จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1404 ร่วมมือกัน
ส่วนอีกด้านหนึ่ง เจ้าสำนักอริยสัจและเจ้าสำนักเทียนหยุนก็ตกตะลึงเหมือนกัน
พวกเขาคิดไว้แล้วว่าหลินหยุนต้องแข็งแกร่งมากๆ ด้วยพลังที่หลินหยุนแสดงออกมาก่อนหน้านี้ น่าจะต่อสู้กับบุตรอริยสัจได้อย่างสูสี
แน่นอนว่า ถ้าพูดว่าหลินหยุนสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ เจ้าสำนักอริยสัจไม่เคยคิดแบบนี้อยู่แล้ว
บุตรอริยสัจของสำนักตัวเอง เขาแข็งแกร่งมากขนาดไหน ถึงแม้เขาจะไม่รู้ทั้งหมด แต่เขาก็สามารถมองออกบางส่วนอยู่แล้ว
อย่างไรก็ตาม คนอย่างหลินหยุนอยู่เหนือการคาดการณ์ของเขามากๆ
เขาใช้นิ้วมือเพียงนิ้วเดียว ก็สามารถเอาชนะบุตรอริยสัจได้อย่างง่ายดาย
และแน่นอนว่าหลินหยุนไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดของตัวเองออกมาอยู่แล้ว
มิฉะนั้น บุตรอริยสัจในเวลานี้ คงจะเสียชีวิตจริงๆ อย่างที่เขาเคยเตือนก่อนหน้านี้แล้ว
ในเวลานี้ สีหน้าของทุกคนเคร่งขรึมขึ้นมาทันที
โดยเฉพาะยอดฝีมือร้อยกว่าคนที่อยากจะสังหารหลินหยุน ตอนนี้สีหน้าของพวกเขาแย่มากๆ
หลินหยุนแข็งแกร่งมากๆ และอยู่เหนือการคาดเดาของทุกคน
ถ้าวันนี้สังหารหลินหยุนไม่ได้ สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน พวกเขาทั้งหมดจะต้องถูกหลินหยุนสังหารอย่างแน่นอน
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ฉิวหรงที่เป็นเจ้าสำนักสุริยัน ท่านเฒ่ายันต์ หลานเหอและคนอื่นๆ พวกเขาคิดที่จะหลบหนีทันที
ในกลุ่มพวกเขา นอกจากฉิวหรงมีฐานะที่ไม่ธรรมดาแล้ว ท่านเฒ่ายันต์กับหลานเหอและคนอื่นๆต่างเป็นผู้ฝึกอิสระ ถ้าพวกเขาสามารถหลบหนีไปได้ ถึงแม้หลินหยุนจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน พวกเขาก็มีโอกาสที่จะรอดชีวิต
สำหรับฉิวหรง ถ้าเขาหลบหนี สำนักสุริยันคงโดนฆ่าล้างสำนักอย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะเป็นอย่างนี้ แต่ฉิวหรงก็มีความคิดที่จะหลบหนีเหมือนกัน
เมื่อคิดได้ก็ทำเลย สายตาของฉิวหรงเปล่งประกาย เขาหันหลังและหลบหนีทันที
เมื่อเห็นเขาหลบหนีไป ท่านเฒ่ายันต์กับหลานเหอก็หลบหนีไปคนละทิศทันที
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น สายตาของเจ้าสำนักอริยสัจก็เปล่งประกายทันที จากนั้นก็ยกมือขึ้นมาและดีดนิ้วตัวเอง มีพลังสีดำสามอันพุ่งออกไปทันที และพุ่งไปหาสามคนที่หลบหนีไปคนละทิศ
ชั่วพริบตา ทั้งสามคนก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของพวกเขาแตกสลาย แม้แต่ยาทองก็แตกสลายกลายเป็นผุยผง พวกเขาสามคนเสียชีวิตทันที
หลินหยุนมองพวกเขาแค่ครั้งเดียว จากนั้นก็มองไปที่เจ้าสำนักอริยสัจและเจ้าสำนักเทียนหยุนแล้วพูด “ถ้าพวกคุณไม่อยากลงมือ ถ้างั้นฉันก็ไม่เกรงใจอีกแล้ว!”
เมื่อพูดจบ หลินหยุนก็เดินไปข้างหน้าและต่อยหมัดใส่เสิ่นฉงกับเฉินฉางเฟิงที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสทันที
หมัดนี้ ราวกับพระอาทิตย์ส่องแสง
ราวกับท้องฟ้าแตกสลาย ขณะที่เสิ่นฉงกับเฉินฉางเฟิงกำลังจะถูกแสงอาทิตย์กลืนกิน มีไม้บรรทัดเหล็กสีดำพุ่งลงมาทันที และหยุดหมัดที่ทรงพลังนี้เอาไว้
แต่หมัดของหลินหยุนก็ไม่ได้คิดจะเอาชีวิตของเสิ่นฉงกับเฉินฉางเฟิงอยู่แล้ว
หลังจากถูกไม้บรรทัดเหล็กต้านทานเอาไว้ ในมือของเขาก็ส่องสว่าง กระบี่เฮ่าเทียนปรากฏที่มือของเขาทันที
“เทพเซียนมาเพื่อหยุดสวรรค์!”
หลินหยุนก้าวเท้าออกไปทันที น้ำเสียงที่เย็นชามากๆถูกพูดออกมาทันที
ร่างกายของหลินหยุนหายไปทันที
จากนั้นก็มีร่างลางของเทพเซียนที่ถือกระบี่ยักษ์ปรากฏตัวทันที
ร่างลางของเทพเซียนถือกระบี่แล้วแทงออกไปทันที มีพลังที่สามารถทำลายฟ้าดินพุ่งเข้าไปหาเจ้าสำนักอริยสัจทันที
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันน่ากลัวของวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์นี้ ทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที เจ้าสำนักอริยสัจก็ไม่กล้าประมาท เขาเก็บไม้บรรทัดเหล็กกลับมา จากนั้นก็เปลี่ยนมันเป็นภูเขา และโจมตีใส่กระบี่ที่แทงเข้ามาทันที
“ตูม……”
วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์สองอันปะทะกัน ไม้บรรทัดเหล็กที่กลายเป็นภูเขายักษ์ โดนกระบี่เซียนโจมตีจนสั่นสะเทือน ราวกับว่าท้องฟ้าจะถล่มลงมา
ในที่สุดเขาก็สามารถหยุดการโจมตีของกระบี่เซียนเอาไว้ได้
ร่างกายของเจ้าสำนักอริยสัจเคลื่อนไหวทันที ไม้บรรทัดเหล็กบินกลับมาอยู่ในมือของเขา ร่างกายของหลินหยุนก็ปรากฏตัวอีกครั้ง
สีหน้าของหลินหยุนเคร่งขรึมทันที แต่เจ้าสำนักอริยสัจหัวเราะอย่างเย็นชา เขามองหลินหยุนและพูด “วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่ากลัวขนาดนี้ ทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจจริงๆ!”
“ถ้าให้คุณมีเวลาฝึกฝนต่อและพลังเพิ่มสูงขึ้น ทั่วทั้งโลกคุนชาง คงไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของคุณได้อีกแล้ว
“แต่คุณไม่มีโอกาสแบบนั้นอีกแล้ว!”
เขารู้ว่าวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของหลินหยุนแข็งแกร่งมากๆ! และเป็นวิชาที่ลึกลับมากๆด้วย!
จากข้อมูลที่ได้จากสำนักเทียนหยุน หลินหยุนน่าจะได้วิชาสืบทอดมาจากสมัยโบราณกาล
สำนักหยุนเยว่ไม่สามารถสร้างสุดยอดอัจฉริยะแบบนี้ได้อยู่แล้ว
อันที่จริงเขาก็อยากรู้เหมือนกัน วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของโบราณกาล มันจะแข็งแกร่งมากขนาดไหนกันแน่!
ตอนนี้เขารับรู้ถึงความร้ายกาจของมันแล้ว
สายตาของเจ้าสำนักอริยสัจเต็มไปด้วยความตกตะลึง และความโลภก็เกิดขึ้นในจิตใจของเขาทันที
วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่ากลัวแบบนี้ มันแข็งแกร่งจริงๆ
เขาสัมผัสได้จริงๆ เนื่องจากระดับพลังของหลินหยุนยังไม่พอ ทำให้ไม่สามารถปลดปล่อยพลังทั้งหมดของวิชานี้ออกมา
ถ้าหลินหยุนมีพลังอยู่ในระดับเดียวกับเขา!
เขาต้านรับพลังของวิชานี้ไม่ไหวอย่างแน่นอน
ตอนนี้เจ้าสำนักอริยสัจได้เปลี่ยนความคิดแล้ว!
ตอนนี้เขาไม่อยากฆ่าหลินหยุนแล้ว
เก็บชีวิตของหลินหยุนเอาไว้ และได้วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่สืบทอดมาจากโบราณกาลจากตัวเขา อนาคตข้างหน้า เขาจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของโลกคุนชาง สำหรับเป้าหมายต่อไปของเขาที่ต้องกำจัดนั้น
ไม่ว่าจะเป็นหอไป่เต้า หรือว่าวิหารผนึกวิญญาณ
มันก็เป็นเรื่องที่ทำได้สบายๆอยู่แล้ว
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เจ้าสำนักอริยสัจก็มองไปที่เจ้าสำนักเทียนหยุนที่อยู่ข้างๆทันทีและพูด “เจ้าสำนักเทียนหยุน ลงมือช่วยฉันจับตัวคนๆนี้เอาไว้ สำหรับสมบัติของสำนักหยุนเยว่ ฉันจะมอบให้คุณทั้งหมด!”
สายตาของเจ้าสำนักเทียนหยุนเปล่งประกายทันที
แน่นอนว่าเขารู้ความคิดของเจ้าสำนักอริยสัจอยู่แล้ว
เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเย้ยหยันอยู่ในใจ
หลินชางฉองคนนี้มีความลับมากมายซ่อนอยู่ในตัว
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่พูดถึงเรื่องวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่สืบทอดมาจากสมัยโบราณกาล เรื่องนี้ก็สะเทือนฟ้าสะเทือนดินแล้ว!
ถ้าเป็นไปได้ เขาก็ต้องการหลินชางฉองที่มีชีวิตอยู่ และเอาสมบัติทั้งหมดของสำนักหยุนเยว่ให้อีกฝ่าย
แต่น่าเสียดายจริงๆ
สำนักอริยสัจ ชายชราที่เป็นเจ้าสำนักอริยสัจคนนี้ เขามีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้อยู่แล้ว
แต่สำนักเทียนหยุนของเขา กลับไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้
เจ้าสำนักเทียนหยุนนิ่งเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึกๆและพูด “ตกลง! พวกเราลงมือพร้อมกันเลย!”
การปะทะกันเมื่อสักครู่ พวกเขาสองคนก็มองเห็นอย่างชัดเจน
พวกเขาคนใดคนหนึ่ง คงจะไม่สามารถเอาชนะหลินหยุนได้
ถ้าพูดว่าสังหารหลินหยุน บางทีอาจจะมีโอกาสเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่จะทำสำเร็จ
ถ้าต้องการจับตัวหลินหยุนเอาไว้ มันเป็นเรื่องที่ยากเหมือนกับขึ้นสวรรค์
เพราะหลินชางฉองคนนี้แข็งแกร่งมากๆ!
ขณะพูด เจ้าสำนักเทียนหยุนก็ลงมือทันที
ยอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้าสองคน โจมตีหลินหยุนพร้อมกัน
ในมือของเจ้าสำนักเทียนหยุนมีแสงสว่างแวบผ่าน มีธงค่ายกลอันแล้วอันเล่าบินออกมาจากมือของเขา ผ่านไปไม่นาน ท้องฟ้าเริ่มเคลื่อนไหวและสั่นสะเทือนทันที
ราวกับว่าเกิดขอบเขตพิเศษขึ้นมาทันที
ดวงตาของหลินหยุนเปล่งประกายทันที เขาเปล่งเสียงไม่พอใจออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็ใช้กระบี่โจมตีทิศทางหนึ่งทันที
รังสีกระบี่ส่องสว่างไปทั่วฟ้าดิน จู่ๆก็เกิดเสียงดังสนั่นขึ้นมาทันที
ท้องฟ้าเกิดการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงทันที
อย่างไรก็ตาม เมื่อเจ้าสำนักเทียนหยุนวางธงค่ายกลอันแล้วอันเล่า ทำให้การเคลื่อนไหวรุนแรงค่อยๆสงบลง
ในเวลานี้ ไม้บรรทัดเหล็กที่อยู่ในมือของเจ้าสำนักอริยสัจกลายเป็นภูเขาอีกครั้ง และโจมตีใส่หลินหยุนทันที