จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1809 ย้อนกลับไปที่สุดหล้าทะเล

บทที่ 1809 ย้อนกลับไปที่สุดหล้าทะเล
หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว หลินหยุนก็หยิบป้ายหยกประจำตัวของผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะตอนปลายคนนั้นออกมา พลังแห่งจิตญาณเข้าสู่ในนั้น และติดต่อกับหวูเหวย
และในเวลานี้ หวูเหวยที่อยู่ภายในหอซิวซิน เพิ่งจะจัดการปัญหาของเซี่ยซิงเสร็จ เมื่อเห็นข้อความที่ส่งมา หวูเหวยรีบพูดขึ้นมาว่า“เอียนซู่ สถานการณ์ทางโลกเขาทองนั้นเป็นอย่างไรบ้าง? สมบัติใหม่กำเนิดออกมาแล้วเหรอ?”
หลินหยุนรีบพูดด้วยความเคารพว่า “ผู้อาวุโส สถานที่หุบเทียนเมี่ยของโลกเขาทอง ไม่ได้มีกำเนิดสมบัติล้ำค่าอะไรเลย สิ่งที่ถือกำเนิดคือเทพปีศาจตนหนึ่ง!”
หวูเหวยนิ่งไปในทันที “เทพปีศาจ?”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ถูกต้องครับ ปีศาจตนนี้เป็นระดับจ้าวแห่งเต๋า ทรงพลังอย่างยิ่ง โชคดีที่ทางนี้มีผู้แข็งแกร่งแดนสู่ธรรมะสิบสี่คน สุดท้ายเสียชีวิตไปสิบสองคน เหลือเพียงผมและสหายแดนสู่ธรรมะตอนปลายคนหนึ่งที่รอดชีวิตมาได้!”
“ตอนนี้ผมก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส หลีกเลี่ยงไม่ให้เรื่องยืดเยื้อออกไป ผมได้ออกจากโลกเขาทองนั้นแล้ว กลับไปที่จักรวาล!”
หวูเหวยพยักหน้า และพูดขึ้นมาว่า “แล้วตอนนี้นายเป็นอย่างไร?”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ผมไม่เป็นไร แต่ว่าต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บได้ ผู้อาวุโส ในที่สุดผมก็คว้าดาบกระดูกอาวุธชั่วร้ายที่เทพปีศาจใช้มาได้เล่มหนึ่ง ต่อไปผมจะนำดาบกระดูกกลับไป และมอบให้กับผู้อาวุโส!”
หวูเหวยพูดขึ้นมาว่า “งั้นก็ดี ฉันรู้แล้ว! ถ้าหากแน่ใจว่าปัญหาไม่ใหญ่ งั้นก็รีบไปสุดหล้าทะเล ทางโลกครุฑทองนั้นด้วย ในช่วงเวลาสั้นๆ น่าจะเปิดโลกได้ พวกเราต้องทำการเตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆ!”
หลังจากที่หลินหยุนรับปาก จบการส่งข้อความ
ไม่นาน ป้ายหยกสีขาวที่เป็นของตัวเองนั้นก็สว่างขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่าหลังจากที่หวูเหวยถามเอียนซู่จบ ยังต้องมาถามไถ่ตัวเอง
หลังจากที่หยิบป้ายหยกออกมา ก็รับมืออยู่สักพัก หลินหยุนถึงได้เก็บป้าหยกทั้งสองนั้นไว้
เดิมทีเขาอยากจะดูดซับดาบกระดูกในมือเพื่อใช้ แต่ว่าในเมื่อตัดสินใจเลือกสิ่งนี้แล้ว อยากจะไปแทนที่เอียนซู่คนนั้น ก็ไม่ต้องดูดซับเพื่อใช้อย่างแท้จริง
สามวันต่อมา หลินหยุนขจัดความมุ่งมั่นที่เหลืออยู่บนดาบกระดูกนั้น และในที่สุดก็นำดาบกระดูกใส่ในแหวนเก็บของได้สำเร็จ
ถ้าหากหาเทพปีศาจนั้นไม่เสียชีวิต ด้วยผลการฝึกตนตอนนี้ของเขา ต้องการขจัดความมุ่งมั่นในนั้น แต่กลับเป็นเรื่องราวที่แทบจะทำไม่ได้
“ตอนนี้น่าจะกลับไปที่สุดหล้าทะเลก่อน!”
“เพียงแค่ต้องการแน่ใจว่าปลอมตัวเป็นเอียนซู่จะไม่เปิดเผยข้อบกพร่องใดๆ และต้องระวังให้มากขึ้น!”
“ยิ่งไปกว่านั้นทางที่ดีก็ไม่ต้องไปเจอหน้ากับหวูเหวย!”
สิ่งเหล่านี้สำหรับเขา เพียงแค่ระวังเล็กน้อย น่าจะไม่มีปัญหา แต่กลับไม่ต้องกังวลเกินไป!
หลังจากที่เก็บดาบกระดูก หลินหยุนลุกขึ้นมาออกจากสถานที่ไอพิษแห่งนี้
มาถึงสุดหล้าทะเลอีกครั้ง
หลินหยุนเปลี่ยนเป็นรูปร่างหน้าตาของเอียนซู่ เพียงแต่ว่าซ่อนไว้ภายใต้เสื้อคลุมสีดำ คนธรรมดา แม้ว่าจะรู้จักกับเอียนซู่ก็มองตัวตนของเขาไม่ออก
ในไม่ช้า หลินหยุนก็ค้นพบว่า ทั่วทั้งสุดหล้าทะเลเกลื่อนไปด้วยภาพรางวัลสำหรับการนำจับ
ภาพเหมือนไม่ใช่คนอื่น
ก็เป็นภาพลักษณ์มู่ฉองที่เขาใช้ก่อนหน้านี้ที่ไปยังภพศักดิ์สิทธิ์มังกรฟ้า
ประกาศรางวัลนำจับให้อาวุธเต๋าที่สร้างในภายหลังระดับต่ำ
ระดับของการประกาศรางวัลนำแบบนี้ไม่นับว่าต่ำ!
และมีการปล่อยเสียงโห่ร้องอยู่ ก็เป็นคุณชายเซี่ยซิงของเขตน้ำบูรพา
เมื่อเห็นประกาศรางวัลนำจับนี้แผ่ไปทั่วสุดหล้าทะเล หลินหยุนอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้ม
ดูไปแล้วอยู่ที่ภพศักดิ์สิทธิ์มังกรฟ้าก่อนหน้านี้ คุณชายเซี่ยซิงคนนั้นดูเหมือนว่าไม่ได้ใส่ใจกับคำเตือนและคำขู่ของเขา
ก้าวเดินเข้าไปหอปราบทะเล จื่อหวนเจ้าหอคนนั้นก็เดินออกมาอย่างรวดเร็ว ในครั้งนี้ หลินหยุนยังคงเลือกเขตแสงม่วง
เมื่อทั้งสองเข้าไปในพื้นที่เล็กๆ จื่อหวนก็รีบถามทันทีว่า “คุณชายเงินรางวัลนำจับข้างนอกเหล่านั้นคืออะไร? ทำไมคุณถึงได้เกิดความขัดแย้งกับคุณชายเซี่ยซิงเขตน้ำอีก?”
หลังจากที่เข้าสู่เขตแสงม่วง ภาพลักษณ์ของหลินหยุนก็ย่อมกลายเป็นรูปลักษณ์ดั้งเดิมอีกครั้ง
หลินหยุนยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดขึ้นมาว่า “อันที่จริงก็ไม่มีอะไร แค่คนไม่เอาไหน! ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร!”
เมื่อได้ยินหลินหยุนพูดเช่นนี้ จื่อหวนก็ยิ้ม และพูดขึ้นมาว่า “เซี่ยซิงนั้นไม่เรียนไม่มีวิชาด้วยซ้ำ ทั่วทั้งจักรวาล ก็อื้อฉาวไปทั่ว หากไม่ใช่ว่าทั่วทั้งเขตน้ำยืนอยู่ข้างหลัง ไม่รู้ว่าตายนานเท่าไหร่แล้ว!”
หลังจากที่นิ่งไป จื่อหวนพูดขึ้นมาว่า “ถ้าหากเขารู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณชายแล้วเกรงว่าทั่วทั้งเขตน้ำก็ต้องสั่นสะเทือน!”
เหมือนเรื่องราวแบบนี้ มองไปในจักรวาลอันที่จริงก็เห็นได้มากมาย
ในการต่อสู้ของคนหนุ่มสาวบางคน การแข่งขันครั้งสุดท้ายคือภูมิหลังข้างหลังของพวกเขาแข็งแกร่งเพียงพอหรือไม่
แน่นอนว่า ถ้าหากแข็งแกร่งพอ งั้นก็ต้องดูว่าตัวของคู่แข่งมีต้นทุนหรือไม่!
หลินหยุนโบกมือ ไม่พูดถึงคำถามนี้ ตามด้วยแสงสว่างอยู่ในมือ และกล่องสมบัติก็ปรากฏขึ้นในมือ
“เจ้าหอจื่อหวน ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะรบกวน!”
จื่อหวนพูดขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “คุณชายพูดมาก็พอ!”
หลินหยุนพยักหน้า และพูดขึ้นมาว่า “ผมจะฝากสิ่งของไว้ที่เจ้าหอก่อน รอตอนที่สหายหวูเหวยของหอซิวซินคนนั้นมา เจ้าหอก็ส่งมอบให้กับเขาก็พอ!”
จื่อหวนพูดขึ้นว่า “ถ้าอย่างนั้น จะต้องไปพูดอย่างไร?”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น แค่ต้องเอาของให้กับเขาก็พอ ที่เหลือไม่ว่าเขาจะถามอะไร คุณก็พูดแค่ว่าไม่รู้!”
จื่อหวนพยักหน้า และพูดขึ้นมาว่า “ดี เรื่องนี้กลับง่ายดาย คุณชายวางใจได้ จื่อหวนจะต้องนำสิ่งของนี้มอบให้กับสหายหวูเหวยด้วยตัวเองอย่างแน่นอน!”
หลินหยุนก็ค่อนข้างข้างวางใจ
เนื่องจากว่าจื่อหวนรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา ให้ความกล้ากับเธอก็ไม่กล้าไปเล่นเล่ห์เพทุบายอะไร
เมื่อเห็นจื่อหวนเก็บกล่องสมบัติ หลินหยุนถามขึ้นมาว่า “เจ้าหอ ไม่ทราบว่าช่วงนี้เกิดเรื่องใหญ่อะไรที่สุดหล้าทะเล?”
จื่อหวนพูดขึ้นมาว่า “ช่วงนี้สุดหล้าทะเลก็คึกคักมากขึ้น ผู้แข็งแกร่งมากมายมาถึงที่สุดหล้าทะเล”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “เพราะว่าเรื่องราวปิดผนึกโลกของโลกครุฑทองเหรอ?”
จื่อหวนพยักหน้าพูดขึ้นมาว่า “ถูกต้อง เป็นเพราะเหตุนี้เอง ปิดผนึกโลกของโลกครุฑทองในครั้งนี้ กะทันหันเกินไปจริงๆ! แต่ว่าก็ยังมีข่าวลืออีกด้วย ไม่ทราบคุณชายได้ยินมาหรือไม่”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ข่าวลืออะไร?”
จื่อหวนพูดขึ้นมาว่า “ในข่าวลือกันว่า เหตุผลที่โลกครุฑทองปิดผนึกโลกอย่างฉับพลัน อันที่จริงเป็นเพราะว่าเขาบรรพชนของพวกเขาได้ตื่นขึ้น! เขาบรรพชนของโลกครุฑทอง คุณชายน่าจะรู้จักนะ?”
หลินหยุนพยักหน้า
จื่อหวนเข้าใจ และพูดต่อ “เดิมทีเขาบรรพชนครุฑทองไม่ควรที่จะตื่นขึ้นมาในเวลานี้ แต่การตื่นขึ้นทุกครั้งจะก่อให้เกิดประโยชน์มากมาย ในอดีตนี่เป็นเหตุการณ์สำคัญสำหรับทั้งจักรวาล!”
“นั่นคือพลังสุดยอดทั้งหมด ก็จะได้รับการแบ่งผลประโยชน์มาส่วนหนึ่ง!”
“ตัวของโลกครุฑทองเอง ก็โกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร ยังไงซะ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งมากในเผ่าอื่นๆ แต่ก็เทียบอะไรไม่ได้กับเผ่ามนุษย์!”
“ดังนั้นทุกครั้งที่เขาบรรพชนครุฑทองตื่นขึ้นมา มหาอำนาจของเผ่ามนุษย์จะแบ่งผลประโยชน์ไปได้มหาศาล!”
“และครั้งนี้ เพราะว่าไม่ใช่เวลาที่เขาบรรพชนครุฑทองตื่นขึ้น ดังนั้นไม่มีใครรู้เรื่องนี้!”
“ก็เป็นเพราะแบบนี้ ดังนั้นโลกครุฑทองจึงเลือกที่จะปิดผนึกโลกในทันที พวกเขาไม่อยากให้ใครได้แบ่งปันผลประโยชน์!”