คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #720การแข่งขันหลักห้ารายการ (1)

#720การแข่งขันหลักห้ารายการ (1)

บทที่ 720 การแข่งขันห้าสำนัก (1)

จากนั้น พี่สาวอาวุโสงูหิมะก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าบ้านพักของอู๋อี้ฟาน

เมื่อได้ยินคำพูดของพี่สาวงูหิมะ อู๋อี้ฟานก็รีบวิ่งออกไปในวินาทีถัดมา

“พี่งูหิมะ ฉันพร้อมแล้ว ไปกันเถอะ”

อู๋ อี้ฟานยังไม่ลืมการแข่งขันใหญ่แห่งห้าสำนัก เพราะถ้าหากเขาสามารถคว้าแชมป์ได้ ทรัพยากรมากมายที่เขาจะได้รับนั้นจะเพียงพอที่จะทำให้เขาก้าวหน้าอย่างมากในระยะเวลาอันสั้น

เมื่ออู๋อี้ฟานพยักหน้าเห็นด้วย พี่สาวสโนว์เซอร์เพนต์ก็โบกมือและนำอู๋อี้ฟานไปยังประตูโรงเรียนทันที

เมื่อพี่สาวงูหิมะพาอู๋อี้ฟานมาถึงประตูโรงเรียน พวกเขาก็เห็นผู้คนมากมายสวมเครื่องแบบโบราณของโรงเรียนหยวนปรากฏตัวที่ประตู เมื่อเห็นพี่สาวงูหิมะ พวกเขาทุกคนก็ทักทายเธอด้วยความเคารพ

อย่างไรก็ตาม ในสถาบันต้นกำเนิดโบราณ ผู้แข็งแกร่งย่อมได้รับความเคารพ และงูหิมะถือเป็นสิ่งต้องห้ามอย่างยิ่งในระดับสิบเจ็ด ดังนั้นการปฏิบัติต่องูหิมะอย่างดีจึงเป็นเรื่องปกติ

งูหิมะตอบรับด้วยการพยักหน้าอย่างไม่แยแส

อู๋อี้ฟานยืนอยู่ด้านข้างด้วยความสงสัยในใจ เขาหันไปมองเสวี่ยเช่อแล้วถามว่า “พี่เสวี่ยเช่อ ผมขอถามได้ไหมว่าการแข่งขันใหญ่ของห้าสำนักจะจัดขึ้นที่ไหน?”

“การแข่งขันระดับห้าสำนักครั้งยิ่งใหญ่จะจัดขึ้นในโลกที่สร้างขึ้นโดยผู้นำของห้ามหาอำนาจหลักของเรา ท่านวางใจได้เลยว่าโลกนี้สามารถทนทานต่อพลังของพลังต้องห้ามระดับสูงสุด 15 ได้ ในการแข่งขันระดับห้าสำนักครั้งก่อนๆ ทั้งหมด ไม่เคยมีอัจฉริยะคนใดทะลุระดับ 15 ได้ก่อนอายุ 100,000 ปี ดังนั้น โลกนี้จึงมีความสามารถมากกว่าที่จะทนทานต่อการต่อสู้ของท่านได้”

เมื่อเผชิญกับคำถามของอู๋อี้ฟาน พี่สาวงูหิมะก็ตอบโดยไม่แสดงอาการเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย

“คณบดีเป็นคนพาเราไปที่นั่นหรือเปล่า?”

“อืม”

“ท่านพี่สาวงูหิมะเป็นอะไรไปคะ?”

“แน่นอน ฉันจะไปด้วย เพราะเธอเป็นศิษย์ใหม่ภายใต้อาจารย์ของเรา และในฐานะพี่สาว ฉันมีหน้าที่ปกป้องความปลอดภัยของเธอ”

สโนว์เซอร์เพนต์กล่าวด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งและไม่พอใจ เธอคงไม่โง่พอที่จะบอกว่าเธอแค่อยากไปดูการแข่งขันใหญ่ของห้าสำนักเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น เพราะที่ผ่านมาเธอไม่ค่อยมีโอกาสดีๆ มากนัก แต่ตอนนี้อาจารย์ของเธอรับน้องใหม่เข้ามา เธอจึงใช้เป็นข้ออ้างไปดูการแข่งขันใหญ่ของห้าสำนักได้

พอได้ยินเช่นนั้น ก่อนที่อู๋อี้ฟานจะพูดอะไร สองร่างก็ปรากฏตัวขึ้นจากระยะไกลและเริ่มบ่นเกี่ยวกับงูหิมะ

“พี่สาวงูหิมะ มันไม่ยุติธรรมเลยที่คุณไปคนเดียว คุณสัญญาว่าจะไปด้วยกันนี่นา”

คนแรกที่มาถึงคือรุ่นพี่เฉินซือ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธขณะมองดูงูหิมะ

พี่สาวงูหิมะจ้องมองพี่ชายมนุษย์อย่างโกรธเคือง “กล้าดียังไงมาพูดกับพี่สาวแบบนั้น? หมายความว่ายังไงที่บอกว่า ‘แอบหนีไป’? เรายังไม่ได้ออกเดินทางเลย! แค่มาช้าไปหน่อย ถ้ามาได้แล้วจะมาพูดอะไรกัน?”

สโนว์เซอร์เพนต์ไม่ยอมรับว่าเธออยากไปคนเดียว เพราะนั่นจะขัดกับภาพลักษณ์ของเธอต่อหน้าน้องๆ

ข้างๆ เฉินซือมีอีกร่างหนึ่งยืนอยู่ อู๋อี้ฟานมีสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่งเมื่อเห็นอีกฝ่าย เพราะเขาสัมผัสได้ถึงออร่าของอีกฝ่ายที่ทรงพลังยิ่งกว่างูหิมะเสียอีก

“ท่านพี่เฉินซือ ข้าขอถามได้ไหมว่าสุภาพบุรุษท่านนี้เป็นใคร?”

อู๋ อี้ฟานรีบพูดขึ้นถามอย่างสุภาพ

“นี่คือพี่ชายคนที่เก้าของเรา คุณสามารถเรียกเขาว่าพี่ชายชุนเหลียงก็ได้”

โลกมนุษย์ดูเหมือนจะไม่สนใจมากนัก เขาจึงโบกมือแล้วพูดขึ้น

พี่ชายใจดีที่กล่าวถึงในโลกมนุษย์พยักหน้าให้หวู่อี้ฟานแล้วก็ทำเป็นไม่สนใจ ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่เรื่องของเขา

ด้วยเหตุผลบางอย่าง อู๋อี้ฟานสัมผัสได้ถึงออร่าที่คุ้นเคยจากชุนเหลียง แต่เขาก็อธิบายไม่ถูก ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงระงับความรู้สึกนั้นไว้ก่อน และวางแผนที่จะสืบสวนเมื่อมีโอกาส

ในขณะนั้นเอง ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคนอย่างกะทันหัน ทันทีที่ร่างนั้นปรากฏขึ้น เหล่าศิษย์ที่อยู่ตรงนั้นก็เงียบลง และดวงตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเคารพและชื่นชมเมื่อมองไปยังร่างนั้น

แม้แต่พี่ชายที่เป็นมนุษย์ธรรมดาที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ไม่มีข้อยกเว้น

นี่ใครเหรอ?

อู๋ อี้ฟานถามด้วยเสียงเบามาก พี่สาวซู่เช่อไม่หันหน้ามามอง แต่ยังคงพูดว่า “นี่คือคณบดีของสำนักวิชาต้นกำเนิดโบราณของเรา ผู้มีพลังวิเศษระดับสิบแปด!”

ทันทีที่พูดจบ สีหน้าของอู๋อี้ฟานก็เคร่งขรึมอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับผู้ฝึกฝนระดับสูงสุดต้องห้ามระดับสิบแปดเร็วขนาดนี้ การเผชิญหน้ากับบุคคลระดับนั้น อู๋อี้ฟานไม่กล้าแม้แต่จะแสดงพลังเทพของตนออกมาแม้แต่น้อย ด้วยความกลัวว่าจะดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายและเปิดเผยตัวตนของตน

โชคดีที่คณบดีกู่หยวนไม่ได้สนใจอู๋อี้ฟานและคนอื่นๆ หลังจากเหลือบมองศิษย์ที่อยู่ตรงนั้นแล้ว เขาก็พูดว่า “ในเมื่อทุกคนมากันหมดแล้ว ก็ไปกันเถอะ”

หลังจากพูดจบ ก่อนที่เหล่าศิษย์ที่อยู่ตรงนั้นจะทันได้พูดอะไร คณบดีกู่หยวนก็โบกมือและดูดกลืนเหล่าศิษย์ทั้งหมดเข้าไปในร่างของตน จากนั้นก็พุ่งตัวด้วยความเร็วเต็มที่ไปยังทิศเหนือด้านนอกสำนักกู่หยวน

ในบรรดาสิ่งมีชีวิตที่ถูกดูดกลืนเข้าไปในร่างของดีนกู่หยวน มีเพียงงูหิมะ ชุนเหลียง และอู๋อี้ฟานเท่านั้นที่แสดงปฏิกิริยาหรือรับรู้ใดๆ ส่วนสิ่งมีชีวิตต้องห้ามอื่นๆ ถูกผนึกไว้และไม่รู้สึกอะไรเลย

อย่างไรก็ตาม อู๋อี้ฟานไม่ได้ทำอะไรอย่างหุนหันพลันแล่น เพราะภายนอกเขาเป็นเพียงผู้ฝึกฝนระดับกลางขั้นที่สิบเอ็ดเท่านั้น เขาจะกล้าต่อต้านผู้ฝึกฝนระดับสมบูรณ์แบบขั้นที่สิบแปดได้อย่างไร?

สโนว์เซอร์เพนต์และเพียวกู๊ดเนสไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลย หลังจากหลุดพ้นจากพันธนาการของคณบดี สโนว์เซอร์เพนต์ก็เห็นเพียวกู๊ดเนสและพูดด้วยความสงสัยว่า “ฉันไม่คิดเลยว่าเทพบุรุษผู้เยือกเย็นในตำนานอย่างพี่เก้าจะไปชมการแข่งขันอย่างมหกรรมห้าสำนักด้วย นี่มันหายากจริงๆ”

“มันไม่มีอะไรผิดปกติหรอก ผมแค่อยากกลับไปรำลึกถึงความหลังเท่านั้นเอง เพราะตอนนั้นผมเป็นผู้นำโรงเรียนต้นกำเนิดโบราณทั้งหมดคว้าแชมป์การแข่งขันใหญ่ห้าสำนักมาได้!”

สีหน้าของชุนเหลียงดูเฉยเมย และถึงแม้น้ำเสียงจะสงบอย่างยิ่ง แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างก็ยังพอเดาได้ว่าชุนเหลียงกำลังวางท่าอยู่

แม้แต่งูหิมะก็อดที่จะกลอกตาไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งอะไร เพราะอย่างไรก็ตาม ความสามารถของชุนเหลียงในตอนนั้นน่าเกรงขามอย่างยิ่ง ตอนที่เขาเข้าร่วมการแข่งขันใหญ่แห่งห้าสำนัก เขามีอายุเพียง 53,620 ปี แต่ระดับการฝึกฝนของเขาทะลุระดับ 12 ไปแล้ว ในพริบตาเดียว เขานำเหล่าศิษย์ของสำนักต้นกำเนิดโบราณคว้าแชมป์การแข่งขันใหญ่แห่งห้าสำนักมาครองได้

ไม่นานนัก งูหิมะก็เปลี่ยนเรื่อง หันไปมองอู๋อี้ฟานที่อยู่ข้างๆ แล้วถามว่า “ท่านคิดอย่างไรกับพรสวรรค์ของน้องชายคนนี้?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชุนเหลียงเหลือบมองอู๋อี้ฟาน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมอย่างยิ่ง “น่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ แม้แต่เหนือกว่าข้า ข้าเห็นว่าเขาฝึกฝนพลังต้องห้ามเพียงแค่หมื่นปี แต่ระดับการฝึกฝนของเขากลับทะลุไปถึงขั้นกลางของระดับที่สิบเอ็ดแล้ว แม้แต่ข้าเองในวัยเดียวกันก็ยังทำไม่ได้”

“ครั้งนี้ ภายใต้การนำของเขา สถาบัน Ancient Origin Academy ของเราจะกลับมาเป็นแชมป์อีกครั้ง”

เมื่อได้ยินคำประเมินของรุ่นพี่คนที่เก้า สีหน้าของงูหิมะก็เคร่งขรึม แต่เธอก็ไม่ได้โต้แย้ง เพราะทันทีที่เธอเห็นอู๋อี้ฟาน เธอก็รู้ได้เลยว่าพรสวรรค์ของอู๋อี้ฟานนั้นเหนือกว่าพวกเขาทั้งหมด แม้แต่รุ่นพี่ที่น่าเกรงขามที่สุดก็ยังด้อยกว่าอู๋อี้ฟานมาก!