คุณพ่อยอดหมอเทวดา - ตอนที่ 1001: แพะรับบาป

ตอนที่ 1001 แพะรับบาป
หลี่เจิ้นและหลี่เมิ่งเหยาคอยดูสถานการณ์อยู่ด้านข้างมาโดยตลอด
พวกเขาไม่ได้รีบร้อนที่จะเข้าไปในถ˺าแต่อย่างใด ในเมื่อตอนนี้หมียักษ์
ออกมาจากถ˺าแล้ว นั่นหมายความว่าผลวิญญาณสายเลือดปฐพียัง
เหลือเวลาอีกระยะหนึ่งกว่าจะสุกงอม ต่อให้เข้าไปตอนนี้ก็ยังไม่อาจ
เด็ดมันไปได้
ในทางตรงกันข้ามมันอาจจะกลายเป็นการกระตุ้นสัญชาตญาณดุ
ร้ายของเจ้าอสูรตัวนี้ออกมา และพอถึงตอนนั้นก็อาจจะควบคุมได้ยาก
หมียักษ์ไม่ได้สนใจกลุ่มคนที่พุ่งตัวเข้าหามันแต่อย่างใด มันยังคง
น˺าลายไหลหยดลงไปที่ก้อนหินก้อนนั้น
แล้วในตอนที่มันมาถึงตรงหน้าของก้อนหิน หลังจากที่รู้ว่ากลิ่น
หอมที่มันได้กลิ่นนั้นมาจากธูปก้านหนึ่ง มันรู้ว่าตัวเองถูกหลอกเข้าแล้ว
ทันใดนั้นมันก็ส่งเสียงร้องคำรามด้วยความโกรธจนสั่นสะเทือนไปทั่วฟ้า
ดิน ก่อนที่มันจะใช้ฝ่ามือขนาดใหญ่ของมันทุบไปที่ธูปอำพันอสูรจน
แหลก
จากนั้นดูเหมือนว่าความโกรธในใจของมันยังไม่ได้ถูกระบาย
ออกมาจนหมด มันจึงใช้ฝ่ามืออีกข้างหนึ่งทุบไปที่ก้อนหินขนาดใหญ่
ตรงหน้า
จากนั้นทุกคนได้ยินเพียงเสียงดังปัง เดิมทีก้อนหินที่มีขนาดใหญ่
หนักเกือบ 100 ตันก็ได้ถูกฝ่ามือของเจ้าหมียักษ์ตัวนี้ทุบจนแหลก
ละเอียดกลายเป็นเหมือนเม็ดฝนที่กระจายไปทั่วบริเวณ
“ โฮก…… ” หมียักษ์ตอนนี้เป็นสัตว์อสูรที่มีสติปัญญา ดูเหมือนมัน
จะรู้ว่าตัวเองถูกหลอก ดังนั้นเป้าหมายของมันจึงไม่ใช่ผู้คนรอบด้านอีก
ต่อไป มันเดินไปที่ปากถ˺าทันที
หลี่เจิ้นตะโกนอยู่ด้านข้างว่า “ รีบเข้าไปขวางมันเอาไว้ ไม่ว่า
อย่างไรก็ห้ามให้มันกลับเข้าไปในถ˺าเด็ดขาด ”
ด้วยพละกำลังของหมียักษ์ ถ้าหากมันเข้าไปเฝ้าอยู่ในถ˺า พวกเขา
ก็คงไม่สามารถโจมตีเข้าไปได้ รอจนกระทั่งผลวิญญาณสายเลือดปฐพี
สุกงอมแล้วจะต้องถูกเจ้าหมีตัวนี้กินจนหมดแน่นอน แล้วพอถึงตอนนั้น
พวกเขาก็จะมาเสียเปล่า
หลังจากที่ได้ยินคำสั่งขององค์ชายใหญ่ บรรดายอดฝีมือของ
อาณาจักรชิงหลงเกือบร้อยคนก็พากันส่งเสียงตะโกนดังลั่นแล้วเอาธนู
ที่อยู่ด้านหลังของตัวเองออกมาเพื่อยิงไปที่หมียักษ์
ถึงแม้ว่าธนูของพวกเขาจะเทียบไม่ได้กับลูกธนูเทพสังหาร แต่ถึง
อย่างนั้นมันก็เป็นธนูที่ราชวงศ์ตั้งใจหลอมขึ้นมา รวมถึงในบรรดา
องครักษ์อย่างพวกเขามีพลังในระดับขอบเขตเหอถี่ขึ้นไปทั้งนั้น ทำให้
ธนูแต่ละลูกแฝงไปด้วยพลังอำนาจมหาศาล
ทันใดนั้นลูกธนูก็ส่งเสียงดังตัดผ่านอากาศไป จากนั้นก็เข้าไปโจมตี
หมียักษ์ราวกับห่าฝนธนู
แต่ว่าเจ้าหมียักษ์ตัวนี้ไม่แม้แต่จะสนใจเลยสักนิด มันเพียงแค่
ชำเลืองมองธนูพวกนั้นด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม จากนั้นมันก็ยังคง
เดินตรงไปยังปากถ˺าต่อ
ลูกธนูพวกนี้ยิงใส่หมียักษ์อย่างแม่นยำ แต่ทันใดนั้นทุกคนก็ต้อง
ตกใจเมื่อพบว่าลูกธนูที่ราชวงศ์ตั้งใจหลอมขึ้นมากลับไม่สามารถยิง
ทะลุผ่านชั้นผิวหนังของมันได้
ลูกธนูแต่ละลูกหักออกกลายเป็น 2 ท่อน จากนั้นก็หล่นบนพื้นส่ง
เสียงดังระงม
ในบรรดาสัตว์อสูรระดับ 8 ทั้งหมด หมียักษ์มีลักษณะพิเศษอยู่ 2
อย่างด้วยกันนั่นก็คือพลังการป้องกันที่น่าทึ่งชนิดที่คนทั่วไปคาดไม่ถึง
นอกจากนี้ยังมีพละกำลังที่มากมายมหาศาล อย่าว่าแต่ลูกธนูธรรมดา
เลย ต่อให้เป็นลูกธนูเทพสังหารก็ไม่สามารถทำอันตรายอะไรมันได้
เมื่อเห็นว่าธนูของตนเองใช้ไม่ได้ผล หลี่เจิ้นก็ตะโกนสั่งทหาร
องครักษ์อีกครั้ง “ เข้าไปขวางมันให้ได้ ”
บรรดาทหารองครักษ์เก็บธนูกับไปแล้วถืออาวุธเอาไว้ในมือ
จากนั้นพวกเขาก็ร่วมแรงร่วมใจกันพุ่งเข้าใจหมียักษ์
องครักษ์ขอบเขตเหอถี่ขั้นปลายคนหนึ่งตวัดดาบเล่มโตในมือ
จากนั้นก็ฟันไปที่หัวของหมียักษ์อย่างแรง
และหมียักษ์ตัวนี้ก็ไม่ได้หลบแต่อย่างใด หลังจากที่ดาบเล่มโตฟัน
ลงมาที่หัวของมันแล้ว ในเวลานี้ก็ส่งเสียงดังเคร้งราวกับว่าหัวของมัน
คือแผ่นเหล็ก
จากนั้นหมียักษ์ก็ตะปบกรงเล็บขนาดใหญ่ของมันไปยังองครักษ์
คนนั้นจนเขากระเด็นออกไป
และด้วยพลังอันน่าทึ่งของมันนี้ทำให้ทหารองครักษ์คนนั้นที่ถูกตบ
จนกระเด็นออกไปได้กลายเป็นเศษชิ้นเนื้ออยู่กลางอากาศ ก่อนจะ
กระแทกลงบนก้อนหินที่อยู่บนภูเขาจนเศษเนื้อเละกระจัดกระจายจน
ไม่สามารถดูออกได้ว่าเป็นใคร
และด้วยเหตุนี้เองทำให้สัญชาตญาณความดุร้ายของเจ้าหมียักษ์
ถูกปลุกขึ้นมา มันส่งเสียงร้องคำรามลั่นแล้วกระโจนเข้าใส่คนกลุ่มนั้น
แค่ชั่วพริบตาเดียวบรรดาทหารองครักษ์ของราชวงศ์ชิงหลงก็ตายด้วย
น˺ามือของมัน
หลี่เจิ้นและหลี่เมิ่งเหยาต่างเปลี่ยนสีหน้าไป เจ้าหมียักษ์ตัวนี้มันมี
พละกำลังมากเกินไปไหม
ในเวลานี้หวางไห่หมิงตระกูลขึ้นว่า “ ผู้ที่มีพลังต˹ากว่าขอบต้าเฉิง
ให้ถอยออกไปด้านข้างเพื่อคอยเป็นกำลังเสริม พวกเจ้าสู้มันไม่ได้หรอก
”
หลังจากสั่งการเสร็จแล้วบรรดาทหารองครักษ์พวกนั้นก็พากันล่า
ถอยอย่างรวดเร็ว เพราะถึงอย่างไรพวกเขาก็มีเพียงชีวิตเดียว และอีก
อย่างเจ้าหมียักษ์ตัวนี้ก็โหดร้ายเกินไป
แต่ในเวลานี้ชายสวมชุดคลุมสีดำคนหนึ่งได้เหาะขึ้นไปบนฟ้าแล้ว
พุ่งเข้าใส่หมียักษ์ จากนั้นเขาก็ยกมือเพื่อหมายจะทุบไปที่หัวของมัน
หมียักษ์ยังคงไม่ทำการหลบแต่อย่างใด มันหันหลังกลับไปแล้ว
ตะปบกรงเล็บสวนชายคนนั้น
ชายชุดดำคนที่ว่านี้ก็คือยอดฝีมือขอบเขตต้าเฉิงขั้นต้นอีกคนหนึ่ง
ของราชวงศ์ชิงหลง แน่นอนว่าเขาย่อมมีความคล่องแคล่วปราดเปรียว
กว่าทหารองครักษ์คนอื่นเป็นไหน ๆ หลังจากที่เขาทุบฝ่ามือลงไปแล้ว
เขาก็ถือโอกาสตอนที่พละกำลังมันกำลังสั่นสะเทือนถอยไปที่ด้านหลัง
เพื่อหลบการโจมตีของหมียักษ์
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ฝ่ามือของเขาก็ไม่ได้ทำให้หมี
ยักษ์บาดเจ็บมากเท่าไหร่นัก เหมือนเพียงแค่รู้สึกคัน ๆ เท่านั้นเอง
ส่วนอีกด้านหนึ่งยอดฝีมือขอบเขตต้าเฉิงขั้นต้นอีกคนได้ดึงกระบี่
ของตัวเองออกมาแล้วแทงไปที่แผ่นหลังของหมียักษ์
ถึงแม้ว่ากระบี่ในมือของเขาจะไม่ได้เป็นอาวุธวิเศษเหมือนกับ
กระบี่เซวียนหยวน แต่อย่างน้อยมันก็ต้องแหลมคมเป็นอย่างมาก มัน
เป็นกระบี่สมบัติประเภทหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่สามารถแทงไปบน
ตัวของเจ้าหมียักษ์ได้อยู่ดี และมันก็ยังคงไร้ประโยชน์อยู่เหมือนเดิม ดู
เหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถทำลายเกราะป้องกันของมันได้เลย
หมียักษ์ตะปบกรงเล็บสวนกลับไป ยอดฝีมือขอบเขตต้าเฉิงขั้นต้น
คนนั้นถูกตะปบจนกระเด็นถอยไปหลายสิบเมตร
เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวนี้ดุร้ายเหลือเกิน ในแววตาของทุกคนก็เผยความ
หวาดกลัวออกมา พวกเขาไม่สามารถทำลายเกราะป้องกันของมันได้
อีกทั้งมันยังมีการโจมตีที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แล้วแบบนี้จะต่อสู้กันได้
อย่างไร ?
ในเวลานี้ถึงคราวหวางไห่หมิงลงมือบ้างแล้ว กระบี่ในมือของเขา
ส่งเสียงฟึบออกมา จากนั้นมันก็แทงไปที่กลางกระหม่อมของหมียักษ์
ราวกับมังกรที่ทะยานไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
คนที่มีประสบการณ์ก็จะรู้ว่าบริเวณนี้คือตำแหน่งหัวใจของหมี
ยักษ์ และอาจกล่าวได้ว่าคือจุดตายเพียงจุดเดียวของมันนั่นเอง
เขาเป็นยอดฝีมือขอบเขตต้าเฉิงขั้นกลาง ดังนั้นพลังของเขาจึง
เหนือกว่าผู้ใด
หมียักษ์ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งของกระบี่เล่มนี้ มัน
ไม่ลังเลอีกต่อไป มันยกกรงเล็บขึ้นมาแล้วตบไปที่กระบี่ทันที
จากนั้นก็ได้ยินเสียงดังพลั่ก กระบี่เล่มยาวของหวางไห่หมิงแทง
ทะลุอุ้งมือของหมียักษ์ ในที่สุดครั้งนี้ก็สามารถทำลายเกราะป้องกันของ
มันได้ นอกจากนี้ยังทิ้งรอยแผลไว้บนอุ้งมือของหมียักษ์ได้อีกด้วย
แต่ด้วยแรงอัดที่สั่งสะเทือนทำให้ร่างของหวางไห่หมิงกระเด็น
ออกไปไกลหลายสิบเมตรเช่นเดียวกัน ตอนนี้ข้อมือของเขารู้สึกชามาก
จนกระบี่เกือบจะหลุดมือร่วงลงพื้น
ถึงแม้ว่าอุ้งมือของหมียักษ์ถูกแทงไป แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นเพียง
แค่รอยแผลขนาดเล็กเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นพลังการรักษาตัวมันเองยัง
น่าทึ่งอีกด้วย แค่ชั่วพริบตาเดียวมันก็สามารถทำให้รอยแผลรอยนั้น
สมานกันจนหายเป็นปกติได้
“ แม่เจ้า แล้วแบบนี้จะสู้อย่างไร ? มันไม่ง่ายเลยกว่าที่จะสร้าง
อาการบาดเจ็บให้มันได้ แต่แค่ชั่วพริบตาเดียวก็สมานแผลหายกลับมา
เป็นปกติแล้ว ! ”
หลี่เจิ้นตกใจจนอ้าปากค้าง โชคดีที่เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่การ
สังหารหมียักษ์ แต่พวกเขาเพียงแค่ต้องการยืดระยะเวลาให้มันอยู่นอก
ถ˺านานขึ้นเท่านั้น หลังจากนั้นทั้งสองคนก็จะเข้าไปเด็ดผลวิญญาณ
สายเลือดปฐพีจากในถ˺า
แต่หลังจากที่มือของหมียักษ์ได้รับบาดเจ็บ ก็ดูราวกับว่าเป็นการ
กระตุ้นความโกรธของมัน เพราะตลอดหลายปีมานี้ไม่เคยมีใครทำให้
มันต้องหลั่งเลือดมาก่อนเลยสักครั้ง
และดูเหมือนด้วยความโกรธจัดทำให้เจ้าหมีตัวนี้ลืมผลวิญญาณ
สายเลือดปฐพีที่อยู่ภายในถ˺าไปจนหมดสิ้น แต่มันกลับพุ่งกระโจนเข้า
ใส่หวางไห่หมิงด้วยความโกรธจัด
ถึงแม้ว่าหวางไห่หมิงจะเป็นขอบเขตต้าเฉิงขั้นกลางเช่นเดียวกัน
แต่เขาก็ไม่สามารถต่อสู้กับหมียักษ์ที่กำลังคลุ้มคลั่งได้ เขาจึงทำได้เพียง
แค่หลบจากการโจมตีเท่านั้น
หมียักษ์ที่กำลังโกรธจัดแกว่งมือแกว่งไม้ไปทั่ว มันทุบทำลายต้นไม้
บริเวณนี้รวมถึงทุบไปที่เนินเขาขนาดเล็กจนราบเป็นหน้ากอง
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ต่อให้ขอบเขตต้าเฉิงขั้นต้น 2 คนที่อยู่
ด้านข้างก็ยังไม่กล้าเข้าไปช่วย
ฉินห้าวตงไม่ได้สนใจสถานการณ์ภายนอกแต่อย่างใด เขากำลัง
แอบย่องเข้าถ˺าโดยไม่มีใครสังเกตเห็น
ที่นี่คือถิ่นของหมียักษ์ ปกติสิ่งมีชีวิตอื่นจะไม่กล้าเข้ามาใกล้ ดังนั้น
เขาจึงเข้าไปได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีอุปสรรคใด หลังจากที่เห็นผล
วิญญาณสายเลือดปฐพีทั้งห้าผลที่อยู่บนต้น ฉินห้าวตงก็รู้สึกดีใจมาก
ถ้าหากมีของสิ่งนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้คางคกสามขาทองคำของเขาเพิ่ม
ระดับพลังของตนเอง ในขณะเดียวกันยังช่วยให้ร่างศักดิ์สิทธิ์ของปีศาจ
สาวน้อยถูกปลุกเป็นครั้งที่ 3 ด้วย
จากนั้นเขาก็ผ่านแอ่งน˺าจนมาถึงตรงหน้าต้นผลวิญญาณสายเลือด
ปฐพี
สำหรับคนธรรมดาทั่วไปแล้ว ผลวิญญาณสายเลือดปฐพีประเภทนี้
จะต้องรอ 3 วันก่อนถึงจะสุกงอม แต่เขาไม่เหมือนกัน เพราะเขาคือ
มหาเทพแห่งพงไพร
ถึงแม้ว่าผลวิญญาณสายเลือดปฐพีจะมีความพิเศษ แต่สุดท้าย
แล้วรากฐานของมันก็เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตธาตุไม้อยู่ดี
ฉินห้าวตงเพียงแค่ใช้นิ้วจิ้มบริเวณผลวิญญาณสายเลือดปฐพี
จากนั้นพลังลมปราณแห่งพงไพรของเขาก็ค่อย ๆ กลืนหายเข้าไปในนั้น
และภาพปรากฏการณ์มหัศจรรย์ก็ปรากฏขึ้น
ตอนนี้ต้นไม้ขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขาเติบโตขึ้นหลายเซนติเมตร
จากนั้นผลไม้ทั้ง 5 ผลนี้ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เขาใช้เพียงแค่ไม่กี่นาทีก็สามารถทำให้มันสุกงอมได้แล้ว
ผลวิญญาณสายเลือดปฐพีสุกงอมแล้วก็ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนใจของ
ทุกคนออกมา ไม่ว่าใครที่ได้กลิ่นต่างก็รู้สึกสบายไปทั้งตัว
“ สำเร็จแล้ว ! ” ฉินห้าวตงร้องตะโกนอยู่ในใจ จากนั้นเขาก็ยกมือ
ขึ้นเด็ดผลวิญญาณสายเลือดปฐพีทั้งห้า
สำหรับต้นผลวิญญาณสายเลือดปฐพี เขาไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก
เพราะไม่ว่าอย่างไรสิ่งมีชีวิตฟ้าดินประเภทนี้ก็ยังต้องถูกเก็บรักษาไว้อยู่
ดี และกว่ามันจะออกผลวิญญาณสายเลือดปฐพีอีกครั้งก็คงเป็นพันปีให้
หลัง
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเขาก็ไม่ได้หยุดอยู่ตรงนี้แต่
อย่างใด เขารีบวิ่งไปที่ปากถ˺าอย่างรวดเร็วจากนั้นก็หนีหายไปจากตรง
นี้
แต่ว่าที่ด้านนอกถ˺านั้น หมียักษ์ที่ในตอนแรกกำลังเกิดอาการคลุ้ม
คลั่ง มันเข้าโจมตีหวางไห่หมิงอย่างดุดันจนทำเอาเขาถึงกับมีสภาพน่า
สังเวช
หวางไห่หมิงรู้สึกทุกข์ทรมานอยู่ในใจ ตอนนี้เขาคิดว่าตัวเองคงไม่
สามารถถ่วงเวลาของเจ้าหมียักษ์ไปได้แล้ว เพราะว่าเจ้าหมอนี่มันช่างดุ
ร้ายเหลือเกิน มันไม่ได้มีเพียงแต่พละกำลังที่ใช้ได้ไม่หมดไม่สิ้นเท่านั้น
นอกจากนี้พลังป้องกันของมันก็ยังน่าทึ่งมากอีกด้วย ซึ่งเขาไม่สามารถ
ทำอะไรมันได้เลย
และในตอนนี้เอง จู่ ๆ หมียักษ์ก็หยุดการเคลื่อนไหวของตัวเอง มัน
ใช้จมูกดมฟุดฟิด หลังจากนั้นมันก็ไม่ได้สนใจหวางไห่หมิงอีกต่อไป แต่
มันกลับเลือกที่จะวิ่งเข้าไปในถ˺าอย่างบ้าคลั่ง
มันคอยเฝ้าผลวิญญาณสายเลือดปฐพีมานานหลายปีขนาดนี้ย่อม
รู้อยู่แล้วว่ากลิ่นของผลไม้ชนิดนี้ตอนสุกจะเป็นอย่างไร ดังนั้นในเวลานี้
มันจึงได้กลิ่นหอมของผลวิญญาณสายเลือดปฐพี
สิ่งนี้ทำให้หมียักษ์ทนนิ่งเฉยต่อไปไม่ได้ ดังนั้นมันจึงไม่คิดที่จะอยู่
ตรงนี้อีกต่อไป และก่อนหน้านี้ที่มันออกมานั้นเป็นเพราะมันคิดว่าผล
วิญญาณสายเลือดปฐพียังไม่สุกงอม ซึ่งถ้าหากไม่สุกงอมก็จะไม่มี
คุณค่าใด แล้วก็จะไม่มีใครมาขโมยไปจากมันอีกด้วย
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว ผลวิญญาณสายเลือดปฐพีส่งกลิ่นหอม
ยามสุกงอมออกมา ไม่ว่าอย่างไรมันก็จะต้องรีบกินมันให้ได้ ไม่อย่างนั้น
ใจของมันคงไม่สงบแน่
เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ หมียักษ์ก็วิ่งกลับเข้าไปในถ˺าอย่างบ้าคลั่ง หวางไห่ห
มิงยังไม่ทันได้สติกลับมา แต่ว่าขอบเขตต้าเฉิงขั้นต้น 2 คนที่เหลือรีบ
เข้าไปขวางทางมันไว้ทันที
แต่ถึงอย่างนั้นพลังของพวกเขาก็ยังด้อยกว่ามันอยู่ดี พวกเขาถูก
หมียักษ์ตบจนกระเด็นออกไปกระอักเลือดออกมากองใหญ่
เมื่อเห็นพลังอำนาจของหมียักษ์ บรรดาทหารองครักษ์คนอื่นที่ยืน
อยู่ด้านข้างก็ไม่กล้าที่จะเข้ามาช่วย แม้แต่ขอบเขตต้าเฉิงขั้นต้นยังสู้มัน
ไม่ได้ พวกเขาเข้าไปก็มีแต่จะตายเท่านั้น
แค่ชั่วพริบตาเดียว หมียักษ์ก็ได้วิ่งเข้าไปในถ˺าแล้ว
มันวิ่งไปที่แอ่งน˺าด้วยความเร็วสุดของมัน แต่กลับพบว่าบนต้นไม่
เหลือผลวิญญาณสายเลือดปฐพีแม้แต่ผลเดียว และเมื่อมันมองไป
บริเวณรอบด้านก็ไม่พบผลวิญญาณสายเลือดปฐพี แต่ถึงอย่างนั้นกลิ่น
หอมยามสุกงอมของผลไม้ชนิดนี้ก็ยังคงส่งกลิ่นจาง ๆ อยู่ในอากาศ
ครั้งนี้ทำเอาหมียักษ์โกรธจัดมาก ตัวมันเองเฝ้าผลไม้ชนิดนี้มานาน
หลายปีขนาดนี้ แต่แค่ชั่วพริบตาเดียวกลับถูกคนอื่นเด็ดไปจนหมด ทำ
เอามันบ้าคลั่งอย่างถึงที่สุด
“ จะต้องเป็นเจ้าพวกมนุษย์โสโครกที่อยู่ด้านนอกนั่นแน่นอน คง
เป็นพวกมันที่หลอกล่อให้ข้าออกไป แล้วหนึ่งในพวกมันจะต้องเข้ามา
ขโมยผลวิญญาณสายเลือดปฐพีไป ”
หมียักษ์ที่มีสติปัญญาได้คิดพิจารณาทบทวนทุกสถานการณ์ และ
ตอนนี้ดูเหมือนว่าตำแหน่งแพะรับบาปจะไปอยู่ที่พวกหลี่เจิ้นแทน
ในเมื่อมันตัดสินใจว่าจะแก้แค้นแล้ว มันก็ไม่ลังเลที่จะหันหลังเดิน
ออกไปนอกถ˺า
จบตอน