของข้า มิฉะนั้นข้าจะต้องตาย!”

“ฮิฮิฮิ คิดว่าฉันไม่เข้าใจกลอุบายของคุณหรือไง? น้องสาวของคุณตายไปแล้ว ต่อให้เทพจักรพรรดิแห่งแดนเทพของคุณเข้ามาแทรกแซง ก็ไม่มีทางทำให้เธอกลับมามีชีวิตได้หรอก ฮิฮิฮิ ทนความเจ็บปวดเอาไว้เถอะ!”

สิ่งต้องห้ามเยาะเย้ย ดวงตาของมันแสดงออกถึงความไม่เกรงกลัวใดๆ วินาทีต่อมา มันทำลายตัวเองอย่างรวดเร็วเสียจนแม้แต่หลี่เทียนเซี่ยก็ไม่มีเวลาที่จะตอบสนอง

เมื่อหลี่หย่าถูกกลืนกิน และเทพต้องห้ามระดับสูงสุดทั้งสี่ล้มลง มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเพียงชั่วพริบตา แต่ในสายตาของหลี่เทียนเซี่ย เวลาและสถานที่รอบตัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ความคิดของเขาหยุดวิ่ง และเขายอมให้ภัยพิบัติสายฟ้าอันไม่มีที่สิ้นสุดถาโถมเข้าใส่และกลืนกินเขา

ในขณะนี้ ดูเหมือนว่ามหาธรรมทั้งปวงกำลังโศกเศร้ากับการจากไปของหลี่เทียนเซี่ย