จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1684 กฎเกณฑ์แห่งแดนมิติ

บทที่ 1684 กฎเกณฑ์แห่งแดนมิติ
ในเวลานี้ ในที่สุดผู้อาวุโสก็จริงจังขึ้นมาสักที
ภายใต้การสะบัดแขน พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่เกือบจะโปร่งใสก็ปรากฏออกมา
ในวินาทีต่อมา ก็ถูกเธอผลักออกไป
และหลินหยุนรู้สึกแค่ว่าตาลายสักพัก สามกฎเกณฑ์ของเขาก็ฟันไปบนตัวของผู้อาวุโสในทันที ผู้อาวุโสก็กระอักเลือดกระเด็นออกมาในทันที
แต่แววตาของหลินหยุนกลับยังคงจริงจังเป็นอย่างมาก
มองไปโดยรอบอย่างระมัดระวัง
ไม่มีความแตกต่างใดๆ
สามกฎเกณฑ์ของหลินหยุนปรากฏออกมา ฟันออกไปทางกลางอากาศ แต่โดยรอบๆยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ
แต่กลับเป็นผู้อาวุโสที่กระเด็นออกไป ภายใต้การเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอีกครั้งมาถึงตรงหน้าของเขา
ผู้อาวุโสมองไปทางหลินหยุน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะขึ้นมา
“เด็กน้อย รู้สึกอย่างไร?”
“นายดูสิ พ่อและแม่ของนายมาหานายเอง!”
หลินหยุนกลับมาอย่างกะทันหัน ไม่ใช่แค่แม่ พ่อ ยังมีพี่ฉินหลัน ยังมีซิงเฟย และอีหลิง…….ทั้งหมดก็มา
บนตัวของพวกเขาทุกคน ทั้งหมดมีพันธนาการอย่างหนักหน่วง
ท่าทางน่าสังเวชเกินกว่าที่จะทนดูได้
สีหน้าของหลินหยุนเปลี่ยนไปในทันที หันหน้ามองไปทางผู้อาวุโส และพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แค่กฎเกณฑ์แห่งแดนมิติ ก็กล้ามาหลอกลวงฉัน? ทำลายซะ!”
ปราณดาบของหลินหยุนกวาดล้างไป ในชั่วพริบตา พ่อแม่ ฉินหลันอีหลิง ทั้งหมดถูกฟันเละออกไป
ในเวลาเดียวกัน สามกฎเกณฑ์ของหลินหยุนฟันออกไปทางผู้อาวุโสเสียงดังสนั่นอีกครั้ง
แสงวับวาบที่ล่องหนก็ส่องประกายออกมาในมือ ห่อหุ้มสามกฎเกณฑ์ของหลินหยุนไว้ในทันที
ทั้งสองคนก็หยุดนิ่ง
แต่ว่า สำหรับหลินหยุน การใช้ของเขามากยิ่งกว่า เร็วยิ่งกว่า
ฝ่ายผู้อาวุโส แสยะยิ้มอยู่เสมอ
“เด็กน้อย นายเหนือกว่าการคาดเดาของยายแก่!”
“แม้แต่แดนมิติของยายแก่อย่างฉันก็ไม่ได้รับผลกระทบ”
“แต่ว่า นายอยากออกไป ยังห่างไกล!”
“เป็นยังไงบ้าง? ตอนนี้พอใจหรือยัง?”
หลินหยุนถูกฉากนั้นทำให้ในใจเต็มไปด้วยความโกรธ และตะโกนด้วยน้ำเสียงโกรธ “กฎเกณฑ์แห่งแดนมิติ กฎเกณฑ์แห่งความสามารถอันน้อยนิดแค่นั้นเอง! ดูสิว่าฉันจะจัดการกับนายอย่างไร!”
ทันทีที่คำพูดของเขาลดลงในทันที กฎเกณฑ์แห่งมีดก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ฟันไปทางผู้อาวุโสอย่างบ้าคลั่ง
กฎเกณฑ์แห่งมีดไม่แข็งแกร่ง
ถึงกับเรียกได้ว่าอ่อนแอมาก
แต่ว่า ภายใต้ทั้งสองคนหยุดชะงัก กลับเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆได้มากมาย
ผู้อาวุโสคาดไม่ถึงว่า หลินหยุนจะยังมีสี่กฎเกณฑ์
ทันใดนั้น กริชก็แทงทะลุหน้าอกของเธอ
จากนั้นสามกฎเกณฑ์ของหลินหยุนก็ฟันตรงลงไปในทันที
ได้ยินแค่เสียงดังสนั่นลั่น ร่างของอาวุโสก็หายไปอย่างสมบูรณ์
และหลินหยุนสัมผัสได้ว่า พลังได้จางหายไป จากนั้น ผู้อาวุโสก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลินหยุนอีกครั้ง
อาวุโสในเวลานี้ สีหน้าค่อนข้างซีดเซียวเล็กน้อย เมื่อเห็นสายตาของหลินหยุน เต็มไปด้วยการแสดงออกที่น่าตกใจอย่างยิ่ง
“นาย…….นายเข้าใจสี่กฎเกณฑ์แล้ว……..”
“เด็กน้อย นายเป็นสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่?”
“นายทำได้อย่างไร?”
หลินหยุนใช้ไปเยอะมาก เขาก็มองออก อันที่จริงผู้อาวุโสต้องการทดสอบฝีมือของเขา ไม่เช่นนั้น ภายใต้อิทธิพลแดนมิติเมื่อกี้นี้ เขาไม่มีทางผ่อนคลายขนาดนั้นอย่างแน่นอน
เมื่อสูดหายใจเข้าลึกๆ คารวะไปทางผู้อาวุโส แล้วพูดขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโส ผลการฝึกตนแค่นี้ของผม สามารถเข้าสายตาที่เฉียบแหลมของผู้อาวุโสได้ไหม? ยังคุ้มค่าที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับสำนักจินต์ไหม?”
อาวุโสพยักหน้าอย่างจริงจัง มองไปทางหลินหยุนแล้วถามขึ้นมาว่า “เด็กน้อย นายพูดความจริงกับยายแก่อย่างฉัน นายเข้าสู่แดนดั่งเทพ นานแค่ไหนแล้ว?”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ภายในหนึ่งปี!”
แม้ว่าผู้อาวุโสจะรับรู้อยู่ก่อนแล้ว แต่ในเวลานี้ ได้ยินหลินหยุนพูดยืนยันกับปากตัวเอง ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นเทาไปทั้งตัว และพูดอย่างเห็นด้วยว่า “ฉันได้ยินมาว่า หลังจากที่นายเดิมพันกับฉวี่เหอ เป็นคนไปที่สำนักบูรพาก่อนถึงสองครั้ง แต่ถูกสำนักบูรพาขับไล่ สำนักบูรพาไม่ได้สุดยอดอัจฉริยะอย่างนายไป เป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับพวกเขา!”
เมื่อเสียงของผู้อาวุโสลดลง แสงส่องประกายอยู่ในมือ แผนผังดาวจักรวาลฉบับหนึ่งก็ลอยไปทางหลินหยุน
หลินหยุนยื่นมือออกไปรับมัน ผู้อาวุโสพูดขึ้นมาว่า “นี่เป็นสถานการณ์บางอย่างในพื้นที่พัฒนาของสำนักฉัน ยังเป็นขอบเขตของพื้นที่พัฒนาของอีกสามสำนักใหญ่ด้วย นายเอาไว้เถอะ อย่าเผลอเข้าไปพื้นที่อื่นในอีกสามสำนัก ไม่เช่นนั้น จะทำให้เกิดเข้าใจผิดโดยไม่จำเป็นได้!”
หลินหยุนคารวะให้กับผู้อาวุโส และพูดขึ้นมาว่า “งั้นก็ขอบคุณผู้อาวุโสมาก!”
จากนั้น ก็ลอยตัวเข้าสู่พื้นที่มืดมัวด้านหลังผู้อาวุโส
เมื่อมองดูร่างของหลินหยุนหายไป ผู้อาวุโสก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆอีกครั้ง และพูดพึมพำกับตัวเองว่า “เด็กคนนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน ในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี เข้าใจสี่กฎเกณฑ์ ไม่เพียงแค่นี้ ยังผสมผสานทั้งหมดสำเร็จแล้วด้วย ยิ่งไปกว่านั้นยังเสริมสร้างความแข็งแกร่งมากๆ สุดยอดอัจฉริยะถึงสุดขีดชัดๆ!”
“สุดยอดอัจฉริยะน่าสะพรึงกลัวแบบนี้ เกรงว่ามองไปที่จักรวาลก็ไม่ได้มากเกินไป!”
“ผู้ฝึกอิสระ?”
“ผู้อิสระจะสุดยอดอัจฉริยะได้ถึงเช่นนี้เหรอ?”
“กลัวแต่ว่า…….ที่มาของเด็กนี้ ไม่ได้ธรรมดา หรือว่าไม่ได้อยู่ในพื้นที่แห้งแล้งห่างไกลแห่งนี้…….”
พื้นที่ที่ดาวบูรพาอยู่ ก็เป็นพื้นที่แห้งแล้งห่างไกล
แน่นอนว่า ก็ไม่ใช่สถานที่แบบนี้ ก็ไม่มีทางปรากฏสุดยอดอัจฉริยะ
แต่ว่าสุดยอดอัจฉริยะอย่างหลินหยุนแบบนี้ นั่นก็น่ากลัวเกินไป!
เธอกลับไม่รู้ว่า อันที่จริงทางหลินหยุนนั้นผสมผสานได้แค่สี่กฎเกณฑ์ที่ไหนกัน อันที่จริงได้ผสมผสานเก้ากฎเกณฑ์แล้ว
ถ้าหากไม่ใช่ว่าเพราะว่าเขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกสมบูรณ์ที่ปรากฏอย่างกะทันหัน กฎเกณฑ์ที่สิบอย่างกฎเกณฑ์แห่งทวนก็ถูกเขาผสมผสานได้อย่างสำเร็จตั้งนานแล้ว
หลินหยุนเข้าสู่ในนั้น เปิดแผนผังดาวจักรวาลดู ด้านบนแผนผังดาวจักรวาล มีจุดสีดำสามจุด เขาไม่เข้าใจว่าที่อยู่ของสามจุดนี้ เป็นสถานที่พิเศษ หรือว่าหมายความว่าสามคน
ระยะห่างสามจุดสีดำยังค่อนข้างไกล
ในไม่ช้า ก็เป็นหนึ่งจุดสีดำปรากฏขึ้นในแผนผังดาวจักรวาล
และจุดดำในนั้นยังมีการเคลื่อนไหว
หลินหยุนเข้าใจในทันที จุดสีดำนี้น่าจะหมายถึงที่ฝึกตนของสำนักจินต์
ถ้าอย่างนั้นหลังจากที่เขาปรากฏตัว น่าจะมีจุดสีดำหนึ่งจุด ปรากฏตัวขึ้นบนแผนผังดาวจักรวาล
หลังจากที่รอไปสักพัก แน่นอนว่า ที่ที่เขาอยู่ ได้ปรากฏจุดสีดำบนแผนผังดาวจักรวาลเหมือนกัน หมายถึงตัวของเขาเอง
หลินหยุนก็มองดูอีกสักพัก ก็แน่ใจว่าสถานที่ในพื้นที่แห่งนี้
อยู่ในพื้นที่สำนักจินต์แห่งนี้ สำนักกระบี่อยู่ทางซ้าย สำนักบูรพาอยู่ทางขวา
พื้นที่ของสำนักบูรพาที่ใหญ่ที่สุด
และทางสำนักจินต์นี้ มีเพียงหนึ่งในสามของสำนักบูรพา ถึงขนาดหนึ่งในห้า
หลินหยุนเลือกทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งจุดสีดำทั้งสามนั้นอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย และบินออกไปอย่างรวดเร็ว
วันต่อมา สนามรบเล็กๆแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินหยุน
สนามรบนี้ไม่ใหญ่นัก มีเพียงสองลมปราณอันทรงพลังที่พัวพันกันในนั้น น่าจะไม่รู้ว่าผ่านไปนานกี่ปีแล้ว และความสมดุลที่ละเอียดอ่อนได้ก่อตัวขึ้น
หลินหยุนทำให้ร่างกายมั่นคง สัมผัสได้เล็กน้อย ลมปราณผู้แข็งแกร่งหนึ่งในนั้น เป็นลูกธนูต้าเต๋า
และอีกลมปราณหนึ่ง คือน้ำแข็งต้าเต๋า
พื้นที่โดยรอบของสนามรบนี้ ได้รับการเคลียร์พัฒนาออกมาแล้ว เหลือเพียงพื้นที่แกนกลางเล็กๆแห่งนี้เท่านั้น
น่าจะเป็นตอนที่สำนักจินต์พัฒนา ด้วยความตั้งใจ
แต่ว่าพลังแห่งกฎเกณฑ์แบบนี้ ลูกศิษย์ของสำนักจินต์สามารถดูดซับได้เหรอ?
น่าจะไม่หรอกมั้ง?
เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจวิชาฝึกฝนของสำนักจินต์มากนัก ดังนั้นจึงไม่ค่อยกล้ายืนยัน