จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1467 หมาเฝ้าประตู
“นอกจากวิธีนี้แล้ว น่าจะไม่มีวิธีอื่นๆอีกแล้ว”
“พวกเราต้องลบพลังจิตที่อยู่ด้านใน และทำให้มันกลายเป็นประตูที่ไม่มีเจ้าของ”
“พวกเราใช้พลังจิตของตัวเองค่อยๆลบพลังจิตที่อยู่ในประตูออก เมื่อทำอย่างนี้ก็น่าจะเปิดออกได้!”
จูหยู่พยักหน้าและพูด “โอเค ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ไม่ควรเสียเวลาอีก ฉันจะขอลองดูก่อน!”
ขณะพูด พลังจิตของเขาก็ปลดปล่อยออกมาทันที และเข้าไปด้านในของประตูทันที
เขาเป็นยอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้า พลังจิตของเขาแข็งแกร่งมากๆ แต่เวลาผ่านไปแค่หนึ่งก้านธูป สีหน้าของเขาก็ขาวซีดทันที
จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึกๆและพูด “เป็นอย่างที่สหายหลินหยุนพูดจริงๆ ตรงนี้มีพลังจิตที่แข็งแกร่งมากๆอยู่”
จูหยู่ถอนหายใจยาวๆและเช็ดเหงื่อที่อยู่บนหน้าผากแล้วพูด “พลังจิตอันนี้แข็งแกร่งมากๆ และฉันก็สัมผัสได้ เวลามันผ่านมานานมากๆแล้วและพลังจิตนี้ก็อ่อนแอลงมาเยอะมากๆ!”
“มิฉะนั้น พวกเราคงลบพลังจิตนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน”
“อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พวกเรายังมีโอกาสอยู่ ถ้าพวกเราลงมืออย่างต่อเนื่อง ใช้เวลาสามวันก็คงทำสำเร็จ!”
จื่อหยุนพูด “ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว พวกเราก็อย่าเสียเวลาอีกเลย!”
ขณะพูด เธอก็ปลดปล่อยพลังจิตออกมา และค่อยๆลบพลังจิตที่อยู่ในประตูทันที
แต่เห็นได้อย่างชัดเจนว่าจื่อหยุนได้เก็บซ่อนพลังของตัวเองเอาไว้บางส่วน
เนื่องจากเธอเคยเจอเรื่องไม่ดีก่อนหน้านี้ ทำให้ทุกคนเข้าใจการกระทำของเธอทันที
ถึงแม้ทุกคนจะมองออก แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเลย เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป สีหน้าของจื่อหยุนก็ขาวซีดเหมือนกัน
ลู่ซานไม่พูดอะไรเลย เขาลงมือต่อจากเธอทันที เมื่อเวลาผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป ครั้งนี้ถึงหลินหยุนลงมือแล้ว
แน่นอนว่าหลินหยุนไม่ได้ใช้พลังจิตของตัวเองอยู่แล้ว เขาเก็บซ่อนพลังทั้งหมดของตัวเองเอาไว้
พลังจิตของเจียซินค่อยๆลบพลังจิตที่อยู่บนประตูออกทีละนิดๆ
ทำให้พลังจิตที่อยู่ในประตูลดลงทีละนิดๆเหมือนกัน
เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป สีหน้าของหลินหยุนขาวซีดขึ้นมาและเก็บพลังจิตของตัวเองทันที
คนที่ลงมือเป็นคนสุดท้ายคือคุณชายจินเอี้ยน
เขาไม่ได้พูดอะไรมาก และปลดปล่อยพลังจิตทันที
ทุกคนต่างลงมือแค่คนละหนึ่งก้านธูปเท่านั้น เวลานี้ไม่ได้ยาวเกินไปและก็ไม่ได้สั้นจนเกินไป
และไม่ได้สูญเสียพลังจำนวนมากไป เพราะพวกเขายังเหลือพลังบางส่วนเอาไว้
พวกเขาสามารถฟื้นฟู่พลังของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเป็นแบบนี้ถึงสามารถลงมือได้อย่างต่อเนื่อง
เป็นอย่างที่หลินหยุนคาดเอาไว้เลย หลังจากผ่านไปสองวัน พลังจิตที่อยู่ในประตูก็ถูกลบไปสองในสามแล้ว
ความคืบหน้าแบบนี้ ทำให้ทุกคนดีใจทันที แต่ทุกคนก็สูญเสียพลังไปจำนวนมาก
ถึงแม้จะกินโอสถที่ช่วยฟื้นฟูพลังจิตเข้าไป แต่มันก็ไม่สามารถฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็วอยู่แล้ว
การสูญเสียต่อเนื่องอย่างนี้ สำหรับทุกคนแล้ว มันก็เป็นเรื่องที่ยากที่จะแบกรับเหมือนกัน
จูหยู่ถอนหายใจยาวๆและพูด “พวกเราต่างสูญเสียพลังไปมาก ขอเวลาอีกแค่หนึ่งวัน พวกเราก็น่าจะเปิดมันออกได้ ถ้าให้ดีที่สุด ช่วงนี้อย่าเกิดเรื่องไม่คาดคิดเลย!”
ลู่ซานพยักหน้าและพูด “ฉันก็หวังแบบนั้นเหมือนกัน! อย่างไรก็ตาม สองวันที่ผ่านมาก็นิ่งสงบเหมือนกัน มันก็คงไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาสุดท้ายอย่างแน่นอน”
วันที่สาม หลังจากเกิดเสียงดังและสั่นสะเทือนขึ้น
พลังจิตที่อยู่ด้านในของประตูหินหมึกเทาก็ถูกลบไปหมดแล้ว เมื่อทุกคนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นก็ดีใจมากๆ
จูหยู่พูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ “สหายทุกท่าน พลังจิตได้ถูกพวกเราลบไปหมดแล้ว พวกเราเข้าไปพร้อมกันเลย!”
ทุกคนพยักหน้าทันที จากนั้นก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและหายไปจากที่เดิมทันที
วินาทีต่อมา พวกเขาก็เข้าไปในมิติที่อยู่ด้านในของประตูสีขาวทันที
หลังจากนั้นหลินหยุนก็มองเห็นคฤหาสน์อันใหญ่ปรากฏอยู่ด้านหน้าของตัวเองทันที
ทุกคนปรากฏตัวด้านหน้าของประตูบานใหญ่ทันที
ด้านบนของประตูบานใหญ่ มีค่ายกลอยู่
เมื่อมองเห็นคฤหาสน์เก่าแก่และใหญ่โตขนาดนี้ ทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจทันที
ลู่ซานหายใจเข้าลึกๆและพูด “สุดยอดมากๆ! มันช่างสุดยอดมากๆ! ไม่แปลกใจเลยที่ด้านนอกไม่มีค่ายกล เพราะทุกอย่างอยู่ด้านในนี่เอง สามารถสร้างคฤหาสน์อันใหญ่ขนาดนี้ในมิติได้และยังมีค่ายกลอีกด้วย เป็นบุญตาจริงๆที่ได้มองเห็นมัน!”
ก่อนที่จะเข้ามา ในความคิดของทุกคน ต่างคิดว่าด้านในของมิติอันกว้างนี้คงมีแค่ค่ายกลเล็กๆเท่านั้น
แต่เมื่อมองจากตอนนี้ มันไม่ธรรมดาจริงๆ
จูหยู่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและพูด “อันที่จริงแล้วมันเทียบเท่าโลกใบเล็กๆแล้ว! ยอดฝีมือแดนจิตปฐมไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้อย่างแน่นอน?”
คุณชายจินเอี้ยนรีบพูดทันที “ยังรออะไรอีก รีบๆเข้าไปเลย ด้านในต้องมีสมบัติล้ำค่าจำนวนมากอย่างแน่นอน!”
ขณะพูด เขาไม่รอคำตอบจากคนอื่นๆ เขารีบผลักประตูหินที่อยู่ด้านหน้าทันที
เมื่อเขาปลดปล่อยพลังออกมา เขาก็โดนค่ายกลดีดออกมาทันที
จูหยู่พูด “พวกเราโจมตีพร้อมกันดีกว่า!”
ขณะพูด เขาก็ปลดปล่อยพลังออกมาและต่อยหมัดออกไปทันที
ค่ายกลที่อยู่บนประตูหิน สั่นสะเทือนทันที
วินาทีต่อมา มีเสียงคำรามดังขึ้นทันที เสียงคำรามนี้เต็มไปด้วยความโกรธ จากนั้นด้านหน้าของพวกเขาก็มีร่างสีดำหนึ่งพุ่งออกมาจากประตูหินทันที มันเป็นหมาดำตัวใหญ่นี่เอง
พลังของหมาสีดำตัวนี้แข็งแกร่งมากๆ มันเผยฟันอันแหลมคมออกมาทันที
ในปากของมันก็มีน้ำลายไหลออกมาตลอดเวลา ดวงตาสีเขียวของมัน ฉายแววโหดเหี้ยมออกมาทันที!
ลู่ซานรีบพูดทันที “นี่ไม่ใช่สัตว์อสูร แต่เป็นหุ่นเชิด! หุ่นเชิดอันนี้แข็งแกร่งมากๆ น่าจะมีพลังเทียบเท่ายอดฝีมือแดนจิตปฐม ถ้าพวกเราทุกคนร่วมมือกัน น่าจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่”
คุณชายจินเอี้ยนพูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ “มีหุ่นเชิดค่อยเฝ้าที่นี่เอาไว้ มันมีพลังเทียบเท่ายอดฝีมือแดนจิตปฐม สถานที่แห่งนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน! ทุกคนลงมือพร้อมกันและสังหารหุ่นเชิดให้ได้!”
ขณะพูด ในมือของเขาก็มีแสงสว่างทันที จากนั้นก็มีโซ่สีทองที่ไม่ค่อยยาวนักปรากฏที่มือของเขาทันที
หลังจากนั้นโซ่สีทองก็เปล่งประกายทันที และโจมตีใส่หมาดำตัวใหญ่ทันที
โซ่สีทองอันนี้ ไม่ใช่อาวุธประจำกายของเขา แต่เขาที่มีฐานะสูงศักดิ์ แน่นอนว่าเขาต้องมีอาวุธหลายชิ้นอยู่แล้ว
แต่การใช้อาวุธแบบนี้ ทำให้เขาไม่ค่อยถนัดเท่านั้น
ในเวลานี้ จูหยู่กับลู่ซานและจื่อหยุนก็ลงมือทันที หลินหยุนก็ลงมือด้วยเช่นกัน
หมาดำตัวใหญ่นี้ไม่ธรรมดาเลย ถ้าพวกเขาไม่ได้ร่วมมือกัน คงเอาชนะมันได้ยากมากๆ
ทุกคนลงมือและล้อมโจมตีหมาดำตัวใหญ่ทันที หุ่นเชิดยังไงก็เป็นหุ่นเชิด มันสู้สิ่งมีชีวิตไม่ได้
ถึงแม้พลังของมันจะเทียบเท่ายอดฝีมือแดนจิตปฐม แต่เมื่อถูกทุกคนล้อมโจมตี มันก็ค่อยๆต้านรับไม่ไหวแล้ว
การที่มันเป็นแบบนี้ เพราะมีเหตุผลสำคัญข้อหนึ่ง นั้นก็คือหุ่นเชิดหมาดำตัวใหญ่สูญเสียพลังอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป พลังของหมาดำตัวใหญ่ก็สูญเสียไปหมดแล้ว
แต่เวลาสั้นๆเพียงแค่หนึ่งก้านธูป แต่มันกลับสร้างแรงกดดันมหาศาลให้ทุกคน
เมื่อเห็นชิ้นส่วนต่างๆที่ตกอยู่บนพื้น จูหยู่ถอนหายใจออกมาและพูด “ถ้าหุ่นเชิดอันนี้ยังมีพลังที่มากพอ บางทีพวกเราอาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัสก็ได้!”
ทุกคนพยักหน้าทันที อย่างไรก็ตามหลังจากจูหยู่พูดจบ คุณชายจินเอี้ยนก็พุ่งเข้าไปในคฤหาสน์ทันที
เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ทุกคนขมวดคิ้วทันที
จากนั้นจูหยู่ก็เอ่ยปากพูด “ทุกท่าน ก่อนหน้านี้ฉันก็คาดคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเป็นแบบนี้ ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว ทุกท่านจะได้สมบัติล้ำค่าอะไรจากสถานที่แห่งนี้ ก็คงอาศัยดวงของแต่ละคนแล้ว!”
ขณะพูด เขาก็พุ่งเข้าไปด้านในของคฤหาสน์ทันที!