จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1460 จูหยู่
ทั้งสองคนออกจากเมืองอู้ซาน และตรงไปอีกสองเมืองที่อยู่ไม่ไกลมากนัก
หลังจากค้นหามาซิงเฟยมาครึ่งเดือน แต่ก็ไม่มีเบาะแสของเธอเลย
ทำให้หลินหยุนก็รู้สึกร้อนรนใจและกังวลขึ้นมาทันที
เมื่อมองเห็นสีหน้าของหลินหยุน ฉินหลันที่อยู่ข้างๆก็พูดปลอบใจทันที “วางใจเถอะ แม่นางซิงเป็นคนฉลาด เธอต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน!”
หลินหยุนหายใจเข้าลึกๆและพูด “ฉันก็หวังว่าเธอจะปลอดภัย”
ฉินหลันพูด “เสี่ยวหยุน หลังจากนี้พวกเราควรทำยังไง?”
หลินหยุนครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่และพูด “สถานที่ตรงนี้กันดารมากๆ ฉันต้องการสมบัติล้ำค่าที่จะมาสร้างรากฐานยาทอง หลังจากนี้พวกเราจะแคว้นน้ำแดง”
“เพราะตรงนั้นเป็นแคว้นบำเพ็ญเซียนระดับสอง”
“มียอดฝีมือเยอะๆ โอกาสที่สมบัติล้ำค่าจะปรากฏตัวก็มีสูงมากๆเช่นกัน”
“พี่ฉินหลัน เมื่อถึงแคว้นน้ำแดงแล้ว ฉันจะหาสถานที่ปลอดภัยให้คุณอยู่ จากนั้นฉันจะออกไปหาสมบัติล่ำค่ามาสร้างยาทอง คุณต้องระมัดระวังตัวด้วย”
ฉินหลันพยักหน้าและพูด “คุณวางใจได้ ฉันไม่เป็นอะไรอยู่แล้ว”
หลินหยุนพาฉินหลันบินขึ้นไปบนท้องฟ้า และออกจากแคว้นผันสือทันที พวกเขาตรงไปยังทิศทางของแคว้นน้ำแดง
ประเทศนี้มีอาณาเขตใหญ่มากๆ แต่มีประชากรอาศัยอยู่น้อยมากๆเช่นกัน
ทั้งสองคนใช้เวลาครึ่งเดือน ในที่สุดก็ออกจากอาณาเขตของแคว้นผันสือและเข้าสู่แคว้นน้ำแดง
เมื่อพวกเขาเข้าสู่แคว้นน้ำแดง หลินหยุนก็สัมผัสได้ทันทีถึงความแตกต่าง
เพราะสภาพแวดล้อมของประเทศแห่งนี้ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าไม่ได้กันดารมากนัก และพลังชี่ทิพย์ก็เยอะกว่าด้วย
แค่พูดถึงพลังชี่ทิพย์อย่างเดียว พลังชี่ทิพย์เยอะกว่าทะเลสาบเยว่หยาที่ใช้ค่ายกลรวมพลังอีก
ฉินหลันก็พูดทันที “เสี่ยวหยุน ตรงนี้สวยมากๆ!”
ด้านล่าง มีต้นไม้ที่อุดมสมบูรณ์อยู่ และมีดอกไม้นานาพันธุ์เต็มไปหมด
หลินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่ก็คือโลกของนักบำเพ็ญเซียนจริงๆ ถึงแม้จะเป็นคนธรรมดาทั่วไปอาศัยอยู่ แต่พวกเขาก็มีอายุที่ยืนกว่าที่อื่นๆ”
ฉินหลันพยักหน้าและพูด “พวกเราสร้างบ้านหลังหนึ่งตรงนี้ดีไหม ฉันมองเห็นด้านล่างมีหุบเขา และด้านในหุบเขาก็มีลำธารที่น้ำใสมากๆ”
“ฉันชอบสถานที่แห่งนี้มากๆ!”
หลินหยุนมองลงไปทันที พูดกันตามตรง สถานที่แห่งนี้มีบรรยากาศที่ไม่เลวจริงๆ
สถานที่แห่งนี้เงียบสงบมากๆ มีภูเขาและลำธาร เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลินหยุนก็บินตรงไปยังหุบเขาตรงนั้นทันที
ถ้าเป็นนักบำเพ็ญเซียนจริงๆ พวกเขาไม่มองสถานที่แห่งนี้อยู่ในสายตาอย่างแน่นอน
ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไปก็เข้ามายังสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ มันเป็นสถานที่ที่ดีมากๆจริงๆ
หลินหยุนลงมาถึงหุบเขาและพูดด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อพี่ฉินหลันชอบสถานที่แห่งนี้ ถ้างั้นพวกเราก็พักอยู่ตรงนี้ละกัน เรื่องสร้างบ้านนั้นช่างมันเถอะ พวกเราสร้างวิมานอันหนึ่งดีกว่า!”
ขณะที่หลินหยุนพูด เขาก็ก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าทันที เขาสร้างวิมานแห่งหนึ่งขึ้นมาในหุบเขาทันที และสร้างค่ายกลปกป้องขึ้นมาด้วย
ค่ายกลที่เขาสร้างขึ้นนั้น ถ้าไม่ใช่ยอดฝีมือแดนจิตปฐม คงไม่สามารถทำลายมันได้
และเขาก็ใช้เลือดสารจิงหนึ่งหยดรวมเป็นหนึ่งกับค่ายกลอันนี้ด้วย ถ้าค่ายกลโดนโจมตี เขาก็จะรับรู้ได้ทันที
เมื่อสร้างค่ายกลเสร็จแล้ว สายตาของฉินหลันตกตะลึงมากๆ เพราะหลินหยุนนำเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆออกมาจากมือของตัวเองเหมือนกับมายากลเลย
ก่อนที่พวกเขาจะออกจากโลกไกอา เขาได้เตรียมของใช้ทุกอย่างไว้แล้ว
ถ้ามีเขาเพียงคนเดียว ของเหล่านี้ไม่จำเป็นเลย การที่เขาเตรียมของเยอะขนาดนี้ออกมา เพราะเขาต้องพาฉินหลันออกมาด้วยและสิ่งเหล่านี้เตรียมมาเพื่อให้ฉินหลันได้ใช้งาน
เมื่อจัดการทุกอย่างจนเสร็จแล้ว หลินหยุนก็หายใจเข้าลึกๆและหันหน้ากลับไปพูดกับฉินหลัน “พี่ฉินหลัน พี่อาศัยอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน พี่ห้ามออกไปไหนส่งเดช และห้ามออกไปไกลจากวิมาน ไม่ว่าจะเจอเรื่องอันตรายอะไร ถ้าพี่อยู่ในวิมานที่มีค่ายกลค่อยปกป้อง พี่ก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอน”
เรื่องนี้หลินหยุนมั่นใจมากๆ เพราะแคว้นน้ำแดงก็เป็นแค่ประเทศนักบำเพ็ญเซียนระดับสองเท่านั้น
ฉินหลันรีบพยักหน้ารับปากทันทีและพูด “เสี่ยวหยุน นายวางใจได้ ฉันจะรอคุนายอยู่ตรงนี้!”
หลินหยุนกำชับเธออีกรอบ จากนั้นก็ออกจากวิมานและตรงไปยังทิศทางของแคว้นน้ำแดงทันที
หลังจากผ่านไปสามวัน มีเมืองขนาดใหญ่เทียบเท่าเมืองอู้ซานปรากฏอยู่ด้านหน้าของหลินหยุนทันที
หลินหยุนยังไม่ทันได้เข้าไปในเมือง ด้านหลังของเขาก็มีร่างๆหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
หลินหยุนรีบหยุดทันที เขาหันหลังกลับไปมองทันที
หลินหยุนเห็นชายวัยกลางคนที่ไว้หนวดและใส่ชุดสีน้ำเงินบินมาถึงด้านหน้าของเขาทันที
เมื่อมองเห็นหลินหยุน ชายวัยกลางคนอึ้งไปชั่วครู่ จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นมาทำความเคารพหลินหยุนและพูด “สวัสดีครับ ฉันชื่อจูหยู่จากสำนักกระบี่จริงใจ เมื่อสักครู่ฉันนึกว่าคุณเป็นเพื่อนของฉัน ฉันก็เลยพุ่งมาด้วยความเร็ว ถ้าทำให้คุณรู้สึกไม่พอใจ ฉันขอโทษด้วยจริงๆ!”
หลินหยุนพยักหน้าและพูดเบาๆ “ไม่เป็นไร!”
ชายวัยกลางคนพูดเบาๆ “ฉันมองออกว่าคุณมีพลังที่ไม่ธรรมดาเลย ไม่รู้ว่าคุณมาจากสำนักอะไร? สำนักต่างๆในเมืองชิวซาน ฉันพอรู้จักอยู่ แต่ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณเลย”
หลินหยุนพูดเบาๆ “ฉันเป็นผู้ฝึกอิสระ ไม่ได้อยู่สำนักไหนเลย”
ชายวัยกลางคนอึ้งไปชั่วครู่และรีบพูดทันที “คุณเป็นผู้ฝึกอิสระนี่เอง ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณมาก่อน คุณคงไม่ใช่นักบำเพ็ญเซียนของเมืองชิวซานใช่ไหม!”
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “ใช่แล้ว ฉันเป็นนักบำเพ็ญเซียนของเมืองอู้ซาน!”
ชายวัยกลางคนพยักหน้าและพูด “ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรเหรอ?”
หลินหยุนแนะนำตัวทันที ชายวัยกลางคนพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณชื่อหลินหยุนนี่เอง ฉันมองเห็นสหายหลินหยุนกำลังจะไปเมืองชิวซานใช่ไหม พวกเราเดินทางด้วยกันไหม?”
หลินหยุนพยักหน้าทันทีและไม่ได้พูดปฏิเสธ
คนๆนี้ฝึกฝนถึงแดนยาทองระดับแปดเหมือนกับหลินหยุนเลย แต่ถ้าพวกเขาต่อสู้กันจริงๆ หลินหยุนไม่มองคนๆนี้อยู่ในสายตาอยู่แล้ว
ดังนั้น หลินหยุนก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลย ดังนั้นพวกเขาสองคนเดินทางด้วยกัน
จูหยู่คนนี้เป็นคนที่ชอบคุยมากๆ และเขาก็พูดจุดประสงค์ที่เขามาที่เมืองชิวซานในครั้งนี้ด้วย
เขาไปที่เมืองชิวซานเพื่อเชิญเพื่อนสองคนและไปหาสมบัติล่ำค่าในสถานที่อันตรายมากๆแห่งหนึ่ง
สถานที่นั้นอยู่ห่างจากเมืองชิวซานไปยังทิศเหนือหนึ่งหมื่นกิโลเมตร ตรงนั้นเป็นพื้นที่ราบลุ่มและเต็มไปด้วยน้ำ
สถานที่ตรงนั้น มีสัตว์อสูรอาศัยอยู่จำนวนมาก และสัตว์อสูรก็แข็งแกร่งมากๆเช่นกัน
ก่อนหน้านี้จูหยู่อยู่บริเวณด้านนอกของพื้นที่ราบลุ่ม เขากำลังตามหาคางคกทองอยู่ เพราะคางคกทองมียาทองมาแต่กำเนิด เป็นสมุนไพรชั้นเลิศในการกลั่นยา และราคาก็แพงมากๆด้วย
ยาทองหนึ่งเม็ดของคางคกทอง ราคาของมันเท่ากับหินทิพย์ชั้นล่างหลายสิบอัน
ในขณะที่เขากำลังจับคางคกทองอยู่ ด้านในของพื้นที่ราบลุ่ม มีแสงส่องสว่างและพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า
แสงสว่างนั้นส่องสว่างอยู่หลายๆวัน ก่อนที่มันจะหายไป มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ามีสมบัติล้ำค่ากำลังจะปรากฏตัว
ตอนนั้นเขาบินเข้าไปยังสถานที่แสงสว่างปรากฏด้วยความระมัดระวัง
อย่างไรก็ตาม สถานที่แห่งนี้อันตรายมากๆ สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่สามารถบินเข้าไปถึงสถานที่แสงสว่างปรากฏได้เลย
อย่างไรก็ตาม เขาแน่ใจมากๆว่าตรงนั้นมีวิมานโบราณแห่งหนึ่งอยู่
การมาเมืองชิวซานของเขาในครั้งนี้ เขาต้องการเชิญเพื่อนสองสามคนไปยังค้นหาสมบัติล่ำค่าในวิมานโบราณพร้อมกัน
เมื่ออธิบายให้หลินหยุนฟังจนหมดแล้ว จูหยู่ก็พูดทันที “สหายหลินหยุน ดังคำที่กล่าวว่ามีเพื่อนเพิ่มมาหนึ่งคน พลังของพวกเราก็เพิ่มมากขึ้น การที่ฉันเล่าเรื่องนี้ให้คุณรับรู้ เพราะฉันก็อยากจะเชิญสหายหลินหยุนไปกับพวกเราด้วย”
“ฉันมองออกว่าคุณคงฝึกฝนถึงแดนยาทองระดับเจ็ดหรือไม่ก็แดนยาทองระดับแปดแล้ว”
“ไม่รู้ว่าคุณสนใจไปกับพวกเราไหม?”