คุณพ่อยอดหมอเทวดา - ตอนที่ 917: อุโมงค์เขาวงกต

ตอนที่ 917 อุโมงค์เขาวงกต
ฉินห้าวตงพาคนอื่นมาถึงชั้นห้า โครงสร้างของที่นี่ทั้งหมดไม่
เหมือนทั้งสี่ชั้นที่ผ่านมา
หลังจากที่ขึ้นมาแล้วมันคือห้องโถงขนาด 40 – 50 ตารางเมตร บน
ผนังกำแพงด้านข้างห้องโถงถูกประดับตกแต่งไปด้วยช่องตารางสำหรับ
วางสมบัติ แต่ตอนนี้ข้างในนั้นกลับว่างเปล่า เห็นได้ชัดว่าสมบัติได้ถูกผู้
ที่มาก่อนหน้านี้เอาไปแล้ว
ส่วนอีกด้านเป็นห้องเล็กที่ดูคับแคบ ประตูเปิดมาทางนี้ แต่ข้างใน
กลับไม่รู้เลยว่ามันจะนำไปสู่ที่ไหน พอทุกคนเดินไปหนึ่งรอบแล้ว
หลังจากพบว่าไม่มีสมบัติให้เก็บแล้ว ต่างก็พากันมาที่ด้านหน้าของห้อง
เล็กห้องนี้
“ นี่คืออะไร ? ดูเหมือนว่าจะน่าสนใจมากที่เดียว ข้าจะเข้าไปดูสัก
หน่อย ! ”
หลังจากเห็นห้องเล็กห้องนี้แล้ว ปีศาจสาวน้อยก็กระโดดโลดเต้น
ตั้งท่าจะเข้าไป แต่กลับถูกฉินห้าวตงดึงกลับมา “ อย่าเข้าไปซี้ซั้วสิ ที่นี่
คือเขาวงกต เข้าไปแล้วอาจติดอยู่ข้างในออกมาไม่ได้นะ ”
มู่หรงจิงหงพูดขึ้นว่า “ ทุกคนต้องระวังตัวให้มาก ในปีนั้นบรรพ
บุรุษของข้าเล่าว่าเขาเห็นผู้แข็งแกร่งจำนวนมากเข้าไปในอุโมงค์เขา
วงกตมากับตาของตัวเอง แต่หลังจากนั้นก็ไร้ร่องรอย จนกระทั่งเจดีย์
เจ็ดชั้นปิดตัวลง แล้วคนเหล่านั้นก็ไม่สามารถออกมาได้ ทำให้รู้ว่าที่นี่
มันอันตรายมาก ”
ฟางจิ้งเอ๋อร์พูดว่า “ เจดีย์เจ็ดชั้นแห่งนี้จะเปิดเพียงหนึ่งครั้งใน
รอบสามสิบปี แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครสามารถไปถึงชั้นหกได้ ด้วย
เหตุนี้จึงทำให้สามารถเห็นได้ว่าที่นี่มันไม่ได้ง่ายเลย ”
ปีศาจสาวน้อยร้องตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่า
ไม่เคยมีใครผ่านขึ้นไปมาก่อน สมบัติเหล่านั้นก็ต้องเป็นของพวกเรา
ทั้งหมดน่ะสิ ”
ฟางจิ้งเอ๋อร์พูดว่า “ ตามหลักการแล้วมันเป็นอย่างนี้แหละ แต่เรา
ต้องมีฝีมือที่ฝ่าไปถึงจะทำได้ ”
จ้าวซิงเยว่ถามอย่างไม่เข้าใจว่า “ พี่ชาย ทำไมถึงเรียกว่าอุโมงค์
เขาวงกตล่ะ ? ที่นี่ดูแล้วก็เป็นห้องแยกกันไปแต่ละห้อง มีอะไรน่ากลัว
เหรอ ? ”
ฉินห้าวตงพูดว่า “ ถ้าแค่ห้องเดียวไม่ได้น่ากลัวหรอก แต่รอเจ้าเข้า
ไปก็จะพบว่าทุกก้าวที่ก้าวไปข้างหน้าเป็นห้องเล็กเหมือนกันทั้งหมด
มองไม่เห็นจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด มองไม่เห็นทางออก สุดท้ายจะทำได้
เพียงมีชีวิตที่หิวตายในนั้น เจ้าว่ามันน่ากลัวไหมล่ะ ? ”
หยุนเชี่ยนเชี่ยนพูดว่า “ ดูท่าว่าบันไดที่จะไปสู่ชั้นที่หกจะอยู่อีก
ฟากหนึ่ง เราต้องผ่านมันไปให้ได้ก่อน ถึงจะสามารถไปถึงชั้นหกได้ ”
ปีศาจสาวน้อยถามขึ้นว่า “ พี่มู่หรง บรรพบุรุษของพี่ไม่ได้บอกไว้
เหรอว่าจะผ่านที่นี่ไปได้อย่างไร ? ”
มู่หรงจิงหงส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ ในตอนนั้นที่บรรพบุรุษมาถึงที่นี่ก็
บาดเจ็บสาหัสแล้ว บวกกับการได้กระบี่จิงหงมาครอบครองก็พอใจแล้ว
ดังนั้นจึงไม่ได้สำรวจต่อ ในบันทึกของเขามีการพูดถึงอุโมงค์เขาวงกต
แต่ไม่ได้อธิบายการฝ่าด่านเอาไว้ หลายปีมานี้ข้าก็ได้ศึกษาข้อมูลต่าง ๆ
มากมาย แต่บันทึกเกี่ยวกับอุโมงค์เขาวงกตของดินแดนแห่งปราณ
วิญญาณนั้นมีอยู่น้อยมาก จนถึงปัจจุบันนี้ นอกจากเจดีย์เจ็ดชั้นแล้ว
มันก็ไม่เคยปรากฏที่อื่นมาก่อน ”
ถูเจียวเจียวพูดว่า “ ที่จริงแล้วหากต้องการฝ่าอุโมงค์เขาวงกตไป
ให้ได้นั้นก็ง่ายมาก ทุกคนถูกความคิดจำกัดเอาไว้ พวกเราจะเข้าไปทีละ
คนทำไม เราก็รื้อพวกมันออกทีละอันเลยก็จบแล้ว เพราะถึงอย่างไรที่นี่
ก็เป็นชั้นห้าของเจดีย์เจ็ดชั้น พื้นที่ก็คงไม่ได้มากเท่าไหร่ ห้องนี้ก็คงไม่
น่าจะเยอะมากเท่าไหร่แน่นอน ”
ฉินห้าวตงส่ายหัวแล้วพูดว่า “ คนที่ทิ้งเจดีย์เจ็ดชั้นนี้เอาไว้แน่นอน
ว่าต้องเป็นผู้อาวุโสที่สูงส่งท่านหนึ่ง ความคิดอันเรียบง่ายและป่าเถื่อน
ของเจ้า ทำไมคนแบบเขาจะคิดไม่ออก มันใช้ไม่ได้ผลแน่นอน ”
“ จะสำเร็จหรือเปล่า ลองดูก่อนก็รู้แล้ว ” พลังปราณในตัวของถู
เจียวเจียวหมุนโคจรขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอใช้ฝ่ามือพังไปที่กำแพง
ตรงหน้านั้น
พลังขั้นฝึกของเธอนั้นได้ถึงขอบเขตเลี่ยนสวี่ขั้นปลายแล้ว ฝ่ามือ
หนึ่งของเธอสามารถทลายหินเบิกภูเขาได้ แต่หลังจากที่ฟาดฝ่ามือเข้า
ไปบนกำแพงตรงหน้านั้น นอกจากมีเสียงปังดังขึ้นแล้วก็ไม่มีอะไรอื่น
เกิดขึ้นอีกเลย
“ นี่มันอะไรกัน ? มันแข็งแรงจริง ๆ ! ”
ถูเจียวเจียวสะบัดมือที่ชาทั้งสองข้างของเธอ แล้วหันกลับมาพูด
กับมู่หรงจิงหงว่า “ เทพธิดามู่หรง อาศัยกำลังคนอย่างเดียวไม่ได้แน่
กระบี่จิงหงของเจ้าแข็งแรงไร้เทียมทาน ลองดูหน่อยสิว่าเป็นอย่างไร ”
มู่หรงจิงหงพยักหน้า แล้วชักกระบี่จิงหงออกมาฟันลงไปที่กำแพง
ด้านหน้า
สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจก็คือกระบี่จิงหงที่เดิมทีอานุภาพเกรียงไกร
นั้น หลังจากที่กระทบเข้าบนกำแพงแล้ว ทำได้เพียงเหลือร่องรอยบิ่น
เอาไว้ แต่ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรมากนัก
เมื่อเห็นผลลัพธ์แล้ว ถูเจียวเจียวก็หัวเราะอย่างขมขื่นขึ้นว่า “ ดูท่า
ว่าวิธีนี้ก็ใช้ไม่ได้ ! ”
จ้าวซิงเยว่พูดว่า “ ในเมื่อผ่านไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นเราก็กลับกันเถอะ
”
เส้นทางนี้พอขึ้นมา ในตอนแรกก็เจอเข้ากับมดบินปิศาจ จากนั้นก็
เจอเข้ากับกองทัพกระดูก ถึงแม้ว่าเธออดกลั้นไม่พูดอะไร แต่ที่จริงแล้ว
เธอก็ตกใจกลัวไม่น้อย
ตอนนี้เพิ่งจะถึงชั้นที่ห้า ต่อไปยังมีชั้นหกกับชั้นเจ็ด ไม่รู้ว่าจะยังมี
อะไรที่น่ากลัวอยู่อีก ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจถอยดีกว่า
ปีศาจสาวน้อยรีบร้องขึ้นว่า “ จะทำแบบนั้นได้อย่างไร ? เจดีย์เจ็ด
ชั้นนี้สามสิบปีจะปรากฏเพียงหนึ่งครั้ง จนถึงตอนนี้พวกเรายังไม่ได้
สมบัติแม้แต่ชิ้นเดียว และไม่ง่ายเลยที่จะมาถึงที่นี่ ดังนั้นเราจะกลับไป
มือเปล่าไม่ได้ ”
คนอื่นต่างก็คิดแบบเดียวกัน ในเมื่อมาถึงหุบเขาสมบัติล˺าค่าแล้ว
ไม่อาจกลับไปมือเปล่าได้ แต่ก็ไม่มีวิธีที่จะฝ่าอุโมงค์เขาวงกตนี้ไปได้
เหมือนกัน
ฉินห้าวตงพูดว่า “ ทุกคนไม่ต้องกังวลใจ เดินตามข้ามาก็พอ ”
ถูเจียวเจียวถามขึ้นว่า “ ท่านแน่ใจแล้วเหรอ นี่ไม่ใช่ค่ายกลนะ
ท่านคงไม่ได้สามารถทำลายอุโมงค์เขาวงกตไปได้อีกใช่ไหม ? ”
ฉินห้าวตงยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ ไม่มีปัญหา ”
“ ศิษย์น้อง เจ้ามีความมั่นใจเท่าไหร่ ? ” สีหน้าของมู่หรงจิงหงดูไม่
ค่อยเชื่อใจ นับจากที่บรรพบุรุษเคยมาถึงที่เจดีย์เจ็ดชั้นแห่งนี้แล้ว ปู่
ของเธอจนถึงพ่อของเธอก็ได้เริ่มศึกษาวิธีการฝ่าอุโมงค์เขาวงกต
ผ่านไปหลายสิบปี สุดท้ายตระกูลของเธอก็ยังคลายปมจุดนี้ไม่ออก
แต่ฉินห้าวตงที่เพิ่งเกิดมายี่สิบปีกลับบอกว่าสามารถทลายไปได้ จะให้
เธอไม่ตกใจได้อย่างไร
ฉินห้าวตงคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ มั่นใจ 90% ! ”
เจ้าเขาวงกตนี้ถือเป็นสิ่งแปลกสำหรับดินแดนแห่งปราณวิญญาณ
มาก แต่บนโลกมนุษย์กลับเป็นแค่เกมที่เด็กน้อยเล่นกัน
ครั้งหนึ่งเขาเคยเห็นเทคนิคเด็ดการฝ่าเขาวงกตในรายการวาไรตี้
นั่นคือการเดินชิดกำแพงด้านขวาไป มือห้ามห่างกัน ไม่นานก็จะผ่านไป
ได้
เขาใช้วิธีนี้ในการผ่านด่านเกมเขาวงกตหลายต่อหลายครั้ง แม้ว่า
ที่นี่จะเป็นดินแดนแห่งปราณวิญญาณ แต่คิดดูแล้วก็คงใช้หลักการ
ทั่วไปของเขาวงกต
ปีศาจสาวน้อยกระโดดแล้วร้องขึ้นว่า “ ดีจังเลย ข้าเชื่อว่าพี่ชายจะ
พาพวกเราผ่านไปได้ ”
หลังจากที่ทุกคนเห็นด้วยนั้น ฉินห้าวตงก็หยิบเอาด้ายแดงสิบจั้ง
ออกมาพันทุกคนต่อกัน จากนั้นก็เลือกทางเข้าทางหนึ่ง แล้วเดินเข้าไป
ในอุโมงค์เขาวงกต
พวกเขาเพิ่งจะเข้าไป หลงว่านเจี้ยน เซียวยวี่หลงและคนอื่นก็
มาถึงชั้นห้าเหมือนกัน
หลงว่านเจี้ยนสำรวจไปรอบ ๆ ไม่เห็นเงาของฉินห้าวตงและพวก
จึงหันกลับมามองไปยังอุโมงค์เขาวงกตที่อยู่ด้านหน้าแล้วพูดว่า “ พวก
เขาเข้าไปแล้ว พวกเรารีบไปเร็ว ”
เซียวยวี่หลงพูดว่า “ แต่นี่มันคืออุโมงค์เขาวงกตนะ ถ้าหากเข้าไป
แล้วออกมาไม่ได้จะทำอย่างไร ? ”
“ เราสนใจอะไรได้ไม่มากแล้ว ถ้าหากช้าไปนิดเดียว สมบัติของชั้น
หกทั้งหมดต้องถูกเจ้าหนุ่มนั่นเอาไปหมดแน่ ”
หลงว่านเจี้ยนพูดจบก็เดินเข้าไปอย่างไม่คิดอะไรมาก เซียวยวี่หลง
ลังเลแล้วเดินตามเข้าไป เพราะถึงอย่างไรแล้วเป้าหมายของพวกเขาใน
ครั้งนี้คือสมบัติ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องลองดูสักครั้ง
ห้านาทีผ่านไป ฉินห้าวตงก็พาคนอื่นเดินออกมาอีกด้านหนึ่ง ดูท่า
ว่าเทคนิคนี้ก็ยังใช้ได้อยู่วันยังค˹า ไม่ว่าจะเป็นโลกมนุษย์หรือดินแดน
แห่งปราณวิญญาณก็ล้วนสามารถฝ่าเขาวงกตไปอย่างได้ผล
“ พี่ชาย พี่นี่เก่งมาก ๆ เลย เป็นคนที่เก่งที่สุดที่ข้าเคยเจอมาเลย ”
ปีศาจสาวน้อยพูดพร้อมกับหอมลงบนแก้มของเขาอย่างแรง
สายตาของผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างเต็มไปด้วยความนับถือปนอิจฉา
“ ชั้นหกจ๋า ข้ามาแล้ว ! ” ปีศาจสาวน้อยตะโกนอย่างดีใจแล้วพุ่ง
ตัวไปยังชั้นหกของหอเจดีย์เจ็ดชั้น
“ ช้า ๆ หน่อย ” ฉินห้าวตงกลัวเธอจะได้รับอันตราย เขาพาทุกคน
เกาะติดตามข้างหลัง จนมาถึงชั้นหกที่ตำนานเล่าว่าไม่เคยมีใครขึ้น
มาถึง
เมื่อเทียบกับทั้งห้าชั้นก่อนหน้า ที่ว่างของชั้นหกนั้นเล็กลงกว่ามาก
มันว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนแปลกใจมากที่สุดก็คือ
แม้แต่บันไดไปสู่ชั้นเจ็ดก็ไม่มี
ถูเจียวเจียวพูดขึ้นว่า “ เกิดอะไรขึ้น ? หรือจะบอกว่าหอเจดีย์เจ็ด
ชั้นมีเพียงแค่ 6 ชั้นอย่างนั้นเหรอ ? ”
มู่หรงจิงหงมองสำรวจหนึ่งรอบแล้วพูดว่า “ มีความเป็นไปได้อีก
อย่าง บางทีชั้นเจ็ดอาจเป็นแค่ของตกแต่ง ”
ปีศาจสาวน้อยดึงแขนฉินห้าวตงแล้วถามว่า “ พี่ชาย ท่านว่า
อย่างไร ? ”
“ ข้าคิดว่าในเมื่อเป็นเจดีย์เจ็ดชั้น จะต้องมีชั้นเจ็ดแน่นอน
เพียงแต่พวกเราหาทางขึ้นไปไม่เจอมากกว่า ” ฉินห้าวตงพูดต่ออีกว่า “
ทุกคนอย่าเพิ่งกังวลไป เจดีย์เจ็ดชั้นเปิด 3 วัน เวลาของเรายังมีอีกเยอะ
รีบเก็บสมบัติของที่นี่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน ”
กำแพงรอบ ๆ ทั้งสี่ด้านของชั้นหกนี้มีชั้นสมบัติอยู่มากมาย ภายใน
ส่องแสงประกาย เต็มไปด้วยพลังอย่างเต็มเปี่ยม ดูท่าว่าที่นี่จะไม่มีใคร
แวะเวียนมาก่อนจริง ๆ
สมบัติทั้งหมดยังคงอยู่ ปีศาจสาวน้อยพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ พี่ชาย
พูดถูก ในเมื่อมาแล้วพวกเราก็ไปเอาสมบัติกันก่อนเถอะ ”
สายตาของทุกคนติดประกายขึ้นมา ทุกคนรู้ดีว่าที่เจดีย์เจ็ดชั้นแห่ง
นี้ยิ่งสูงเท่าไหร่ขั้นพลังของสมบัติก็ยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น
บรรพบุรุษของมู่หรงจิงหงถึงชั้นห้าก็ได้กระบี่จิงหงมาแล้ว สมบัติ
ล˺าค่าของชั้นหกก็น่าจะไม่ด้อยไปกว่านั้นแน่นอน
ในตอนนี้เอง ฉินห้าวตงก็พูดขึ้นว่า “ สมบัติที่นี่มีเยอะมาก ทุกคน
อย่าแย่งกัน ใครเจอก่อนก็เอาไป ”
ทุกคนตอบตกลง แล้วแยกย้ายกันไปยังสมบัติที่ตัวเองสนใจ
ฉินห้าวตงไม่ได้รีบร้อน สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดตอนนี้คือศิลา
วิญญาณ แรงดึงดูดของสมบัติพวกนี้จึงมีไม่มาก
เขามองไปรอบด้านก็พบว่าสมบัติที่นี่มีอาวุธวิเศษที่สำคัญ ยาโอสถ
และเคล็ดวิชาการฝึกฝนต่าง ๆ มากมาย เขาเดินไปเรื่อยตามใจ การมี
กระบี่เซวียนหยวน อาวุธวิเศษนี้ไว้ในครอบครองแล้ว เขาจึงไม่สนใจ
อาวุธวิเศษอื่น ๆ อีก ยาโอสถของที่นี่ไม่ใช่ยาระดับสูงนัก ขอเพียงมี
วัตถุดิบยาที่เพียงพอ ตัวเองก็สามารถปรุงออกมาได้
ทันใดนั้นเอง ตำราโบราณแสนจะเรียบง่ายเล่มหนึ่งก็ดึงดูดความ
สนใจของเขา เห็นเพียงด้านบนปกเขียนไว้ด้วยคำห้าพยางค์ว่า “ เคล็ด
วิชาย้ายตำแหน่งพิสดาร ”
ในฐานะมหาเทพแห่งพงไพรที่มีชีวิตอยู่มาห้าร้อยปี เขาพบเจอ
เคล็ดวิชามามากมายนับไม่ถ้วน แต่กลับดูไม่ออกว่าเคล็ดวิชานี้ทำอะไร
ได้
เขาจึงเดินเข้าไปพลิกอ่านเล็กน้อย จึงเข้าใจว่าทำไมถึงเรียกว่า
เคล็ดวิชาเปลี่ยนตำแหน่งพิสดาร “ ไม่เลว เป็นของดีชิ้นหนึ่งเลย ! ”
สีหน้าของฉินห้าวตงปรากฏความดีใจขึ้นมา ตำราเคล็ดวิชาเปลี่ยน
ตำแหน่งพิสดารเล่มนี้เป็นเคล็ดวิชาที่พิเศษ มันคือการล่องหนแบบ
แปลก ๆ สลับตำแหน่งคนสองคนได้อย่างรวดเร็ว เป็นเทคนิคขั้นสูงของ
พื้นที่อย่างหนึ่ง
หากครอบครองเคล็ดวิชานี้ เดี๋ยวเขาก็คงจะสามารถสับเปลี่ยน
ปีศาจสาวน้อยที่อยู่ไกลมายังที่ที่เขาอยู่ตรงนี้ได้ และเขาก็จะไปปรากฏ
ที่ตำแหน่งที่ปีศาจสาวน้อยอยู่
เขาเชื่อว่าในช่วงเวลาสำคัญ เคล็ดวิชานี้อาจจะสร้างผลที่เหนือ
ความคาดหมายออกมาได้อย่างแน่นอน
เขาเก็บตำรานี้ไว้ในแหวนมิติด้วยความยินดี ในขณะเดียวกันนั้น
คนอื่นต่างก็ได้สมบัติที่ตัวเองพึงพอใจแล้วเช่นกัน
ทั้งห้องโถงนี้มีสมบัติวางอยู่สิบกว่าชิ้น ทุกคนได้ไปอย่างน้อยคนละ
ชิ้น เช่นนี้แล้วทุกคนก็ไม่ได้กลับไปมือเปล่าแล้ว
“ พี่ฉิน พี่ว่ากระบี่เล่มนี้ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง ? ” จ้าวซิงเยว่เดิน
เข้ามาพร้อมกับกระบี่ล˺าค่าหนึ่งเล่ม
ฉินห้าวตงรับกระบี่นั้นมาดูเล็กน้อย กระบี่เล่มนี้เก่าแก่ดูเรียบง่าย
มาก แต่พลังของมันกลับดึงดูดคนได้เป็นอย่างดี บนฝักกระบี่เขียนคำว่า
“ เซียนพิฆาต ”เอาไว้
เขายื่นมือไปจับด้ามกระบี่ แล้วชักกระบี่ล˺าค่าออกมา ทันใดนั้นก็มี
แสงสว่างวาบขึ้นตรงหน้า กระบี่ล˺าค่าที่โค้งราวกับสายน˺าก็ปรากฏขึ้น
ตรงหน้า “ ไม่เลว ไม่ใช่ของธรรมดาเลย ไม่แปลกที่จะเรียกว่ากระบี่
เซียนพิฆาต ”
กระบี่นี้ไม่ด้อยไปกว่ากระบี่จิงหงแม้แต่น้อย
จ้าวซิงเยว่ดีใจแล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ พี่ฉิน ถ้าพี่ชอบก็ให้พี่เลย
”
“ ของที่เจ้าได้มา ข้าจะเอามาได้อย่างไร ? เจ้ายังไม่มีอาวุธวิเศษ
เลยไม่ใช่เหรอ ? กระบี่เล่มนี้เจ้าเอาไปใช้ได้พอดีเลยนี่ ”
จ้าวซิงเยว่พูดอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ว่า “ พี่ฉิน ข้ามันขี้ขลาด ถึงจะ
มอบกระบี่เล่มนี้ให้ข้า ข้าก็ไม่กล้าใช้มัน ”
ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ปีศาจสาวน้อยก็วิ่งถลันเข้ามาแล้ว
พูดว่า “ พี่ชาย พี่ว่าเสื้อตัวนี้ของข้าสวยไหม ? ”
จบตอน