คุณหนููใหญ่ผู้นี้ไม่ต้องการก้าวหน้า - ตอนที่ 1019 จังหวะกัดกันเอง บาดเจ็บทั้งคู่!

………………..
หลังจากลงจากรถม้าของแม่ทัพใหญ่เจิ้งแล้ว ฉินหลิวซีก็หยิบ
ขวดหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณออกมา เรียกทารกผีออกมา จากนั้นก็
เสกคาถาไปที่ร่างของเขา
“ข้าได้ร่ายคาถาสายกรรมให้แก่เจ้า นำทางข้าไปหาศัตรูของ
เจ้า”
เจ้าโสมน้อยรู้สึกประหลาดใจ “ไม่ใช่ว่าช่วยตระกูลมั่วจัดการ
เรื่องทารกผี ทำให้พวกเขาสามารถตั้งครรภ์ได้ตามธรรมชาติก็จบ
เรื่องแล้ว เจ้ายังจะไปหารื่องโจรเต๋าผู้นั้นอีกหรือ ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่
สนใจแล้วเสียอีก”
เมื่อเห็นว่าฉินหลิวซีดูท่าทางไม่ถูกชะตากับมั่วเหวินเผยตอนที่
อยู่ตระกูลมั่ว เขาคิดจริงๆ ว่าฉินหลิวซีขี้เกียจเกินที่จะสนใจว่าใคร
เป็นคนทำเรื่องไร้สาระนี้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะจัดการให้ถึงที่สุด
ฉินหลิวซีชี้ไปที่เสื้อผ้าของเถิงเจา เอ่ย “หากผู้ที่ขุดหลุมศพเป็น
เจาเจา ผู้ที่ได้รับแรงกระแทกก็จะเป็นเขา หากเป็นเช่นนั้นไหนเลยจะ
เพียงแค่เสื้อผ้าฉีกขาด เรื่องนี้ยังไม่จบ” มีแค้นไม่ชำระไม่ใช่
สุภาพบุรุษ แค้นที่ทิ้งไว้ชั่วข้ามคืนยิ่งยอมไม่ได้ ต้องชำระ
เอาล่ะ ทำการปกป้องอีกแล้ว!

เจ้าโสมน้อยเอ่ย “ท่านว่าเหตุใดคนผู้นี้จึงได้ทำเรื่องโหดเหี้ยม
เช่นนี้ ไม่เพียงแต่ฆ่าเด็กทารก แม้แต่กักขังดวงวิญญาณ เพียงแค่ใช้
ยันต์ก็ไม่เท่าไหร่ แต่กลับวางค่ายอาคมฝังยันต์ที่หลุมศพนั่นด้วย
เพื่อป้องกันไม่ให้คนทำลายหลุมศพ นี่มันความแค้นแบบใดกัน เจ้า
แผนการเกินไปแล้วกระมัง”
“วางค่ายอาคมฝังยันต์ไว้ที่หลุมศพ เมื่อมีคนแตะต้องค่ายอาคม
ประการแรกสามารถเตือนและสั่งสอนผู้ที่ขุดหลุมศพ ซ ้ายังทำลาย
หลุมศพได้ ประการที่สองยังเป็นการปกป้องสิ่งที่อยู่ในหลุมศพไม่ให้
เปลี่ยนแปลง สามารถขังผีจองจำวิญญาณต่อไปได้ ประการที่สาม
ย่อมเป็นการแจ้งข่าวสารอย่างหนึ่ง เมื่อมีคนแตะต้องสุสาน อาจ
หมายความว่าเรื่องชั่วร้ายได้ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว จะได้
เตรียมพร้อมแต่เนิ่นๆ” ฉินหลิวซีคาดเดาเจตนาของอีกฝ่าย
เจ้าโสมน้อยถอยหายใจด้วยความเวทนาพลางเอ่ย “เกรงว่าคนผู้
นี้จะมีกลอุบายร้อยเล่มเกวียน”
มีความเยือกเย็นผ่านเข้ามาในดวงตาของฉินหลิวซี ไม่ว่าจะมีกล
อุบายกี่เล่มเกวียน อาศัยจังหวะที่เขาอ่อนแอ เอาชีวิตเขา ทุบตีเขาให้
ตาย!
เพียงแต่ว่าเมื่อทารกผีพาพวกนางสองสามคนไปที่จวนหลังใหญ่
แห่งหนึ่ง ฉินหลิวซีก็เลิกคิ้ว

ดีจริงๆ นักพรตมารที่อยู่เบื้องหลังกลับอยู่ที่จวนของซืออี๋จวิ้นจู่
อย่างนั้นหรือ
ซืออี๋จวิ้นจู่ผู้นั้น รอบตัวมีผู้ทำมนต์ดำ และตอนนี้ยังมีผู้ที่เห็นได้
ชัดว่าเป็นนักพรตมารอยู่ในจวนของนาง นางคิดจะทำอะไร
ทันใดนั้นฉินหลิวซีก็นึกถึงคนผู้หนึ่ง คนแซ่ซ่งผู้นั้นที่มุ่งเป้าไป
ที่ถงเมี่ยวเอ๋อร์ทุกเรื่อง ครรภ์หายนะในท้องของนาง เกรงว่านักพรต
มารผู้นี้เตรียมที่จะเอาไว้ใช้ประโยชน์
นี่คือจังหวะกัดกันเอง บาดเจ็บทั้งคู่!
ในลานที่มีกำแพงสูง นักพรตเต๋าวัยกลางคนนั่งขัดสมาธิกำหนด
ลมหายใจอยู่บนเบาะ จากนั้นดวงจิตของเขาที่ดูไม่มั่นคงนัก ยิ่งระดม
ปราณแท้ในร่างกายมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกแน่นหน้าอกมากขึ้นเท่านั้น
ชี่[1]และเลือดพุ่งกระฉูด ใบหน้าแดงก ่า
มีความรู้สึกถึงลางร้าย
ในขณะเดียวกัน คำถามที่มาอย่างกะทันหันด้วยน ้าเสียงคมชัด
ดังขึ้นที่หน้าประตูทำให้พลังภายในร่างกายของเขาหยุดชะงักและ
ไหลย้อนกลับ หัวใจเจ็บปวดอย่างรุนแรง เลือดสีดำไหลออกจากมุม
ปากอีกครั้ง ลมหายใจของเขาซบเซาลงเรื่อยๆ
นักพรตอี้หยางลืมตาขึ้น มองดูสตรีที่หน้าประตูที่สวมชุดสง่างาม
ปักปิ่นสีแดง ใบหน้างดงามดูโดดเด่น มีร่องรอยความหงุดหงิดผ่าน
เข้ามาในดวงตา

“ท่านนักพรต ท่านเป็นอะไรหรือ” ซืออี๋จวิ้นจู่มองนักพรตอี้หยาง
ที่ดูแก่ขึ้นมากกว่าสิบปีด้วยความตกใจ นี่เกรงว่าคงใกล้ตายแล้ว
กระมัง
นักพรตอี้หยางกล่าวด้วยน ้าเสียงเคร่งขรึม “ข้าเพียงแค่ถูกผล
สะท้อนกลับ จวิ้นจู่มาที่นี่ด้วยเหตุใด”
“ผลสะท้อนกลับ ฝีมือใครกัน” ซืออี๋จวิ้นจู่ถามด้วยสีหน้ามืดครึ้ม
ว่า “คงไม่ได้เกิดเรื่องขึ้นกับเจ้าหรอกกระมัง ลูกศิษย์ของเจ้าผู้นั้น
ตายไปแล้ว เจ้าคงไม่ได้ไร้ประโยชน์เหมือนนางหรอกกระมัง เรื่องที่
นางช่วยข้าก่อนหน้านี้ จะปล่อยให้พังกลางคันไม่ได้นะ”
สีหน้าของนักพรตอี้หยางไม่น่าดูเล็กน้อย กล่าวด้วยใบหน้าบูด
บึ้งว่า “หากจวิ้นจู่ไม่เชื่อใจข้า ก็สามารถไปเลือกจ้างผู้อื่นได้”
เขาทำท่าจะลุกขึ้นยืน
ซืออี๋จวิ้นจู่รีบกล่าวขอโทษด้วยรอยยิ้ม “ข้าไม่ได้หมายความ
เช่นนั้น ข้าหมายถึง ไม่ง่ายเลยกว่าเจ้าจะมีลูกศิษย์ที่มีความสามารถ
ในการใช้พิษได้ ตอนนี้นางตายแล้ว อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องแก้แค้นให้
นางกระมัง ข้าได้ยินมาว่าบ้านรองของตระกูลจั่วกลับมาแล้ว ก่อน
หน้านี้ข้าได้ยินมาว่าพวกเขาต้องการลงไปทางใต้ไปที่อารามชิงผิง
เพื่อรักษาบุตรสาวที่แต่งออกไปแล้วผู้นั้น ตอนนี้ไปได้ครึ่งทางก็กลับ
มาแล้ว คงเป็นเพราะพวกเขาได้พบกับไต้ซือผู้มีความสามารถ
เก่งกาจ จึงได้ทำลายกู่ดูดวิญญาณนั่นแล้ว”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ดวงตาของนางก็ดูน่ากลัว สีหน้าดูน่าเกลียด
เป็นอย่างมาก
บุตรของจั่วจงจวิ้นกับนางแพศยาลิ่นผู้นั้น เป็นนางที่ให้คนทำพิษ
ใส่ เดิมทีกำลังรอข่าวดีว่าแม่หนูน้อยผู้นั้นจะเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
แต่กลับคิดไม่ถึงว่าผู้ที่เสียชีวิตจะเป็นหญิงผู้ใช้พิษที่ถูกผลสะท้อน
กลับอย่างรุนแรง
ทันทีที่หญิงผู้ใช้พิษผู้นั้นเสียชีวิต ทางด้านของนางก็ได้ส่งคนไป
เชิญอาจารย์ของหญิงผู้ใช้พิษผู้นั้น ซึ่งก็คือนักพรตอี้หยางที่อยู่
ตรงหน้านี้ และได้สืบข่าวทางด้านครอบครัวของจั่วจงจวิ้น แม้ว่าพวก
เขาจะเก็บเป็นความลับมิดชิด แต่นางก็ได้สืบทุกวิถีทางจนรู้ว่าผู้ที่
ช่วยพวกเขาก็เป็นไต้ซือท่านหนึ่ง เพียงแต่คนผู้นั้นใช่คนของอาราม
ชิงผิงที่พวกเขาตามหาหรือไม่ก็ยังไม่รู้
เรื่องนี้ก็ไม่โทษซืออี๋จวิ้นจู่ที่ไม่สามารถไปสืบมาได้ทั้งหมด
ประการแรกเป็นเพราะตระกูลจั่วปิดเป็นความลับอย่างแน่นหนา และ
ไม่ได้เผยแพร่ข่าวที่ฉินหลิวซีมาเมืองหลวง ประการที่สอง ฉินหลิวซี
เองก็เก็บตัว ยังคงมีคนไม่รู้ว่านางมาแล้ว
แต่เรื่องวันนี้ที่นางตอบโต้กลับจ้าวอ๋อง เกรงว่าจะมีผู้ที่สอดรู้สอด
เห็นแพร่กระจายข่าวออกไปแล้ว

เมื่อแผนการล้มเหลว ซืออี๋จวิ้นจู่ย่อมไม่พอใจ จึงได้ใช้เงิน
จำนวนมาก ซ ้ายังหลอกล่อว่าเพื่อเป็นการแก้แค้นให้กับหญิงผู้ใช้พิษ
ผู้นั้น ให้นักพรตอี้หยางจึงจัดการกับคนแซ่จั่วอีกครั้ง
คิดไม่ถึงว่าบ่าวรับใช้จะมารายงานว่าดูเหมือนนักพรตอี้หยางจะมี
ปัญหาใหญ่ นางจึงได้รีบมาด้วยความร้อนใจ ทันทีที่เห็นก็รู้สึกหวั่น
ใจเป็นอย่างมาก
ท่าทางกำลังจะตายเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการต่อกรกับคนที่จั่ว
จงจวิ้นไปขอร้องให้ช่วย เรื่องของตัวเอง เขายังไม่รู้ด้วยซ ้าว่าจะแก้ไข
ได้หรือไม่ ในเมื่อได้ปูทางทุกอย่างไว้แล้ว อย่าทำให้นางต้องเสียเรื่อง
เมื่อใกล้จะประสบความสำเร็จ!
ซืออี๋จวิ้นจู่มีแผนการ ไหนเลยนักพรตอี้หยางจะไม่มี
เขาลงมาจากภูเขาเข้าสู่เมืองก็เพื่อลูกศิษย์ แต่ก่อนที่จะหาตัวคน
ที่ทำร้ายลูกศิษย์พบ เขาก็ถูกผลสะท้อนกลับ และผลสะท้อนกลับนี้
ยังเป็นผลมาจากอาคมที่ร่ายไว้เมื่อหลายปีก่อนถูกทำลาย
ผู้ที่ต่อสู้อาคมกับเขามีสองคน แต่กลับเป็นสายเดียวกัน หาก
ไม่ใช่ลูกศิษย์สำนักเดียวกัน ก็เป็นอาจารย์กับศิษย์คู่หนึ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น วิชาเต๋าของทั้งสองคนก็ไม่เลวเลย!
นักพรตอี้หยางแอบรู้สึกถึงลางร้าย เมื่อเห็นท่าทางสงสัยและจอม
แผนการของซืออี๋จวิ้นจู่ผู้นั้นก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ ในใจคิดว่าสตรีชั่วร้าย
โง่เขลาผู้นี้มีบาปทั้งตัว พลังความชั่วร้ายสีดำไหลทะลักออกมา ก็ยัง

กล้ามาสงสัยเขาอีกหรือ หากยังอยู่ที่นี่ต่อไป ทำสิ่งสกปรกแทนนาง
เกรงว่าตัวเองจะชะตาขาดอยู่ที่นี่ มีจุดจบเช่นเดียวกันกับหญิงผู้ใช้
พิษผู้นั้น
สิ่งที่สำคัญก็คือ ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในใจ ทำให้เขารู้สึกไม่สบาย
เล็กน้อย
ราวกับมีบางอย่างกำลังมุ่งมาที่เขา ต้องการบดขยี้เขาให้ตาย
ตราบใดที่พื้นฐานยังคงอยู่ก็ไม่กลัวว่าในอนาคตจะล้มเหลว
ตอนนี้ถูกผลสะท้อนกลับอย่างรุนแรง เขาต้องกลับไปพักฟื้นที่ถ ้า
ก่อนจะดีกว่า ส่วนเรื่องเงิน ตราบใดที่เขายังมีความสามารถอยู่ ไหน
เลยจะหาไม่ได้ แต่หากไม่มีชีวิตแล้ว เช่นนั้นก็จบสิ้นแล้ว
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ นักพรตอี้หยางก็ลุกขึ้นอย่างแน่วแน่ เอ่ยว่า
“ความแค้นของลูกศิษย์ข้า ข้าได้เบาะแสแล้ว กำลังจะเตรียมออกไป
คิดบัญชีกับเขา จวิ้นจู่เชิญตามสบาย”
“ไปตอนนี้หรือ ท่าทางของเจ้าในตอนนี้ไม่ค่อยเหมาะสมกระมัง”
ซืออี๋จวิ้นจู่ไม่ได้สังเกตเห็นเลยแม้แต่นิดว่านักพรตอี้หยางต้องการ
แทงข้างหลังนางแล้วหนีไป เพียงแต่ขมวดคิ้วแน่น ท่าทางเช่นนี้จะไป
แก้แค้นหรือ
จะไปตายเสียมากกว่า!

[1] ชี่ หรือลมปราณ หมายถึง ไหลเวียนอยู่ในร่างกายเราทุกคน
เสมือนเป็นพลังงาน ของชีวิตที่ใช้ขับเคลื่อนในชีวิตประจาวัน สาร
ขนาดเล็กในร่างกายที่มีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา