จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1633 หอกลั่นวิญญาณ์เก้าชั้น

“นายรนหาที่ตายอยู่เหรอ?”
หลินหยุนก็นิ่งอึ้ง คารวะให้กับผู้อาวุโส และพูดขึ้นมาว่า “ทำไมผู้อาวุโสถึงพูดเช่นนี้?”
ท่านหลิวหมดคำพูดในทันที กลอกตาขาวพูดขึ้นมาว่า “นายไม่รู้ตัวเองมีความสามารถแค่ไหนจริงๆเหรอ? ชั้นเก้าใช่ว่าจิตปฐมตอนกลางอย่างนายจะสามารถเข้าไปได้เหรอ?”
“อย่าว่าแต่นาย ต่อให้เป็นจิตปฐมตอนปลาย ทั่วทั้งสถาบัน ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามา! นายไม่รนหาที่ตายเรียกว่าอะไร?”
หลินหยุนถึงได้เข้าใจ และพูดอย่างราบเรียบว่า “ผมไม่ใช่คนอื่น ก็ย่อมไม่สามารถตัดสินตามมาตรฐานของคนอื่นได้! ผู้อาวุโส ผมไม่ได้รนหาที่ตาย ผมแค่รู้สึกว่าชั้นเก้า เหมาะสมกับผมมากกว่าเท่านั้นเอง!”
ท่านหลิวโกรธในทันที“เหลวไหล! นาย……ข้าเห็นว่าไอหนุ่มอย่างนายมีความสามารถที่ดีมาก ไม่อยากปล่อยให้นายตายอยู่ที่นี่ แต่นายจะรนหาที่ตายเอง งั้นนายก็เข้าไปซะ!?”
ในเวลานี้ ประตูของห้องลับอีกสองห้องก็ถูกเปิดจากด้านในเช่นกัน หลังจากเห็นว่าคือหลินหยุน คนสองคนที่อยู่ด้านหลังประตูต่างก็ประหลาดใจมาก
เมื่อหลินหยุนได้ยินเสียงก็กวาดสายตามองไปที่ทั้งสองคนแวบหนึ่ง จากนั้นก็ละสายตา และพูดกับท่านหลิวว่า “ผู้อาวุโส ผมรู้ว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน! ผู้อาวุโสไม่ต้องเป็นห่วงผู้น้อย!”
จากนั้น ก็ผลักประตูห้องลับที่อยู่ข้างหน้า และก้าวเดินเข้าไปข้างใน
เมื่อเห็นหลินหยุนเข้าไปในห้องลับ ท่านหลิวโกรธมาก แต่กลับไม่ได้ออกไป เขาอยู่ที่ทางเข้า ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับหลินหยุนจริงๆ เขาสามารถที่จะนำออกจากข้างในได้ทันที
แต่อารมณ์โกรธก็สุดจะบรรยายได้
เวลาผ่านไปทุกวินาที
ไม่ช้าก็ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
ลมปราณข้างในยังคงสงบนิ่งมาก
เขาก็ค่อยๆเริ่มที่จะตกตะลึงขึ้นมา
ก็รอที่ทางเข้าไปอีกสักพัก ความโกรธในใจของท่านหลิวก็หายไปอย่างสมบูรณ์
เด็กคนนี้……ร้ายกาจเกินไปแล้ว!
จิตปฐมตอนกลางคนหนึ่ง เข้าไปในชั้นเก้าจริงๆ!
เขาไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่า เด็กคนนี้ทำได้อย่างไรกัน?
ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ร่างของท่านหลิวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ออกจากชั้นเก้า
และในขณะนี้หลินหยุนที่อยู่ในห้องลับ ก็เป็นเรื่องยากมากที่กำลังทนต่อแรงกดขี่ที่ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้!
เขายังคงประเมินพลังกดขี่ของชั้นเก้าต่ำไป
เขาในตอนนี้ จนตรอกมากกว่าหยวนเย่ก่อนหน้านี้มาก
แม้แต่รูขุมขนของร่างกาย ก็มีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง
แต่เขายังคงกัดฟันแน่นๆทนเอาไว้
แม้ว่ามันจะเจ็บปวดมาก แต่ก็ยังห่างไกลจากขีดจำกัดของเขาสามารถทนได้
ความเจ็บปวดนั้นยิ่งใหญ่ และก็ได้รับอย่างยิ่งใหญ่
โลกกำลังภายในตัวของหลินหยุนยังคงขยายตัวด้วยความเร็วที่รวดเร็วมาก
ตามการคาดเดาของเขา ถ้าหากตอนที่ทนต่อชั้นเก้าได้อย่างสมบูรณ์ โลกกำลังภายในตัวของเขาอาจจะราวกับแดนดั่งเทพตอนกลาง
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ความเจ็บปวดยังไม่ลดลง
เขาในขณะนี้ ได้กลายเป็นมนุษย์เลือดแล้ว
แล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง
เลือดเนื้อทั่วทั้งร่างกายของหลินหยุนก็เลอะเทอะไปหมด
และโลกกำลังภายในตัวของเขาก็ได้ขยายไปถึงจุดที่ใกล้กับแดนดั่งเทพตอนกลางแล้ว
แต่เมื่อเทียบกับช่วงแรกๆของแดนดั่งเทพตอนต้น คงจะเทียบไม่ได้อย่างแน่นอน
แต่ว่า ต้องใช้เวลามากในการขัดเกล้าต่อไป
ตอนนี้เขาไม่มีเวลาและคะแนนภารกิจมากขนาดนั้นแล้ว!
หายใจเข้าลึกๆ หลินหยุนออกจากห้องลับ
ตอนที่เขาเดินออกมาจากหอกลั่นวิญญาณ์ เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเขา ผู้คนรอบข้างก็ตกใจทั้งหมด รวมทั้งท่านอู๋อยู่ในนั้นด้วย
“ไอหนุ่น นาย……เข้าไปที่ชั้นเจ็ดแล้วเหรอ?”
หลินหยุนในเวลานี้ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะพูด
ส่ายหน้าไปทางท่านอู๋ จากนั้นกัดฟันออกจากหอกลั่นวิญญาณ์ และกลับไปในถ้ำ
และหลังจากที่เขาจากไป ท่านอู๋ก็ลงไปถึงในหอกลั่นวิญญาณ์ทันที
“เหล่าหลิว เกิดอะไรขึ้น?”
“หลินหยุนไปที่ชั้นเจ็ดเหรอ?”
ท่านหลิวลืมตาขึ้น สูดหายใจเข้าลึกๆ และพูดอย่างด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ชั้นเจ็ด? นายประเมินเด็กคนนี้ต่ำไป!”
เมื่อท่านอู๋ได้ยินเช่นนี้ ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ “นายพูดอะไรน่ะ? หรือว่าเด็กนั้นไปที่ชั้นแปดจริงๆเหรอ? จะเป็นไปได้อย่างไร? เขามีผลการฝึกตนแบบไหน? อยู่ชั้นแปด ออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ!”
ท่านหลิวพูดขึ้นมาว่า “ชั้นแปดเหรอ? คนอื่นเขาไม่มองชั้นแปดด้วยซ้ำ หลังจากที่ออกจากชั้นเจ็ด เด็กนี้ตรงไปที่ชั้นเก้า อยู่ที่ชั้นเก้าเกือบสี่ชั่วโมง!”
สีหน้าของท่านอู๋เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน “อะไรน่ะ? จะเป็นไปได้อย่างไร? เขา……เขาเข้าสู่ชั้นเก้า ยังอยู่ข้างในเกือบสองชั่วโมงด้วย?”
เขารู้สึกว่าสมองของตัวไม่ทำงาน
ไอหนุ่มอย่างหลินหยุน เป็นสุดยอดอัจฉริยะแบบไหนกัน?
เพิ่งจะเข้าสู่จิตปฐมตอนกลาง
กลับตรงไปที่ชั้นเก้า ไม่สามารถอธิบายได้จริงๆ!
หลินหยุนรีบกลับไปที่ถ้ำของตัวเอง กลืนกินยาจำนวนมากมายก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมา
สองวันต่อมา
ตามด้วยเสียงตะโกนดัง ในที่สุดหลินหยุนก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ และในเวลานี้ ข่าวที่เข้าสู่ชั้นเก้าในหอกลั่นวิญญาณ์ ก็ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งสถาบัน
เดิมที การที่มีหลินหยุนอยู่ แม้ว่าจะเป็นเพราะจัดการภารกิจรังโจรมดแดงได้ก่อนหน้านี้ ก็แทบจะถึงขั้นเป็นที่รู้จักของทุกคน
แต่ผู้คนจำนวนมากยังคงคิดว่า มันเป็นเพียงโชคชะตาเท่านั้นเอง
ไม่มีใครให้ความสำคัญกับเขาจริงๆ
ช่วงการประเมินของสถาบันกำลังใกล้เข้ามาอย่างต่อเนื่อง กองกำลังทั้งสองของไท่จื่อและองค์ชายก็หมักหมมการแย่งชิง ต้องการกำราบอีกฝ่ายอย่าสมบูรณ์
หลินหยุนก็ย่อมกลายเป็นเป้าหมายของการวิพากษ์วิจารณ์สาธารณะโดยธรรมชาติ
แต่คนที่ให้ความสำคัญกับหลินหยุนจริงๆ ก็น้อยมาก
ถึงกับคนผู้คนส่วนใหญ่ อันที่จริงก็ต้องการดูเรื่องตลก
แต่ในเวลานี้
หลินหยุนเข้าไปชั้นเก้าของหอกลั่นวิญญาณ์
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ถึงกับไม่อยากจะเชื่อเลย!
แต่ข่าวนี้เผยแพร่ออกมาจากทางหอกลั่นวิญญาณ์นั้น และคนที่เห็นกับตาตัวเองก็ไม่ใช่แค่คนเดียว
นี่ก็จะไม่เชื่อก็ไม่ได้!
บางคนที่ไม่เคยสนใจหลินหยุนมาก่อน ก็เริ่มให้ความสนใจเช่นกัน
จิตปฐมตอนกลางสามารถเข้าสู่ชั้นเก้าของหอกลั่นวิญญาณ์ได้
นี่ต้องเป็นจิตปฐมตอนกลางที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!
ลูกศิษย์ของสถาบัน ทุกคนก็เคยเข้าสู่หอกลั่นวิญญาณ์
สำหรับการมีอยู่ของหอกลั่นวิญญาณ์เป็นแบบไหน ก็รู้ดีมากๆ!
หลินหยุน เป็นคนแรกที่มีคุณสมบัติทำให้พวกเขาสนใจ!
และแน่นอนว่าหลินหยุนไม่รู้เรื่องเหล่านี้
เขาเพิ่งจะฝึกฝนเสร็จ ก็พบว่าในยันต์สื่อสารได้สะสมข้อความจำนวนนับไม่ถ้วนแล้ว
ทั้งหมดเป็นของเว่ยหลีและชิงเฟิง ยังมีไม่น้อย เป็นฉินเฟิงส่งมา
หลังจากที่กวาดสายตามองอย่างเรียบง่าย หลินหยุนไม่ได้ตอบกลับ ออกจากถ้ำ ตรงไปที่บ่อเลี้ยงจิตวิญญาณ!
เมื่อเทียบจำนวนคนของบ่อเลี้ยงจิตวิญญาณกับหอกลั่นวิญญาณ์ ก็น้อยกว่ามาก
ท้ายที่สุดน้อยคนนักที่จะเอาคะแนนภารกิจออกมาได้ห้าพัน
ตอนที่หลินหยุนมาถึง
ผู้อาวุโสหญิงกำลังเฝ้าประตูอยู่
เมื่อเห็นหลินหยุน อีกฝ่ายก็มุ่งความสนใจไปที่เขา
“นายก็คือหลินหยุนเหรอ?”
หลินหยุนพยักหน้าพูดว่า “ลูกศิษย์ก็คือหลินหยุน!”
ผู้อาวุโสก็พยักหน้า พูดขึ้นมาว่า “นายเข้าสู่ชั้นเก้าของหอกลั่นวิญญาณ์จริงๆเหรอ?”
หลินหยุนพยักหน้าอีกครั้ง “ครับ!”
ผู้อาวุโสไม่ได้พูดอะไรอีก รับคะแนนภารกิจของหลินหยุนมาห้าพัน จากนั้นพูดขึ้นมาว่า “แม้ว่าบ่อเลี้ยงจิตวิญญาณจะไม่จำกัดเวลา แต่ก็ไม่ควรโลภเกินไป ตั้งใจก็พอ!”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ขอบคุณมากครับสำหรับคำเตือนของผู้อาวุโส!”