จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1642 ความต้องการสูงเกินไปแล้ว

เวลานี้ ไม่เพียงแต่ผู้อาวุโสที่ควบคุมการประลอง
และทุกคนในสถานที่แห่งนี้
รวมไปถึงลูกศิษย์ทั้งหมดของสถาบัน อาจารย์ทั้งหมดของสถาบัน ข้าราชบริพารทั้งหมด ไท่จื่อ องค์ชายสาม องค์หญิงเก้า ต่างก็เงียบกริบกันไปทั้งหมด
เป็นเพราะว่าทุกคนต่างก็พากันตื่นตะลึงกันไปหมดแล้ว!
พลังความสามารถที่หลินหยุนแสดงออกมานั้น ช่างแข็งแกร่งทรงพลังมากยิ่งนัก!
โดยเฉพาะอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์หลายอย่างที่เขาแสดงออกมานี้
ช่างแข็งแกร่งทรงพลังถึงขีดสุดเลยทีเดียว!
ต่อให้เป็นวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสถาบัน ก็คงจะไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้เลย
บริเวณที่นั่งของผู้ทรงเกียรติ
องค์ชายสามมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมาก และได้ลุกยืนขึ้นโดยพลัน
พร้อมกับยื่นมือชี้นิ้วไปทางหลินหยุนเพื่อที่จะพูดอะไรสักอย่าง
แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
เพราะเขารับรู้ได้แล้วว่า หลางเลี่ยยังไม่ตาย
ดังนั้นเขาจึงนั่งลงไปอีกครั้ง
เวลานี้ ไท่จื่อเองก็ตั้งสติกลับคืนมาได้แล้ว โดยมีรอยยิ้มเผยขึ้นบนใบหน้าเล็กน้อย
เขาค่อย ๆ ลุกยืนขึ้น แล้วมองไปยังหลินหยุนที่อยู่บริเวณหลุมลึกนั้นและพูดขึ้นว่า “หลินหยุน นายโด่งดังขึ้นจากงานย่องเยาว์ ฉันเห็นว่านายมีพรสวรรค์ความสามารถที่ไม่เลว จึงเกิดชื่นชอบและสนใจในตัวของนายขึ้น! ”
“โดยไม่เพียงแต่จะพานายกลับไปยังตำหนัก! ”
“ยังจะให้นายเป็นอาจารย์ของซื่อจื่อของฉันทั้งสองคนด้วย! ”
“และยังจะใช้สิทธิโควตาพิเศษของสถาบันที่ไม่เคยใช้มาก่อน เพื่อแนะนำให้นายเข้าไปในสถาบัน! ”
“โดยช่วงเวลาที่นายเข้าไปในสถาบันก็ยังไม่นานเท่าไร! ”
“เดิมทีการเข้าร่วมการประลองในครั้งนี้ สำหรับนายแล้วก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากลำบาก! ”
“แต่ นายไม่ทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ! ”
“วันนี้ นายสามารถเอาชนะอัจฉริยะทั้งหมดของสถาบันได้! ”
“ซึ่งก็สามารถเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ว่า ฉันไม่ได้มองคนผิดไป! ”
“หลินหยุน แต่ฉันจะต้องบอกกับนายไว้ว่า ลูกศิษย์ของสถาบันทั้งหมดล้วนเป็นอัจฉริยะท่ามกลางอัจฉริยะ และเป็นสุดยอดอัจฉริยะท่ามกลางสุดยอดอัจฉริยะทั้งหมดเช่นกัน! ”
“วันนี้นายได้ก้าวขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่ง ก็ถือว่ามีโชคช่วยอยู่บ้างบางส่วน! ”
“ดังนั้น นับจากนี้ไปจะต้องประพฤติตัวอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน! ”
“ห้ามทำให้ฉันต้องอับอายเสียหน้าเด็ดขาด! ”
หลินหยุนน้อมตัวลงให้กับไท่จื่อ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม
ตอนนี้เขาได้รับสิทธิในการพูดของตนเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ซึ่งไม่จำเป็นที่จะต้องไปพูดอะไรมากมายอีก!
ในขณะที่ทุกคนกำลังตกอยู่ในสภาพอารมณ์ความรู้สึกที่เหลือเชื่อ หลินหยุนได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของสถาบันแล้ว
โดยการประลองในครั้งนี้ ก็ได้ปิดฉากจบสิ้นลงไปโดยสมบูรณ์
หลังจากที่หลินหยุนกลับมายังวิมานได้ไม่นาน
รางวัลของสถาบันก็ได้ส่งมาถึงเขาแล้ว
โดยเป็นสิ่งรองรับที่ค่อนข้างไม่เลวชิ้นหนึ่ง! ซึ่งถือเป็นสมบัติล้ำค่าพรแสวง
แต่ระดับเพียงเท่านี้ ยังคงไม่อยู่ในสายตาของหลินหยุนเป็นแน่
ไม่นานนัก เว่ยหลีกับชิงเฟิง รวมถึงชิงจื้อ และเซียวเหนี่ยน ก็ได้มายังวิมานของเขา เพื่อแสดงความยินดีกับเขาด้วย
เมื่อเห็นหลินหยุนนำสิ่งรองรับวางไว้บนโต๊ะราวกับว่าเป็นสิ่งของทั่วไปนั้น เว่ยหลีก็พูดขึ้นอย่างจำใจว่า “ศิษย์น้อง นี่เป็นถึงสิ่งรองรับที่ล้ำค่าและหาได้ยากมากทีเดียว! แต่นายกลับนำมันมาวางไว้ที่ตรงนี้? ”
ชิงเฟิงที่อยู่ด้านข้างก็ยิ้มหัวเราะ และพูดขึ้นว่า “สิ่งรองรับชิ้นนี้ สำหรับพวกเราแล้ว ถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าจริง ๆ แต่สำหรับศิษย์น้องหลินหยุนแล้ว ก็ไม่ถือว่าเป็นสิ่งของล้ำค่าอะไรเลย! ”
“สิ่งรองรับชิ้นนี้ อย่างมากก็คงจะสามารถบรรจุกฎเกณฑ์ได้สามอย่าง! ”
“มากที่สุดคงไม่เกินสี่อย่าง! ”
“ดังนั้นศิษย์น้องหลินหยุนไม่มีทางที่จะสนใจหรอก! ”
เว่ยหลีตกใจ แล้วก็หัวเราะอย่างขมขื่น พร้อมกับพูดขึ้นอย่างจำใจว่า “จริงที่ว่าเมื่อนำคนมาเปรียบเทียบกันนั้น จะต้องเกิดความโมโหขึ้นอย่างแน่นอนเชียว! ”
หยุดชะงักชั่วครู่ เว่ยหลีก็มองไปที่หลินหยุนและพูดว่า “ศิษย์น้อง ถ้าหากนายไม่เห็นค่าของสิ่งรองรับนี้แล้วจริง ๆ ล่ะก็ สามารถนำไปที่ตำหนักแลกเปลี่ยนได้ เพื่อทำการแลกเปลี่ยนสมบัติล้ำค่าที่ตนเองต้องการ! ตำหนักแลกเปลี่ยนนั้น มีสมบัติล้ำค่าจำนวนมาก ซึ่งจะต้องมีสมบัติที่ศิษย์ของต้องการอย่างแน่นอน! ”
เซียวเหนี่ยนได้ยินดังนั้นก็รีบพูดขึ้นว่า “ฉันคิดว่าไม่ต้องไปทำการแลกเปลี่ยนหรอก! ไม่ว่าสมบัติล้ำค่าชิ้นใด ก็คงจะไม่มีมูลค่าที่เทียบเท่ากับสิ่งรองรับนี้ได้แน่! ส่วนที่ตัวศิษย์พี่หลินหยุนนั้น ก็น่าจะยังไม่มีสิ่งรองรับที่เหมาะสม ที่จริงแล้วก็สามารถนำมาลองใช้ก่อนก็ได้! ”
ชิงเฟิงพูดขึ้นว่า “ไม่ได้! อย่าได้ปรับเปลี่ยนสิ่งรองรับจะดีที่สุด ไม่อย่างนั้นแล้ว รอจนถึงตอนที่บรรลุขั้นสู่ธรรมะ ก็คงจะยากลำบากแล้ว! ”
“ถ้าหากเป็นพวกเรา ที่จะใช้มันในตอนนี้ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้”
“เพราะว่าการที่พวกเราคิดที่จะบรรลุขั้นสู่ธรรมะนั้น แทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย! ”
“มันยากดุจการขึ้นไปบนสวรรค์เลยทีเดียว! ”
“แต่ศิษย์น้องหลินหยุนกับพวกเรานั้นแตกต่างกัน! ”
“ถ้าหากจะบอกว่าในสถาบันของพวกเราจะมีผู้ที่สามารถจะบรรลุขั้นสู่ธรรมะได้นั้น แน่นอนว่าจะต้องมีศิษย์น้องหลินหยุนเป็นหนึ่งคนในนั้นด้วย! ”
“ดังนั้นห้ามที่จะใช้สิ่งรองรับชิ้นนี้ก่อนโดยเด็ดขาด! ”
ขณะที่พูด ชิงเฟิงก็มองไปที่หลินหยุนและพูดขึ้นว่า “ศิษย์น้อง ฉันคิดว่าเว่ยหลีพูดได้ถูกต้อง ถ้าหากนายไม่เห็นคุณค่าของสิ่งรองรับชิ้นนี้ ก็สามารถนำมันไปแลกเปลี่ยนได้ เพื่อเพิ่มพลังบำเพ็ญของตนเอง! ”
หลินหยุนพยักหน้า และพูดว่า “เรื่องนี้ยังไม่รีบ ซึ่งฉันเองยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องการจะสอบถามศิษย์พี่ทั้งหลายด้วย”
เว่ยหลีดวงตาเป็นประกาย และพูดว่า “ศิษย์น้องต้องการที่จะสอบถามว่า ที่ไหนมีสิ่งรองรับที่ดีกว่า และมีระดับที่สูงกว่าใช่ไหม? ”
หลินหยุนพยักหน้า “ถูกต้อง! ”
เว่ยหลีพูดว่า “เรื่องนี้ศิษย์พี่ชิงเฟิงอาจจะพอรู้บ้าง”
หลินหยุนหันหน้ามองไปที่ชิงเฟิงและพูดว่า “ศิษย์พี่รู้อย่างนั้นเหรอ? ”
ชิงเฟิงครุ่นคิดชั่วครู่ และพูดขึ้นว่า “ถ้าจะพูดถึงสิ่งรองรับที่มีระดับที่สูงขึ้นกว่านี้นั้น ที่จริงแล้วก็คือหนึ่งในพวกสมบัติล้ำค่าสูงสุดเลยทีเดียว! ”
“หากจะบอกว่าสถานที่ที่ค้นพบได้ง่ายที่สุดนั้น ที่จริงแล้วก็คือสนามรบหมื่นจักรวาลนั่นเอง! ”
“ที่พวกเราต้องการจะไปบุกเบิกสนามรบหมื่นจักรวาลนั้น”
“นั่นเป็นเพราะต้องการจะค้นพบสิ่งรองรับให้ได้เป็นจำนวนมากขึ้น! ”
“รวมไปถึงสมบัติล้ำค่าที่น่าเหลือเชื่ออีกมากมายด้วย! ”
“ดังนั้นหากศิษย์น้องต้องการที่จะได้รับสิ่งรองรับตามที่พึงพอใจ ซึ่งวิธีการที่ดีที่สุดก็คือเข้าไปในสนามรบหมื่นจักรวาลแห่งนั้น! ”
เว่ยหลีได้ยินดังนั้นก็รีบพูดขึ้นว่า “ไม่ได้เด็ดขาด! เพราะว่าศิษย์น้องหลินหยุนยังมีพลังบำเพ็ญแค่ขั้นแดนจิตปฐมตอนปลาย ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเข้าไปในสนามรบหมื่นจักรวาล! ”
“สนามรบหมื่นจักรวาลเต็มไปด้วยอันตราย! ”
“ไม่ใช่สถานที่ที่ผู้บำเพ็ญเซียนแดนจิตปฐมจะสามารถเข้าไปได้! ”
“ระดับต่ำสุดก็ต้องเป็นแดนดั่งเทพ! ”
หลินหยุนเองก็ครุ่นคิดชั่วครู่ และพูดขึ้นว่า “ขณะนี้อยู่ในช่วงสถานการณ์ที่ปั่นป่วน ถ้าหากจะไปยังสนามรบหมื่นจักรวาลนั้น เกรงว่าจะไม่ใช่โอกาสที่เหมาะสมนัก! ”
คนเหล่านั้นต่างก็พากันพยักหน้า ล้วนเข้าใจถึงสถานการณ์กันดีว่าเป็นอย่างไร!
พูดคุยกันไปอีกสักพักหนึ่ง
จึงได้แยกย้ายกลับออกไปจากวิมานของหลินหยุน
เมื่อพวกคนเหล่านั้นจากไปแล้ว ฉินเฟิงก็ได้มาถึง
และได้ถ่ายทอดคำสั่งของไท่จื่อให้กับเขา
หลินหยุนเองก็ไม่ได้แปลกใจอะไร
โดยเดินตามฉินเฟิงไปยังภูเขาหลักของสถาบัน
ภายในตำหนักใหญ่ ไท่จื่อกำลังรอการมาถึงของหลินหยุนอยู่ เมื่อเห็นหลินหยุนเดินเข้ามา ไท่จื่อก็ยิ้มแย้มขึ้น และพูดว่า “หลินหยุน นายมาแล้ว! ”
หลินหยุนพยักหน้า “ไท่จื่อประสงค์จะรับสั่งเรื่องอะไรเหรอ? ”
ไท่จื่อพูดว่า “ไม่มีอะไร ฉันก็แค่จะบอกกับนายว่า ครั้งนี้ได้ทำได้ดีมาก เหนือความคาดหมายของฉันมากเลยทีเดียว! ”
“ฉันทราบมาว่า ตอนนี้นายน่าจะกำลังแสวงหาสิ่งรองรับที่เหมาะสมอยู่ ใช่ไหมล่ะ? ”
หลินหยุนดวงตาเป็นประกาย พยักหน้าและพูดว่า “ถูกต้อง! ”
ไท่จื่อหัวเราะ และพูดว่า “แล้วนายต้องการสิ่งรองรับระดับไหนกันล่ะ? เรื่องนี้ ฉันน่าจะสามารถช่วยเหลือนายได้! ”
หลินหยุนชะงักชั่วครู่ และพูดขึ้นว่า “ดีที่สุดก็คือสมบัติล้ำค่าพรสวรรค์สูงสุด ไม่มีธาตุเฉพาะ สำหรับที่ว่าจะสามารถบรรจุกฎเกณฑ์ได้จำนวนเท่าไรนั้น ยิ่งมากก็จะยิ่งดี! ”
ไท่จื่อได้ยินดังนั้น ก็พลันสูดหายใจลึก และพูดขึ้นว่า “ข้อเรียกร้องความต้องการของนายนี้มัน……ไม่ใช่ว่าจะแสวงหากันได้ง่าย ๆ เลยทีเดียว! ถึงแม้จะเป็นฉันเอง ก็ยังไม่มีสิ่งรองรับระดับนี้เลย! ”
“ต่อให้มีอยู่ในพระราชวัง ก็เกรงว่าจะหาเจอได้ยากมาก! ”
“ซึ่งไม่ใช่สิ่งของที่จะนำออกมากันได้ง่าย ๆ เลย! ”