จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1681 อาศัยสถานะ

บทที่ 1681 อาศัยสถานะ
หลินหยุนอดไม่ได้ที่จะยิ้ม และพูดว่า “ฉันจะเดินเส้นทางนี้ มองไปทั่วทั้งจักรวาล ก็ไม่มีใครสามารถที่จะชี้แนะฉันได้ หรือว่า ทั่วทั้งจักรวาลนี้ สามารถทำให้ฉันหลินหยุนยอมรับเป็นอาจารย์ได้ ไม่มีทางเกินสามคนอย่างแน่นอน!”
เมื่อเจียซินได้ยินเช่นนี้ก็พูดไม่ออก
คำพูดนี้ของหลินหยุนเย่อหยิ่งเกินไป
แต่ว่ามองดูท่าทางที่จริงจังของเขา เจียซินก็ไม่พูดอะไรมากนัก
นิ่งไปชั่วขณะ เจียซินพูดขึ้นมาว่า “งั้นนายตั้งใจจะออกเดินทางเมื่อไหร่?”
หลินหยุนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นมาว่า “ตอนนี้ สำนักบูรพา ฉันไปอีกครั้งหนึ่ง ถ้าหากผู้อาวุโสฉวี่เหอยังคงไม่อยู่ งั้นฉันก็เลือกอย่างอื่นก่อน!”
เจียซินอดไม่ได้ที่จะถามว่า “มีความคิดแล้วเหรอ?”
หลินหยุนพูดอย่างราบเรียบว่า “ถึงเวลาเธอก็จะรู้!”
เมื่อก้าวเดินออกจากถ้ำ หลินหยุนพูดกับฉินหลัน ต่อจากนั้นก็ออกจากเขาเสี่ยวหยุน
ข้างกายของฉินหลันในตอนนี้ ก็มีสาวรับใช้มากขึ้น กลับไม่เหงามากขนาดนั้นเหมือนเมื่อก่อน
สามารถที่จะมีคนอยู่เป็นเพื่อนเธอได้
และหลินหยุนในเวลานี้ ได้จัดวางค่ายกลอันแข็งแกร่งอย่างยิ่งไว้ทั่วทั้งเขาเสี่ยวหยุนเรียบร้อย
ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งสู่ธรรมะมายังที่นี่ และไม่สามารถทำลายได้
ทั่วทั้งดาวบูรพาก็ไม่ได้แดนสู่ธรรมะมากเท่าไหร่
ดังนั้นเขาก็ไม่ได้กังวลอะไร
นี่ก็ถือว่าได้ขจัดความกังวลของเขาไปทั้งหมด
สิบวันต่อมา
หลินหยุนก็มาถึงที่หน้าสำนักบูรพาอีกครั้ง
แต่ยังคงโดนขับไล่
หลินหยุนก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก และหันหลังจากไป
ครึ่งเดือนต่อมา
หลินหยุนมาถึงทางใต้ของสำนักบูรพา ซึ่งเป็นที่ตั้งของแม่น้ำใหญ่ที่กว้างขวางอย่างยิ่ง
แม่น้ำใหญ่นี้ ไม่มีชื่อ
มันไหลจากส่วนลึกของภูเขาทางทิศตะวันตก
และในส่วนลึกของภูเขาเหล่านั้น ก็เป็นหนึ่งในสี่สำนักหลักของดาวบูรพา ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักจินต์
หลินหยุนไปทางตะวันตกตามแม่น้ำใหญ่ตลอดทาง
หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน ในที่สุดก็มาถึงบริเวณรอบภูเขา
หลินหยุนเดินอยู่ท่ามกลางภูเขาและป่าไม้
อาศัยแม่น้ำใหญ่ เดินลึกเข้าไปในภูเขาทีละน้อย
ในวันนี้ หลินหยุนเดินตามแม่น้ำใหญ่ไปยังส่วนลึกต่อ ในส่วนลึกของป่าข้างหน้า ลมปราณอันแรงกล้าดึงความสนใจของเขา
หลินหยุนเดินไปอย่างระมัดระวัง เห็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่ง กำลังฝึกกระบี่อยู่ริมแม่น้ำ
ผู้หญิงคนนี้สวมชุดยาวสีขาว ความเร็วไม่เร็ว หนึ่งการเคลื่อนไหวหนึ่งกระบวนท่า ฝึกฝนอย่างตั้งอกตั้งใจมาก หญิงสาวดูไปแล้วอายุยี่สิบกว่าๆ ผลการฝึกตนไม่ได้สูงมากนัก มีเพียงแดนจิตปฐมตอนต้น
แต่ว่า กระบี่ยาวสีขาวในมือของหญิงสาว กลับไม่ธรรมดา
ปราณกระบี่กระจายไปทั่ว หญิงสาวปลดปล่อยขึ้นมา ก็ยากลำบากมาก
ลมปราณของกระบี่เล่มนี้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ก็เหมือนกับสัตว์ร้ายตัวหนึ่ง หญิงสาวพยายามอย่างสุดความสามารถไปควบคุม แต่ก็ยากลำบากเป็นอย่างมาก
หลินหยุนเดินเข้าใกล้ มองดูสักพัก และจงใจทำให้เกิดส่งเสียงบางอย่าง
หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งในทันที จากนั้นวิชาก็กระทบเข้าใส่ตัวกระบี่ กระบี่ยาวสีขาวก็สงบลงทันที
ทันใดนั้นผู้หญิงคนนั้นก็ชักดาบ หันหน้ามองไปทางหลินหยุนอย่างกะทันหัน “ออกมา! ใครอยู่ที่นั่น?”
หลินหยุนก้าวออกมาและพูดขึ้นมาว่า “ผมหลินหยุน!”
เมื่อเห็นหลินหยุน หญิงสาวหรี่ตาลงในทันที จ้องมองไปที่หลินหยุนด้วยความสงสัย บนตัวหลินหยุนนั้น เธอไม่รู้สึกถึงความผันผวนใดๆของพลังทิพย์
แต่ว่า ยังคงพูดอย่างไม่แน่ใจว่า “คนธรรมดาเหรอ? ทำไมถึงเดินมาถึงที่นี่ได้?”
ที่อยู่ของที่นี่ แม้ว่ายังไม่ได้เข้าสู่ใจกลางของสำนักจินต์ทั้งหมด แต่ก็ถือว่าเป็นเขตชนบทห่างไกลจากตัวเมืองแล้ว
คนธรรมดาคนหนึ่ง เป็นไปไม่ได้ที่จะมาถึงที่นี่
เพราะว่ามีค่ายกลของสำนักจินต์อยู่
หลินหยุนพูดอย่างแผ่วเบาว่า “คุณเป็นผู้ฝึกตนของสำนักจินต์เหรอ?”
เมื่อได้ยินหลินหยุนพูดเช่นนี้ ทันใดนั้นหญิงสาวก็วิตกกังวลขึ้นมาอีกครั้ง และพูดด้วยความระมัดระวังว่า “นายไม่ใช่คนธรรมดาเหรอ? งั้นนายเป็นใครกันแน่? ทำไมฉันถึงสัมผัสถึงผลการฝึกตัวบนตัวของนายไม่ได้?”
หลินหยุนพูดอย่างราบเรียบว่า “ฉันเป็นผู้ฝึกอิสระคนหนึ่ง ได้ยินมาว่าที่นี่เป็นที่อยู่ของสำนักจินต์ ต้องการเข้าฝึกฝนที่สำนักจินต์ ไม่ทราบว่าสำนักจินต์ต้องการผู้อาวุโสที่ปรึกษาหรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน สีหน้าของหญิงสาวก็ประหลาดใจอย่างมาก “นายว่าอะไรน่ะ นายต้องการมาเป็นผู้อาวุโสที่ปรึกษาของสำนักจินต์เหรอ? คุยโวโอ้อวดได้อย่างไม่รู้สึกกระดากอายชัดๆ! นายอายุเท่าไหร่เอง ก็กล้าพูดไร้สาระแบบนี้?”
หลินหยุนก็ไม่ได้โกรธ และพูดขึ้นมาว่า “ฉันว่ากระบี่เล่มนี้ในมือของหญิงสาว ไม่ใช่ของธรรมดา อยู่ในสำนักจินต์น่าจะไม่ใช่ลูกศิษย์ธรรมดาแบบนั้นใช่ไหม รบกวนหญิงสาวช่วยแนะนำอย่างละเอียดให้ฉันด้วย แค่บอกว่าหลินหยุนผู้ฝึกอิสระ มาเยี่ยมเยียนสำนักจินต์!”
หญิงสาวยังคงมีท่าทางเหยียดหยาม แต่เมื่อหลินหยุนพูดชื่อของตัวเองออกมาอีกครั้ง ยังมีผู้ฝึกอิสระห้าคำนี้อยู่ด้วย หญิงสาวเบิกตากว้างในทันที
“นายว่าอะไรน่ะ? ผู้ฝึกอิสระหลินหยุน? นาย……หรือว่านายก็คนคนนั้น……ในงานล่าสัตว์เหรอ ผู้ฝึกอิสระหลินหยุนที่ได้ครอบครองหัวโจกเหรอ?”
เธอนึกออกแล้ว
เพราะว่าเป็นเวลานานช่วงหนึ่ง ในสำนัก อันที่จริงก็กำลังพูดถึง ผู้ฝึกอิสระหลินหยุนทุกวัน
เมื่อหลินหยุนได้ยินเช่นนี้กลับไม่ได้แปลกใจ
พยักหน้าทันที และพูดขึ้นมาว่า “ถูกต้อง ก็คือฉัน ดังนั้น ยังหวังว่าหญิงสาวจะช่วยแนะนำอย่างละเอียดได้”
ดูเหมือนว่าผู้หญิงจะกลั่นกรองคำพูดของหลินหยุนโดยอัตโนมัติ และถามในทันที “นายคือหลินหยุนคนนั้นจริงเหรอ? อย่างไรก็ตาม ก็ว่ากันว่าผู้อาวุโสฉวี่เหอของสำนักบูรพา รับนายเข้าสำนักบูรพาแล้ว ทำไมนายไม่ไปสำนักบูรพา แต่กลับจะมาสำนักจินต์ของฉัน?”
หลินหยุนไม่มีอะไรต้องปิดบัง และพูดทันทีว่า “เพราะว่าผู้อาวุโสฉวี่เหอไม่อยู่สำนักบูรพา ฉันไปมาสองครั้ง แต่ถูกคนของสำนักบูรพาขับไล่! หมดหนทาง ก็ต้องหาที่พักอาศัย ดังนั้น ก็อยากมาที่สำนักจินต์!”
เห็นได้ชัดว่าหญิงคนนั้นยังสงสัยอยู่เล็กน้อย แต่ว่าก็ยังพูดขึ้นมาว่า “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นนายก็ตามฉันมาเถอะ!”
“แต่ว่า เป็นผู้อาวุโสที่ปรึกษาของสำนักจินต์ของพวกเราก็ช่างเถอะ ฉันว่า นายน่าจะยังเป็นแดนจิตปฐมตอนปลายอยู่ใช่ไหม? อย่าว่าแต่นายเป็นแดนจิตปฐมเลย แม้ว่านายจะเข้าสู่แดนดั่งเทพ นายก็เป็นผู้อาวุโสอะไรไม่ได้ ก็เป็นได้แค่ลูกศิษย์อยู่ดี!”
หญิงสาวพูด พาหลินหยุนไปยังส่วนลึกของป่า
หลินหยุนตามหลังหญิงสาวเข้าสู่ในสำนักจินต์
ลูกศิษย์สำนักจินต์ไม่มาก
ทั้งหมดรวมกัน ก็ไม่เกินสามสิบคน
ก็ไม่ได้เหมือนกับสำนักบูรพา แบ่งออกเป็นยอดเขาต่างๆ
ภายในภูเขาแห่งนี้ มีเพียงภูเขาหลักแห่งเดียว เป็นที่อยู่ของสำนักและลูกศิษย์ที่เหลือ ทั้งหมดก็ต้องการฝึกตนอยู่ที่ยอดเขาแห่งไหน ก็ไปพัฒนาถ้ำยอดเขาแห่งนั้น
หญิงสาวพาหลินหยุน มาถึงที่ภูเขาหลักอยู่
หญิงวัยกลางคนอายุประมาณสามปี บินมา ถึงตรงหน้าของหลินหยุนและหญิงสาว
หลินหยุนสายตาเปล่งประกาย มองไปทางหญิงวัยกลางคน แข็งแกร่งมาก
ขนาดเขาก็ไม่สามารถที่จะสัมผัสได้ถึงผลการฝึกตนของอีกฝ่ายได้อย่างละเอียด
เมื่อเห็นหญิงวัยกลางคน หญิงในชุดขาวพูดทันทีว่า “ท่านอาจารย์เขาบอกว่าเขาคือผู้ฝึกอิสระหลินหยุน อยากจะเข้าร่วมสำนักจินต์ของพวกเรา! ยังจะเป็นผู้อาวุโสที่ปรึกษาของสำนักพวกเราด้วย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงสาว พยักหน้าเล็กน้อย ต่อจากสายตาจับจ้องอยู่บนตัวของหลินหยุน
หญิงสาวพูดขึ้นมาว่า “นายเข้าร่วมสำนักบูรพาแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงได้มาที่สำนักจินต์ของพวกเราได้?”
หลินหยุนพูดคำตอบเมื่อกี้นี้อีกรอบหนึ่ง หญิงสาวพยักหน้า