จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1220 วิชาพินาศนิรย
หลังจากครุ่นคิดไปชั่วครู่ สุดท้ายแล้วหลินหยุนก็ส่ายหัวเบาๆ
เขากลับมาถึงพื้นดิน
ซิงเฟยรีบถามทันที “เป็นไงบ้าง? พบอะไรไหม?”
หลินหยุนพยักหน้า จากนั้นก็หยิบเกล็ดมังกรสีดำออกมา
ในเวลานี้ มีพลังที่อ่อนโยนมากๆถูกปลดปล่อยออกมา
เสี่ยวยู่อุทานออกมาทันที “ใช่แล้ว คือพลังอันนี้แหละ! พี่หลินหยุน มันคืออะไรกันแน่?”
ซิงเฟยมองไปที่หลินหยุนด้วยสายตาสงสัย
หลินหยุนพูดเบาๆ “มันคือเกล็ดของมังกรมืด”
“อะไรนะ?”
เมื่อซิงเฟยกับเสี่ยวยู่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ทำให้พวกเธอเบิกตากว้างและหายใจแรงด้วยความเหลือเชื่อ
ซิงเฟยพูดด้วยความเหลือเชื่อ “คุณพูดว่ามันคือเกล็ดมังกรเหรอ?”
หลินหยุนพยักหน้าอีกครั้ง “ใช้แล้ว! เป็นเกล็ดของมังกรมืด และเกล็ดมังกรมืดอันนี้มีพลังสายเลือดที่แข็งแกร่งมากๆ! และมันไม่ใช่มังกรธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน!”
ซิงเฟยกับเสี่ยวยู่รู้สึกงงมากๆเมื่อได้ยินคำพูดพวกนี้
หลินหยุนอธิบายด้วยน้ำเสียงเบาๆ “ชนเผ่ามังกรนั้นแข็งแกร่งและเก่าแก่มากๆ แต่ความสัมพันธ์ของพวกมันซับซ้อนและอยู่กันอย่างกระจัดกระจาย”
“ชนเผ่ามังกรนั้น โลภมากและชอบสมบัติทั่วฟ้ามากๆและยังชอบสำส่อนด้วย!”
“ในเวลาเดียวกัน พวกมันมีการแบ่งชนชั้นที่ละเอียดมากๆ”
“มีพลังสายเลือดที่บริสุทธิ์เท่าไหร่ ฐานะก็จะสูงตามเท่านั้น”
“พลังและความแข็งแกร่งของพวกมันก็จะเกี่ยวข้องกับพลังสายเลือด !”
“ชนเผ่ามังกรก็มีการแบ่งสายกันเยอะมากๆ”
“ชนเผ่ามังกรที่ใหญ่ที่สุดก็คือชนเผ่ามังกรห้าธาตุ”
“ยังมีเผ่ามังกรบางส่วนที่แข็งแกร่งพอๆกับเผ่ามังกรห้าธาตุ อย่างเช่นเผ่ามังกรมืดที่ฉันพูดถึงเมื่อสักครู่!”
“ยังมีเผ่ามังกรลมและเผ่ามังกรฟ้าร้องด้วย”
“ถึงแม้จะมีชนเผ่าที่ไม่เหมือนกัน แต่ตามตำนานที่เล่ากันมา ต้นกำเนิดของมังกรเหล่านี้มาจากบรรพชนมังกรที่แข็งแกร่งมากๆตัวหนึ่งที่สามารถทำลายฟ้าดินได้”
“มังกรทุกตัวเป็นลูกหลานของบรรพชนมังกรตัวนั้น ”
“พลังสายเลือดก็มาจากบรรพชนมังกรตัวนั้นเหมือนกัน”
“แต่พวกมันมีธาตุที่ไม่เหมือนกัน ทำให้เวลาผ่านไปนานๆแล้วเกิดการแตกแยก จนกลายเป็นเผ่ามังกรที่ไม่เหมือนกัน”
คำอธิบายของหลินหยุน ทำให้ซิงเฟยกับเสี่ยวยู่รู้สึกว่าตัวเองกำลังฟังเรื่องราวจากหนังสือสวรรค์ พวกเธอรู้สึกเหลือเชื่อมากๆ
เนื่องจากโลกคุนชางไม่ได้มีบันทึกเกี่ยวกับเผ่ามังกรเลย
ทำให้พวกเธอไม่รู้เรื่องเหล่านี้
ซิงเฟยหายใจลึกๆอีกครั้ง เธอมองหน้าหลินหยุนและถาม “เรื่องที่นายพูดเป็นเรื่องจริงเหรอ? นายไปรู้เรื่องเหล่านี้มาจากไหน?”
ในสายตาของซิงเฟย หลินหยุนไม่มีความรู้เกี่ยวกับโลกบำเพ็ญเซียนและโลกคุนชางเลยแม้แต่นิดเดียว
เธอยังสงสัยอีกด้วย เมื่อก่อนหลินหยุนน่าจะเป็นคนธรรมดาเท่านั้น
บางทีเขาอาจจะได้ของวิเศษ ทำให้เขาก้าวเข้าสู่โลกบำเพ็ญเซียน
และเขาก็ค่อยๆเดินออกมา
แต่หลินหยุนกลับรู้เรื่องราวลึกลับและซับซ้อนมากๆที่เธอเองก็ไม่เคยรู้
หลินหยุนไม่ได้ตอบคำถามของซิงเฟย แต่เขากลับหันไปมองเสี่ยวยู่และพูดเบาๆ “หลังจากนี้คุณจะทำอะไรต่อ? คุณเป็นวิญญาณอาฆาต ถึงแม้ชี่พิฆาตได้ก่อตัวขึ้นแล้ว แต่คุณยังไม่ได้เข้าสู่แดนยาทองพิฆาตเลย คุณไม่เหมาะที่จะติดตามพวกเรา”
“คุณสามารถฝึกฝนได้ถึงขนาดนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ถ้าคุณมีจิตใจฝักใฝ่ในพลังต้าเต๋า อนาคตข้างหน้า คุณอาจจะมีโอกาสก็ได้!”
ร่างกายของเสี่ยวยู่สั่นเทาทันที
ตอนนี้เธอได้เข้าสิงในร่างของเด็กผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน เสี่ยวยู่เหลือเชื่อมากๆและพูด “พี่หลินหยุน ฉัน……ฉันสามารถฝักใฝ่พลังต้าเต๋าได้จริงๆเหรอ?”
ฝักใฝ่พลังต้าเต๋า!
ฝักใฝ่พลังต้าเต๋าแล้วจะมีชีวิตอมตะ!
สำหรับเรื่องนี้เสี่ยวยู่รู้ดี
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ได้อยู่แล้ว! นักฝึกอาฆาตก็มีพลังเต๋าฟ้าดินเหมือนกัน”
“ดังคำที่ว่าพลังต้าเต๋ามีทั้งหมดห้าสิบ ฟ้าดินสร้างขึ้นมาสี่สิบเก้า มีพลังอันหนึ่งที่หายไป!”
“นักฝึกอาฆาตก็สามารถฝึกฝนและฝักใฝ่ในพลังต้าเต๋าและมีโอกาสมีชีวิตอมตะได้”
“แต่พลังต้าเต๋าของนักฝึกอาฆาตนั้นไม่ได้รับการยอมรับจากฟ้าดิน!”
“ถ้าจะเดินเส้นทางนี้จริงๆ มันเต็มไปด้วยอุปสรรคที่คุณคาดไม่ถึงอย่างแน่นอน!”
“ถ้าตอนนี้คุณอยากจะเดินเส้นทางนี้ คุณก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม!”
เสี่ยวยู่ดีใจมากๆและพูด “ถ้ามีโอกาสแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นยังไง เสี่ยวยู่ก็ยินดีเลือกเส้นทางนี้! พี่หลินหยุน ช่วยชี้แนะเสี่ยวยู่ด้วย!”
ขณะพูด
เสี่ยวยู่คุกเข่าให้หลินหยุนอีกครั้ง
หลินหยุนยกฝ่ามือขึ้น และยกตัวเธอขึ้นมาและพูดเบาๆ “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็จะสอนวิชาฝึกพิฆาตให้เธอ”
“แลกเปลี่ยนกับเกล็ดมังกรอันนี้!”
“ถึงแม้คุณสามารถดูดซับพลังสายเลือดจากเกล็ดมังกรมืด แต่มันไม่ใช่พลังพิฆาตที่แท้จริง คุณดูดซับมากเท่าไหร่ก็ไม่มีประโยชน์ และมันจะทำให้คุณสร้างยาทองพิฆาตในอนาคตได้ยากขึ้น!”
“ฉันจะเก็บเกล็ดมังกรอันนี้ไว้ และฉันจะสอนวิชาฝึกพิฆาตให้เธอ!”
เสี่ยวยู่ดีใจมากๆ ถึงแม้เธอจะสิงอยู่ในร่างของเด็กผู้หญิง แต่เธอก็ไม่สามารถควบคุมปราณพิฆาตที่อยู่ในร่างกายได้ ทำให้มันปะทุออกมาทันที
“ขอบคุณพี่หลินหยุนมากๆ!”
“อันที่จริงเกล็ดมังกรอันนี้ก็ไม่ได้เป็นของฉัน ถึงแม้ฉันจะพบมันเป็นคนแรกก็ตาม!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะพี่หลินหยุน ฉันก็คงไม่สามารถเอามันออกมาได้!”
“พี่หลินหยุนสามารถได้มันมาครอบครอง อันที่จริงมันมีความเกี่ยวข้องกับเสี่ยวยู่น้อยมากๆ!”
“แต่พี่หลินหยุนยอมสอนวิชาฝึกพิฆาตให้เสี่ยวยู่ มันเป็นบุญคุณใหญ่หลวงต่อเสี่ยวยู่มากๆ เสี่ยวยู่ไม่รู้ว่าจะตอบแทนบุญคุณพี่หลินหยุนยังไง!”
ขณะพูด น้ำตาของเสี่ยวยู่ก็ไหลออกมาไม่หยุด
ก่อนตายและหลังตาย เธอทนทุกข์ทรมานมานับไม่ถ้วน
นอกจากคุณแม่กับพี่สาวและน้องสาวแล้ว ไม่เคยมีใครดีต่อเธอเหมือนหลินหยุนกับซิงเฟยเลย
ดังนั้น เธอซาบซึ้งและขอบคุณหลินหยุนกับซิงเฟยจากใจจริง
หลินหยุนพูดเบาๆ “ของที่เป็นของคุณ ยังไงซะมันก็เป็นของคุณ!”
เมื่อพูดจบ เขาก็ใช้นิ้วแตะไปที่หน้าผากของเสี่ยวยู่ทันที
ผ่านไปชั่วครู่ มีแสงสีฟ้ามุดเข้าไปทันที
มีความทรงจำที่ไม่รู้จักปรากฏในสมองของเสี่ยวยู่ทันที
หลินหยุนพูด “วิชานี้มีชื่อว่าวิชาพินาศนิรย เป็นวิชาที่สมบูรณ์มากๆ แบ่งเป็นหน้า กลาง หลังสามบท”
“ตอนนี้สิ่งที่เธอมองเห็นคือบทหน้า”
“ถ้าเธอฝึกบนหน้าสำเร็จ อีกสองบทที่โดนปิดผนึกไว้ก็จะค่อยๆปรากฏ”
“ถ้าเธอโชคร้ายและเสียชีวิต อีกสองบทก็จะหายไปทันที”
เสี่ยวยู่สัมผัสได้ มันมีจุดสว่างอยู่ทั้งหมดสามจุด
แต่เธอเห็นเนื้อหาของจุดสว่างอันที่หนึ่งเท่านั้น
ถึงแม้เธอจะไม่เคยฝึกฝนวิชาอะไรเลย แต่เมื่อเห็นเนื้อหาในจุดสว่างอันที่หนึ่งแล้ว มันก็ทำให้เธอตกตะลึงทันที!
มันต้องเป็นวิชาที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินอย่างแน่นอน
เสี่ยวยู่คุกเข่าให้หลินหยุนอีกครั้ง
“ขอบคุณพี่หลินหยุนมากๆ! ขอบคุณพี่ซิงเฟยด้วย!
“เสี่ยวยู่จะไม่มีวันลืมพระคุณของพวกพี่ทั้งสองคนเลย!”
“ฉันจะฝักใฝ่ในพลังต้าเต๋าและฝึกฝนอย่างหนัก และจะไม่สังหารผู้บริสุทธิ์อย่างแน่นอน!”
ซิงเฟยรีบพยุงเสี่ยวยู่ขึ้นมาทันที
หลินหยุนพยักหน้า “เธอจากไปได้เลย เธอไปค้นหาสถานที่ฝึกฝนที่เหมาะกับตัวเอง และฝึกฝนให้ตัวเองแข็งแกร่งก็พอ!”
“ถ้าในอนาคตเธอฝึกฝนจนสำเร็จ บางทีพวกเราอาจจะมีโอกาสเจอหน้ากันก็ได้!”
เสี่ยวยู่พยักหน้าและร้องไห้ไปด้วย
ถึงแม้เธอจะไม่ได้คุกเข่าอีกครั้ง แต่เธอก็โค้งคำนับให้หลินหยุนกับซิงเฟยตลอด
หลินหยุนกับซิงเฟยเดินเข้าไปในรถเมฆ และจากไปยังทิศตะวันตกทันที
เสี่ยวยู่ยืนอยู่ที่เดิม เธอรอจนรถเมฆหายไปจากสายตาของตัวเอง เธอโค้งคำนับอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ขยับตัวและหายไปทันที
ในเวลานี้ ด้านในรถเมฆ ซิงเฟยจับแขนของหลินหยุนไว้อย่างแน่น