จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1410 พวกเราไม่เหมือนกัน
หินทิพย์นั้นถูกขุดออกมาจากเทือกเขาทิพย์
พลังทิพย์ที่อยู่ด้านในหินทิพย์นั้นมหาศาลและบริสุทธิ์มากๆ
แน่นอนว่าคุณภาพและปริมาณของพลังทิพย์ที่มีอยู่ด้านใน ทำให้มีการแบ่งหินทิพย์เป็นหลายระดับ
อย่างไรก็ตาม เทือกเขาทิพย์ที่สามารถผลิตหินทิพย์ชั้นกลางได้ มันเป็นเทือกเขาทิพย์ที่หายากมากๆ
ไม่ว่าจะเป็นยังไง สำนักอริยสัจต้องมีเทือกเขาทิพย์หนึ่งแห่งอย่างแน่นอน
ถ้าตัวเองสามารถครอบครองเทือกเขาทิพย์แห่งนั้น พลังของเขาก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในระยะเวลาอันสั้น
สมบัติของสำนักอริยสัจ สำหรับหลินหยุนแล้ว เอาสมบัติเหล่านั้นมาครอบครอง เขาไม่รู้สึกผิดอยู่แล้ว
เพราะสำนักแห่งนี้ทำให้เขาโกรธและเกลียดมากๆ
สำนักแห่งนี้ ต้องถูกทำลาย!
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายทันที จากนั้นเขาก็ปิดตาและฝึกฝนต่อ
เมื่อหินทิพย์หลายร้อยก้อนถูกใช้ไปประมาณครึ่งหนึ่ง พลังของหลินหยุนก็มาถึงแดนยาทองระดับเจ็ดสูงสุดแล้ว
หลินหยุนก็ไม่รอช้า เขาเริ่มสร้างยาทองระดับแปดทันที
……
ผ่านไปครึ่งเดือน หลังจากเกิดเสียงดังขึ้น ทำให้หอว่างหยุนสั่นสะเทือนทันที
ในเวลาเดียวกัน มีพลังที่น่ากลัวมากๆทำลายค่ายกลของหอว่างหยุนและพุ่งออกมา
มีเสียงคำรามยาวๆดังขึ้น
หลินหยุนก้าวเท้าขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที
ชั่วพริบตา สายตาของทุกคนก็มองไปที่เขาทันที
สองเยว่และคนอื่นๆอดไม่ไหวจริงๆ พวกเธอดีใจมากๆ
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันน่ากลัวของหลินหยุน สองเยว่พูดด้วยความดีใจ “เจ้าพระคุณเป็นสุดยอดอัจฉริยะจริงๆ! คิดไม่ถึงจริงๆ ในระยะเวลาอันสั้นขนาดนี้ พลังของเขายังสามารถเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งระดับ!”
สิบเยว่ที่บาดเจ็บสาหัสและยืนอยู่ข้างๆก็หายใจเข้าลึกๆแล้วพูด “พี่รอง รีบดูยาทองของเจ้าพระคุณเร็วๆ ดูเหมือนว่ายาทองของเจ้าพระคุณจะแตกต่างจากยาทองของพวกเรา!”
ในเวลานี้ ยาทองของหลินหยุนได้ลอยอยู่รอบๆตัวเขาและยาทองก็ดูดซับพลังทิพย์ของสำนักหยุนเยว่ตลอดเวลา
ราวกับมังกรทองแปดตัว กำลังล้อมรอบยาทองอยู่
ทำให้คนที่มองเห็นตกใจและรู้สึกหวาดกลัว
ผ่านไปไม่นาน มังกรแปดตัวดูดซับพลังทิพย์ทั้งหมดแล้ว มันก็ร่วมเป็นหนึ่งกับยาทองทันที
กลายเป็นลายทองแปดเส้นทันที
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ร่างกายของสองเยว่สั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ เธอเบิกตากว้างและพูดด้วยความสงสัย “ลายทองแปดเส้น……หรือว่า ตอนนี้เจ้าพระคุณพึ่งเข้าสู่ยาทองระดับแปดเหรอ?”
“มันเป็นไปได้ยังไง?”
“ถ้าพูดแบบนี้ก็แปลว่าก่อนหน้านี้เจ้าพระคุณฝึกฝนถึงแดนยาทองระดับเจ็ดเหรอ?”
“คือ……”
เมื่อได้ยินคำพูดของสองเยว่ ทุกคนหายใจเร็วด้วยความตกใจ
จิตใจของทุกคนสั่นสะเทือนทันที
ยาทองระดับเจ็ด แต่สามารถต่อสู้กับยอดฝีมือยาทองระดับเก้าสองคนพร้อมกัน
มันเป็นไปได้ยังไง!
เรื่องนี้ทำให้พวกเธอตกตะลึงและเหลือเชื่อมากๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น อันที่จริงพวกเธอรู้ตัวดี
ยาทองของเจ้าสำนักอริยสัจเป็นยาทองระดับฟ้า!
ทำไมเจ้าพระคุณถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?
เรื่องนี้เหลือเชื่อมากๆ
สิบเยว่กลืนน้ำลายตัวเองทันที เธอพูดด้วยความตกใจ “พี่รอง ยาทองที่เจ้าพระคุณสร้างขึ้น มันเป็นยาทองระดับอะไรเหรอ? แม้แต่ยาทองระดับฟ้า ก็คงไม่ใช่แบบนี้?”
“หรือว่า……มียาทองที่สูงกว่ายาทองระดับฟ้าอยู่จริงๆเหรอ?”
สองเยว่หายใจเร็วด้วยความตกใจอีกครั้งและพูด “เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้ คงต้องถามเจ้าพระคุณแล้ว!”
ในเวลานี้ หลินหยุนที่อยู่บนท้องฟ้าก็กลืนยาทองเข้าไปในทันที จากนั้นก็บินลงมา
สองเยว่และคนอื่นๆก็รีบเดินเข้าไปทันที
สองเยว่และคนอื่นๆโค้งคำนับทันที และพูดด้วยความเคารพ “คารวะเจ้าพระคุณ!”
หลินหยุนโบกมือและพูด “ไม่ต้องทำความเคารพแบบนี้ก็ได้! วัสดุที่จะเอามาสร้างค่ายกลฮู่ซานเตรียมพร้อมหรือยัง?”
สองเยว่รีบพูดทันที “กราบเรียนเจ้าพระคุณ ฉันได้ตรวจพร้อมแล้ว รอแค่เจ้าพระคุณออกจากการเก็บตัวฝึกฝน!”
หลินหยุนพูดเบาๆ “ดีมากๆ อย่าเสียเวลาอีกเลย ตอนนี้ก็เริ่มได้แล้ว ไปเอาวัสดุทั้งหมดออกมา ฉันจะสร้างค่ายกลอันใหม่ตอนนี้!”
ขณะพูด หลินหยุนก็เดินไปที่หุบเขาทันที
สองเยว่อึ้งไปชั่วครู่ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเธอมีอะไรบางอย่างจะพูด หลินหยุนหันหน้ามามองเธอและถาม “มีเรื่องอะไรเหรอ?”
สองเยว่ลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่เธอก็มองไปที่หลินหยุนและพูด “เจ้าพระคุณ พวกเรามีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจ อยากจะให้เจ้าพระคุณอธิบายให้พวกเราฟังหน่อย!”
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ถามมาได้เลย!”
สองเยว่พูด “เจ้าพระคุณ เมื่อสักครู่พวกเรามองเห็นยาทองของเจ้าพระคุณ ดูเหมือนยาทองของเจ้าพระคุณจะแตกต่างกับยาทองที่พวกเรารู้จักมากๆ แม้แต่ยาทองระดับฟ้า มันก็ไม่น่าจะเป็นยาทองแบบนี้!”
“ดังนั้น……”
“ดังนั้นพวกเราอยากจะถามเจ้าพระคุณ ยาทองของคุณเป็นยาทองระดับไหนกันแน่”
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายทันทีและพูด “อยากรู้เรื่องนี้นี่เอง มันไม่มีอะไรเลย ระดับของยาทองแบ่งเป็น ระดับฟ้า ระดับดิน ระดับดำและระดับเหลือง ระดับฟ้าสูงสุด นักบำเพ็ญเซียนที่สามารถสร้างยาทองระดับฟ้าได้ มีน้อยมากๆ!”
“อย่างไรก็ตาม ยาทองระดับฟ้า ไม่ได้เป็นยาทองที่แข็งแกร่งที่สุด!”
“ยาทองที่อยู่สูงกว่ายาทองระดับฟ้า เป็นยาทองที่มีอยู่ในตำนานเท่านั้น!”
“มันคือยาทองระดับเทพ!”
ร่างกายของสองเยว่และคนอื่นๆสั่นสะเทือนด้วยความตกใจอีกครั้ง “ยาทองระดับเทพ? ยาทองที่เจ้าพระคุณสร้างนั้นเป็นยาทองระดับเทพเหรอ?”
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ใช้แล้ว ยาทองที่ฉันสร้างเป็นยาทองระดับเทพ! ถ้าอยากจะสร้างยาทองระดับเทพให้สำเร็จมันยากมากๆ แม้แต่หมื่นจักรวาลของนักบำเพ็ญเซียน คนที่ทำสำเร็จก็มีน้อยมากๆ!”
“หมื่นจักรวาลของนักบำเพ็ญเซียน?”
สองเยว่และคนอื่นๆอึ้งทันที พวกเธอไม่เข้าใจจริงๆ
พวกเธอไม่คุ้นชินกับคำนี้เลย เพราะพวกเธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
หลินหยุนนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นก็หันหลังและพูด “พวกคุณคิดว่าโลกคุนชางเป็นโลกเพียงใบเดียวในจักรวาลเหรอ?”
สิบเยว่พูดด้วยความสับสน “มันไม่ใช่เหรอ?”
หลินหยุนหัวเราะเบาๆ เขาส่ายหัวและพูด “ไม่ใช่อยู่แล้ว! ไม่เพียงไม่ใช่เท่านั้น แต่โลกคุนชางเป็นโลกที่นักบำเพ็ญเซียนสร้างขึ้น และไม่ได้เป็นทั้งหมดของโลกใบนี้!”
“ตรงนี้เดิมทีเคยเป็นโลกใบหนึ่งของนักบำเพ็ญเซียน!”
“เป็นโลกของนักบำเพ็ญเซียนที่สร้างขึ้นได้ไม่นาน มันมีชื่อว่าดาวไกอา!”
“ตรงนี้เป็นสถานที่แห่งหนึ่งของดาวไกอา และมันก็ถูกสร้างขึ้นมาเท่านั้น!”
“ด้านนอก บางทีอาจจะเหมาะกับการเรียกว่าโลกที่แท้จริงมากกว่า!”
“ส่วนหมื่นจักรวาลนั้น มันเป็นจักรวาลของนักบำเพ็ญเซียน!”
“หมื่นจักรวาลมีชนเผ่าจำนวนมาก และมียอดฝีมือที่ร้ายกาจจำนวนมาก!”
“พวกคุณรู้ไหมว่าผู้ก่อตั้งสำนักของพวกคุณไปที่ไหนแล้ว?”
“ใช่แล้ว หลังจากเธอฝึกฝนถึงแดนจิตปฐม เธอก็ไปที่หมื่นจักรวาลของนักบำเพ็ญเซียนเลย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน สายตาของสองเยว่และคนอื่นๆ แสดงความเหลือเชื่อออกมาทันที
ฉินเหมยกับซิงเฟยก็แสดงความเหลือเชื่อออกมาเหมือนกัน
สองเยว่กลืนน้ำลายตัวเองอย่างแรง เธอมองไปที่หลินหยุนและพูด “เจ้าพระคุณ คุณพูดว่าผู้ก่อตั้งสำนัก……คือยอดฝีมือแดนจิตปฐมเหรอ? มันเป็นไปได้ยังไง? ตั้งแต่โลกคุนชางเกิดสงครามในยุคโบราณกาลแล้ว ก็ไม่เคยมียอดฝีมือแดนจิตปฐมปรากฏตัวอีกเลย!”
หลินหยุนพูด “เรื่องนี้คุณพูดถูกแล้ว แต่ผู้ก่อตั้งสำนักของพวกคุณเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมจริงๆ! สมัยนั้นทั่วทั้งโลกคุนชาง คงมีแค่เธอเท่านั้นที่เป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐม!”
หลินหยุนพูดต่อ “การที่เธอสร้างสำนักหยุนเยว่ขึ้นมา เพื่อรอให้ฉันมาถึงที่นี่เท่านั้น!”
“ถ้าพูดกันตามตรงก็คือ เธอแค่ต้องการให้พวกคุณเฝ้ารักษาหอว่างหยุนเอาไว้ และรอฉันมาหา!”
“พวกคุณทำได้ดีมากๆ!”
“หลายพันปีที่ผ่านมา ถึงแม้ตอนนี้สำนักหยุนเยว่จะอ่อนแอมากๆ แต่พวกคุณก็ยังเฝ้ารักษาหอว่างหยุนเอาไว้ได้!”
“ฉันลงมือช่วยพวกคุณ ก็คือการตอบแทนที่พวกคุณเฝ้ารักษาหอว่างหยุนเอาไว้!”
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ฉันเห็นแก่หน้าผู้ก่อตั้งสำนักของพวกคุณด้วย”
“เพราะสำนักหยุนเยว่คือสำนักที่เธอสร้างขึ้นและสืบทอดวิชาจากเธอ!”
“สำนักหยุนเยว่สามารถอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้ ก็ให้มันอยู่บนโลกคุนชางตลอดไป!”