คุณหนููใหญ่ผู้นี้ไม่ต้องการก้าวหน้า - ตอนที่ 86 ฉีเชียน: ถูกนักต้มตุ๋นหลอกเสียแล้ว

“เส้นทางเนรเทศนั้นอันตรายกว่าที่คิดไว้มาก ลองคิดดูสิ คนที่
ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีจะต้องเดินทางไปยังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยห่างไกล
หลายพันลี้ นอกจากสมรรถภาพร่างกายแล้ว ยังต้องอาศัยสภาพ

จิตใจที่แข็งแกร่งด้วย ราวกับร่วงหล่นจากสวรรค์สู่พื้นดิน การถูก
เนรเทศมีแต่ความทุกข์ยากลำบากเท่านั้น ไม่มีรถม้าลากไป ยิ่งไม่มี
เสื้อผ้าอาหารดีๆ หากโชคดีก็ไปถึงโรงพักม้าของทางการได้หลบลม
ฝน หากโชคไม่ดี เดินช้าไปไม่ทัน ก็ได้แต่ต้องกินนอนในที่โล่ง
เท่านั้น ถ้ามีลมฝนหรือลมหนาวมา ไม่ตายก็คงสาหัส”
ฉินหลิวซีกำลังนั่งอยู่บนรถม้า พูดคุยกับเฉินผี “นอกจากนี้แล้ว
ยังต้องคอยระวังการปล้นฆ่าที่อาจนำไปสู่ความตายได้ทันที”
คนบางคนทำอะไรก็ได้เพื่อให้อยู่รอด หากมีการสมรู้ร่วมคิดกับผู้
คุมไปอีกก็ยิ่งไม่มีคนช่วยเหลือ
“คุณชาย ถ้าอย่างนั้นนายท่านผู้เฒ่าและคนอื่นๆ จะไม่ตกอยู่ใน
อันตรายหรือ” เฉินผีพูดไม่ออก
ฉินหลิวซีเอ่ย “ล้วนเป็นโชคชะตา ป่วยไข้อ่อนแอคงหลีกหนีไม่
พ้น ส่วนจะถูกปล้นฆ่าหรือไม่ก็ยังเป็นคำนั้น ขึ้นอยู่กับโชคชะตา”
เฉินผีอ้าปาก
“อยากจะถามว่าข้าคิดจะช่วยหรือไม่หรือ” ฉินหลิวซีเลิกคิ้วเบาๆ
เฉินผียิ้มแหย “คุณชายย่อมมีเหตุผลของตนเอง”
“ตระกูลฉินถูกกำหนดให้ต้องรับเคราะห์กรรมเช่นนี้ ถ้าข้าช่วย
พวกเขาหลบหลีก ก็จะไปส่งผลกระทบในทางอื่นอยู่ดี กระทั่งอาจ
ส่งผลต่อตัวข้าเอง ตระกูลฉินมีบุญคุณที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูข้ามาก็
ใช่ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ข้าจะต้องสละชีวิต พวกเขาเองก็รับไม่ไหว

หรอก” ฉินหลิวซีเอ่ย “แม้ว่าการขอบคุณความยากลำบากดูจะเป็น
คำพูดโง่ๆ แต่หลังจากเหตุการณ์นี้ ตระกูลฉินจะแข็งแกร่งราวกับ
เหล็กกล้าที่ไม่สามารถทำลายได้ คนบางคนจะกลายเป็นเหล็กเนื้อดี
ด้วยการขัดเกลา อีกประเด็นคือถึงข้าอยากจะช่วยก็ไม่ใช่ตอนนี้”
“คุณชายใช้คำพูดให้กำลังใจที่จับต้องไม่ได้ที่ท่านเคยเอ่ยถึงอีก
แล้ว แต่ข้ารู้ว่าคุณชายมีเจตนาอย่างไร ท่านกลัวว่าหากพวกเขา
สะดวกสบายเกินไปก็จะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์” เฉินผีหัวเราะเบาๆ
“ข้าจำเรื่องเล่านกอินทรีชราและนกอินทรีน้อยของคุณชายได้
คุณชายคือนกอินทรีชราที่ใจร้ายตัวนั้น ต่อให้นกอินทรีตัวน้อยจะมี
บาดแผลเป็นร้อยเป็นพัน ท่านก็จะเตะมันอย่างโหดเหี้ยมและปล่อยให้
มันเรียนรู้ที่จะอยู่รอดด้วยตัวมันเอง เพราะนกอินทรีที่ได้รับการ
ปกป้องตลอดเวลาจะกลายเป็นเหมือนนกน้อยในกรง แทนที่จะเป็น
เจ้าเวหาที่บินอยู่บนท้องฟ้าได้อย่างน่าเกรงขาม”
ฉินหลิวซีส่ายนิ้ว “เจ้าพูดผิด เหตุผลหลักก็คือคุณชายของเจ้า
เกียจคร้านเกินกว่าจะไปหาคนช่วย”
ถ้านางหาคนช่วย นางก็จะต้องถูกบีบให้ทำสิ่งที่นางไม่อยากทำ
ที่สุด เช่น เดินทางไปไหนมาไหน เหน็ดเหนื่อยทำเรื่องต่างๆ นานา
นั่นจะไม่เป็นการขัดกับอุดมคติของนางที่จะไม่แสวงหา
ความก้าวหน้าหรือ
มันจึงเป็นไปไม่ได้!

เฉินผีหลุดหัวเราะออกมาทันที “ท่านไม่หา คนพวกนั้นก็จะมาหา
ท่านอยู่ดี”
หลังจากที่เขาพูดจบ ก็มีนกอินทรีตัวหนึ่งส่งเสียงร้องแหลมแหวก
อากาศมาราวกับเป็นการตอบสนองต่อคำพูดของเขา
“นายท่าน เป็นนกอินทรี ดูเหมือนว่าจะมีคนเลี้ยง” หั่วหลางขี่ม้า
ตามมารายงานข้างรถม้า
ก่อนที่ฉีเชียนจะได้เอ่ยอะไร เขาก็ได้ยินเสียงผิวปากแปลกๆ
คล้ายตอบรับเสียงร้องของนกอินทรีที่กำลังบินอยู่นั้น
เขาหันไปมองดูรถม้าของฉินหลิวซีทันที จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้น
อีกครั้ง นกอินทรีพลันบินโฉบลงมาหลังจากได้ยินเสียงผิวปากนั้น
อย่างที่คาด มันเร็วมากจนหั่วหลางและคนอื่นๆ ต้องล้อมรถม้าของฉี
เชียนไว้พลางยกธนูขึ้นเตรียมพร้อม
ฉินหลิวซีเปิดประตูรถแล้วยื่นมือออกไป
ฉีเชียนมองไปยังมือขาวเรียวท่ามกลางแสงแดด แสงแยงตา
เล็กน้อย แล้วเขาก็ได้เห็นว่าแม้นกอินทรีจะบินโฉบลงมาด้วย
ความเร็วสูงมาก แต่มันก็ร่อนลงเกาะบนข้อมือขาวเรียวนั้นอย่าง
มั่นคง ขณะที่เกาะลง มือของเขาราวกับไม่ได้รับน ้าหนักใดๆ ทั้งสิ้น
ลมหายใจของฉีเชียนหนักหน่วงขึ้นเล็กน้อย เขาจ้องไปยัง
ใบหน้าหญิงไม่ใช่ชายไม่เชิงที่โผล่ออกมาก่อนจะยิ้มหยัน “ร่างกาย
อ่อนแอหรือ หึๆ”

เขาถูกนักต้มตุ๋นนี้หลอกเสียแล้ว!