จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1615 อันตรายอยู่เบื้องหน้า

บทที่ 1615 อันตรายอยู่เบื้องหน้า
หลังจากเดินมาหนึ่งก้านธูป ในที่สุดทั้งห้าคนก็เดินทางมาถึงตีนเขาด้วยความปลอดภัย
ชายวัยกลางคนหยุดเดินทันทีและมองไปยังภูเขา
ตรงกลางภูเขามีตำหนักที่งดงามมากๆเรียงรายอยู่
มีหมอกควันสีขาวรายรอบตำหนัก ยังมีนกกระเรียนสีขาวหลายๆตัวบินอย่างอิสระ ราวกับสถานที่แห่งนี้เป็นสวรรค์เลย
ชายวัยกลางคนเอ่ยปากพูด”เมื่อถึงตรงนี้ พวกเราก็ปลอดภัยแล้ว! ทางขึ้นภูเขาเหลือแค่ค่ายกลสองอันเท่านั้น! แต่มันก็เป็นค่ายกลที่สามารถหลบหลีกได้ง่ายๆ!”
“พวกคุณมองเห็นสิ่งปลูกสร้างที่อยู่กลางหุบเขาไหม!”
“ถ้าถึงตรงนั้น พวกเราก็จะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์!”
“อย่างไรก็ตามพวกคุณต้องระมัดระวังเฮยมู่ด้วย ตอนนี้เขาน่าจะรู้ว่าพวกเราได้มาถึงตรงนี้แล้ว!”
“เขาเป็นคนที่ลงมือโหดเหี้ยมมากๆ พวกเราคาดเดาไม่ได้เลยว่าเขาจะลงมือตอนไหน!”
ขณะพูดอยู่ เขาก็ไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระอีก เขาพาหลินหยุนและคนอื่นๆขึ้นไปทันที
ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินหยุนก็เดินอย่างเงียบๆอยู่ด้านหลังสุด เขาไม่พูดอะไรออกมาเลย
แต่เขากลับมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้น ราวกับข้างหน้ามีเรื่องอันตรายมากๆรอพวกเขาอยู่!
ถ้ามีเขาเพียงคนเดียว ตอนนี้เขาคงหยุดเดินและออกจากซ่องโจรแห่งนี้ทันที
เพียงแต่ตอนนี้ยังมีชิงเฟิงกับเว่ยหลีและชิงจื้ออยู่ด้วย
ถึงแม้ตอนนี้เขาพูดว่าตัวเองไม่อยากขึ้นภูเขาอีก สามคนที่เหลือก็คงไม่เห็นด้วย
ภารกิจครั้งนี้ เมื่อมาถึงตอนนี้ก็เหลือแค่นิดเดียวก็จะทำสำเร็จแล้ว ถ้าให้สามคนนี้ยอมแพ้และล้มเลิกภารกิจ ?
มันคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!
ถ้าเขาเลือกที่จะจากไปเพียงคนเดียว
มันก็ไม่ค่อยปลอดภัย! และอันตรายมากๆ!
ดังนั้น ถึงแม้ตอนนี้จิตใจของหลินหยุนจะมีความรู้สึกที่ชัดเจนมากๆ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
จากนั้น เสียงของผู้หญิงคนนั้นก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง”หลินซู คุณทำได้ดีมากๆ
เมื่อมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น สีหน้าของหลินหยุนเปลี่ยนไป จากนั้นเขาก็บินถอยหลังทันที
มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวที่ด้านนอกวิมาน
ประมุขเขากุยหยวน!
ชิงเฟิงก็พยักหน้าทันที อันที่จริงเขาระมัดระวังตัวมาโดยตลอด ตอนนี้เขามองบริเวณโดยรอบอย่างละเอียด
สายตาของชายวัยกลางคนเปล่งประกายชั่วครู่และหายไปทันที จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ”ทุกท่านโปรดวางใจ ค่ายกลสองอันที่อยู่ทางขึ้นภูเขา มันอันตรายน้อยกว่าค่ายกลที่อยู่ด้านล่างมากๆ!
ทุกท่านเดินตามหลังฉัน ฉันรับประกันได้เลยว่าปลอดภัยอย่างแน่นอน!”
มีรังสีกระบี่ที่เต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟันอันรุนแรง ฟันไปที่ชายวัยกลางคนทันที!
เดิมทีชายวัยกลางคนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว
เมื่อเว่ยหลีได้ยิน เธอก็เปล่งเสียงเย็นออกมาและพูด”หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ!”
ตอนนี้เมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับเพลงกระบี่พลังผกผันของหลินหยุน เขาไม่มีทางรับมือได้อยู่แล้ว เขาเบิกตากว้างและตะโกนด้วยความตกใจ”ประมุขเขาช่วยฉันด้วย!”
และมาถึงพื้นที่โล่งๆอันหนึ่ง ด้านหน้าก็คือตำหนักแล้ว
แต่ประมุขเขากุยหยวนที่อยู่ในวิมานยังไม่ทันได้ลงมือ กระบี่ของหลินหยุนก็แทงทะลุโลกกำลังภายในตัวของอีกฝ่ายแล้ว
จิตปฐมของเขาโดนทำลาย ทำให้เขาเสียชีวิตทันที
ชายวัยกลางคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาหันหน้ากลับไปมองทั้งสี่คนและพูด”ทุกท่าน
ฉันทำสำเร็จแล้ว! เมื่อเดินมาถึงตรงนี้ พวกเราก็ผ่านค่ายกลพวกนั้นมาแล้ว!
หลังจากนี้ก็คงไม่ต้องระมัดระวังตัวอีกแล้ว!”
แต่ในเวลานี้ มีแรงดูดมหาศาลพุ่งออกมาจากวิมาน และดูดพลังที่ออกมาจากร่างกายของชายวัยกลางคนทันที
“หลังจากทุกท่านสังหารหรือจับตัวเฮยมู่ได้แล้ว ฉันหวังว่าพวกคุณจะทำตามสัญญาที่พวกเราตกลงกันไว้! ส่งตัวฉันให้กับหน่วยกำกับดูแล!”
เขาส่งเสียงเบาๆเตือนเว่ยหลีทันที”ศิษย์พี่ ฉันสัมผัสได้ว่ามีเรื่องอันตรายมากๆกำลังจะเกิดขึ้น ถ้าศิษย์พี่เชื่อใจฉันก็ระมัดระวังตัวด้วย!”
เมื่อเว่ยหลีได้ยินก็อึ้งไปเลย เธอหยุดเดินทันที
ชิงจื้อรีบถามทันที”ศิษย์พี่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?”
เว่ยหลีรีบส่ายหัวทันที”ไม่มีอะไร ฉันแค่รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย”
ตอนนี้เธอมองหน้าชิงจื้อและพูด”ศิษย์น้อง อีกสักครู่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ภารกิจของคุณก็คือสังหารคนๆนั้นทันที!”
ชิงจื้อพยักหน้าทันที
เว่ยหลีพูดกับชิงเฟิงอีกครั้ง”ศิษย์พี่ ระมัดระวังตัวด้วย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของทุกคน
ทั้งสามคนเดิมตามชายวัยกลางคนและเดินขึ้นไปยังกลางภูเขาทันที
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป พวกเขาเดินด้วยความระมัดระวังและใกล้กลางภูเขาเรื่อยๆ
ชิงเฟิงก็พยักหน้าทันที อันที่จริงเขาระมัดระวังตัวมาโดยตลอด ตอนนี้เขามองบริเวณโดยรอบอย่างละเอียด
สายตาของชายวัยกลางคนเปล่งประกายชั่วครู่และหายไปทันที จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ”ทุกท่านโปรดวางใจ ค่ายกลสองอันที่อยู่ทางขึ้นภูเขา มันอันตรายน้อยกว่าค่ายกลที่อยู่ด้านล่างมากๆ!
ทุกท่านเดินตามหลังฉัน ฉันรับประกันได้เลยว่าปลอดภัยอย่างแน่นอน!”
เมื่อเว่ยหลีได้ยิน เธอก็เปล่งเสียงเย็นออกมาและพูด”หวังว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ!”
และมาถึงพื้นที่โล่งๆอันหนึ่ง ด้านหน้าก็คือตำหนักแล้ว
ชายวัยกลางคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาหันหน้ากลับไปมองทั้งสี่คนและพูด”ทุกท่าน
หลังจากนี้ก็คงไม่ต้องระมัดระวังตัวอีกแล้ว!”
“หลังจากทุกท่านสังหารหรือจับตัวเฮยมู่ได้แล้ว ฉันหวังว่าพวกคุณจะทำตามสัญญาที่พวกเราตกลงกันไว้! ส่งตัวฉันให้กับหน่วยกำกับดูแล!”
เว่ยหลีพูดอย่างเย็นชา”พวกเราทำตามสัญญาอยู่แล้ว! อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาปล่อยคุณออกไป!”
ชายวัยกลางคนพูด”เรื่องนี้ฉันรู้อยู่แล้ว!”
เขาหายใจเข้าลึกๆและพูดอีกครั้ง”ทุกท่าน ฉันคิดว่าเฮยมู่น่าจะอยู่บนยอดเขา เพราะสถานที่ตรงนั้นเป็นที่ที่ประมุขเขาของพวกเราเก็บตัวฝึกฝน”
“ด้านในมีสมบัติมากมายที่ประมุขเขาของพวกเราเหลือเอาไว้!”
“เฮยมู่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาต้องอยู่บนยอดเขาอย่างแน่นอน!”
เมื่อชิงเฟิงได้ยินก็พูดทันที”วิมานที่ประมุขเขาของพวกคุณเก็บตัวฝึกฝน เฮยมู่เข้าไปได้เหรอ?”
ชายวัยกลางคนอธิบายทันที”เดิมทีเขาเข้าไปไม่ได้อยู่แล้ว!
แต่ครั้งนี้พวกเราเชิญเขามาช่วยเหลือ ฉันก็เลยให้เขาอยู่ในวิมานที่ประมุขเขาเก็บตัวฝึกฝนครึ่งวัน
เพื่อให้เขาได้ศึกษาวิชาต่างๆที่ประมุขเขาเหลือเอาไว้ เขาถึงยอมรับปากและมาช่วยเหลือ!”
“ฉันเคยพาเขาเข้าไปในวิมานของประมุขเขา”
“ตอนนี้ถึงแม้เขาจะไม่มีร่างกายอีก แต่ก็ยังมีจิตปฐมอยู่ ทำให้เขาเข้าออกได้อย่างง่ายดาย!”
“มีอีกเรื่องหนึ่ง ด้านในวิมานของประมุขเขายังมีโอสถอยู่ไม่น้อย ในโอสถพวกนี้ยังมีโอสถวิเศษที่สามารถเพิ่มพลังอยู่ด้วย!”
“ทุกท่าน รีบขึ้นไปสังหารคนๆนั้นจะดีกว่า!”
ขณะพูด เขาก็พาสี่คนเดินผ่านตำหนักและตรงขึ้นไปยังยอดเขาทันที
เมื่อเดินขึ้นยอดเขาเรื่อยๆ หลินหยุนก็สัมผัสได้ถึงอันตรายมากขึ้น
เมื่อเดินถึงยอดเขาแล้ว เมื่อมองเห็นวิมาน หนังตาของหลินหยุนกระตุกทันที
ต้องรู้ไว้เรื่องหนึ่ง เขาเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมแล้ว!
เขาสามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว
แต่ในเวลานี้ หนังตาของเขากระตุกตลอดเวลาและควบคุมไม่ได้
ชายวัยกลางคนชี้ไปข้างหน้าและพูด”ตรงนั้นคือวิมานของประมุขเขา! เฮยมู่จะต้องอยู่ด้านในอย่างแน่นอน!”
เมื่อเขาพูดจบ ก็มีเสียงตะโกนออกมาจากวิมานด้วยความโกรธ
“หลินซู!”
“คิดไม่ถึงจริงๆ แกจะเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอกได้ขนาดนี้!”
“ก่อนหน้านี้แกทำตัวมีศีลธรรม เป็นคนที่มีคุณธรรม!”
“แต่พอถึงเวลาแบบนี้ แกกลับหักหลังคนอื่นๆ”
“ฉันมองออกแล้วว่าแกเป็นคนสถุลและน่ารังเกียจ!”
“ไม่ต้องพูดถึงพวกเราเป็นเพื่อนกันมาหลายปี!”
“แกเคยพูดมาหลายครั้งแล้ว ประมุขเขาดีกับแกมากๆ! ถ้าไม่มีประมุขเขา ก็คงไม่มีหลินซูในทุกวันนี้!”
“ตอนที่แกเชิญฉันมา แกก็พูดแบบนี้เหมือนกัน!”
“แกพูดว่าเพื่อรักษาเขากุยหยวนที่ประมุขเขาสร้างขึ้น!”
“นี่คือสิ่งที่แกควรทำเหรอ?”
“หลินซู ฉันแค้นแกมากๆและอยากจะกินเลือดกินเนื้อของแกจริงๆ!”
สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปทันที
ฉันก็จนปัญญาจริงๆ คุณก็มองเห็นว่าสี่คนนี้เป็นลูกศิษย์อัจฉริยะของสถาบันราชภัฏ ฉันสู้พวกเขาไม่ไหว!”
เขาหายใจลึกๆและพูดกับวิมานทันที “สหายเฮยมู่
“ในเมื่อฉันจนปัญญาแล้ว ฉันก็จำเป็นต้องทำแบบนี้!”
“สำหรับนักบำเพ็ญเซียนอย่างพวกเรา ไม่ว่าเวลาไหน ชีวิตของตัวเองก็สำคัญที่สุด!”
“ฉันคิดแบบนี้ หรือว่าสหายเฮยมู่ไม่ได้คิดแบบนี้เหรอ?”
“ดังนั้นฉันทำแบบนี้ มันก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย!”
“ดั่งคำที่พูดว่า มดตัวเล็กๆยังรักชีวิตของตัวเองเลย!”
“ฉันเชื่อว่าถ้าประมุขเขาอยู่ตรงนี้ เขาก็คงไม่โกรธฉันอย่างแน่นอน!”
หลินซู!
เป็นชื่อที่ไม่เลวเลย !
และเขาก็แซ่เดียวกับหลินหยุนด้วย!
เมื่อเฮยมู่ได้ยิน
เขาก็หัวเราะอย่างดูถูก”แกก็เป็นพวกสถุลและน่ารังเกียจ ฉันเชื่อคำพูดของแก มาที่นี่เพื่อช่วยเหลือแก! ตอนนี้ฉันรู้สึกเสียใจมากๆ!
ที่มองไม่ออกว่าแกเป็นคนประเภทนี้!”
หลินซูพูด”ทำไมสหายเฮยมู่ต้องพูดจาน่าเกลียดขนาดนี้ พวกเราก็แค่อยากหาโอกาสรอดชีวิตเท่านั้น!”