จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1536 ลงมือ
ฉินหลันกังวลใจเล็กน้อย
เพราะเธอก็รู้สึกได้แล้ว ผู้อารักขาคนนี้เหมือนว่าสายตาไม่ค่อยเป็นมิตร
หลินหยุนส่ายหัวเล็กน้อย กล่าวเสียงเบาว่า “ไม่เป็นไร พวกเราไปเถอะ!”
ฉินหลันผู้หญิงทั้งสามคนพยักหน้า และเดินไปยังห้องของตัวเอง
หลังจากส่งสามสาวกลับห้องแล้ว
ภายในหัว เสียงของเจียซินก็ดังขึ้นแล้ว
“ห้องของคุณมีคนมายุ่งกับมัน!”
“น่าจะมีการวางกับดักค่ายเข้าด้วยกัน!”
“บนประตูห้องมีร่องรอยของค่ายกลก่อตัวอยู่จางๆ!”
“ถ้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็น 3 คนนั้นที่เคยพบเจอก่อนหน้านี้เป็นคนทำ!”
“หลังจากที่คุณเข้ามา พวกเขาน่าจะลงมือทันที!”
ดวงตาของหลินหยุนกระพริบ และขมวดคิ้ว
จากนั้นก็ไปยังห้องของตัวเองต่อ
พลังแห่งจิตวิญญาณแทรกซึม ประตูของห้องก็ถูกเปิดออก
หลินหยุนก้าวเข้าไป
แต่ในขณะที่เขากำลังจะปิดประตู
พลังโจมตีอันแข็งแกร่งอย่างไร้ที่เปรียบ ได้กระแทกเข้าข้างหลังทันที
หลินหยุนลอยกลับเข้าไปในห้องทันที
ในวินาทีถัดมามีสองร่างปรากฏอยู่ตรงหน้า
ประตูของห้องก็ปิดลง
พลังค่ายกล ก็ได้ห่อห้องไว้หมดแล้ว
เป็นไปตามที่คิด เป็นผู้อาวุโสสองคนที่ติดตามคุณชายหั่วหยุนแห่งสำนักเทียนหั่ว
หลินหยุนขมวดคิ้ว มองไปที่ทั้งคู่ และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทั้งสองท่าน คิดจะทำอะไรหรือ? หรือว่าอยากจะลงมือบนเรืองั้นเหรอ? หรือว่าไม่กลัวถูกผู้อารักขาจะรู้เข้า?”
ทั้งสองมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ทันใดนั้นก็หัวเราะออกมา
หนึ่งในผู้อาวุโสพูดว่า “พ่อหนุ่ม ดูเหมือนว่าคุณจะอ่อนโยนเกินไป คิดไม่ถึงว่าจะถามคำถามออกมาได้โง่เขลาเช่นนี้!”
“ถ้าพวกเราเป็นกังวลเรื่องผู้อารักขาจริงๆ!”
“คุณคิดว่าพวกเราจะลงมือกับคุณไหมล่ะ?”
หลินหยุนพยักหน้าเบาๆ กล่าว “มันก็ใช่นะ! ประมาณว่าพวกคุณติดสินบนผู้อารักขา จากนั้นผู้อารักขาก็ไม่ต้องมาแทรกแซง พวกคุณก็รีบจัดการฉันโดยที่เป็นความลับสุดๆ!”
“เช่นนี้ก็จะไม่มีปัญหาใดๆ ใช่ไหม?”
ผู้อาวุโสจิตปฐมตอนกลางหัวเราะ พยักหน้าและพูดว่า “ถูกต้อง ดูเหมือนว่าคุณโง่เขลาเกินไป! พ่อหนุ่ม สาเหตุที่ฆ่าคุณ สิ่งแรกคือคุณได้ไปล่วงเกินคุณชายของเรา!”
“ข้อสองก็คือค่าตัวคุณแพงมาก!”
“คิดไม่ถึงว่าจะสามารถซื้อตั๋วเรือเฟิร์สคลาสได้ถึง 4ใบ!”
“ดูเหมือนว่าคุณก็มีเบื้องหลังนิดหน่อยสินะ!”
“เอาอย่างนี้ ขอเพียงแค่คุณมอบหินทิพย์ทั้งหมดบนตัวให้ พวกเราอาจจะไว้ชีวิตคุณได้!”
“ไม่ต้องสงสัย!”
“เราสองคนเป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักเทียนหั่ว!”
“พูดจาก็จะเป็นคำพูดที่มีน้ำหนักและน่าเชื่อถือมาก!”
“จะหลอกลวงคุณได้เหรอ!”
“ซื้อชีวิตด้วยหินทิพย์หรือสมบัติ!”
“นี่เป็นการซื้อขายที่คุ้มค่ามากๆ!”
“จริงสิ ที่คุณซื้อไม่เพียงแค่ซื้อชีวิตของตัวเองเท่านั้น!”
“ยังมีสาวน้อยอีก 2 คน!”
“คุณน่าจะมองออกแล้ว คุณชายของพวกเรามีใจให้กับสาวสวยทั้งสองคนนั้น!”
“ที่จริงฉันไม่กลัวที่จะบอกความจริงกับคุณ!”
“คุณชายของพวกเราชอบเสน่ห์เย้ายวนของผู้หญิงมากเชียวล่ะ!”
“และหญิงสาวที่ได้หลับนอนกับเขา ชะตากรรมสุดท้าย ช่างน่าสังเวชยิ่งนัก!”
“คุณน่าจะไม่ต้องการฉากแบบนั้นหรอกนะ?”
“ดังนั้น ฉันทำก็เพื่อหวังดีกับคุณ!”
ยังไงซะผลฝึกตนของหลินหยุนก็ไม่ได้อ่อนแอ!
ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ระหว่างทางยังไปไม่ถึงเหนือขอบฟ้า
พลังแห่งจิตวิญญาณของสองคนปะทะกันชั่วครู่!
ถ้าสามารถใช้คำพูดได้ก็จะให้หลินหยุนนำหินทิพย์และสมบัติทั้งหมดบนร่างกายของเขาออกมา
นั่นก็ดีที่สุดเลยล่ะ
ถ้าลงมือ งั้นตัวแปรก็มีเยอะแล้ว!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าหากหลินหยุนเลือกที่จะระเบิดตัวเอง งั้นพวกเขาทั้งสองแม้ว่าจะรวมพลังกัน ก็ไม่อาจสามารถกีดขวางได้
ถ้าระเบิดตัวเองจริงๆล่ะ
งั้นจะเกิดผลกระทบหนักเกินไป พวกเขาก็จบลงไม่สวยด้วยแน่ๆ!
หลินหยุนรู้ความคิดในใจของทั้งคู่เป็นอย่างดี
ในตอนนี้ก็พูดเบาๆว่า “ฉันว่าแบบนี้ดีกว่า พวกคุณทุกคนมีหินทิพย์และสมบัติอยู่บนตัว เอาออกมาให้ฉันทั้งหมด จากนั้นฉันจะให้พวกคุณออกไปจากห้องของฉันได้!”
“ฉันไม่เพียงแค่จะไม่ฆ่าพวกคุณทั้งสองนะ แต่ยังจะปล่อยคุณชายของพวกคุณคนนั้นด้วย!”
“นี่ก็เป็นการซื้อขายที่คุ้มค่าเช่นกัน!”
“ไม่รู้ว่าพวกคุณมีความเห็นยังไง?”
คำพูดของหลินหยุนทำให้ทั้งคู่เกรี้ยวโกรธ ใบหน้ามืดมนและพูดว่า “ไอ้หนุ่มแซ่หลิน คุณอย่ามาทำเป็นไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี!”
ดวงตาของหลินหยุนเป็นประกาย ทันใดนั้นก็ยิ้มและพูดว่า “ดูเหมือนว่าไม่ได้เสียเวลาเสียแรงเปล่า คิดไม่ถึงว่าแม้แต่ชื่อของฉันก็สืบออกมาได้ มิน่าล่ะผู้อารักขานั่นมองฉันด้วยสายตาที่มองเป็นปฏิปักษ์ ที่แท้กลายไปเป็นคนของพวกคุณตั้งนานแล้วนี่เอง!”
ผู้อาวุโสจิตปฐมตอนต้นนั่นได้ยินดังนั้น ก็พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “คุณรู้ก็ดีแล้ว! ไม่ว่ายังไง วันนี้ก็มาถึงวันตายของคุณแล้ว!”
เขาพูดจบ ธงสีดำเล็กๆลอยออกมา และพุ่งไปหาหลินหยุนทันที
และการปรากฏตัวของธงขนาดเล็กนี้ ขณะที่กำลังร่อนก็ทำให้ทั่วทั้งในห้องปรากฏพลังกดอัดที่แข็งแกร่ง!
และในขณะนี้เอง
ผู้อาวุโสจิตปฐมตอนกลางนั่นก็มีแสงแวววับอยู่ในมือ
ดึงดาบยาวออกจากฝัก
พลังดาบอันทรงพลังและไร้ขอบเขตห่อหุ้มหลินหยุนเอาไว้อย่างสมบูรณ์
เงาดาบนับไม่ถ้วนกลิ้งไปมาบนตัวหลินหยุน
ทันใดนั้นเลือดก็เปื้อนบนชุดฉางเผาของหลินหยุนทันที
หลินหยุนรับรู้ได้ว่า แขนขาของตัวเองถูกควบคุมด้วยเส้นบางๆที่มองไม่เห็น
ทำให้พลังฝึกฝนของเขาโคจรไปได้ยาก
ความรู้สึกนี้ราวกับว่าถูกเรียกว่าหุ่นชักสายเชิดของผู้อื่น
ทั่วทั้งร่างกายเขาถูกฟันด้วยแสงกระบี่ที่กวาดไปอย่างรวดเร็วและรุนแรงเต็มไปด้วยเลือด กระแทกกับกำแพงอย่างแรง แต่กลับถูกเส้นบางๆที่มองไม่เห็นควบคุมยกขึ้นมาอีกครั้ง
และในขณะนี้
ทั่วทั้งร่างกายก็เกิดเส้นบางๆที่มองไม่เห็นมากมาย
เพิ่มการควบคุมเขา
มองเห็นหลินหยุนถูกยกตัวขึ้นกลางอากาศ
ผู้อาวุโสทั้งสองต่างก็ยิ้มอีกครั้ง
ผู้อาวุโสจิตปฐมตอนต้นนั่นอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างภูมิใจว่า “ไอ้หนุ่ม ตอนนี้คุณกล้าดูถูกฉันอีกไหม?”
“ฉันรู้ ตั้งแต่แรกเริ่มคุณก็ไม่ได้เห็นฉันอยู่ในสายตาอยู่แล้ว!”
“คิดว่าฉันเป็นเพียงแค่แดนจิตปฐมตอนต้นเท่านั้น!”
“แต่ว่าตอนนี้คุณก็รู้สึกว่าฉันกับคุณเหมือนกันแล้วใช่ไหม?”
“อ๊ะๆ ๆ!”
“ไอ้หนุ่มที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว มือใหม่อย่างคุณ คิดไม่ถึงว่ายังกล้าพกหินทิพย์ติดตัวไปเยอะนะ”
“ยังจะกล้าไปเขตกลางฟ้าตามลำพังอีก!”
“บอกตรงๆเลยว่ารนหาที่ตาย!”
“ถึงแม้ว่าวันนี้ไม่ถูกฉันสองคนฆ่า สักวันหนึ่งก็จะถูกคนอื่นจัดการอยู่ดี!”
“การมีอยู่ของคุณเช่นนี้ เป็นการออกมาเพื่อเป็นเป้าหมายที่ดีที่สุดให้คนอื่นได้ฆ่าปล้นชิงทรัพย์!”
“ดังนั้น ตกนรกไป ก็อย่าโทษเราสองคนล่ะ!”
หลินหยุนเงยหน้าขึ้นอย่างไม่เต็มใจ มองไปที่อีกฝ่าย แล้วพูดอย่างแผ่วเบาว่า “คิดไม่ถึงจริงๆ การบำเพ็ญตนของสำนักเทียนหั่วที่สง่างามของคุณ ไม่นึกเลยว่าท่าไม้ตายไม่ใช่วิชาธาตุไฟของสำนักเทียนหั่ว!
“แต่เป็นวิชาหุ่นเชิด!”
“ทำให้ฉันรู้สึกค่อนข้างแปลกใจเล็กน้อย!”
ผู้อาวุโสนั่นได้ยิน ก็หัวเราะเสียงเหอะๆ และพูดว่า “ที่นี่ในโลกของการฝึกตนซึ่งทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยอันตราย เฉพาะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นถึงจะอยู่รอดได้ ใครจะไปสามารถอยู่ได้โดยปราศจากท่าไม้ตายและไพ่ตายล่ะ?”
“และก็เป็นมือใหม่อย่างคุณ!”
“คนอื่นคิดว่าอ่อนแอและง่ายเกินไปก็เท่านั้น!”
“จำไว้นะ นี่คือบทเรียนที่ฉันจะสอนคุณในวันนี้!”
“แม้ว่าผลตอบแทนคือชีวิตอันน้อยๆของคุณก็ตาม!”
“แต่ว่า ชีวิตหลังความตายก็ต้องจำบทเรียนนี้ไว้ถึงจะดี!”
ดวงตาของหลินหยุนเป็นประกาย ทำเสียงหัวเราะเย็นชา “งั้นเหรอ?”