จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1753 ฆ่าล้างแค้นยู่สิ้ว

บทที่ 1753 ฆ่าล้างแค้นยู่สิ้ว
ระหว่างที่สองคนคุยกัน หลินหยุนที่ถูกกฎเกณฑ์แห่งหินยักษ์ฝัง พลังกฎเกณฑ์ระเบิดดังสนั่น
การเปลี่ยนแปลงที่กะทันหันเช่นนี้ ทำให้ทุกคนตกใจทันที
โดยเฉพาะอย่างยิ่งยู่สิ้ว คิดไม่ถึงเลย
เพราะเขารู้สึกถึงช่วงเวลาที่หลินหยุนคิดจะต่อต้าน ยังไม่ทันได้ทำการตอบโต้ใดๆ หลินหยุนก็ระเบิดกฎเกณฑ์แห่งหินของเขาแล้ว
หลินหยุนค่อยๆลุกขึ้นมา ส่ายหน้ามองไปที่เหนือนภาแล้วพูดว่า “แม้ว่าคุณจะแข็งแกร่งมาก แต่คิดจะฆ่าฉัน ฝีมือก็ยังห่างกันอีกไกล!”
ยู่สิ้วได้ยินดังนี้ ทันใดนั้นก็หัวเราะเย็นชา “เดิมทีฉันแค่คิดอยากจะปราบปรามคุณ จากนั้นก็ค่อยๆทรมานคุณทีละนิดทีละหน่อย เพื่อแก้แค้นให้น้องชายฉัน!”
“ในเมื่อคุณอยากตายขนาดนี้ งั้นฉันก็จะสนองให้!”
เสียงสิ้นสุดลง พลังกฎเกณฑ์ที่ทรงพลังก็ทุบลงมา
ผลการฝึกตนของหลินหยุนหมุนโคจร ก้าวสู่เหนือนภา ย่ำฟ้าเก้าทีก็ปรากฏออกมาแล้ว
ขณะที่เขาก้าวออกไป เหนือนภาทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หลินหยุนก้าวห้าก้าวติดต่อกัน ขณะที่หกล้มก้าวที่ห้า กฎเกณฑ์ของยู่สิ้วก็ระเบิดออกมาดังสนั่น
ในขณะนี้ หลินหยุนชี้ไปที่ระหว่างคิ้ว เลือดสารจิงที่เผาไหม้อย่างบ้าคลั่ง เหยียบย่ำก้าวที่หก
ช่วงเวลาที่เหยียบย่ำก้าวที่หก ขอบเขตหลักเกณฑ์ของยู่สิ้วแตกออกมาสนั่นสั่นไหว ทั้งตัวของเขาเป็นเหมือนเท้าที่ล่องหน ก้าวลงมาจากเหนือนภา ทุบเสียงดังสนั่นที่บนพื้น!
ยู่สิ้วในขณะนี้ ไม่มีแรงจะต่อต้านเลย
ร่างกายกำลังจะแตกสลาย
แม้ว่าไม่ตาย แต่ปราณชีวิตก็จางลงอย่างรวดเร็ว
หลินหยุนล้มลงบนพื้นทันที และขาข้างหนึ่งเหยียบอยู่บนตัวของยู่สิ้ว
แม้ว่ายู่สิ้วจะเป็นระดับแดนสู่ธรรมะตอนปลาย แต่ก็มีพลังต่อสู้พอๆกับระดับสู่ธรรมะตอนกลาง ไปจนถึงขนาดที่ว่ายังสู้ไม่ได้
ฉากนี้เกิดขึ้นรวดเร็วมาก
ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนของสำนักเสินตาว หรือว่าจะเป็นเจียวเหอแห่งสำนักเที่ยวหล้า แล้วก็ยังมีผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆอีกมากมาย ทุกสายตาเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อ
ทุกสายตามองไปที่หลินหยุน อย่างแทบจะไม่เชื่อสายตา
หลินชางฉอง น่ากลัวเกินไปแล้ว!
หลินหยุนมองยู่สิ้วอย่างเย็นชา เอ่ยปากพูดเบาๆว่า “สามเรื่อง!เรื่องหนึ่ง ฉันไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเซียนแห่งสำนักเที่ยวหล้า!”
“เรื่องสอง ฉันมาเพื่อตามหาตัวฆาตกร!”
“เรื่องสาม ในเมื่อพวกคุณไม่ให้ความร่วมมือ งั้นตอนนี้ฉันทำได้แค่เพียงสังหารพวกคุณทั้งสำนักเสินตาว!”
ยู่สิ้วได้ยินดังนั้น ทันใดนั้นก็รีบขอร้องว่า “ไม่เอา! สหาย! สำนักเสินตาวของฉันยินดีส่งมอบตัวฆาตกร! ไม่ว่าฆาตกรคือใคร พวกเราจะต้องให้คำอธิบายให้แก่สหายได้!”
ขณะที่พูด ยู่สิ้วมองไปที่เจียวเหอตรงเหนือนภา “สหายเจียวเหอ โปรดพูดแทนฉันและสหายท่านนี้สักหน่อยนะ!”
เจียวเหอกลอกตา ทันใดนั้นก็พูดเสียงเย็นชาว่า “สหายยู่สิ้ว เมื่อกี้คุณไม่ได้พูดเช่นนี้นะ คุณกำเริบเสิบสานอย่างมาก เมื่อสักครู่ฉันก็ไม่ได้ยื่นมือไปช่วยสหายชางฉอง ตอนนี้สหายชางฉองต้องการให้ทำอะไร ฉันเจียวเหอก็ต้องไม่มีสิทธิ์ไปยุ่ง! คุณถามผิดคนแล้ว!”
พูดจบ ก็เบือนหน้าไม่มองหน้ายู่สิ้วอีก
ในใจของเจียวเหอมีแผนอยู่ในใจตัวเองแล้ว
สำนักเที่ยวหล้าของพวกเขา สนับสนุนสำนักเสินตาวจริงๆ
แต่ว่า การสนับสนุนนี้ มีข้อแม้
นั่นก็คือไม่สามารถปล่อยให้สำนักเสินตาวแข็งแกร่งเกินไป！
อย่างน้อยไม่สามารถให้สำนักเสินตาวไปถึงระดับที่เท่าเทียมกันและตั้งป้อมประจันหน้ากัน มีฐานะที่เสมอภาคกัน กับสำนักเที่ยวหล้าได้
นี่คือสิ่งที่สำนักเที่ยวหล้ายอมรับไม่ได้!
เพียงแต่ว่าพวกเขาก็คิดไม่ถึงเช่นกัน ว่ายู่สิ้วคนนี้กับเจ้าสำนักสำนักเสินตาวตีฝ่าทะลวงไปด้วยกัน!
มันอยู่เหนือการควบคุมของพวกเขาจริงๆ
ในขณะนี้ ไปล่วงเกินหลินหยุนพอดี
สำนักเสินตาว。
ถ้าหลินหยุนสามารถฆ่ายู่สิ้วได้ ด้วยนิสัยของหลินหยุน ไม่มีทางที่จะเข้าร่วมสำนักเสินตาวแน่
งั้นสำนักเสินตาวมีเพียงแค่เจ้าสำนักเพียงคนเดียว ที่ไปถึงสู่ธรรมะตอนปลายที่แท้จริง
สำหรับสำนักเที่ยวหล้า ก็ยอมรับมามากพอแล้ว
ดังนั้น เขาจะต้องยิ่งเต็มใจที่เห็น หลินหยุนตัดหัวเขาแล้ว
ได้ยินคำพูดของเจียวเหอ ทันใดนั้นสีหน้าของยู่สิ้วดูแย่มาก รีบพูดว่า “สหายเจียวเหอ ช่วยฉันพูดหน่อยเถอะ ฉันสำนักเสินตาว ฉันยู่สิ้ว จากวันนี้ไป จะไม่มีทางเปลี่ยนใจ ต่อสำนักเที่ยวหล้า! สำหรับสหายเจียวเหอ ก็ยินดีทำตามคำสั่ง!”
เจียวเหอก็ทำเหมือนไม่ได้ยิน
มองดูเจียวเหอที่ไม่สนใจใยดี ยู่สิ้วแอบเกลียดอยู่ในใจ แต่ก็ไม่มีความหวังแล้ว รีบมองหลินหยุนและพูดว่า “สหาย ขอเพียงแค่สหายไว้ชีวิตฉัน ฉันยินดีที่จะมอบสมบัติและหินทิพย์ทั้งหมดให้! สหาย ทั้งตัวฉันมีหินทิพย์อยู่เป็นล้าน!”
“สหายแม้ว่าจะเข้ามายังเมืองแห่งโทษฐานไม่นานมานี้ แต่ก็น่าจะรู้ว่าหินทิพย์มีความสำคัญเพียงใดในเมืองแห่งโทษฐาน?”
“หินทิพย์เป็นล้าน มันเป็นการสะสมของฉันมาตลอดหลายปีที่ผ่านมาเชียว!”
“และขอให้สหายได้โปรดออมมือ!”
“ฉันสำนักเสินตาว ฉันยู่สิ้ว จากวันนี้ไป ไม่ว่าสหายพบปัญหาใดในเมือง ฉันก็จะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อให้สหายได้รับความยุติธรรม!”
หลินหยุนได้ยินดังนั้น อดยิ้มไม่ได้ “ก่อนหน้านี้ น้องชายคุณมีโอกาสไม่ตาย คุณ ก็มีโอกาสที่จะไม่ตายเช่นกัน! พวกคุณไม่จำเป็นต้องทุ่มเทค่าตอบแทนใดๆ ขอเพียงแค่ส่งมอบตัวฆาตกรมา!”
ได้ยินหลินหยุนพูดเช่นนี้ ยู่สิ้วรีบพยักหน้ากล่าว “ใช่ๆ ๆ สหาย เป็นเพราะเรามีตาหามีแววไม่! ไม่รู้ว่าสหายสุดยอดแค่ไหน! ดังนั้นขอให้สหายอภัยให้ด้วย ขอให้สหายไว้ชีวิตฉันด้วยเถอะ!”
นัยน์ตาของหลินหยุนส่องประกายเย็นยะเยือก “น่าเสียดาย พวกคุณสองคนพี่น้องไม่สามารถคว้าไว้ได้! ตอนนี้เสียใจภายหลัง ก็สายเกินไปแล้ว!”
พูดจบ หลินหยุนก็ตัดหัวเขาเลย!
โลกกำลังภายในตัวของยู่สิ้วและพลังกฎเกณฑ์ทั้งหมด แตกออกมาสนั่นสั่นไหว
คนทั้งคนตายโดยสิ้นเชิง!
หลินหยุนเก็บถุงเก็บของของอีกฝ่าย
จากนั้นก็หันหลังมองไปยังชายวัยกลางคนที่เดินพร้อมกับยู่หมิ่น กล่าวว่า “ส่งตัวฆาตกรมา ไม่เช่นนั้นคนต่อไปที่ตาย ก็คือคุณ!”
ขาทั้งคู่ของชายวัยกลางคนอ่อนลงทันที พยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ผู้อาวุโสรอสักครู่ ฉันกำลังจะพาคนสองสามคนนั่นมาให้ผู้อาวุโสจัดการได้ตามต้องการ!”
ขณะที่พูด เห็นเพียงแค่ร่างของเขาวาร์ปไป จากนั้นก็หายไปจากที่เดิม
เวลาต่อมา มีทั้งหมด 5 คน ก็ถูกนำตัวไปตรงหน้าหลินหยุน
หลินหยุนค่อนข้างคุ้นเคย กับใบหน้าของคนทั้งห้าคนนี้
ก็คือสามสี่คนที่ล้อมรอบเขา ในตอนที่เขาเข้ามาในเมืองก่อนหน้านี้
สายตาของเขาสบไปที่คนเหล่านั้น และเขาพูดอย่างเย็นชาว่า “พวกแกสองสามคนนี้ ฆ่าย่าของเด็กสาวที่เมืองตอนใต้?”
สองสามคนนั้นได้ยิน ทุกคนกลัวมาก สีหน้าซีดเผือด จากนั้นก็คุกเข่าลง รีบอ้อนวอนขอร้องว่า “ผู้อาวุโส! พวกเขาผิดไปแล้ว! ขอให้ผู้อาวุโสอภัยให้ด้วย อย่าฆ่าพวกเราเลย! ผู้อาวุโสโปรดอภัยด้วยเถอะ!”
หลินหยุนไม่พูดพร่ำทำเพลง ภายใต้การโบกสะบัดแขน คนเหล่านั้นก็ตายทันที
หลินหยุนหันหลังก้าวออกไป และมาถึงตรงหน้าเจียวเหอและเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ กล่าวว่า “สหายเจียวเหอ ขอบใจมาก!”
เจียวเหอได้ยินก็รีบยิ้มและโบกมือกล่าวว่า “สหายชางฉองเกรงใจกันเกินไปแล้ว สามารถช่วยสหายชางฉองได้ เป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้ว!”
หลินหยุนไม่พูดอะไรอีก จับมือเด็กผู้หญิง กล่าวว่า “โอเค เรากลับกันได้แล้ว!”
เด็กผู้หญิงพยักหน้า จับมือหลินหยุนไว้ ทั้งสองคนเดินมุ่งหน้าไปยังเมืองตอนใต้