จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1577 เอาชนะได้อีกครั้ง

บทที่ 1577 เอาชนะได้อีกครั้ง

เพราะวิชานี้จะฝึกฝนได้ถึงระดับที่สูงที่สุดได้ยากมากๆ
อย่างน้อย หลินหยุนก็คิดว่าตัวเองฝึกฝนสำเร็จได้ยาก หรืออาจจะไม่สามารถฝึกวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์นี้ให้ถึงจุดสูงสุดได้
เพราะเขาไม่ได้เป็นคนคลั่งไคล้กระบี่!
และเขาไม่ได้ฝึกฝนแค่กระบี่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
จิตใจของเขาไม่ได้ใสสะอาดดั่งน้ำ!
จิตใจของเขาไม่ได้มีแค่กระบี่เท่านั้น!
จิตใจของเขาไม่ได้สนใจเพียงแค่กระบี่เท่านั้น!
เขาไม่มีทางฝึกฝนวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ได้อย่างสมบูรณ์อยู่แล้ว!
ถ้าเขาฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุด มันจะไม่เป็นผลดีต่อเขา เมื่อถึงตอนนั้นเขาคงต้องโดนทัณฑ์ฟ้าผ่าอย่างแน่นอน มันจะอันตรายและน่ากลัวมากๆ!
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นยังไง หลินหยุนก็ต้องยอมรับจริงๆ วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์นี้สุดยอดมากๆและน่ามหัศจรรย์มากๆ มันไม่ควรมีอยู่บนโลกใบนี้เลย
มันไม่สนใจกฎเกณฑ์
ไม่ได้อยู่ใต้พลังต้าเต๋า!
ถ้าโจมตีด้วยวิชานี้ ฟ้าดินก็มีแค่กระบี่นี้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
หลินหยุนเคยเห็นเพลงกระบี่พลังผกผันจริงๆมาแล้ว
จิตกระบี่ของมันคือทำลายทุกสรรพสิ่ง หลินหยุนรู้ดีว่าตัวเองเลือกเส้นทางนี้ไม่ได้ และไม่สามารถฝึกฝนจิตกระบี่ที่ทำลายทุกสรรพสิ่งได้อย่างลึกซึ้ง
ดังนั้น เขาเปลี่ยนจิตกระบี่ที่ทำลายทุกสรรพสิ่งเป็นจิตกระบี่การฆ่าล้าง
ใช้การฆ่าล้างแทนที่ทำลายทุกสรรพสิ่ง!
อันที่จริงเพลงกระบี่พลังผกผันที่หลินหยุนฝึกอยู่ในตอนนี้ ถึงแม้กระบวนท่าจะเหมือนเดิม แต่จิตกระบี่ได้เปลี่ยนแปลงไปหมดแล้ว
เมื่อกระบี่แทงออกไป มีพลังฆ่าล้างที่รุนแรงมากๆพุ่งทะลุออกไปทันที
คุณชายยาวยู่ที่อยู่ด้านหน้าคาดไม่ถึงจริงๆ การโจมตีด้วยกระบี่ครั้งนี้ของหลินหยุน มันน่ากลัวมากๆจนทำให้เขาตกตะลึง!
ยอดฝีมือที่อยู่ในเหตุการณ์ก็อึ้งไปพร้อมๆกันทันที
เด็กหนุ่มคนนี้……
นี่คือพลังของแดนจิตปฐมตอนต้นจริงๆเหรอ?
พลังของแดนจิตปฐมตอนต้น ทำไมมันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้?
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยคิดเลย คุณชายยาวยู่จะสู้หลินหยุนไม่ได้
ในขณะที่ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
คุณชายยาวยู่ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็มีแสงสีเงินปรากฏ
และรวมตัวกันที่แขนของเขา จากนั้นเขาก็ต่อยหมัดออกมาอีกครั้ง
พลังสายเลือดปะทุออกมา พลังหมัดนี้ของคุณชายยาวยู่ มันน่ากลัวมากๆ
รังสีกระบี่กับพลังของหมัดปะทะกัน แสงสีเงินที่อยู่บนหมัดของคุณชายยาวยู่แตกสลายทันที
แรงปะทะรุนแรงครั้งนี้ ทำให้ค่ายกลที่ปกป้องห้องโถงใหญ่สั่นไหวอย่างรุนแรงและเริ่มเกิดรอยร้าวด้วย แต่รอยร้าวก็ประสานกันอย่างรวดเร็ว
ส่วนหลินหยุนกับคุณชายยาวยู่ ทั้งสองคนถอยหลังทันที
การที่หลินหยุนถอยหลัง เพราะต้องการลดแรงกระแทกจากพลังของหมัด
ส่วนคุณชายยาวยู่ถอยหลังสองก้าวทันที เขารับพลังกระบี่ของหลินหยุนครั้งนี้ไม่ไหวจริงๆ
แม้แต่หมัดของเขา ก็โดนรังสีกระบี่บาดเข้าไปและมีเลือดสดไหลออกมาทันที
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้ทุกคนตกตะลึงมากๆ
แม้แต่ยอดฝีมือที่เก็บซ่อนพลังของตัวเองเอาไว้ สีหน้าไม่เคยแสดงอะไรออกมาเลย และดูเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเรื่องตลก ตอนนี้ดวงตาของพวกเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว
พวกเขาก็คาดคิดไม่ถึงจริงๆ คุณชายยาวยู่จะโดนอีกฝ่ายบีบบังคับจนถึงขนาดนี้
พวกเขาทุกคนต่างเป็นอัจฉริยะจากเก้าสำนักใหญ่ และมีชื่อเสียงมากๆในเขตกลางฟ้า
ถึงแม้พวกเขาจะไม่ใช่สุดยอดอัจฉริยะจากเก้าสำนักใหญ่
แต่การที่พวกเขาสามารถเป็นตัวแทนของสำนักมาร่วมงานงานย่องเยาว์ที่ไท่จื่อจัดขึ้นด้วยตัวเอง พวกเขาไม่ได้เป็นคนที่อ่อนแออย่างแน่นอน
มีวัยรุ่นแปดคน ชายห้าหญิงสาม
สำนักอื่นๆที่เหลือก็ได้เดินทางมาถึงแล้ว
เดิมทีเก้าสำนักใหญ่ ขาดแค่สำนักเลือนรางเท่านั้น
ก่อนที่หลินหยุนจะเดินเข้ามาและนั่งลงในตำแหน่งนี้ ตอนนั้นพวกเขาแปดคนคือจุดสนใจของทุกคน
ถ้าพูดถึงความแข็งแกร่งละก็
พวกเขาแปดคน มีกี่คนที่สามารถเอาชนะยาวยู่ได้ มันก็เป็นเรื่องที่พูดได้ยากมากๆ
ถึงแม้พวกเขาจะแข็งแกร่งกว่ายาวยู่นิดหน่อย แต่ถ้าลงมือต่อสู้กันจริงๆ
แต่ตอนนี้ พลังอันแข็งแกร่งที่หลินหยุนแสดงออกมา
อยู่ในระดับเดียวกับพวกเขาแล้ว
เขาเป็นคนที่ไม่มีชื่อเสียงเลย ก่อนหน้านี้ ไม่มีใครรู้จักเขาเลยและไม่เคยมีใครเห็นหน้าเขามาก่อน
เรื่องนี้มันเหลือเชื่อมากๆ!
และมีเรื่องหนึ่งที่สำคัญมากๆก็คือ คนๆนี้พึ่งฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมตอนต้นเท่านั้น
แต่พวกเขาต่างฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมตอนกลางแล้ว!
มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว คนที่ไม่มีชื่อเสียงอย่างหลินหยุน มีพรสวรรค์ที่สูงกว่าพวกเขา
มันเป็นไปได้ยังไง?
แต่ความจริงมันได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว
พวกเขาไม่เชื่อก็ไม่ได้ ส่วนอีกด้านหนึ่ง ชายชราที่เปิดค่ายกล เขาก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง
เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและปรากฏตัวที่หลังสวนอีกครั้ง
“ไท่จื่อ!”
เมื่อเห็นชายชราปรากฏตัว ไท่จื่อเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆและถามด้วยน้ำเสียงเบาๆ “เป็นยังไงบ้าง?”
ชายชราโค้งคำนับทันที”กราบเรียนไท่จื่อ เจี้ยนอู๋เฉินพ่ายแพ้แล้ว จากนั้นยาวยู่จากสำนักอสูรฟ้าก็ลงมือทันที!”
ดวงตาของไท่จื่อเปลี่ยนไปทันที”ยาวยู่……ฉันรู้จักคนๆนี้
เขาฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมตอนกลาง ถือว่ามีพลังที่ไม่เลวเลย แม้แต่อัจฉริยะส่วนใหญ่จากเก้าสำนักใหญ่ก็สู้พรสวรรค์ของเขาไม่ได้
!”
เขาเป็นไท่จื่อ เขารู้ข้อมูลของยาวยู่ มันเป็นเรื่องที่ง่ายมากๆ
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ไท่จื่อก็เงียบไปชั่วครู่ จากนั้นก็มองชายชราแล้วถามทันที “ผลลัพธ์เป็นยังไง?”
ชายชราหายใจเข้าลึกๆ ถึงแม้จะเป็นตอนนี้ เขาก็รู้สึกเหลือเชื่ออยู่”ยาวยู่ก็พ่ายแพ้เหมือนกัน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา สายตาของไท่จื่อก็เปลี่ยนไปทันที แต่จิตใจของเขาก็กลับมานิ่งสงบได้ในชั่วพริบตา”อ้อ? เรื่องนี้เหนือความคาดหมายของฉันจริงๆ คนที่ชื่อหลินหยุนพึ่งฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมตอนต้นเท่านั้น แต่เขาสามารถเอาชนะยาวยู่ได้?”
ชายชรารีบพยักหน้าทันทีและพูด”ใช่แล้ว วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของหลินหยุนแข็งแกร่งมากๆและทำลายพลังป้องกันของยาวยู่ได้!”
ไท่จื่อพยักหน้าทันที”สังเกตต่อไป มีอีกเรื่องหนึ่ง ให้สุ่ยซิงลงมือสั่งสอนเขาสักหน่อย”
ชายชราอึ้งทันที จากนั้นก็พยักหน้า”รับทราบ!”
จากนั้นชายชราก็โค้งคำนับและจากไปทันที เมื่อชายชราจากไปแล้ว
สายตาของไท่จื่อมองไปที่องค์หญิงเก้าที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างเงียบสงบและไม่พูดอะไรเลย”น้องเล็ก คุณคิดว่าพี่โชคดีมากๆหรือเปล่า?”
องค์หญิงเก้าขมวดคิ้วและพูดทันที”ฉันก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้น!”
ไท่จื่อยิ้มออกมาและถามทันที”ทำไมน้องเล็กถึงต้องพูดแบบนี้? ฉันมีลูกน้องที่มีความสามารถเพิ่มมาอีกหนึ่งคน น้องเล็กไม่แสดงความดีใจกับฉันหน่อยเหรอ?”
“ถึงแม้น้องเล็กจะเป็นคนของน้องสามก็ตาม”
“แต่คนอย่างหลินหยัน ถ้าได้รับการฝึกฝนและทรัพยากรที่มากพอ อนาคตข้างหน้าเขาจะกลายเป็นกำลังสำคัญของราชวงศ์อย่างแน่นอน!”
“ถึงแม้เขาจะไม่ได้กลายเป็นคนของน้องสาม แต่มันก็เป็นเรื่องดีมากๆสำหรับราชวงศ์ไม่ใช่เหรอ?”
เมื่อองค์หญิงเก้าได้ยิน เธอก็อดหัวเราะไม่ได้และพูด”พี่ใหญ่ประเมินคนๆนี้สูงไปหรือเปล่า! คนๆนี้ทำตัวโดดเด่นเกินไป และเขาก็แข็งแกร่งขนาดนี้ด้วย เขาต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแน่นอน!”
“ตอนนี้พี่ใหญ่อย่าพึ่งคาดหวังในตัวเขามากจนเกินไป!”
“เมื่อถึงตอนนั้น พี่ใหญ่อาจจะไม่ได้อะไรเลยก็ได้!”
คำพูดขององค์หญิงเก้า ไท่จื่อเข้าใจดี เมื่อฟังดูแล้วเหมือนคำดูถูกและเหยียบหยาม
แต่ความเป็นจริงนั้น เขาเข้าใจดี มันคือคำพูดตักเตือน
คำพูดของพวกเขา มีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้นที่ฟังเข้าใจ
ห้องโถงใหญ่ในเวลานี้ ยาวยู่ไม่ได้ลงมือต่อสู้อีก เพราะเขาสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของหลินหยุนแล้ว ถ้ายังฝืนต่อสู้อีก เขาก็จะกลายเป็นตัวตลกทันที!
แพ้แล้ว มันก็คือแพ้แล้ว
แม้แต่พลังร่างกายที่ตัวเองถนัดและมั่นใจมากๆ แต่ก็โดนอีกฝ่ายทำลายได้
มันก็ไม่ควรต่อสู้อีกต่อไปแล้ว!