คืนกำไรล้านเท่า: ลูกหลานบำเพ็ญเซียน ข้ากลายเป็นเทพ - #93ของขวัญแห่งดาบอมตะ จักรพรรดิติง

#93ของขวัญแห่งดาบอมตะ จักรพรรดิติง

บทที่ 93 ของขวัญจากดาบอมตะและหม้อปรุงยาจักรพรรดิ

บทที่ 93 ของขวัญจากดาบอมตะและหม้อปรุงยาจักรพรรดิ

“ท่านลอร์ด ท่านแน่ใจหรือว่าต้องการมอบอาวุธที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ให้แก่ข้า?”

เมื่อเห็นดาบอมตะที่อู๋ฮ่าวหยิบออกมาจากแหวนเก็บของ ซู่เฉียวหรานก็หายใจถี่ขึ้น

ในฐานะกึ่งนักบุญแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หมื่นดอกไม้ ซู่เฉียวหรานย่อมสัมผัสได้ว่าดาบอมตะตรงหน้าเธอนั้นอย่างน้อยก็เป็นอาวุธระดับจักรพรรดิ หรืออาจทรงพลังยิ่งกว่าอาวุธระดับจักรพรรดิเสียด้วยซ้ำ

อู๋ฮ่าวส่ายหัวเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสงบว่า

“เจ้าคือภรรยาของข้า ดาบเล่มนี้ให้เจ้าใช้ชั่วคราวเท่านั้น ข้าจะเปลี่ยนเป็นดาบที่ดีกว่าเมื่อเจ้าแข็งแกร่งขึ้น”

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าซู่เฉียวหรานจะได้รับอาวุธที่ดีกว่านี้ เธอก็ไม่สามารถปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของมันได้เนื่องจากระดับการฝึกฝนของเธอ ดาบอมตะก็เพียงพอแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ดาบอมตะในมือของซู่เฉียวหรานอยู่ในสภาพผนึกอยู่ ด้วยระดับการฝึกฝนของซู่เฉียวหราน เธอจึงสามารถปลดปล่อยพลังของอาวุธระดับจักรพรรดิได้เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ถึงกระนั้น เธอก็ยังสามารถได้เปรียบอย่างมากในการแข่งขันสี่เซียนระดับยิ่งใหญ่

“ภรรยาของผมจะได้อันดับต่ำในการแข่งขันสี่นักบุญได้อย่างไรกัน? อย่างน้อยเธอก็น่าจะได้อันดับสูงๆ”

อู๋ฮ่าวคิดในใจว่า ในครั้งนี้มีอู๋อี้ฟานและคนอื่นๆ เข้าร่วมด้วย เขาไม่ค่อยมั่นใจว่าภรรยาของเขาจะชนะการแข่งขัน เว้นแต่ว่าอู๋อี้ฟานและคนอื่นๆ จะผ่อนปรนให้เธอเพราะซู่เฉียวหรานเป็นคุณย่าทวด

ยิ่งไปกว่านั้น รางวัลสำหรับผู้เข้ารอบ 100 อันดับแรกในครั้งนี้คือการเข้าสู่ดินแดนลับแห่งความโกลาหล ซึ่งว่ากันว่ามีมรดกของจักรพรรดิแห่งความโกลาหลอยู่ ตามการคาดเดาของอู๋ฮ่าว และเมื่อพิจารณาจากกายแห่งความโกลาหลของอู๋อี้เต๋าและผู้ถูกเลือกแล้ว มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะได้รับมรดกของจักรพรรดิแห่งความโกลาหลในครั้งนี้

ในขณะนั้นเอง อู๋ รู่หลง เมื่อทราบข่าวว่าอู๋ ฮ่าวออกมาจากที่หลบซ่อน ก็รีบวิ่งไปหาอู๋ ฮ่าวด้วยความตื่นเต้น

“พ่อ!”

อู๋ รู่หลงดูตื่นเต้นมาก ทำให้อู๋ ฮ่าวสงสัยว่าอะไรทำให้อู๋ รู่หลงมีความสุขขนาดนั้น?

ในวินาทีต่อมา อู๋ฮ่าวก็ดีใจอย่างยิ่งที่ได้ยินเช่นนั้น เพราะอู๋รู่หลงได้รวบรวมวัตถุดิบทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการหลอมหม้อจักรพรรดิเรียบร้อยแล้ว

“ท่านพ่อ แล้วท่านวางแผนจะสร้างหม้อปรุงยาจักรพรรดิ์เมื่อไหร่ครับ?”

อู๋ รู่หลงสอบถาม เนื่องจากอู๋ ฮ่าวไม่ได้เกี่ยวข้องกับกิจการอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นอู๋ รู่หลงจึงเป็นหัวหน้าตระกูลอู๋ การจดบันทึกชื่อของผู้ที่ได้สร้างคุณูปการอย่างโดดเด่นให้แก่ตระกูลอู๋ในการกลั่นหม้อจักรพรรดิ จะช่วยเพิ่มขวัญกำลังใจให้แก่ตระกูลอู๋ได้เป็นอย่างมาก

นอกจากนี้ อู๋ฮ่าวเสนอว่าทุกๆ ร้อยปี สมาชิกตระกูลอู๋ควรแข่งขันกันเพื่อคัดเลือกผู้ที่มีพรสวรรค์ที่สุดและจารึกชื่อของพวกเขาไว้บนหม้อของตระกูล ข่าวนี้จะช่วยกระตุ้นให้สมาชิกตระกูลอู๋มุ่งมั่นในการฝึกฝนมากยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ หม้อปรุงยาหลวงยังมีประโยชน์ในการระงับโชคลาภของตระกูลหวู่และรับประกันความเจริญรุ่งเรืองในระยะยาวของตระกูลหวู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีสำหรับหวู่รู่หลงอย่างแน่นอน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋ฮ่าวก็ยิ้มแล้วพูดขึ้น

“ลงมือทำกันเลยตอนนี้!”

ขณะที่เขาพูด วัตถุดิบหายากจำนวนนับไม่ถ้วนก็ค่อยๆ พุ่งออกมาจากแหวนเก็บของในมือของอู๋ฮ่าว เปลวไฟจักรพรรดิก็ถูกปล่อยออกมาจากฝ่ามือของอู๋ฮ่าวเช่นกัน ละลายและหลอมรวมวัตถุดิบเหล่านั้นเข้าด้วยกัน จากนั้น ภายใต้การควบคุมอันทรงพลังของอู๋ฮ่าว พวกมันก็ค่อยๆ แปรสภาพเป็นรูปร่างของอู๋ฮ่าว

ไม่ถึงสามนาทีต่อมา ประมาณสองนาทีครึ่ง หม้อขนาดใหญ่ราวสามเมตรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาทั้งสามคน รูปลักษณ์อันงดงามของมันแผ่ซ่านความรู้สึกกดดันจางๆ ซึ่งทำให้หวู่รู่หลงและคนอื่นๆ ตื่นเต้น

นอกจากนี้ หม้อใบนี้ไม่เพียงแต่มีฤทธิ์ในการยับยั้งโชคลาภของตระกูลหวู่เท่านั้น แต่พื้นที่ภายในยังกว้างใหญ่ไพศาลจนไม่มีที่สิ้นสุด สามารถรับสิ่งมีชีวิตเข้ามาและกลั่นกรองได้ ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งของมันยังสูงถึงระดับที่ไม่น่าเชื่ออีกด้วย

หากดาบจักรพรรดิของอู๋รู่หลงฟาดลงไป มันจะไม่สร้างความเสียหายให้กับหม้อจักรพรรดิ์ ที่จริงแล้ว แรงกระแทกจะสะท้อนกลับไปยังอู๋รู่หลงเอง

“คุณพ่อคะ ตอนนี้เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ?”

อู๋ รู่หลงยื่นมือออกไป ตั้งใจจะหยิบหม้อจักรพรรดิไปวางไว้ที่จัตุรัสตระกูลอู๋เพื่อปราบโชคลาภของตระกูล แต่หวู่ฮ่าวส่ายหัว

“เดี๋ยวก่อน ยังมีขั้นตอนทางเอกสารอีกเล็กน้อยที่ต้องดำเนินการให้เสร็จ”

ในวินาทีต่อมา อู๋ฮ่าวก็หายตัวไป ก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งที่บ้านของอู๋อี้ฟาน

ในเวลานั้น อู๋ตงได้ฝึกฝนจนถึงขั้นเริ่มต้นของการกลั่นพลังปราณภายใต้การแนะนำของอู๋อี้ฟานแล้ว แน่นอนว่าอู๋อี้ฟานก็ใช้แนวทางของอู๋ฮ่าวด้วยเช่นกัน มิเช่นนั้น ด้วยพรสวรรค์ของเซียนร่างกำเนิดวิถีทาง ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะทะลุไปถึงขั้นเริ่มต้นของการกลั่นพลังปราณได้

“คุณทวดครับ มีอะไรต้องการหรือเปล่าครับ?”

เมื่อเห็นว่าอู๋ฮ่าวกลับมาเยี่ยมอีกครั้ง อู๋อี้ฟานจึงสอบถามด้วยความสงสัย

แต่ในวินาทีต่อมา เมื่อเธอเห็นหม้อจักรพรรดิอยู่ในมือของอู๋ฮ่าว ลมหายใจของเธอก็ถี่ขึ้น และเธอมองอู๋ฮ่าวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามเร่งด่วน จนกระทั่งอู๋ฮ่าวพูดขึ้น

“ถูกต้องแล้ว คุณเคยบอกคุณทวดว่าอยากได้ขาตั้งกล้อง คุณทวดก็เลยซื้อให้คุณ”

หลังจากพูดจบ อู๋ฮ่าวก็ส่งหม้อปรุงยาให้ อู๋อี้ฟานโดยตรง แม้จะได้รับหม้อปรุงยาจักรพรรดิจากอู๋ฮ่าวแล้ว อู๋อี้ฟานก็ยังรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ค่อยจริงสักเท่าไหร่

อย่างไรก็ตาม ตามทฤษฎีของอู๋ อี้ฟาน อาวุธจักรพรรดินั้นหายากมากและหาได้ยากยิ่ง มีเพียงสี่ชิ้นเท่านั้นในอาณาจักรซวนเทียนทั้งหมด

“ขอบคุณค่ะ คุณทวด!”

อู๋ อี้ฟานพูดด้วยสีหน้าซาบซึ้งใจ แต่หวู่ ฮ่าวกลับโบกมือและพูดด้วยน้ำเสียงไม่แยแส

“เมื่อคุณขึ้นสู่ภพภูมิเบื้องบน ปู่ทวดของคุณจะมอบสิ่งที่ดีกว่าเดิมให้คุณ”

“ครับ คุณทวด!”

อู๋อี้ฟานตั้งใจแน่วแน่กับตัวเองว่าจะต้องฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งและจะไม่ทำให้หวู่ฮ่าวผิดหวังเด็ดขาด

【ติ๊ง! ยินดีด้วย เจ้าภาพ คุณได้มอบหม้อปรุงยาจักรวรรดิหนึ่งใบ และได้รับหม้อปรุงยาจักรวรรดิหนึ่งล้านใบ คุณต้องการสร้างหม้อปรุงยาเหล่านี้หรือไม่?】

“ใช่.”

อู๋ฮ่าวคลิกปุ่มผสานโดยไม่ลังเล

【ติ๊ง! การสังเคราะห์สำเร็จ คุณได้รับหม้อปรุงยาอมตะ 10,000 ใบ】

【หม้อปรุงยาอมตะ: ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการระงับโชคชะตา โจมตีศัตรู กลั่นธาตุ และต้านทานการโจมตี】

หม้อปรุงยาอมตะไม่ได้มอบการอัพเกรดฟังก์ชันการใช้งานที่สำคัญเหนือกว่าหม้อปรุงยาจักรวรรดิ แต่พลังของมันนั้นทรงพลังกว่าถึงสองเท่า เพราะผู้เขียนคงคิดค้นฟังก์ชันแปลกใหม่และไม่เหมือนใครมากมายขนาดนั้นไม่ได้

“เอาล่ะ ตอนนี้พวกเจ้าไปตั้งใจฝึกฝนต่อได้เลย ฉันจะไม่รบกวนพวกเจ้าอีกแล้ว ฉันจะไปแล้ว”

หลังจากออกจากฝั่งของอู๋อี้ฟานแล้ว อู๋ห่าวก็กลับมาอยู่ฝั่งของซูเฉียวหรัน

เมื่อซู่เฉียวหรานและคนอื่นๆ เห็นว่าอู๋ฮ่าวไม่ได้ถือหม้อจักรพรรดิใบก่อน แต่เป็นหม้อเซียนที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า พวกเขาก็เปลี่ยนสีหน้าไป

ซู่เฉียวหรานสัมผัสได้ว่าสิ่งที่อู๋ฮ่าวถืออยู่นั้นมีระดับเดียวกับดาบที่เขาเคยให้เธอก่อนหน้านี้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง อู๋ฮ่าวได้อัพเกรดหม้อปรุงยาจักรพรรดิแล้วใช่หรือไม่?

“พ่อคะ เกิดอะไรขึ้นคะ?”

อู๋ รู่หลงมองอู๋ ฮ่าวด้วยสายตาที่สงสัย แต่อู๋ ฮ่าวกลับโบกมือและพูดขึ้น

“ไม่มีอะไรหรอก แค่เป็นการอัปเกรดหม้อปรุงยาจักรวรรดิ รับไปแล้วจัดการเรื่องต่างๆ ให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวอีกแล้ว”

หลังจากได้รับคำตอบในเชิงบวกจากอู๋ฮ่าว อู๋รู่หลงก็เข้าหาอู๋ฮ่าวด้วยสีหน้าประจบประแจงและแสดงท่าทีเจ้าชู้

“ท่านพ่อครับ ช่วยอัปเกรดดาบจักรพรรดิของผมด้วยได้ไหมครับ?”

เมื่อเห็นอู๋รู่หลงทำตัวเอาแต่ใจ อู๋ฮ่าวจึงอดไม่ได้ที่จะต่อยเขาจนกระเด็นไปไกล

เมื่อเห็นอู๋ รู่หลงกรีดร้องขณะบินหนีไป ซู่เฉียวหรานจึงพูดด้วยความกังวลใจ

“สามีคะ นี่มันดูไม่ค่อยเหมาะสมไปหน่อยไหมคะ?”

“ไม่ต้องห่วง ฉันควบคุมแรงไว้ได้แล้ว ฉันแค่ไล่เขาออกไป เขาแก่แล้วแต่ยังทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจอยู่เลย”

อู๋ฮ่าวโบกมือและพูดอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อเห็นเช่นนี้ ซู่เฉียวหรานก็ได้แต่ระงับความกังวลใจเอาไว้ ที่จริงแล้ว เมื่อเห็นอู๋รู่หลงทำท่าทางยั่วยวน ไม่ต้องพูดถึงอู๋ฮ่าว แม้แต่ตัวเธอเองก็แทบอดใจไม่ไหวที่จะต่อยอู๋รู่หลงออกไป

อู๋ รู่หลง: งั้นก็หมายความว่าความรักระหว่างเราหมดไปแล้วสินะ?