คุณพ่อยอดหมอเทวดา - ตอนที่ 253: โจรลักพาตัวที่น่าเศร้าที่สุด

ตอนที่ 253 โจรลักพาตัวที่น่าเศร้าที่สุด
เธอหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “ เป็นอย่างไรล่ะ ? อยากจะลองดูไหม
? ”
หลัวจิ้นรีบพูดว่า “ ไม่เอา ! ไม่เอา ! ผู้บัญชาการน่าหลันเข้าใจผิด
แล้ว พวกเราพ่อลูกไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ”
เขาหอบหายใจแล้วพูดต่ออีกว่า “ ผู้บัญชาการน่าหลัน คุณก็เห็น
ว่าพวกเราต่างก็เป็นคนคุ้นเคยกันทั้งนั้น เมื่อไม่นานมานี้ผมก็เพิ่งไป
เยี่ยมเยียนผู้อาวุโสตระกูลน่าหลัน เรื่องวันนี้พอที่จะเจรจากันได้ไหม
ขอให้คุณได้โปรดเข้าใจและอดกลั้นปล่อยเฉิงหมิงไปสักครั้งเถิด ผู้
บัญชาการน่าหลันโปรดวางใจ ต่อไปนี้ผมจะอบรมสั่งสอนลูกชายให้ดี
จะไม่ให้ทำผิดกับคุณอีกแล้ว ”
สีหน้าของน่าหลันอู๋เซี๋ยคลายลงแล้วพูดว่า “ ถ้าคุณหลัวพูดเช่นนี้
ฉันเองก็ไม่ใช่คนที่ไม่เห็นแก่หน้าและไมตรีที่เราเคยมีต่อกัน เรื่องที่ลูก
ชายของคุณทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจฉันจะไม่ติดใจเอาความ แต่เรื่องที่
ลักพาตัวนี้อย่างไรแล้วก็ต้องให้คู่กรณีเห็นด้วยถึงจะถูก ถ้าเขาไม่ยอม
ความ อย่างนั้นฉันคงจะต้องจับกุมเขาแล้วล่ะ ”
หลัวจิ้นเองก็เป็นผู้ที่เจนโลกมามาก ไหนจะดูไม่ออกถึงเจตนาของ
น่าหลันอู๋เซี๋ย จะพูดให้ถูกก็คืออำนาจการตัดสินใจในวันนี้อยู่ในมือของ
ฉินห้าวตง ขอเพียงฉินห้าวตงเห็นด้วย นั่นก็จะพอสบายใจได้ ถ้าฉินห้าว
ตงไม่เห็นด้วยล่ะก็ หลัวเฉิงหมิงอาจจะต้องไปอยู่ในคุกสัก 8-10 ปีแน่
เมื่อคิดเรื่องนี้อย่างรอบคอบเข้าใจหมดแล้ว เขาก็ใช้ฝ่ามือตบไป
บนหน้าของหลัวเฉิงหมิงอีกครั้งแล้วพูดว่า “ เจ้าเด็กโง่ รีบขอโทษคุณ
ฉินเร็วเข้าสิ ”
หลัวเฉิงหมิงจนปัญญา เขาเดินเข้าไปหาฉินห้าวตงอย่างช่วยไม่ได้
แล้วพูดอย่างแผ่วเบาว่า “ ขอโทษครับคุณฉิน ครั้งนี้ผมทำผิดไปแล้ว ”
ฉินห้าวตงมองเขาแล้วยิ้มบาง ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ ไม่รู้ว่านายเข้าใจ
กฎหมายหรือเปล่า ? ถ้าไม่เข้าใจเดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟัง การลักพาตัว
ผู้อื่นเป็นโทษร้ายแรง หากตัดสินโทษเร็วสุดก็ต้องจำคุก 7-8 ปี ทั้งยัง
บวกข้อหาทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ตำรวจและขู่กรรโชกอีก เมื่อดูจาก
การกระทำของนายในวันนี้นั้น ต่อให้เป็นตระกูลที่มีอำนาจอย่างตระกูล
หลัวก็ต้องจำคุกราวๆ 10 ปีขึ้นไป เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้จะพูดแค่ขอโทษก็
ได้งั้นเหรอ ? ถ้าการขอโทษสามารถไถ่โทษได้ งั้นเราจะมีตำรวจไว้ทำไม
กัน ? แบบนี้ตำรวจก็ตกงานกันหมดสิ ”
หลัวจิ้นดูออกแล้วว่าฉินห้าวตงไม่ยอมปล่อยเรื่องวันนี้ไปง่ายๆ แน่
และเขาก็ไม่สนใจตระกูลหลัวเลยสักนิด
คนใต้ชายคาจำใจต้องก้มหัวลง เขายกเท้าถีบไปที่ก้นของหลัวเฉิง
หมิงไปแล้วพูดว่า “ ขอโทษก็ควรมีท่าทางของการขอโทษหน่อยสิ
จริงใจหน่อย คุกเข่าลง ! ”
“ ผม ! ” ในใจของหลัวเฉิงหมิงอึดอัดใจแทบตาย แบบนี้มันคือการ
ลักพาตัวที่เสียแรงเปล่าจริงๆ ต้องมาคุกเข่าขอโทษไม่พอ แถมยังลักพา
ตัวใครไม่ได้อีก แต่เขาก็รู้ว่าฉินห้าวตงพูดจริง เรื่องวันนี้ถ้ายอมความกัน
ไม่ได้ เขาก็อาจจะต้องเข้าไปอยู่ในคุกแน่นอน
“ ขอโทษ ! ” หลัวเฉิงหมิงคุกเข่าลงตรงหน้าฉินห้าวตง แต่เขากลับ
กล˺ากลืนจนเกือบร้องไห้ออกมา
ในใจฝากคำสาปแช่งไปให้บรรพบุรุษ18 รุ่นของราชามีดบากไปตั้ง
นานแล้ว อุตส่าสั่งให้ไปจับฉินห้าวตงมา ผลที่ได้กลับมาคือลักพาตัวผู้
บัญชาการหน่วยสอบสวนคดีอาชญากรรม ยังมีเรื่องร้ายขนาดนี้อีก
เหรอ ?
ฉินห้าวตงเห็นดังนั้นจคงพูดขึ้นว่า “ ลุกขึ้นก่อนเถอะ เรื่องนี้พอจะ
คุยกันได้ ”
สองพ่อลูกตระกูลหลัวนั้นเบาใจลง ในเมื่อฉินห้าวตงพูดมาแบบนี้
เรื่องนี้คงพอจะมีทางคุยได้อยู่ ตอนนี้เขาไม่สนว่าจะต้องจ่ายไปมากแค่
ไหน เพราะยังไงก็ยังดีกว่าหลัวเฉิงหมิงต้องเข้าคุกอยู่
ฉินห้าวตงก้าวไปที่ข้างโซฟา จากนั้นก็ยื่นขาออกมาพูดขึ้นว่า “ ฉัน
อยู่ในกระสอบเป็นเวลานาน ขามันเลยเป็นเหน็บ ”
ราชามีดบากรู้สถานการณ์อย่างชัดเจนและรู้ว่าวันนี้ตัวเองนั้นเป็น
คนก่อเรื่องขึ้น และนี่คงเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ฉินห้าวตงยกโทษให้เขา
ได้ ดังนั้นเขาจึงรีบเข้ามาหาฉินห้าวตงแล้วพูดว่า “ คุณหมอฉินครับ ขอ
โทษด้วยจริงๆ เดี๋ยวผมจะนวดขาให้เอง ” หลังจากพูดจบ ราชามีดบาก
คนที่เคยใช้วิธีชั่วช้าสารพัดในการก่อความไม่สงบ บัดนี้เริ่มนั่งยองลง
แล้วบีบนวดขาของฉินห้าวตง
ฉินห้าวตงดูเหมือนจะพอใจ เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า “ ปากแห้งจัง
มีชาหรือเปล่า ? ”
“ มีครับ ! มีชาครับ ! ผมจะยกมาให้คุณเอง ”
หลัวเฉิงหมิงยอมแม้กระทั่งคุกเข่า ตอนนี้เขาไม่สนใจหน้าตา
ศักดิ์ศรีแล้ว เขารีบกุลีกุจอยกเอาชามาให้ฉินห้าวตงหนึ่งถ้วย ฉินห้าว
ตงยกชาไปจิบเบาๆ หนึ่งอึก แล้วพูดว่า “ นี่คือชาต้าหงเผาใช่ไหม
รสชาติไม่เลว ”
มองดูฉินห้าวตงที่จิบชาไปด้วยนวดไปด้วยนั้น หลัวจิ้นก็แอบขมขื่น
เงียบๆ ในใจ เขาได้แต่พูดในใจว่า ‘ นี่มันใช่ตัวประกันที่ลักพาตัว
กลับมาที่ไหนกัน เห็นได้ชัดว่านี่มันเป็นการเชิญบรรพบุรุษที่ยังหายใจ
กลับมาชัดๆ ’
เขาจึงเข้าไปพูดว่า “ คุณฉินครับ คุณว่าเรื่องราววันนี้ พวกเราก็
จัดการกันเองดีไหมครับ ? ”
“ จัดการกันเองเหรอ ? ” ฉินห้าวตงดื่มน˺าชาไปอีกอึกแล้วพูดขึ้น
ว่า “ แล้วไม่ต้องการสูตรยาของผมแล้วเหรอ ? ”
“ เอ่อ…… ” หลัวจิ้นจึงตอบอย่างเคอะเขินว่า “ คุณฉิน แต่ถ้าคุณ
คิดจะขาย แน่นอนว่าผมยินดีที่จะจ่ายให้คุณในราคาสองพันล้านหยวน
”
ฉินห้าวตงตอบว่า “ สองพันล้านหยวนถือว่าเป็นราคาปกติทั่วไป
ถ้าคุณเสนอราคาเร็วกว่านี้ บางทีผมอาจจะลองคิดดูก็ได้ แต่ว่าลูกชาย
ของคุณจงใจจ่ายแค่หนึ่งล้านหยวน ตอนนี้ผมได้ทำสัญญาข้อตกลงกับ
หลินชื่อกรุ๊ปไปแล้ว ต่อให้อยากจะขายให้ก็ขายไม่ได้แล้ว ”
หลัวจิ้นหันไปถลึงตาใส่หลัวเฉิงหมิงหนึ่งที สูตรยารักษาโรคมะเร็ง
เม็ดเลือดขาวนี้แต่กลับจ่ายไปแค่หนึ่งล้าน ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่จริงๆ
เลย รู้งี้ควรจะให้ตัวเองไปเจรจาตั้งนานแล้ว ตอนนี้สูตรยาก็ซื้อไม่ได้
แล้วยังหาเรื่องใส่ตัวอีก
“ ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะ คุณหลัวก็ไม่ต้องสนใจหรอก ”
ฉินห้าวตงพูดขึ้น “ เรื่องวันนี้จะจัดการกันเองก็ย่อมได้ แต่คุณต้อง
รับปากเงื่อนไขผมมาหนึ่งข้อ ”
หลัวจิ้นรีบถามขึ้นทันทีว่า “ คุณฉินต้องการอะไรขอให้รีบบอกมา
เลย ขอแค่พวกเราตระกูลหลัวสามารถทำได้ พวกเราจะทำให้คุณพอใจ
แน่นอน ”
ฉินห้าวตงก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะพูดออกมา เขาก็พูดอีกว่า “ คุณหลัว
คุณทำอุตสาหกรรมยาเวชภัณฑ์มากี่ปีแล้ว ? ”
“ จะ 20 ปีแล้ว ! ” หลัวจิ้นไม่รู้ถึงเจตนาของฉินห้าวตง จึงต้องตอบ
ตามความจริง
“ แล้วความสัมพันธ์ของคุณกับคนในด้านอุตสาหกรรมนี้ล่ะเป็น
อย่างไรบ้าง ? ”
“ ไม่เลวเลย ”
หลัวจิ้นตอบอย่างระมัดระวัง แต่ในตอนนี้เองหลัวเฉิงหมิงกลับพูด
ขึ้นว่า “ ตระกูลหลัวของเรามีเครือข่ายคนในกลุ่มอุตสาหกรรมยา
เวชภัณฑ์กว้างขวาง ขอเพียงคุณเอาสูตรยามาทำสัญญากับพวกเราล่ะ
ก็ รับรองเลยว่าคุณจะได้กำไรเป็นกอบเป็นกำแน่ จำนวนตัวเลขนับไม่
ถ้วนเลย ”
ในใจหลัวจิ้นก็แอบด่าคนโง่คนนี้ ฉินห้าวตงเขาก็เพิ่งบอกไปว่าทำ
สัญญากับหลินชื่อกรุ๊ปไปแล้ว ตอนนี้มาเสนอแล้วจะมีประโยชน์อะไร ?
ทำไมไม่ทำให้มันเร็วกว่านี้ล่ะ ? ยิ่งไปกว่านั้นในตอนนี้เขาก็พูดถึงปัญหา
นี้อยู่ แน่นอนว่าต้องมีเจตนาของเขา
“ ในเมื่อตระกูลหลัวมีอิทธิพลในอุตสาหกรรมยาเวชภัณฑ์ถึงเพียง
นี้ ถ้าอย่างนั้นความต้องการของผมก็คงทำได้ง่ายขึ้นแล้วล่ะ ”
ฉินห้าวตงยิ้มจนตาหยีแล้วพูดกับหลัวจิ้นว่า “ คุณหลัวก็รู้ว่าตอนนี้
การพิจารณอนุมัติจดทะเบียนยามันยากมาก เดิมทีหลินชื่อกรุ๊ปทำ
อุตสาหกรรมเครื่องประดับ ในด้านของอุตสาหกรรมยาเวชภัณฑ์และ
การรักษายังมีเครือข่ายไม่มาก ขอเพียงแค่ในห้าวันนี้คุณหลัวช่วยให้ผม
ได้ใบอนุมัติยาน˺าบำรุงเลือดนี้ได้ เรื่องวันนี้ผมจะไม่สนใจและไม่
สอบสวนเอาความอะไรอีก ”
“ นะ…….นี่เป็นไปไม่ได้ ” สีหน้าของหลัวจิ้นเปลี่ยนเป็นลำบากใจ
แล้วพูดว่า “ คุณฉิน คุณก็รู้นี่ว่าใบอนุมัติผลิตภัณฑ์ยาจะต้องผ่านสาม
หน่วยงานระดับชาติ เวลาห้าวันมันกระชั้นชิดเกินไป เอาอย่างนี้สิ คุณ
ให้เวลาผมสามเดือน ผมจะเอาใบอนุมัติมาให้ ”
ฉินห้าวตงหัวเราะแล้วตอบไปว่า “ เวลาสามเดือนนานไป คุณชาย
หลัวเพิ่งจะพูดนี่นา ถ้าพวกคุณอาศัยคนรู้จักในหลัวชื่อกรุ๊ปจะต้องทำได้
แน่นอน ”
หลัวจิ้นหันไปถลึงตาใส่หลัวเฉิงหมิงอีกหนึ่งทีแล้วพูดว่า “ คุณฉิน
คำขอร้องนี้มันยากเกินไปจริงๆ เวลาห้าวันพวกเราทำให้ไม่ทันหรอก
เอาอย่างนี้ หนึ่งเดือน นี่เร็วที่สุดแล้ว ”
ฉินห้าวตงพูดอย่างใจเย็นว่า “ ห้าวัน ห้าวันนี้สามารถแลกกับเวลา
จำคุกของลูกชายคุณสิบปีได้ ถ้าทำไม่ได้ ผมจะไปหาคนอื่นเอง ลูกชาย
คุณก็แค่เข้าไปอยู่ในคุกสักช่วงหนึ่งแล้วกัน ”
“ นี่…… ”
ใบหน้าอวบอ้วนของหลัวจิ้นเป็นสีม่วงคล˺า เขาแฝงตัวอยู่ใน
อุตสาหกรรมยามานานขนาดนี้ เข้าใจครบถ้วนในทุกขั้นตอน จริงอยู่ที่
สามารถดำเนินการภายในห้าวันได้ แต่ก็ต้องจ่ายในราคาที่สูงมาก
เช่นกัน
แต่สถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ ถ้าไม่ยอมทำตาม ลูกของ
ตัวเองคงต้องเข้าไปอยู่ในคุกแน่ กว่าจะออกมาได้ก็ต้องใช้เวลาตั้งสิบปี
พอถึงตอนนั้นเขาอาจจะกลายเป็นคนไร้ค่าก็ได้ แบบนั้นจะมารับช่วง
ต่อหลัวชื่อกรุ๊ปได้อย่างไร ?
ถ้าหากว่าคดีนี้เป็นคนอื่นจัดการ อาศัยอำนาจทางการเงินของหลัว
ชื่อกรุ๊ปก็ยังพอจัดการได้ แต่น่าหลันอู๋เซี๋ยที่จ้องมองอยู่ตอนนี้ ด้วย
อำนาจของตระกูลลน่าหลัน เขาก็ไม่อาจหาช่องทางที่จะฝ่าไปได้
เมื่อเห็นว่าหลัวจิ้นไม่พูดอะไรอยู่นาน ฉินห้าวตงจึงค่อยๆ ยิ้มแล้ว
พูดว่า “ คุณหลัว ถ้าลำบากมากนักก็ช่างมันเถอะ ! ”
จากนั้นเขาหันกลับไปพูดกับน่าหลันอู๋เซี๋ยว่า “ ในเมื่อหมดหนทาง
แล้ว ก็โทรให้คนมาจับตัวเขาไปเถอะ ! ”
“ ตกลง ฉันจะโทรเรียกเจ้าหน้าที่ให้ ” น่าหลันอู๋เซี๋ยพูดแล้วล้วง
เอาโทรศัพท์ออกมาเพื่อโทรหาเจ้าหน้าที่ที่เข้าเวรในวันนี้
หลัวเฉิงหมิงทนไม่ได้อีกต่อไป เขาจับแขนของหลัวจิ้นอย่าง
ลุกลี้ลุกลนแล้วพูดว่า “ พ่อ พ่อจะต้องช่วยผมนะ ผมจะติดคุกไม่ได้นะ
”
หลัวจิ้นเองก็รู้สึกว่านี่คงเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว จึงพูดกับน่าหลันอู๋เซี๋ย
ว่า “ ผู้บัญชาการน่าหลัน ฉันตกลงแล้ว ”
ฉินห้าวตงหัวเราะแล้วพูดว่า “ คุณหลัว ถ้าหากว่าเรื่องมันจัดการ
ได้ยาก ก็ไม่ต้องฝืนหรอกนะ ”
“ ไม่ฝืน ไม่ฝืนเลย ! ” หลัวจิ้นกัดฟันกรอดแล้วพูดว่า “ ภายในห้า
วัน ผมจะเอาใบอนุญาตผลิตยารักษาโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวมาให้ได้
แน่นอน ”
ฉินห้าวตงตอบรับ “ ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว งั้นเรามาเขียนข้อตกลง
กันเถอะ ถ้าครบกำหนดห้าวันแล้วคุณหลัวทำไม่ได้ตามที่ตกลง ผมก็จะ
ปล่อยให้เป็นเรื่องของตำรวจแล้วกัน ”
ที่นี่คือห้องอ่านหนังสือของหลัวจิ้น ย่อมต้องมีกระดาษและปากกา
ไม่ขาดอยู่แล้ว ฉินห้าวตงเองก็ไม่ได้เกรงใจ เขาหยิบเอากระดาษและ
ปากกามาเขียนสัญญาข้อตกลง
“ คุณหลัว พวกคุณลงชื่อสิ ! ” ฉินห้าวตงพูดแล้วยื่นสัญญาสอง
ฉบับไปที่ตรงหน้าของหลัวจิ้น
หลัวจิ้นหยิบกระดาษขึ้นมาอ่านหนึ่งรอบ นี่มันหนังสือสัญญาที่
ไหนกัน นี่เป็นหนังสือสารภาพความผิดของหลัวเฉิงหมิงแท้ๆ กระดาษ
แทบจะทั้งแผ่นเขียนเกี่ยวกับเรื่องที่ลักพาตัวฉินห้าวตงและน่าหลันอู๋
เซี๋ยอย่างไร เขียนอธิบายการขู่กรรโชกเอาสูตรยารักษาโรคมะเร็งเม็ด
เลือดขาวอย่างละเอียด หากมีของสิ่งนี้อยู่ และเขาเอาใบอนุญาตมา
ไม่ได้ล่ะก็ หลัวเฉิงหมิงต้องเข้าคุกอย่างแน่นอน
แต่ในเมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาไม่อยากเซ็นก็คงจะไม่ได้
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงก้มหน้าเขียนชื่อตัวเอง ส่วนหลัวเฉิงหมิงเองก็
เขียนชื่อของตัวเองลงไปเช่นกัน ฉินห้าวตงหาหมึกตราประทับให้สอง
คนนี้ได้พิมพ์ลายนิ้วมือลงไป
“ เรียบร้อยแล้ว สัญญาสุขสันต์ ! คุณหลัว พรุ่งนี้ผมจะให้คนเอา
ข้อมูลใบอนุญาตส่งมาให้นะครับ จากนั้นผมจะรอข่าวดีจากคุณ ”
ฉินห้าวตงพูดจบก็เอาสัญญาฉบับนั้นเก็บให้เรียบร้อย จากนั้นโอบ
เอวน่าหลันอู๋เซี๋ยแล้วเดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลัวไปอย่างมี
ความสุข
เมื่อส่งทั้งสองคนกลับไปแล้ว หลัวจิ้นก็เกรียวดกราดขึ้นมาทันที
เขาระเบิดอารมณ์ใส่หลัวเฉิงหมิง “ แกนี่มันมีสมองหรือเปล่า ? คิดไม่ถึง
เลยว่าแกจะกล้าลักพาตัวน่าหลันอู๋เซี๋ยได้ อยากจะทำลายตระกูลหลัว
หรือยังไง ? ”
หลัวเฉิงหมิงตอบอย่างอับอายว่า “ ผม……ผมแค่ได้ยินว่าฉินห้าว
ตงอยู่กับผู้หญิงสวยคนหนึ่ง ใครจะรู้ว่าจะเป็นคุณหนูตระกูลน่าหลัน ถ้า
ผมรู้เร็วกว่านี้ ต่อให้ตีผมให้ตายก็คงไม่ทำแบบนี้แน่นอน ”
“ แกจะไปรู้อะไร ฉันให้แกไปเจรจาต่อรอง แต่กลับจะใช้เงินหนึ่ง
ล้านไปซื้อสูตรยาราคาพันล้านของเขา แกคิดว่าคนอื่นมันโง่ทั้งหมดเลย
เหรอ ? ยังจะไปลักพาตัวเขามาอีก แกมีคุณสมบัติไปลักพาตัวคนอื่น
หรือไง ? ที่แกลักพาตัวกลับมานี้แทบจะเป็นบรรพชนที่ยังหายใจอยู่
แล้ว แกรู้ไหมว่าในห้าวันนี้มันยากแค่ไหนที่จะได้ใบอนุญาตผลิตภัณฑ์
ยามาได้ ? ตระกูลของพวกเราต้องจ่ายไปในราคาที่มากมายขนาดไหน
? ”
หลัวเฉิงหมิงถึงแม้จะอาฆาตแค้นอยู่บ้าง แต่ก็รู้ตัวดีว่าเป็นฝ่ายผิด
จึงไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
หลัวจิ้นด่าจนพอแล้วหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “ พรุ่งนี้ฉันจะไป
ดำเนินการเรื่องใบอนุญาตนี้ด้วยตัวเอง แกอยู่ที่บ้านทำตัวดีๆ พยายาม
อย่าออกไปก่อเรื่องอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าคิดแก้แค้นคนแซ่ฉินนั่น
เด็ดขาด ตอนนี้ความผิดของเราอยู่ในมือของเจ้านั่น ถ้าอยู่ๆ เจ้านั่น
บุ่มบ่ามลงมือชี้เอาผิด มีหวังแกได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ อีกอย่างยังมี
ตระกูลน่าหลันที่จับตาดูอยู่ เราจะลงมือไม่ได้ ”
หลัวเฉิงหมิงพูดอย่างไม่ยอมแพ้ว่า “ พ่อ เราจะกลืนความแค้นนี้ได้
ลงหรอ ? ”
หลัวจิ้นเผยแววตาโหดเหี้ยมแล้วพูดด้วยน˺าเสียงเย็นชาว่า “ ไม่มี
ใครที่มาแหย่ตระกูลหลัวของเราแล้วไม่ต้องชดใช้ได้ แต่ว่าหากเรื่องเล็ก
แล้วยังไม่ยอมทน อาจจะทำให้เสียการใหญ่ได้ พวกเราปิดเรื่องนี้ไป
ก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที ”
จบตอน