คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #787หลังจากตื่นขึ้นมา ปรมาจารย์ต้องห้ามก็ระเบิดขึ้น

#787หลังจากตื่นขึ้นมา ปรมาจารย์ต้องห้ามก็ระเบิดขึ้น

บทที่ 787 การตื่นขึ้น จอมมารต้องห้ามทำลายตัวเอง

“หนุ่มน้อย คุณยายคนนี้เดินช้าหน่อย ช่วยพาฉันข้ามถนนหน่อยได้ไหม”

เมื่อสัญญาณไฟเขียวสว่างขึ้น อู๋ฮ่าวก็กำลังจะข้ามถนน แต่ก็ถูกหญิงชราคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ หยุดไว้

เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงชรา อู๋ฮ่าวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ด้วยเหตุผลบางอย่าง เสียงในใจบอกเขาว่าเขาต้องไม่ช่วยหญิงชราตรงหน้าข้ามถนน มิเช่นนั้นเขาจะถูกรีดไถ

แต่ในที่สุด จิตสำนึกของเขาก็เอาชนะเสียงของหัวใจได้

“คุณยายคะ หนูช่วยข้ามถนนให้นะคะ”

หลังจากอู๋ฮ่าวพูดจบ เขาก็ช่วยหญิงชราข้ามถนน แต่หญิงชรานั้นค่อนข้างแก่แล้ว ขาของเธอไม่คล่องแคล่วเท่าไหร่ จากที่ปกติเดินแค่ห้าเมตร กลับเดินยืดออกไปเป็นร้อยเมตร

ขณะที่อู๋ฮ่าวและหญิงชราเดินทางไปได้ครึ่งทาง แสงสว่างจ้าก็ส่องมาจากระยะไกล ทำให้อู๋ฮ่าวไม่สามารถลืมตาได้

“นี่มัน…รถบรรทุกคันใหญ่เหรอ?!”

กว่าที่อู๋ฮ่าวจะรู้ตัวว่าเป็นรถบรรทุกขนาดใหญ่ รถก็มาถึงตัวเขาแล้ว ด้วยสัญชาตญาณ อู๋ฮ่าวจึงทิ้งหญิงชราไว้ข้างหน้า โดยตั้งใจจะเอาตัวรอดเพียงลำพัง เพราะรถบรรทุกวิ่งเร็วมาก หากพาหญิงชราไปด้วย ทั้งคู่ก็จะกลายเป็นสิ่งกีดขวางบนถนน

แต่ในขณะที่อู๋ฮ่าวละทิ้งหญิงชราไป รถบรรทุกก็เหมือนจะล็อกเป้ามาที่เขา พุ่งตรงมาหาเขาจนบดขยี้เขาจนแหลกละเอียด

ในชั่วขณะที่เขาถูกรถบรรทุกบดขยี้จนแหลกละเอียด ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นไปทั่วร่างกายของอู๋ฮ่าว

“ฉันกำลังจะตายเหรอ? ฉันยังคงเป็นเซียวชุนหนาน และฉันยังไม่หลุดพ้นเลย…”

ท่ามกลางความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส อู๋ฮ่าวคิดอย่างสิ้นหวัง

แต่ในขณะนั้นเอง อู๋ฮ่าวเห็นบางสิ่งและดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง เขาเห็นหญิงชราคนหนึ่งเดินตรงมาหาเขาจากระยะไกล และทุกย่างก้าวที่เธอเดิน เธอก็ยิ่งดูอ่อนเยาว์ลง เมื่อเธอมาถึงอู๋ฮ่าว เธอก็แปลงร่างเป็นหญิงสาวที่งดงามอย่างน่าทึ่ง

คุณเป็นใครกันแน่?

อู๋ฮ่าวเบิกตาโตพลางพูดด้วยความไม่เชื่อ

หญิงสาวสวยตรงหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า “ฉันเหรอ? ฉันเป็นแผนสำรองของคุณไม่ใช่เหรอ? เอาล่ะ ถึงเวลาตื่นแล้ว”

หลังจากพูดจบ หญิงงามก็ยื่นมือเรียวสวยออกไป แล้วแตะนิ้วลงบนหน้าผากของอู๋ฮ่าว

ในขณะที่ปลายนิ้วสัมผัสหน้าผากของอู๋ฮ่าว ความทรงจำมากมายที่เป็นของจักรพรรดิสวรรค์หมื่นวิถีก็หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจของอู๋ฮ่าวทันที

ความทรงจำนั้นผุดขึ้นมาในใจเขา และในวินาทีต่อมา อู๋ฮ่าวก็สิ้นลมหายใจ

เมื่ออู๋ฮ่าวสิ้นลมหายใจ ทุกสิ่งในโลกแห่งภาพลวงตาก็หายไป

ภายนอก อู๋จื่อหรานก็สัมผัสได้ถึงความตายของอู๋ฮ่าวภายในภาพลวงตา และอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยว่า “ฉันคิดว่าเขาจะยังอยู่รอดได้อีกหน่อย แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะตายเร็วขนาดนี้”

ความตายภายในภาพลวงตาจะนำไปสู่ความตายของร่างกายทางกายภาพด้วยเช่นกัน เว้นแต่ความทรงจำจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น มิเช่นนั้นก็จะนำไปสู่ความตายอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเชื่อว่าอู๋ฮ่าวจะสามารถฟื้นความทรงจำได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ เพราะทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้น และมันก็คงอยู่เพียงแค่ห้านาทีเท่านั้น หากอู๋ฮ่าวสามารถฟื้นความทรงจำได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องทุ่มเทพลังฝึกฝนอันทรงพลังของเขาอีกต่อไปแล้ว

แต่ในวินาทีต่อมา อู๋ฮ่าวลืมตาขึ้นและมองอู๋ด้วยสายตาเยาะเย้ยว่า “ดูเหมือนว่ามายากลของคุณจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่นะ”

“อะไรนะ! เป็นไปได้อย่างไร? คุณหลุดพ้นจากภาพลวงตาของฉันได้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้ได้อย่างไร?”

พวกเขาอ้าปากค้างด้วยความไม่เชื่อ

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ สีหน้าของอู๋ฮ่าวก็เคร่งขรึมอย่างยิ่ง เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าแผนการในชาติก่อนของเขาจะซับซ้อนขนาดนี้ แม้แต่ทุกสิ่งที่เขาทำบนโลกก็ถูกคำนวณไว้หมดแล้ว รวมถึงการจุติใหม่และหญิงชราคนนั้น ทุกอย่างล้วนเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ

“ฉันน่ากลัวจริงๆ”

อู๋ฮ่าวคิดในใจ จากนั้นก็มองไปที่อู๋ตรงหน้าและตัดสินใจโจมตีโดยไม่ลังเล

อย่างไรก็ตาม ฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรเลย เพราะพวกเขาเป็นเพียงศัตรูของฉันเท่านั้น

ในวินาทีต่อมา สองสุดยอดผู้เชี่ยวชาญก็ปะทะกันอีกครั้ง ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวของพวกเขากระจายไปทั่วอาณาจักรจักรพรรดิสวรรค์ หากพวกเขาต่อสู้กันนอกอาณาจักร ใครจะรู้ว่าจะมีสถานที่ใดถูกทำลายไปบ้าง

ในขณะเดียวกัน ด้านนอก ทางฝั่งของซู่ซือ…

แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากสิ่งมีชีวิตทรงพลังระดับจักรพรรดิเทพนับพันตน ซู่ซือก็ไม่สามารถเอาชนะจอมมารต้องห้ามได้ภายในระยะเวลาอันสั้น

“แย่จัง หมอนี่รับมือยากจริงๆ”

ซู่ซืออดไม่ได้ที่จะสบถในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะพลังของจอมมารนั้นมีอยู่จริง และหากไม่มีคนมากพอ พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรจอมมารได้

ทันใดนั้นเอง ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง สีหน้าของซู่ซือก็ฉายแววยินดี ในวินาทีต่อมา ร่างหลายร่างก็พุ่งเข้ามาในเขตหวงห้ามจากภายนอก พวกเขาทั้งหมดเปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขอบเขต ราวกับเหล่าเทวดา

ปรากฏว่ามีสิ่งมีชีวิตทรงพลังจากแดนสวรรค์รีบมาที่นั่น

“เจ้าแห่งอาณาจักร!”

เมื่อเห็นซู่ซืออยู่ในเขตหวงห้าม เหล่าเซียนผู้ทรงพลังแห่งแดนสวรรค์จึงรีบออกมาพูด รวมถึงอู๋หู่และอู๋หยู ผู้ซึ่งเพิ่งบรรลุถึงระดับเซียนสวรรค์ได้ไม่นาน

นอกจากเหล่าผู้ทรงพลังแห่งแดนสวรรค์แล้ว ซู่ซือยังได้เห็นร่างที่คุ้นเคยอย่างยิ่งอยู่ไม่ไกล ซึ่งก็คือเจ้าแห่งแดนกำเนิดนั่นเอง

“เป็นอะไรไปเพื่อน?”

จักรพรรดิหยวนมองซู่ซื่อด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง พระองค์ไม่คาดคิดมาก่อนว่าซู่ซื่อจะลงมือต่อต้านผู้ต้องห้ามจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้น อู๋ฮ่าวอยู่ที่ไหน? ทำไมอู๋ฮ่าวถึงหายไปไหนไม่รู้?

“พอได้แล้วกับเรื่องไร้สาระ รีบช่วยฉันฆ่าจอมมารต้องห้ามก่อนเถอะ”

ซู่ซือไม่เสียเวลาพูดและรีบเร่งทันที

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จักรพรรดิหยวนก็ไม่ลังเลและพุ่งเข้าหาจอมมารจากด้านข้างของซู่ซือทันที

นอกจากจักรพรรดิหยวนแล้ว ยังมีเหล่าผู้ทรงพลังจากแดนลึกที่ติดตามพระองค์มาด้วย แม้ว่าพวกเขาจะไม่ทรงพลังเท่ากับผู้ที่มาจากแดนสวรรค์และแดนเทพ แต่ก็ยังมีผู้ทรงพลังหลายร้อยคนในแดนลึกที่เทียบเท่ากับจักรพรรดิเทพ จักรพรรดิหยวนได้นำพวกเขาทั้งหมดมาด้วย

เมื่อเห็นเช่นนั้น เจ้าแห่งดินแดนต้องห้ามก็พิโรธและอุทานด้วยความไม่เชื่อว่า “เจ้า เจ้าสมควรตาย!”

จอมมารไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีผู้คนมากมายมาโจมตีเขา เมื่อเห็นจักรพรรดิหยวนและบุคคลผู้ทรงอำนาจมากมายอยู่พร้อมหน้ากัน จอมมารก็รู้ว่าเขาไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไปแล้ว

ถ้าเรายังเอาตัวรอดเองไม่ได้ แล้วทำไมเราถึงต้องปล่อยให้พวกเขามีชีวิตที่สุขสบายด้วยล่ะ!

เมื่อคิดเช่นนั้น เจ้าแห่งดินแดนต้องห้ามก็ไม่ลังเลเลย และพุ่งเข้าใส่ซู่ซือและคนอื่นๆ

เมื่อเห็นเช่นนั้น สวีซือจึงรีบตอบสนองและตะโกนว่า “ระวัง!”

แต่ก็สายเกินไปแล้ว เจ้าแห่งดินแดนต้องห้ามได้ทำลายตัวเอง และพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างภายในดินแดนต้องห้ามจนหมดสิ้น

แม้แต่ดินแดนต้องห้ามก็ยังได้รับผลกระทบจากพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ กำแพงเขตแดนของมันพังทลายลง ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายหมื่นล้านปีจึงจะซ่อมแซมได้สมบูรณ์

หลังจากแรงสั่นสะเทือนสงบลง ซู่ซือและจักรพรรดิหยวนยังคงยืนอยู่ที่เดิม แต่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนคณบดีกู่หยวนและคนอื่นๆ ก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดเช่นกัน แม้จะยังไม่ตาย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส อ่อนแรง และหมดแรง

หากไม่ใช่เพราะซู่ซือและจักรพรรดิหยวนปกป้องพวกเขาไว้ในวินาทีสุดท้าย ทุกคนยกเว้นพวกเขาสองคนคงจะตายไปพร้อมกับการทำลายตัวเองของจอมมารต้องห้าม