จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1070 ห้องเก็บสมบัติของตระกูลหลี่
หลี่เอนห้าวหัวเราะอย่างเย็นชาและมองหน้าฉินหลัน “ตอนนั้นฉันชอบแม่ของเธอมากๆ แต่สำหรับผู้ชาย ธุรกิจคือสิ่งสำคัญที่สุด ถ้าไม่มีธุรกิจที่มั่นคง จะมีผู้หญิงที่ไหนมาชอบคุณละ?”
“เพื่อกลายเป็นผู้สืบทอดธุรกิจทั้งหมดของตระกูล ฉันก็ต้องยอมเสียสละแม่ของคุณไป หลายปีมานี้ฉันไม่เคยส่งคนไปหาเธอเลย สำหรับผู้ชายและผู้หญิง เมื่อความหลงใหลในระยะเวลาอันสั้นจางหายไป มันก็ไม่เหลือความรักต่อกันอีกแล้ว”
“สำหรับตัวคุณ? ฮ่าๆๆๆ คุณก็มองเห็นแล้ว ฉันมีลูกชายและลูกสาวจำนวนมาก ฉันจะไปให้ความสำคัญกับลูกนอกสมรสที่ไม่เคยเจอหน้ามาก่อนเหรอ?”
ฉินหลันหน้าซีดทันที เธอรู้สึกเย็นไปทั่วร่างกาย เธอมองหน้าหลี่เอนห้าวด้วยความเหลือเชื่อและถาม “คุณข้ามน้ำข้ามทะเลหลายพันกิโลเมตรไปที่ประเทศจีนหาฉัน เพราะต้องการอะไรกันแน่?”
หลี่เอนห้าวหัวเราะออกมา และพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “ในเมื่อเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นแล้ว ฉันก็จะบอกความจริงทั้งหมดให้คุณทราบ ฉันไปตามหาเธอเพราะสร้อยคอเส้นนั้นต่างหาก”
“สมัยนั้น ฉันยังอายุน้อยเกินไป ฉันไม่รู้ความสำคัญของสร้อยคอเส้นนั้น ดังนั้นฉันก็เลยมอบสร้อยคอเส้นนั้นให้แม่ของคุณ”
“หลังจากฉันได้รับตำแหน่งผู้นำตระกูลแล้ว ฉันถึงได้รู้ว่าสร้อยคอเส้นนั้นเป็นกุญแจที่จะเปิดห้องสมบัติของตระกูลหลี่”
“หลายสิบปีมานี้ ที่ฉันตามหาพวกคุณ ไม่ใช่เพราะฉันอยากเจอลูกสาวนอกสมรสอย่างคุณ แต่ฉันต้องการกุญแจที่จะเปิดห้องสมบัติของตระกูลหลี่ต่างหาก”
“สำหรับเรื่องที่จะให้คุณเป็นผู้สืบทอดบริษัทซานซัมกรุ๊ป ฉันจงใจปล่อยข่าวเรื่องนี้ออกไป เพราะฉันอยากได้ความเชื่อใจจากคุณ”
“เพราะฉันเคยลองแล้ว มีเพียงแค่กุญแจอย่างเดียวยังเปิดห้องสมบัติของตระกูลหลี่ไม่ได้ เพราะมันยังต้องใช้ของบางอย่างในการเปิดห้องสมบัติด้วย แต่มันต้องใช้อะไร ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
สีหน้าของฉินหลันมีแต่ความสิ้นหวังและพูดว่า “ดังนั้น คุณก็เลยเก็บฉันเอาไว้ เพื่อใช้ยามจำเป็น คุณกำลังดูว่าฉันยังมีวิธีอื่นเพื่อเปิดห้องสมบัติของตระกูลหลี่ใช่ไหม”
หลี่เอนห้าวพยักหน้า “ใช่แล้ว”
ฉินหลันหน้าซีดมากๆและพูด “เป็นอย่างนี้นี่เอง ตอนนั้นฉันยังเกิดความสงสัย ในเมื่อคุณเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความรักมากๆ ทำไมฉันถึงใช้นามสกุลฉิน แต่กลับไม่ได้ใช้นามสกุลหลี่”
“ดูเหมือนว่าแม่ของฉันจะรู้ธาตุแท้ของคุณ ดังนั้นเธอก็เลยไม่เคยไปหาคุณ และไม่ได้บอกอะไรกับฉันเลย เพราะแม่ไม่อยากให้ฉันมีความเกี่ยวข้องใดๆกับคุณ”
หลี่เอนห้าวหัวเราะอย่างเย็นชา “อย่างน้อยเธอก็ยังเป็นคนฉลาดและรู้ตัวดี”
“ตอนนี้ คุณน่าจะเข้าใจความสำคัญในจิตใจของฉันแล้ว คุณกับเผียวฮุ่ยเทียบกันไม่ได้จริงๆ เขาฆ่าเผียวฮุ่ยที่เป็นผู้สืบทอดของตระกูลหลี่ในอนาคตไปแล้ว ฉันจะต้องฆ่าเขา!”
ฉินหลันถามด้วยความสงสัย “ทำไมคุณถึงยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้ลูกสาวแต่ไม่ยอมยกให้ลูกชาย เพราะอะไรกันแน่?”
หลี่เอนห้าวพูดอย่างเย็นชา “ฉันจะบอกเรื่องนี้ให้คุณทราบ คู่หมั้นของเผียวฮุ่ยคือคิมชอมอู่ เขาเป็นคนของราชวงศ์เกาหลี เขาเป็นเจ้าชายของเกาหลี และในอนาคตเขาจะเป็นกษัตริย์คนต่อไปของเกาหลี”
“ฉันยกบริษัทซานซัมกรุ๊ปให้เธอ เพราะต้องการให้เธอมีเงินและอำนาจ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ประเทศเกาหลีก็จะตกอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลหลี่”
ฉินหลันพูดอย่างเย็นชา “คุณเป็นคนที่ทะเยอทะยานมากๆ”
หลี่เอนห้าวเปล่งเสียงไม่พอใจออกมา “พอแล้ว สิ่งที่ควรพูดฉันก็ได้พูดออกมาหมดแล้ว ถ้าคุณไม่อยากเจ็บตัวก็ยืนไกลๆหน่อย ฉันกลัวว่าคุณอาจจะโดนทำร้าย”
เมื่อพูดจบ หลี่เอนห้าวตะโกนออกมาทันที “บอดี้การ์ดของตระกูลหลี่ทุกคนออกมาได้!”
บริเวณรอบๆคฤหาสน์ จู่ๆก็มีบอดี้การ์ดใส่ชุดสูทสีดำยี่สิบกว่าคนปรากฏตัว ในมือของบอดี้การ์ดพวกนี้ ยังถือปืนและเล็งไปที่หลินหยุนทันที
หลินหยุนมองไปที่หลี่เอนห้าวด้วยความดูถูก “คุณคิดว่าปืนพวกนี้จะทำอะไรฉันได้เหรอ?”
หลี่เอนห้าวหัวเราะอย่างเย็นชาและพูด “ฉันรู้ว่าคุณเป็นนักบู๊ แต่ตระกูลหลี่ของเราก็มีการเตรียมพร้อมไว้แล้ว ปืนที่อยู่ในมือของพวกเขา ได้มีการทำขึ้นเป็นพิเศษ เพื่อเอามาต่อกรกับนักบู๊โดยเฉพาะ”
หลินหยุนสองมือไขว้หลังและพูดด้วยรอยยิ้ม”ใช่เหรอ? ฉันก็อยากลองดูเหมือนกัน”
หลี่เอนห้าวยกมือขึ้นและออกคำสั่งทันที “ยิงเลย!”
ปังๆๆๆ……
เสียงปืนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง กระสุนมากมายราวกับน้ำฝนพุ่งไปหาหลินหยุนทันที
แต่กระสุนเหล่านี้โดนพลังทิพย์ในร่างกายหลินหยุนผลักจนกระเด็นออกไป ทำให้หลินหยุนไม่ได้รับอันตรายอะไรเลย
“มันเป็นไปได้ยังไง!”หลี่เอนห้าวตกใจมากๆ
“แม้แต่หัวหน้าจินก็ไม่กล้ารับกระสุนที่ทำขึ้นพิเศษพวกนี้!”
หลินหยุนพูดเบาๆ “ทุกอย่างเป็นไปได้อยู่แล้ว”
เมื่อพูดจบ ร่างกายของหลินหยุนหายตัวไป และแว็บผ่านบอดี้การ์ดพวกนั้น
อ๊าก!
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น บอดี้การ์ดพวกนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลินหยุน พวกเขาไม่มีทางสู้ได้เลย
ผ่านไปชั่วพริบตา คนที่สามารถยืนอยู่มีเพียงแค่หลี่เอนห้าวคนเดียวเท่านั้น
ฉินหลันตกใจมากๆและตะโกนออกมาทันที “อย่าฆ่าเขา!”
หลินหยุนไม่ได้ขยับตัว เขารู้ว่าฉินหลันไม่อาจฝืนดูพ่อคนนี้โดนฆ่าตาย ดังนั้นเขาไม่อยากให้ฉินหลันได้ชื่อว่าเป็นลูกทรพีที่ฆ่าพ่อตัวเองด้วย
สีหน้าของหลี่เอนห้าวซีดขาวเพราะความหวาดกลัว เขาประเมินความแข็งแกร่งของหลินหยุนต่ำไป
“คุณเป็นใครกันแน่? ด้วยความแข็งแกร่งของคุณ จะต้องเป็นคนที่มีชื่อเสียงในประเทศจีนอย่างแน่นอน!”หลี่เอนห้าวมองหน้าหลินหยุนและถามด้วยความสงสัย
หลินหยุนมองหน้าเขาและพูดเบาๆ “ฉันชื่อหลินชางฉอง”
หลี่เอนห้าวตกใจมากๆ ธุรกิจส่วนใหญ่ของบริษัทซานซัมกรุ๊ปอยู่ในประเทศจีน ดังนั้นเขาจึงเข้าใจข่าวต่างๆของประเทศจีนเป็นอย่างดี โดยเฉพาะข่าวของโลกบู๊ในประเทศจีน
“คุณคือหลินชางฉองที่เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของลำดับเทพ!”
หลินหยุนพูดเบาๆ “ใช่”
หลี่เอนห้าวตกใจมากๆและมองหน้าฉินหลัน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ
“ฉันคิดผิดไปจริงๆ!”
“คิดไม่ถึงจริงๆว่าลูกสาวนอกสมรสของฉันจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหลินชางฉองที่เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของลำดับเทพในประเทศจีน!”
“ถ้ารู้ตั้งแต่แรก ฉันคงไม่ต้องเปิดทรัพย์สมบัติของตระกูลแล้ว? ขอแค่มีลูกสาวคนนี้อยู่ที่ตระกูลหลี่ ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของลำดับเทพก็จะกลายเป็นผู้พิทักษ์ของตระกูลหลี่ทันที!”
หลี่เอนห้าวรู้สึกเสียใจมากๆ ห้องสมบัติของตระกูลหลี่ มีคำพูดจากบรรพบุรุษสืบทอดกันมา ถ้าตระกูลหลี่เกิดวิกฤตถึงจะเปิดได้
และตอนนี้ ตระกูลหลี่เจอเรื่องวิกฤตแล้ว
การที่หลี่เอนห้าวไม่ได้ยกบริษัทซานซัมกรุ๊ปให้ลูกชาย แต่กลับยกให้หลี่เผียวฮุ่ย อันที่จริงมันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูดออกมา เขาต้องการให้บริษัทซานซัมกรุ๊ปมีเงินและมีอำนาจ
แต่เป็นเพราะราชวงศ์เกาหลีบีบบังคับเขา คิมชอมอู่อยากจะใช้การแต่งงานครั้งนี้ เพื่อควบคุมบริษัทซานซัมกรุ๊ป
หลี่เอนห้าวก็เลยอยากจะเปิดห้องสมบัติของตระกูลหลี่เพื่อใช้ของที่อยู่ด้านในมาปกป้องตระกูลหลี่
ถ้าเขารู้ความสัมพันธ์ของฉินหลันกับหลินหยุนตั้งแต่แรก ขอแค่เขาให้ฉินหลันอยู่ในตระกูลหลี่ ถ้างั้นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของลำดับเทพก็จะกลายเป็นผู้พิทักษ์ตระกูลหลี่ทันที
เขาก็ไม่ต้องเปิดห้องสมบัติของตระกูลหลี่แล้ว?
คิดผิด คิดผิดจริงๆ!
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลี่เอนห้าวเสียใจ แต่มันก็สายไปแล้ว
ฉินหลันเดินไปยังข้างๆของหลินหยุนและพูดด้วยความซาบซึ้ง “เสี่ยวหยุน ขอบคุณมากๆ!”
หลินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณไม่ต้องพูดขอบคุณฉัน เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน”
“คนๆนี้ คุณคิดจะจัดการเขายังไง?”
ฉินหลันพูด “ถึงแม้เขาจะเป็นคนไร้น้ำใจ แต่ยังไงเขาก็คือพ่อแท้ๆของฉัน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปฉันไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขาอีก ก็ถือซะว่าฉันไม่เคยเจอหน้าเขาละกัน!”
“ได้”หลินหยุนให้ความสำคัญกับข้อคิดเห็นของฉินหลัน
ฉินหลันพูด “เสี่ยวหยุน พวกเรากลับไปที่ประเทศจีนกันเถอะ!”
หลินหยุนพูด “คุณกลับไปก่อน ฉันยังมีเรื่องที่ต้องไปจัดการก่อน”
ฉินหลันขมวดคิ้วและพูด “เสี่ยวหยุน คิมชอมอู่เป็นคนของราชวงศ์เกาหลี ถ้าคุณฆ่าเขาจริงๆ ราชวงศ์เกาหลีคงใช้พลังทั้งหมดมาแก้แค้นคุณอย่างแน่นอน!”
“คุณไม่ต้องทำเรื่องนี้อีก พวกเรากลับประเทศจีนกับเถอะ เพราะฉันก็ไม่ได้รับอันตรายอะไรเลย!”
หลินหยุนยิ้มอย่างดูถูก “ราชวงศ์ของเกาหลี? เมื่อเทียบกับประเทศรัสเซีย ราชวงศ์เกาหลีนั้นอ่อนแอมากๆ!”
หลินหยุนไม่กลัวประเทศรัสเซียเลย สำหรับประเทศเล็กๆที่ไม่มีระเบิดนิวเคลียร์อย่างเกาหลี หลินชางฉองไม่มองอยู่ในสายตาอยู่แล้ว
“ฉันจะส่งคุณกลับไปก่อน เครื่องบินส่วนตัวที่จอมพลหงให้คนมาส่งฉันน่าจะรออยู่ที่สนามบินนานาชาติโซล คุณก็นั่งเครื่องบินส่วนตัวนี้กลับไปก่อน หลังจากฉันจัดการคนที่ชื่อคิมชอมอู่แล้ว จะรีบกลับไปประเทศจีนทันที”
ฉินหลันรู้ว่าเมื่อหลินหยุนตัดสินใจแล้ว ไม่มีอะไรสามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของเขาได้ เธอพูดอย่างจำใจ “โอเค แต่คุณต้องระมัดระวังตัวด้วย ถ้าไม่สามารถทำเรื่องนี้สำเร็จ คุณก็อย่าฝืนทำและรีบกลับประเทศจีนเลย!”
“ได้”
YOU MAY ALSO LIKE
