จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1544 โดนฝูงค้างคาวทะเลโจมตี

บทที่ 1544 โดนฝูงค้างคาวทะเลโจมตี

พายุจะรุนแรงแค่ไหน ตอนนี้มันก็คงใกล้จะหยุดแล้ว
ตอนนี้พายุเริ่มอ่อนกำลังลงแล้ว มันเป็นอย่างที่ทุกคนคาดคิดเอาไว้เลย ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่……
“ตูม——”
เกิดเสียงดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง จากนั้นเรือใหญ่ก็โคลงเคลงไปมาอย่างรุนแรง
ในชั่วพริบตา กลิ่นคาวในทะเลไม่สิ้นก็โชยขึ้นมาทันที
สีหน้าของหลินหยุนเปลี่ยนไปทันที”แย่แล้ว!”
ตอนนี้เขารีบมองไปที่โม่หยู่แล้วพูด “พวกคุณเก็บตัวอยู่ในห้อง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามออกจากห้องพักส่วนตัวโดยเด็ดขาด!”
เมื่อพูดจบ หลินหยุนก็เคลื่อนไหวทันที และมาถึงทางออกของชั้นที่หนึ่งทันที
ตอนนี้ผู้อารักขาคนนั้นก็ลืมตาขึ้นมาทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัว
เมื่อมองเห็นหลินหยุน อีกฝ่ายก็พูดอย่างเคร่งขรึมทันที”รีบกลับไปห้องพักของตัวเองเลย ตอนนี้มีอสูรกายใต้น้ำที่แข็งแกร่งมากๆโจมตีเรือใหญ่อยู่ ไม่อนุญาตให้ใครออกจากห้องพัก! พวกคุณต้องฟังตามคำสั่งของพวกเรา!”
“ถ้าไม่ทำตามคำสั่ง พวกคุณก็ต้องแบกรับผลลัพธ์ที่จะตามมา!”
“นี่คือกฎระเบียบบนเรือใหญ่ลำนี้!”
ในขณะที่ผู้อารักขากำลังพูดอยู่ เสียงดังสนั่นก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เรือใหญ่โคลงเคลงไปมีอย่างรุนแรงอีกครั้ง
และมีน้ำทะเลจำนวนมาก ทะลักเข้ามาในทางเข้าประตูชั้นที่หนึ่งแล้ว
เห็นได้อย่างชัดเจนแล้ว พลังป้องกันภายนอกของเรือใหญ่โดนชนจนแตกสลายไปแล้ว
ดังนั้นจึงมีน้ำทะเลทะลักเข้ามาได้ เนื่องจากพลังแห่งจิตวิญญาณของหลินหยุนแข็งแกร่งมากๆ ถึงแม้เรือใหญ่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงเพียงแค่เล็กน้อย หลินหยุนก็สามารถสัมผัสมันได้
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกาย เขามองหน้าผู้อารักขาและพูด”อย่ามายุ่งกับฉัน!”
ขณะพูดอยู่ เขาก็เดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของเรือใหญ่ทันที
ถ้าไม่เข้าใจสถานการณ์ที่อยู่ด้านนอก หลินหยุนก็คงจะไม่วางใจ
ถ้าเอาความปลอดภัยของตัวเองไปฝากไว้ในมือของผู้อื่น เขาไม่วางใจอยู่แล้ว
การเกิดเป็นมนุษย์ทั้งสองชาติ เขาก็ไม่เคยเอาความปลอดภัยของตัวเองไปฝากไว้ที่มือคนอื่นมาก่อน
ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นยอดฝีมือแดนดั่งเทพก็ตาม!
ในขณะที่หลินหยุนเคลื่อนไหวและหายตัวไป ทหารยามคนนั้นก็เคลื่อนไหวและยืนอยู่ด้านหน้าของเขา
สีหน้าของอีกฝ่ายเย็นชามากๆและพูด
“คุณรู้หรือเปล่า ตอนนี้ฉันสามารถลงมือสังหารคุณได้!”
เมื่อหลินหยุนได้ยิน เขาก็หัวเราะอย่างเย็นชาและพูด”ถ้าคุณกล้าก็ลงมือได้เลย!”
ในเวลานี้ มีน้ำเสียงที่ตกใจและประหม่ามากๆดังขึ้นทันที
“เรือทะเลกำลังโดนอสูรกายใต้น้ำจำนวนมหาศาลโจมตีอยู่!”
“นักบำเพ็ญเซียนที่ฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมขึ้นไป!”
“รีบขึ้นมาดาดฟ้าเรือเพื่อต่อสู้กับอสูรกายใต้น้ำ!”
“ถ้าไม่ยอมออกมาต่อสู้กับอสูรกายใต้น้ำ”
“พวกเราทุกคนคงต้องตายอยู่ในทะเลอย่างแน่นอน
“รีบออกมาเดี๋ยวนี้!”
“ถ้าใครกล้าเป็นเต๋าหัวหด ฉันจะสังหารมันก่อนเลย!”
เป็นน้ำเสียงของชายชราที่เป็นยอดฝีมือแดนดั่งเทพที่อยู่บนดาดฟ้าของเรือใหญ่
ในเวลาเดียวกัน เรือใหญ่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ครั้งนี้ไม่ได้สั่นสะเทือนแค่ครั้งเดียว
แต่มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง เห็นได้อย่างชัดเจนว่าอสูรกายใต้น้ำที่อยู่ด้านนอกแข็งแกร่งมากๆ!
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายทันที เขาไม่สนใจผู้อารักขาที่อยู่ด้านหน้า เขารีบขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือใหญ่ทันที
ในเวลานี้
มียอดฝีมือแดนจิตปฐมจำนวนมากต่างเดินออกมาจากห้องพักของตัวเอง ตอนนี้
พวกเขาทุกคนเดินขึ้นมาบนดาดฟ้าของเรือใหญ่ มียอดฝีมือแดนจิตปฐมหลายร้อยคน!
ถึงแม้จะมีนักบำเพ็ญบางส่วนที่เก็บตัวฝึกฝนอยู่ ตอนนี้พวกเขาก็ปรากฏตัวทั้งหมดแล้ว
ยังมีนางฟ้าปรวนแปรและหญิงชราที่เป็นยอดฝีมือแดนดั่งเทพด้วย พวกเธอก็ปรากฏตัวเหมือนกัน
ก่อนหน้านี้ หลินหยุนเคยมาที่ดาดฟ้าของเรือใหญ่แล้ว เขาเคยเห็นแค่ยอดฝีมือแดนดั่งเทพที่ประจำอยู่บนเรือแค่คนเดียว
แต่ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ทำให้ทุกคนขมวดคิ้วทันที เนื่องจากบนเรือลำนี้ต้องมียอดฝีมือแดนดั่งเทพสองคนประจำอยู่ แต่ตอนนี้กลับมียอดฝีมือแดนดั่งเทพปรากฏตัวเพียงแค่คนเดียว
เรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว บนเรือลำนี้ไม่ได้มียอดฝีมือแดนดั่งเทพสองคนประจำอยู่
ตั้งแต่ต้นจนจบก็มียอดฝีมือแดนดั่งเทพเพียงคนเดียว เมื่อก่อนอาจจะมียอดฝีมือแดนดั่งเทพประจำเรืออยู่สองคน
แต่ครั้งนี้มีเพียงแค่คนเดียวจริงๆ
ยอดฝีมือแดนดั่งเทพสองคนกับยอดฝีมือแดนดั่งเทพเพียงคนเดียว
ถ้าเป็นเวลาปกติ ไม่ได้เจอเหตุการณ์อันตรายที่อสูรกายใต้น้ำโจมตีเรือใหญ่ มันก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก
แต่ถ้าเจอเหตุการณ์อันตราย มันต่างกันราวฟ้ากับเหว!
โดยเฉพาะตอนนี้ที่เจอเหตุการณ์ที่อันตรายมากๆ
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกาย เขามองไปยังด้านซ้ายของหัวเรือทันที
ชายชรายืนอยู่ด้านหน้าเพียงคนเดียว บนมือของเขามีของวิเศษที่แปลกประหลาดมากๆ
ในเวลานี้ ของวิเศษปล่อยพลังออกมาและปล่อยแสงสีเหลืองออกมาด้วย
แสงสีเหลืองนี้ กำลังปกป้องด้านหน้าและสองข้างของเรือจากการโจมตีของอสูรกายใต้น้ำ
แต่หลินหยุนกลับมองไม่เห็นอสูรกายใต้น้ำแม้แต่ตัวเดียว
แต่ในเวลานี้ ด้านซ้ายของเรือ จู่ๆก็มีคลื่นยักษ์ซัดเข้ามาทันที
จากนั้นก็มีอสูรกายใต้น้ำที่เหมือนกับค้างคาวจำนวนมหาศาล พุ่งออกมาจากทะเลและโจมตีใส่เรือใหญ่ทันที
อสูรกายใต้น้ำพวกนี้ไม่ได้ตัวใหญ่มากนัก ลำตัวของมันขนาดเท่ากับนกเพนกวิน มีศีรษะที่เล็กๆและมีปีกอยู่สองข้างลำตัว พวกมันสามารถบินได้ในระยะสั้นๆ
พวกมันสามารถบินได้ แต่กลับใช้ชีวิตอยู่ในทะเลไม่สิ้น เรื่องนี้เหนือความคาดหมายของทุกคนจริงๆ
ในเวลานี้ มีคนจำนวนมากตะโกนด้วยความตกใจ”โอพระเจ้า
มันคือค้างคาวทะเล พวกเราต้องต่อสู้กับค้างคาวทะเล ครั้งนี้แย่แน่ๆ! อย่าพูดว่ามียอดฝีมือแดนดั่งเทพมีคนเดียวเลย
ถึงแม้จะมีสองคน พวกเรา……พวกเรามีโอกาสสูงมากๆที่จะเสียชีวิตอยู่ตรงนี้……”
เมื่อมองเห็นฝูงค้างคาวทะเลจำนวนมหาศาลปรากฏตัว
ทำให้สีหน้าของยอดฝีมือแดนจิตปฐมจำนวนมากเปลี่ยนไปทันที
ในเวลานี้ ชายชราถือของวิเศษเอาไว้และตรงเข้าไปหาค้างคาวทะเลทันที
มีแสงสีเหลืองถูกปลดปล่อยออกมาและหยุดการพุ่งโจมตีของค้างคาวทะเลเอาไว้
แต่ก็มีค้างคาวทะเลจำนวนไม่น้อยโจมตีโดนเรือใหญ่ ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นทันที
เรือใหญ่อยู่กลางพายุ ทำให้ตัวเรือโคลงเคลงไปมาอยู่แล้ว ตอนนี้เรือใหญ่ยังโดนค้างคาวทะเลจำนวนมหาศาลโจมตีอีก เกือบจะทำให้เรือใหญ่พลิกคว่ำเลย
เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที
ในเวลานี้ ชายชรารีบพูดทันที”ผู้อาวุโสจิวซาน
คุณลงมือช่วยเหลือพวกเราได้ไหม คุณไปต้านรับอยู่ด้านหลังเรือใหญ่
พวกเราจะซาบซึ้งในน้ำใจของคุณมากๆ!”
จิวซานคือยอดฝีมือผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังนางฟ้าปรวนแปร
เธอเป็นยอดฝีมือแดนดั่งเทพเหมือนกัน เมื่อมองดูแล้ว ชายชราที่ประจำอยู่บนเรือน่าจะแก่กว่าเธอซะอีก
แต่ตอนนี้เขากลับเรียกเธอว่าผู้อาวุโส
ประการแรกคือพลังของเธอสูงกว่าชายชรา
ประการที่สองคือชายชราเป็นคนรุ่นหลังของเธอ
โดยปกติแล้ว ผู้อาวุโสจิวซานน่าจะลงมือทันที
แต่เธอกลับไม่ได้ทำแบบนั้น เธอยังคงยืนนิ่งๆอยู่ข้างๆนางฟ้าปรวนแปร
ดูเหมือนเธอไม่ได้คิดที่จะลงมือเลย สายตาของทุกคนมองไปที่พวกเธอสองคนทันที
เมื่อมองเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมลงมือ ชายชราตะโกนอีกครั้ง”ตอนนี้ทุกคนกระจายตัวไปทั่วๆขอบเรือ!
และต้านรับการโจมตีทั้งหมดของค้างคาวทะเลเอาไว้! ค้างคาวทะเลน่ากลัวแค่ไหน คงไม่ต้องให้ฉันอธิบายอีก
ฉันคิดว่าทุกคนน่าจะรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี!”
“พวกเราห้ามปล่อยให้ค้างคาวทะเลหลุดเข้ามาในเรือใหญ่แม้แต่ตัวเดียว!”
“ถ้าทุกคนไม่อยากตาย ก็ทำตามที่ฉันบอกเร็วๆ!”
ถึงแม้สีหน้าของทุกคนจะแย่มากๆ เพราะครั้งนี้มันอันตรายมากๆ และทุกคนก็รู้ดีอยู่แก่ใจ
มียอดฝีมือจำนวนไม่น้อย ต่างพุ่งออกไปประจำตำแหน่งต่างๆบนขอบเรือ แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ยืนอยู่นิ่งๆและไม่ยอมขยับตัว
ชายชราโกรธมากๆและพูด”ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ถ้ายังไม่ยอมขยับตัวอีก ฉันจะทิ้งเรือลำนี้ทันที! พวกคุณฟังให้ดีๆ
ฉันอาจจะมีโอกาสรอดชีวิต แต่พวกคุณต้องตายอย่างแน่นอน!”