คุณพ่อยอดหมอเทวดา - ตอนที่ 925: เข้าเมือง

ตอนที่ 925 เข้าเมือง
เสวียผานตกใจกลัวจนฉี่ราด ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าอีกฝ่ายเป็นเจ้าหญิง
ต่อให้ตีเขาให้ตาย เขาก็ไม่กล้าไปมีปัญหากับเธอ แบบนี้มาคือการ
รนหาที่ตายชัด ๆ
จ้าวซิงเยว่กลับไม่มองเขาเลยสักนิด เธอพูดกับเซี่ยโหวหงเซี๋ยงว่า
“ ครั้งนี้มาถึงถิ่นของเมืองเทียนหม่า ข้าเจอกับอันตรายหลายครั้งหลาย
คราว เจ้าก็รู้นิสัยเสด็จพ่อของข้า หากข้านำเรื่องนี้ไปบอกท่าน เจ้าคงรู้
ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร ”
ถ้าหากแค่ล่วงเกินตัวเธอเองก็ยังพอให้อภัยได้ แต่ว่าเขากล้าคิดลง
มือสังหารคนที่เธอชอบที่สุดตอนอยู่ในเจดีย์ คนแบบนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่
สามารถปล่อยไว้ได้
คำพูดพวกนี้ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พูดถึงเสวียผานโดยตรง แต่ก็เหมือน
เป็นการตัดสินโทษตายแก่เขาแล้ว
“ เจ้าคนสารเลวกล้าคิดทำตัวโอหังต่อเจ้าหญิง ข้าจะสังหารเจ้าซะ
”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงไม่มีท่าทีว่าจะปกป้องเสวียผานแต่อย่างใด เป็น
เพราะเจ้าเด็กคนนี้ที่มารายงานเขา ทำให้เขาต้องอับอายต่อหน้าทุกคน
ตอนนี้จ้าวซิงเยว่ต้องการแก้แค้นแทนฉินห้าวตง ส่วนเขาก็ต้องการ
ระบายอารมณ์พอดี
เสวียผานตกใจจนขนลุก “ อย่านะท่านแม่ทัพเซี่ยโหว ได้โปรด
ปล่อยข้าไปสักครั้งเถอะ…… ”
ยังไม่ทันรอให้เขาได้พูดจบ ทันใดนั้นคมกระบี่ก็ฟันฉับลงมาที่
ลำคอของเขาจนหัวเขากระเด็นหลุดออกไป
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงถลึงตามองศพของเสวียผาน จากนั้นก็หันไปพูด
กับจ้าวซิงเยว่ “ เจ้าหญิง เช่นนี้ท่านพอใจแล้วหรือยัง ? ”
จ้าวซิงเยว่พยักหน้าตอบรับ “ เรื่องนี้ช่างมันเถอะ รีบหลีกทางให้
ข้าเดี๋ยวนี้ พวกข้าจะกลับไปที่สำนักเต่าทมิฬ ”
แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็คือเซี่ยโหวหงเซี๋ยงไม่ได้หลีกทางแต่
อย่างไร แต่เขาพูดขึ้นว่า “ เจ้าหญิง ท่านจะไปไม่ได้ ”
จ้าวซิงเยว่ทำสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา “ หมายความว่าอะไร ? หรือ
เจ้าคิดจะจับข้า ? ”
“ เจ้าหญิงอารมณ์ขันเกินไปแล้ว ข้าจะไปกล้าจับท่านได้อย่างไร ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดด้วยความเคารพ “ เมื่อครู่นี้ท่านเป็นคนพูดเองว่า
ประสบกับอันตรายติดต่อกันหลายครั้งเมื่อมาเยือนเมืองเทียนหม่า ทำ
ให้ข้ารู้สึกละอายใจเหลือเกิน ถ้าหากเกิดเหตุไม่คาดฝันกับเจ้าหญิง
ขึ้นมา ข้า เซี่ยโหวหงเซี๋ยง คงต้องสมควรตายเป็นร้อยเป็นพันครั้ง ”
จ้าวซิงเยว่รู้ว่าเขากำลังพูดจาอ้อมค้อม จึงถามออกไปตามตรง “
แล้วเจ้าจะเอาอย่างไร ? ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูด “ ข้าอยากเชิญเจ้าหญิงไปเยือนเมืองเทียน
หม่า จากนั้นก็จะรีบส่งม้าเร็วไปกราบทูลท่านราชาให้ส่งยอดฝีมือมา
คอยคุ้มกันความปลอดภัยให้แก่เจ้าหญิง ”
“ ไม่ได้ ! ”
จ้าวซิงเยว่แอบหนีออกมา เมื่อครู่นี้เป็นเพราะสถานการณ์บังคับ
ทำให้ต้องเปิดเผยตัวตนของตัวเองออกมา แน่นอนว่าเธอไม่อยาก
กลับไปยังเมืองหลวงอยู่แล้ว
“ เจ้าต้องหลีกทางให้ข้า ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องมายุ่ง ”
ครั้งนี้เซี่ยโหวหงเซี๋ยงไม่ได้หลีกทางให้ น˺าเสียงของเขาดูหนักแน่น
มาก “ เจ้าหญิง เพื่อปกป้องความปลอดภัยของท่าน อย่าโกรธเลยที่
ข้าน้อยไม่อาจฟังคำสั่งท่านได้ ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องขอเชิญเจ้าหญิงไป
เยือนเมืองเทียนหม่าของข้าด้วย ”
“ เจ้า…… ”
จ้าวซิงเยว่รู้สึกลำบากใจขึ้นมา จริงอยู่ที่เธอเป็นคนฉลาดหลัก
แหลมมาก แต่เจ้าเซี่ยโหวหงเซี๋ยงคนนี้ก็เป็นตาแก่เฒ่าจอมเจ้าเล่ห์
เช่นเดียวกัน ประโยคนี้มันคือการบังคับอย่างแนบเนียน ซึ่งเธอไม่
สามารถหาเหตุผลมาโต้แย้งได้เลย ด้วยความจนใจจึงทำได้เพียงพูดว่า
“ ตกลง เช่นนั้นคงต้องขอรบกวนท่านแม่ทัพแล้ว ”
“ เพื่อความปลอดภัยของเจ้าหญิง มันคือเรื่องที่ข้าน้อยสมควรทำ
” เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดกับพวกฉินห้าวตง “ เจ้าหญิงกลับไปเมืองเทียน
หม่ากับข้า พวกเจ้าสามารถไปได้แล้ว ”
จ้าวซิงเยว่ขมวดคิ้ว ตอนนี้เซี่ยโหวหงเซี๋ยงเห็นแก่หน้าเธอ จึงไม่
กล้าลงมือกับพวกฉินห้าวตง แต่เกรงว่าถ้าแยกกันขึ้นมา พวกเขาก็
อาจจะถูกไล่ฆ่าได้
เธอพูดขึ้นว่า “ เซี่ยโหวหงเซี๋ยง คนพวกนี้คือสหายข้าทั้งนั้น เขาจะ
กลับวังไปพบท่านพ่อพร้อมกับข้า เจ้าจะไล่พวกเขาไปไหนไม่ได้ ”
ปีศาจสาวน้อยไม่ได้สังเกตเห็นถึงความไม่ชอบมาพากลของที่นี่
เธอพูดขึ้นอย่างดีใจว่า “ ข้ายังไม่เคยไปเยือนจากเมืองเทียนหม่า และก็
ไม่เคยเข้าวังหลวงมาก่อน ตอนนี้ข้าจะได้ไปเที่ยวเล่นกับพี่ซิงเยว่แล้ว ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงถอนหายออกมา เจ้าหญิงซิงเยว่คนนี้รู้สึกว่าจะ
จัดการได้ยากกว่าที่เขาเล่ามากัน
“ ในเมื่อเจ้าหญิงมีคำสั่ง เช่นนั้นทุกคนก็มากับข้าเถอะ ”
หลังจากพูดจบเขาก็ให้ลูกน้องของเขาแยกย้ายกันออกไป จากนั้น
ก็พาจ้าวซิงเยว่และพวกฉินห้าวตงไปยังเมืองเทียนหม่า
ทหารจำนวนมากคอยคุ้มกันจ้าวซิงเยว่ไว้ตรงกลางราวกับดาวล้อม
เดือน เซี่ยโหวหงเซี๋ยงเดินอยู่รั้งท้ายกับรองแม่ทัพเจี่ยงปิน
เจี่ยงปินคือขุนพลคนสนิทของเซี่ยโหวหงเซี๋ยง เขาพูดขึ้นว่า “
ท่านแม่ทัพ พวกเราจะกล˺ากลืนความแค้นครั้งนี้ไม่ได้ เราต้องแก้แค้น
ให้คุณชายใหญ่และนายน้อย ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดขึ้นอย่างโหดเหี้ยม “ แน่นอนอยู่แล้ว เจ้าเด็กแซ่
ฉินคนนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกข้าหั่นเป็นชิ้น ๆ ! เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา
ลงมือ เราให้เวลามันมีชีวิตรอดนานกว่านี้หน่อย รอให้ถึงเมืองเทียน
หม่าของเรา พอถึงตอนนั้นข้าจะไปสังหารมันเอง ! ”
ทั้งสองพูดคุยซุบซิบกัน ส่วนทางฉินห้าวตง ถูเจียวเจียวพูดกระซิบ
“ ห้าวตง ตั้งแต่เล็กจนโตข้าก็เติบโตมาที่เมืองเทียนหม่าตลอด รู้จัก
พวกเซี่ยโหวหงเซี๋ยงไม่น้อย เจ้าหมอนี่มันเจ้าเล่ห์ ละโมบโลภมาก เรื่อง
มันต้องไม่จบแค่นี้แน่นอน รอให้ถึงเมืองเทียนหม่า เขาจะต้องจัดการ
ท่านแน่นอน ”
มู่หรงจิงหงพูดขึ้นว่า “ ใช่ ตอนนี้ซิงเยว่อยู่ตรงนี้ เขาไม่กล้าทำ
อะไร แต่ถ้าเราแยกกัน พวกเขาต้องลงมือสังหารแน่นอน ไม่อย่างนั้น
พวกเราหาโอกาสออกไปจากที่นี่ดีไหม ? ”
“ หนีหรือ คิดว่าพวกเราจะหนีออกไปได้ง่ายอย่างนั้นหรือไง ? ”
ฉินห้าวตงมองไปรอบด้าน ลูกน้องของเซี่ยโหวหงเซี๋ยงกำลังล้อม
เขาเอาไว้ตรงกลาง ถ้าให้พูดถึงเหตุผลสวยหรูก็คงใช้อ้างว่าเพื่อปกป้อง
จ้าวซิงเยว่ แต่อันที่จริงแล้วเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาหลบหนีต่างหาก
ภายใต้การล้อมของทหารนับหมื่นนับพันเกรงว่าแม้แต่มดแมลงก็คงบิน
หนีออกไปไม่ได้
ถูเจียวเจียวพูดอย่างร้อนใจว่า “ แล้วพวกเราควรจัดการอย่างไร
ดี ? ”
“ ไม่ต้องรีบร้อน คอยดูไปเรื่อย ๆ ก่อน เมื่อเห็นโอกาสเหมาะค่อย
ลงมือ ”
ถึงแม้ว่าเมืองเทียนหม่าจะเป็นถิ่นของเซี่ยโหวหงเซี๋ยง แต่ว่า ฉิน
ห้าวตงไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก เพราะว่าในมือของเขายังมีความมั่นใจ
อยู่ นั่นก็คือเจดีย์ 7 ชั้นนั่นเอง
ถ้าหากถึงช่วงเวลาคับขัน เขาก็จะย้ายตัวเองเข้าไปในเจดีย์ 7 ชั้น
ต่อให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้
เมืองเทียนหม่าอยู่ไม่ไกลจากภูเขาเจดีย์มากนัก กองทัพของพวก
เขาใช้เวลาเดินทางครึ่งวัน จากนั้นเมืองขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า
ทุกคน
สมแล้วที่เป็นเมืองรองของประเทศเสวียนอู่ เมืองเทียนหม่าดู
ยิ่งใหญ่อลังการ ตัวเมืองมีขนาดใหญ่อยู่ไกลสุดลูกหูลูกตา หลังจากเข้า
เมืองไปแล้ว เซี่ยโหวหงเซี๋ยงได้พูดกับจ้าวซิงเยว่ “ เจ้าหญิง ข้าขอ
ต้อนรับท่านมาเป็นแขกในเมืองของข้า แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่รู้มารยาท
ทำตัววุ่นวายเกรงว่าอาจจะรบกวนเจ้าหญิง ข้ามีคฤหาสน์อันแสนสงบ
อยู่ในเมืองเทียนหม่า บรรยากาศยอดเยี่ยมมาก เหมาะที่จะให้เจ้าหญิง
ได้พักผ่อน ท่านคิดว่าไปพักที่นั่นเป็นอย่างไรดี ? ”
ฉินห้าวตงแอบหัวเราะอยู่ในใจ สงบเงียบงดงามงั้นหรือ ? เจ้าหมอ
นี่คนคิดจะหาสถานที่เหมาะสมในการลงมือสินะ
จ้าวซิงเยว่ไม่ได้คิดอะไรมากมายขนาดนั้น เดิมทีเธอไม่ชอบความ
วุ่นวายอยู่แล้ว ดังนั้นจึงพยักหน้าตอบรับไปตามตรง “ ได้ ! ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงดีใจมาก เขาพาทุกคนมาถึงคฤหาสน์ที่รายล้อม
ด้วยสวนดอกไม้แห่งหนึ่งในเมืองเทียนหม่า ที่แห่งนี้ห่างไกลความ
วุ่นวาย บรรยากาศเงียบสงบจริง จากนี้ยังเต็มไปด้วยวัฒนธรรมที่
งดงาม ให้ความรู้สึกหรูหราฟู่ฟ่า
“ เจ้าหญิง ท่านพอใจที่นี่หรือไม่ ? ”
จ้าวซิงเยว่ตอบกลับ “ ไม่เลวเลยทีเดียว ! ”
“ ในเมื่อเจ้าหญิงพอใจก็พักที่นี่ก่อนเถอะ แล้วเดี๋ยวข้าจะส่งข่าว
เรื่องของท่านไปยังวังหลวง คาดว่าในไม่ช้าฝ่าบาทก็คงจะส่งคนมารับ
ท่านกลับไป ”
จ้าวซิงเยว่พยักหน้ารับ เธอไม่อยากกลับ แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว
เธอไม่มีอำนาจตัดสินใจ ไม่ว่าอย่างไรเซี่ยโหวหงเซี๋ยงไม่ยอมให้เธอไป
ไหนแน่นอน
“ ดึกมากแล้ว เจ้าหญิงพักผ่อนเถอะ ! ” จากนั้นเซี่ยโหวหงเซี๋ยงก
ลับมาพูดกับฉินห้าวตงว่า “ นี่เป็นที่พักของเจ้าหญิง ไม่เหมาะสำหรับ
ผู้ชาย เจ้าตามข้ากลับไปพักที่บ้านพักด้านข้างเถอะ ”
จ้าวซิงเยว่ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นว่า “ พี่ฉินคือสหายของข้า ที่นี่มี
ห้องพักมากมาย ให้เขาอยู่ที่นี่แล้วกัน ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดขึ้นว่า “ เจ้าหญิง เช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด ตอนนี้
ท่านอยู่ที่นี่แล้ว ข้าจะกล้าให้ชายอื่นเข้ามาอยู่กับท่านได้อย่างไร
ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดชื่อเสียงของเจ้าหญิงเสื่อมเสียขึ้นมา ฝ่าบาทคงต้อง
ลงโทษข้าแน่นอน ต่อให้ข้ามีหัวสิบหัวก็ไม่พอที่จะให้ฝ่าบาทประหาร
ชีวิต ”
พูดมาซะสวยหรูดูดี ทำเอาจ้าวซิงเยว่หาเหตุผลที่จะโต้แย้งไม่ได้
ฉินห้าวตงพูดขึ้นว่า “ ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรพวกเราก็อยู่กันไม่ไกล
มาก ถ้าหากมีเรื่องอะไรข้าจะรีบมาทันที ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดขึ้นว่า “ ใช่แล้ว สหายฉินพูดถูก เขาอยู่ที่
ด้านข้าง อยู่ห่างจากท่านเพียงแค่ไม่กี่ร้อยเมตรเท่านั้น เจ้าหญิง
สามารถไปเยี่ยมเยียนเขาได้ทุกเมื่อในวันพรุ่งนี้ ! ”
จ้าวซิงเยว่เองไม่กล้าพูดอะไร ฉินห้าวตงจึงเดินตามเซี่ยโหวหงเซี๋ย
งออกไปจากที่พักของพวกเธอ
ที่นี่มีสภาพแวดล้อมไม่เลว เพียงแต่ว่านอกจากฉินห้าวตงแล้ว ที่นี่
ก็ไม่มีคนอื่นอาศัยอยู่อีก
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดขึ้นหน้ายิ้ม “ ต้องขอโทษด้วยสหายฉิน ท่านอยู่
ที่นี่คงรู้สึกอึดอัดใจอยู่เล็กน้อย ”
ฉินห้าวตงพูด “ ไม่เป็นไร ข้าเป็นคนชอบความสงบ ”
“ ชอบก็ดี ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดจบก็หันหลังเดินออกไป จากนั้นเขาก็เงียบลง
ในใจของเขาพูดขึ้นว่า “ เจ้าเด็กน้อย คืนนี้แหละจะเป็นวันตายของเจ้า
”
หลังจากที่เขากลับไปแล้วก็กลับไปยังค่ายทหารของตัวเอง จากนั้น
ก็ตะโกนเรียกรองแม่ทัพเจี่ยงปินมา
หลังจากที่เดินเข้าไปในค่ายแล้ง เจี่ยงปินก็พูดออกไปตามตรง “
ท่านแม่ทัพ ท่านกำลังจะลงมือกับเจ้าเด็กนั่นแล้วใช่ไหม ? ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ ตอนนี้ข้าได้จัดเตรียม
ห้องพักให้เจ้าเด็กนั่นคนเดียวแล้ว คืนนี้เจ้าก็ให้คนไปลงมือจัดการมันได้
เลย ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าพลังของเจ้าเด็กคนนี้เป็นเพียงแค่ขอบเขต
เลี่ยนสวี่ขั้นปลายเท่านั้น ไม่ได้เก่งกาจอะไรมากนะ แต่ว่ามันมีสัตว์อสูร
ระดับ 7 อยู่ 1 ตัว เป็นสัตว์อสูรที่ดุร้ายมาก พี่ใหญ่ของข้าถูกสัตว์อสูรตัว
นั้นฆ่าตาย
ดังนั้นตอนที่เจ้าเรียกคนมาลงมือจะต้องแอบลอบโจมตี อย่าให้อีก
ฝ่ายได้ทันรู้ตัว เจ้าต้องสังหารมันซะ อย่าให้มันมีโอกาสอัญเชิญสัตว์
อสูรออกมาได้ ”
“ ไม่ต้องกังวลท่านแม่ทัพ รับรองว่าเจ้าเด็กคนนี้ไม่ได้เห็นเดือน
เห็นตะวันแน่นอน ” เจี่ยงปินพูดต่ออีกว่า “ เจ้าหญิงซิงเยว่และผู้หญิง
พวกนั้นล่ะ ? ให้จัดการพร้อมกันเลยไหม ? ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงโบกมือปัด “ อย่าวู่วาม ถึงอย่างไรแล้วจ้าวซิงเยว่
เป็นเจ้าหญิงของเมืองหลวง ถ้าหากนางเป็นอะไรขึ้นมาในเมืองเทียน
หม่า เกรงว่าพอถึงตอนนั้นพวกเราก็อาจจะถูกถอดออกจากตำแหน่งได้
ตอนนี้ข้าได้รายงานข่าวนี้ไปยังราชินีแล้ว พวกเรารอฟังคำสั่งราชินี
ดีกว่าแล้วค่อยจัดการพวกมาทีหลัง ”
เจี่ยงปินพยักหน้ารับแล้วพูดขึ้นมาก “ เข้าใจแล้วท่านแม่ทัพ ข้าจะ
ไปเตรียมคนเดี๋ยวนี้ ”
เซี่ยโหวหงเซี๋ยงพูดว่า “ จำไว้ว่าจะต้องจัดการให้เรียบร้อยอย่าให้
หลงเหลือร่องรอยอะไรเด็ดขาด ”
“ ท่านโปรดวางใจ ตอนนี้ในมือของข้ามีนักฆ่าอยู่ ไม่เพียงแต่มี
ระดับพลังสูงมากเท่านั้น นอกจากนี้ยังชำนาญในเรื่องการสังหาร จนถึง
กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่เคยเสียชื่อมาก่อน เขาจะต้องทำให้ไอ้เด็กแซ่ฉินคน
นั้นไปพบยมบาลแน่นอน ”
เจี่ยงปินพูดแล้วเดินออกไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
ฉินห้าวตงอยู่คนเดียวไม่มีอะไรทำ หลังจากกินข้าวเย็นแล้วก็ไป
นอนอยู่บนเตียง หลังจากที่เขาหลับตาลง คนรักของเขาที่รออยู่ที่บ้าน
แต่ละคนก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา ไม่ว่าจะเป็นหลินโม่โม่ หูเสี่ยวเซียน
น่าหลันอู๋ชวง น่าหลันอู๋เซี๋ย ……ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเธอเป็นอย่างไร
บ้าง……
ขณะที่เขากำลังหวนรำลึกถึงความทรงจำอันแสนหวานอยู่นั้น
ทันใดนั้นในใจของเขาก็เอ่ยเตือนขึ้นมา สัมผัสเทพของเขากวาดมองไป
รอบด้านนอกบ้าน เห็นเพียงเงาสีดำปรากฏตัวขึ้นในบ้านพักของเขาราว
กับภูตผี
ฉินห้าวตงคิดในใจ “ มาเร็วเหลือเกิน ในเมื่ออยากจะเล่น ฉะนั้นข้า
ก็จะเล่นเป็นเพื่อนพวกเจ้าเอง ! ”
จบตอน