จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1651 ถูกส่งตัวไปสนามรบหมื่นจักรวาล

บทที่ 1651 ถูกส่งตัวไปสนามรบหมื่นจักรวาล
องค์หญิงเก้าพยักหน้า แต่สีหน้าของเธอแย่มากๆ เธอหายใจลึกๆและพูด “เรื่องนี้ ฉันไม่สามารถสัญญาอะไรกับนายได้ อย่าพูดว่าฉันเป็นเพียงแค่องค์หญิงเลย แม้แต่ไท่จื่อก็ไม่สามารถก้าวก่ายเรื่องนี้ได้ !”
“ฉันพูดได้แค่ ทำสุดความสามารถก็พอ!”
“อย่างไรก็ตาม สำหรับนายในตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือหลังจากไปที่สนามรบหมื่นจักรวาลแล้ว นายจะเอาชีวิตรอดกลับมาได้ยังไง”
ขณะพูด มีแสงสว่างที่มือของเธอ จากนั้นมีขลุ่ยหยกยาวขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏทันที
องค์หญิงเก้าพูด”ขลุ่ยหยกอันนี้คือสัญญาลักษณ์ของราชตระกูลว่านหลี่ก่อนที่จะสร้างราชวงศ์ขึ้น! หลังจากสร้างราชวงศ์แล้ว ก็ไม่เคยใช้มันอีกเลย!”
“อย่างไรก็ตาม หลังจากไปที่สนามรบหมื่นจักรวาลแล้ว บางทีขลุ่ยหยกอันนี้อาจจะมีประโยชน์กับนายก็ได้!”
“นายรับไว้เถอะ! ก็ถือซะว่าฉันตอบแทนบุญคุณที่นายช่วยชีวิตของฉันเอาไว้!”
“สนามรบหมื่นจักรวาลมีแปดกองทัพ แต่มีเพียงกองทัพเดียวที่ยอมรับสัญญาลักษณ์อันนี้ นั่นก็คือกองทัพพิชิตฟ้าที่ว่านหลี่หลงสิงซึ่งเป็นเสด็จอาของฉันควบคุมอยู่”
“กองทัพพิชิตฟ้า คือกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในแปดกองทัพของราชวงศ์!”
“มันเป็นกองทัพที่เสด็จอาและฮ่องเต้องค์ก่อนสร้างมาด้วยกัน!”
“ดังนั้น เมื่อถึงสนามรบหมื่นจักรวาลแล้ว ขอแค่นายเอาสัญญาลักษณ์นี้ไปให้กองทัพพิชิตฟ้า นายก็จะสามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้!”
“เมื่ออ๋องบู๊มองเห็นสัญญาลักษณ์อันนี้ ถึงแม้เขาจะไม่ยอมรับสัญญาลักษณ์นี้ แต่เขาก็คงไม่หาเรื่องนายอย่างแน่นอน!”
“สิ่งที่ฉันทำเพื่อนาย ก็มีเพียงเท่านี้แหละ!”
หลินหยุนพยักหน้าและเก็บขลุ่ยหยกเอาไว้ เขามองหน้าองค์หญิงเก้าและพูด “ขอบคุณองค์หญิงมากๆ!”
องค์หญิงเก้าหายใจเข้าลึกๆอีกครั้งและพูด”หวังว่าพวกเราคงจะมีโอกาสได้เจอกันอีกในอนาคตข้างหน้า!”
เมื่อพูดจบ เธอก็ลุกขึ้นและออกจากลานเล็กๆของหลินหยุน
หลังจากผ่านไปสามวัน ราชวงศ์มีราชโองการสองฉบับ
ราชโองการฉบับแรก องค์ชายสามทำให้ราชวงศ์เกิดความวุ่นวาย และคิดจะแย่งชิงบัลลังก์ มีการซ่องสุมกำลัง มีคำสั่งให้องค์ชายสามออกจากราชวงศ์และส่งตัวไปที่สนามรบหมื่นจักรวาล! เพื่อไปช่วยเหลืออ๋องบู๊รักษาสนามรบหมื่นจักรวาลเอาไว้ ช่วยราชวงศ์ขยายอาณาเขตและห้ามกลับมาในราชวงศ์ตลอดชีวิต!
ราชโองการฉบับที่สอง หลินหยุนเป็นอาจารย์ขององค์ชาย และเดินเข้าออกในตำหนักไท่จื่อ เนื่องจากหลินหยุนเป็นนักบำเพ็ญจากดาวไกอาและปกปิดฐานะของตัวเอง ตั้งใจเข้าใกล้ไท่จื่อและมีจุดประสงค์ที่ไม่อาจบอกใครได้ แต่หลินหยุนยังมีคุณงามความดีที่รักษาโรคประหลาดขององค์หญิงเก้าจนหายดี ให้ส่งเขาไปยังสนามรบหมื่นจักรวาลพร้อมกับภรรยาที่ชื่อฉินหลัน!
เมื่อราชโองการสองฉบับอ่านจบ ทำให้ทุกคนรู้ว่าสถาบันราชภัฏกับราชวงศ์คิดยังไง
Smart address bar. th.readeraz.com จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1651 ถูกส่งตัวไปสนามรบหมื่นจักรวาล – th.readeraz
ทำให้ทุกฝ่ายเคลื่อนไหวทันที
ผ่านไปไม่นาน หลินหยุนกับฉินหลันโดนองครักษ์จับตัวเอาไว้ พวกเขากับองค์ชายสามโดยส่งตัวไปที่สนามรบหมื่นจักรวาลพร้อมกับอ๋องบู๊
ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติในราชสำนัก อ๋องบู๊ใส่ชุดสีขาวราวกับหิมะ
อ๋องบู๊ยืนอยู่ตรงนั้น รังสีที่เปล่งออกมาจากตัวเขา ทำให้คนที่อยู่บริเวณโดยรอบรู้สึกหวาดกลัวมากๆ!
ขุนนางทุกคนที่อยู่ในราชสำนัก ส่วนใหญ่ได้เดินทางมาถึงแล้ว!
ไท่จื่อ องค์หญิงเก้า แม้แต่อ๋องบุ๋นก็มาถึงแล้ว
หลินหยุนพาฉินหลันและองค์ชายสาม ตอนนี้พวกเขายืนอยู่ด้านหลังอ๋องบู๊
ผู้คนที่มาดูเหตุการณ์นี้มีหลายพันคนแล้ว พวกเขาต่างเป็นยอดฝีมือของสำนักต่างๆ
สายตาของทุกคนต่างมองไปที่หลินหยุน
อ๋องบู๊ องค์ชายสาม เมื่อเทียบกับหลินหยุนแล้ว ไม่มีความสำคัญอะไรเลย!
อ๋องบู๊หัวเราะเบาๆและพูด”ทุกท่าน ไม่ว่าพวกคุณกำลังวางแผนอะไรอยู่ในใจ ก่อนที่จะเดินทางถึงสนามรบหมื่นจักรวาล พวกคุณควรจะเก็บมันเอาไว้ก่อนเพราะฉันทำตามราชโองการเท่านั้น!”
“อย่าทำเรื่องอะไรจนทำให้พวกเรามองหน้ากันไม่ติดเลย!”
“เมื่อถึงสนามรบหมื่นจักรวาลแล้ว พวกคุณจะใช้วิธีอะไร ฉันก็จะไม่ยุ่งด้วย!”
“แต่ถ้าเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นก่อนถึงสนามรบหมื่นจักรวาล พวกคุณก็คิดให้ดีๆก่อนว่าสามารถรับมือหอกหยกทองเก้าหมุนที่อยู่ในมือของฉันได้ไหม!”
เมื่อพูดจบ เขาไม่มองหน้าไท่จื่อ ไม่มองหน้าขุนนาง ยิ่งไม่มองหน้าอ๋องบุ๋นเลย เขาหันหลังและเดินเข้าไปในค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติทันที!
หลินหยุนพาฉินหลันและองค์ชายสามก็เดินเข้าไปในค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ
ทั้งสี่คนยืนอยู่ตรงกลางของค่ายกลย้ายมิติ ผ่านไปไม่นาน มีทหารร้อยคนที่ฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมตอนปลาย ก็เดินเข้ามาในค่ายกลเช่นกัน
นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมียอดฝีมือแดนดั่งเทพหลายสิบคน พวกเขาก็เดินเข้ามาในค่ายกลเหมือนกัน
ยอดฝีมือแดนดั่งเทพพวกนี้มาจากสำนักต่างๆ และมีบางส่วนเป็นนักฝึกอิสระที่แข็งแกร่งมากๆ
สายตาของคนเหล่านี้ ตั้งแต่มาถึงที่นี่ พวกเขาไม่เคยละสายตาจากหลินหยุนกับฉินหลันเลย
เป้าหมายของพวกเขา ถึงแม้ไม่พูดออกมาก็ดูออกอย่างชัดเจน
อย่างไรก็ตาม ในกลุ่มคนพวกนี้ หลินหยุนมองเห็นคนรู้จักคนหนึ่ง
ในขณะที่หลินหยุนมองไปที่อีกฝ่าย อีกฝ่ายก็มองมาที่หลินหยุนพอดี
คนๆนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เธอคือเทพธิดาของสำนักเลือนรางที่หลินหยุนเคยเจอ ตอนที่เขาเดินทางจากเขตเหนือมาเขตกลางฟ้า เธอก็คือนางฟ้าปรวนแปร
เมื่อมองเห็นอีกฝ่าย หลินหยุนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ส่วนนางฟ้าปรวนแปรก็คำนับหลินหยุนทันที
ผ่านไปไม่นาน ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติเริ่มทำงาน
หลินหยุนหันหน้ากลับมา จากนั้นก็มีพลังที่มองไม่เห็นปกคลุมร่างกายของฉินหลันเอาไว้ด้านใน
หลังจากนั้น พลังของค่ายกลก็เคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน
หลังจากทุกคนปรากฏตัวอีกครั้ง พวกเขาก็มาถึงสถานที่ที่กันดารและแห้งแล้งมากๆ
อ๋องบู๊พูดอย่างเคร่งขรึม “ที่นี่คือดาวกระเรียนดำ ตรงนี้คือดาวที่ใกล้สนามรบหมื่นจักรวาลที่สุด เพียงแต่ดาวนี้ได้กลายเป็นดาวร้างไปนานแล้ว มันเป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางของโลกฉองหลงเพื่อไปยังสนามรบหมื่นจักรวาล!”
ในขณะที่อ๋องบู๊พูดอยู่ มีทหารร้อยคนจำนวนสองกองที่เป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนปลายวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อทหารทั้งสองกองมาถึง พวกเขาก็โค้งคำนับอ๋องบู๊
อ๋องบู๊พยักหน้าและสั่ง”เข้าไปในค่ายกลเดี๋ยวนี้!”
ทหารทั้งสองกองรับคำสั่ง จากนั้นก็เข้าไปในค่ายกลอย่างรวดเร็ว !
เห็นได้อย่างชัดเจน ทหารสองกองนี้ไม่ได้มาจากดาวบำเพ็ญเซียนเดียวกัน
พวกเขาน่าจะเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากดาวอื่นๆที่อยู่ในโลกฉองหลง
หลังจากเข้าไปในค่ายกลแล้ว เวลาผ่านไปไม่นาน ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติก็ทำงานทันที
หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป
เท้าของทุกคนเหยียบโดนพื้นดินอีกครั้ง พวกเขาปรากฏตัวในพื้นที่กันดารมากๆ มืดมิดและเย็นยะเยือก มันเป็นดาวเล็กๆที่รกร้างมากๆ
อากาศของที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและความมืดมิด
เมื่อมองไปข้างหน้า นอกจากใต้เท้าที่มีแสงสว่างเล็กน้อยแล้ว บริเวณรอบๆมืดสนิทเลย
นอกจากอ๋องบู๊แล้ว คนอื่นๆตกตะลึงจนตาค้าง และมองดูรอบๆอย่างระมัดระวัง
แต่หลินหยุนสัมผัสถึงบรรยากาศและความรู้สึกที่คุ้นเคยแล้ว
สนามรบหมื่นจักรวาล!
ชาตินี้!
ในที่สุดฉันก็มาถึงแล้ว !
ยังมีเจียซินที่อยู่ในหลิงไถ ตอนนี้เธอตื่นเต้นดีใจมากๆ!
วันเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป ไม่รู้จริงๆว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว
เธอก็รู้สึกไม่ต่างจากหลินหยุนเลย
ในที่สุดเธอก็ได้กลับมาแล้ว !
มีเพียงสนามรบหมื่นจักรวาลเท่านั้น ถึงเป็นสถานที่ของพวกเขาจริงๆ!
อ๋องบู๊พูด “ดาวนี้มีชื่อว่าดาวลูก มันเป็นดาวอันแรกที่โลกฉองหลงบุกเบิกขึ้นมาจากสนามรบหมื่นจักรวาล ดังนั้นก็เลยตั้งชื่อว่าดาวลูก!”
“ตอนนี้ พวกเราจะเดินทางไปค่ายทหารกลางแล้ว!
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะไม่มีค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติอีกแล้ว!”
“อย่างไรก็ตาม ฉันจำเป็นต้องเตือนพวกคุณ!”
“ถึงแม้สถานที่แห่งนี้จะถูกพวกเราบุกเบิกมาหลายปีแล้ว แต่มันก็ยังมีอันตรายแฝงอยู่!”
“ดังนั้นพวกคุณต้องระมัดระวังตัวให้มากๆ!”
“ถ้าเสียชีวิตอยู่ในนี้ ก็ถือซะว่าตัวเองดวงซวยละกัน!”
“หลังจากนี้ ทุกคนก็ขึ้นไปในเรือมังกรบินเลย!”
มองเห็นเขาสะบัดแขน มีเรือมังกรบินที่ยาวหมื่นเมตรและใหญ่โตมากๆปรากฏตัวบนท้องฟ้าทันที
อ๋องบู๊ก้าวเท้าออกไป และยืนอยู่บนหัวเรือ