จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1887 คุณคิดว่าฉันโง่กว่าคุณเหรอ

บทที่ 1887 คุณคิดว่าฉันโง่กว่าคุณเหรอ
พูดแล้ว ชิงฮุยอดที่จะมองไปยังหลินหยุนไม่ได้พร้อมพูดกล่าวว่า “คุณชาย หรือว่าฝ่าหลันนั่นรู้ข่าวคราวขององค์หญิง？”
หลินหยุนพยักหน้าพร้อมพูดว่า “ถูกต้อง！ฉันได้รับข่าวคราวของพี่สาวจากฝ่าหลันนั่น ！ที่มาในครั้งนี้ ก็อยากจะมาสอบถามด้วยตัวเอง！”
หลินหยุนเลียปากเสียงดังจุ๊บจั๊บๆแล้ว พูดว่า “แต่ว่า ก็คิดไม่ถึง เหมือนว่าโชคชะตาของฉันจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ นี่เพิ่งจะมาถึงโลกธรรม สหายฝ่าหลันท่านนี้จู่ๆก็เสียชีวิตลงเพราะว่าหมกมุ่นมากเกินไป！”
ชิงฮุยตกตะลึง เหมือนว่าฟังความหมายอย่างอื่นในคำพูดของหลินหยุนออกแล้ว พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เรื่องของจักรวาลแห่งนี้ ก็เป็นเช่นนี้โดยประมาณ เรื่องในชีวิตส่วนใหญ่แล้วก็ไม่เป็นที่น่าพึงพอใจ！คุณชายอย่าได้ท้อแท้！ ”
“จริงสิ คุณชายเคยไปวิหารธรรมของฝ่าหลัน？”
“บางที ในบรรดาลูกศิษย์เหล่านั้นของฝ่าหลัน หนึ่งในนั้นอาจจะรู้ข้อมูลเรื่องขององค์หญิง คุณชายลองไปสอบถามดูก็ได้ บางทีอาจจะได้ข้อมูลบางอย่างก็ไม่แน่นะ！”
หลินหยุนหัวเราะเบา ส่ายหน้า พูดว่า “ฉันไปมาแล้ว！”
พูดแล้ว หลินหยุนก็มองไปยังชิงฮุย พูดว่า “ขอถามเจ้าครองธรรมหน่อย ฝ่าหลันนั่นหมกมุ่นมากเกินไป หลังจากนั้นจึงเสียชีวิตลง ล้วนแต่อยู่ตรงหน้าของเจ้าครองธรรม เป็นเช่นนี้ไหม？”
ชิงฮุยได้ฟัง พยักหน้าแล้วพร้อมพูดว่า “ถูกต้อง！ไม่เพียงแค่ฉัน ตอนนั้นยังมียอดฝีมือทางทิศเหนือจำนวนมากอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย ล้วนแต่เห็นกับตาตัวเองทั้งนั้น”
“เห็นการหมกมุ่นมากเกินไปของฝ่าหลันกับตาตัวเองแล้ว！”
“เห็นกับตาว่าฝ่าหลันเสียชีวิตเพราะว่าถูกต้าเต๋าแว้งกัด！”
“ต่อมา หลังจากที่ฝ่าหลันเสียชีวิตลง ฉันก็ได้ส่งลูกศิษย์ที่อยู่ใต้บังคับบัญชากว่าสามสี่คน นำศพของฝ่าหลันส่งกลับไปยังวิหารธรรมของเขาแล้ว และมอบให้ลูกศิษย์ของขาแล้ว”
หลินหยุนพยักหน้าเล็กน้อย ก้มหน้าลงเพื่อไตร่ตรองแล้ว
“ต่อมา หลังจากที่ฝ่าหลันเสียชีวิตลง ฉันก็ได้ส่งลูกศิษย์ที่อยู่ใต้บังคับบัญชากว่าสามสี่คน นำศพของฝ่าหลันส่งกลับไปยังวิหารธรรมของเขาแล้ว และมอบให้ลูกศิษย์ของขาแล้ว”
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เงยหน้าขึ้นมองไปที่ชิงฮุยพร้อมพูดว่า “งั้น ไม่ทราบว่าเจ้าครองธรรมช่วยเรียกลูกศิษย์สามสี่คนนั่นที่ไปส่งศพของฝ่าหลันในตอนนั้นมาหน่อยได้หรือไม่ ฉันอยากจะสอบถามสักหน่อย！”
ชิงฮุยพยักหน้าพร้อมพูดว่า “ไม่มีปัญหา แต่ว่า ก่อนหน้านี้ลูกศิษย์ที่นำศพของฝ่าหลันไปส่งมีทั้งหมดสี่คน ศิษย์สองคนในนั้นตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่นี่อีกแล้ว มีเพียงแค่สองคน ฉันจะเรียกให้พวกเขามา คุณชายสอบถามได้ตามสบายเลย！”
ไม่นาน วัยรุ่นทั้งสองท่านก็เดินเข้ามาแล้ว
หนึ่งในนั้น ก็เป็นวัยรุ่นเหนือแดนสู่ธรรมะท่านนั้นก่อนหน้านี้ ส่วนอีกคน รูปร่างค่อนข้างเตี้ยเล็กน้อย ก็เป็นแดนสู่ธรรมะตอนปลาย
หลินหยุนมองไปยังสองคน เอ่ยปากถามว่า “ทั้งสองท่าน ได้ยินมาว่าพวกคุณเป็นคนส่งศพของฝ่าหลันกลับไป？”
วัยรุ่นเหนือแดนสู่ธรรมะผู้นั้นกลับไม่ได้ตอบคำถามของหลินหยุนก่อน และมองไปยังผู้ครองธรรมชิงฮุยก่อนแล้ว
ชิงฮุยอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านผู้นี้ก็คือนายน้อยแห่งโลกชางฉอง สอบถามอะไรพวกคุณ พวกคุณก็ต้องตอบตามความจริง！”
ทั้งสองคนได้ฟังแล้วก็พยักหน้าตอบรับ วัยรุ่นผู้นั้นมองไปยังหลินหยุนพร้อมพูดว่า “รายงานคุณชาย ก็เป็นเช่นนี้！”
หลินหยุนพูดว่า “ในระหว่างนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นไหม？”
วัยรุ่นผู้นั้นส่ายหน้าทันที พูดว่า “ไม่มีนะ ในระหว่างทางก็เป็นปกติมาก พวกเราเป็นอาจารย์และลูกศิษย์กัน ทั่วทั้งเขตเหนือ ไม่มีใครกล้าลงมือกับพวกเรา！เพราะงั้นทั้งกระบวนการนี้ก็ราบรื่นอย่างมาก！ ”
หลินหยุนขมวดคิ้วพร้อมพูดว่า “ไม่เกิดอุบัติเหตุใดๆเลยจริงๆเหรอ？”
ทั้งสองคนต่างพยักหน้า พูดพร้อมกันว่า “ไม่มีนะ！”
หลินหยุนพยักหน้า มองไปยังชิงฮุยทันที พูดว่า “เจ้าครองธรรม ไม่ทราบว่าเจ้าครองธรรมเข้าใจอะไรในตัวฝ่าหลันบ้าง？”
ชิงฮุยส่ายหน้าพูดว่า “ไม่มีนะ！ถึงยังไงฉันเป็นห้าเต๋า และฝ่าหลันนั่น ยังไม่เปิดต้าเต๋า เพราะงั้นฉันก็ไม่ได้เข้าใจอะไรมากมายเพียงแค่รู้ว่าเป็นบุคคลยอดเยี่ยมของเขตเหนือก็เท่านั้น！”
หลินหยุนพยักหน้าแล้ว ลุกขึ้นยืนมือประสานระดับอกไปยังชิงฮุยแล้ว พูดว่า “งั้นขอบคุณเจ้าครองธรรมมากเลย！ฉันขอบคุณสำหรับการต้อนรับ งั้นขอตัวลาก่อน！”
ชิงฮุยก็ลุกขึ้นยืนแล้ว มองไปยังหลินหยุนพร้อมพูดว่า “คุณชายเกรงใจกันเกินไปแล้ว ถ้าหากมีอะไรที่พอจะช่วยได้ คุณชายมาได้ทุกเมื่อ！ฉันจะทำสุดความสามารถอย่างแน่นอน！”
หลินหยุนบอกลาอีกครั้ง ออกไปจากที่แห่งนี้แล้ว
ออกมาจากดาวบำเพ็ญดวงนี้ หลีซิงที่อยู่ด้านหลังพูดถามอย่างเงียบๆว่า “คุณเชื่อคำพูดของเขา？เรื่องนี้มันก็ช่างบังเอิญเกินไปหน่อยแล้ว！ยอดฝีมือแห่งโลกธรรม แทบจะอยู่ในวิหารธรรมของตัวเองทั้งหมด ปกติแล้วไม่มีทางที่จะเดินออกมา！”
“เพราะงั้นโลกธรรมจึงมียอดฝีมือเสียชีวิตน้อยมาก！”
“นี่ก็เป็นเรื่องที่ทุกคนต่างก็ทราบกันดี！”
“ทำไมถึงได้บังเอิญเช่นนี้ และในช่วงเวลานี้ เจ้าครองธรรมชิงฮุยผู้นี้ก็เริ่มเปิดแท่นบรรยายแล้ว ทำไมถึงได้บังเอิญเช่นนี้ งั้นฝ่าหลันก็หมกมุ่นมากเกินไปในตอนที่กำลังฟัง？งั้นทำไมถึงได้บังเอิญเช่นนั้น ถูกต้าเต๋าแว้งกัดอย่างร้ายแรง จนเสียชีวิตเลย？”
“จุดที่แปลกประหลาดข้างในนั้นมีมากเกินไปแล้ว！”
“ไม่ใช่ความบังเอิญสามคำง่ายๆนี้จะสามารถอธิบายได้เลยด้วยซ้ำ！”
“ฉันสงสัยว่าเจ้าครองธรรมชิงฮุยผู้นี้มีปัญหาแน่นอน！”
หลินหยุนไม่ได้สนใจเธอ และก็ไม่ได้ตอบคำถามเธอ เหยียบก้าวขึ้นสู่นภาเลย
เห็นหลินหยุนไม่พูดสักคำ หลีซิงโมโหทันที พูดว่า “ทำไมคุณไม่พูด？คุณพูดสักคำ นี่ก็เห็นได้ชัดว่าเจ้าครองธรรมชิงฮุยมีปัญหาหรือว่าคุณมองไม่ออกงั้นเหรอ？”
หลินหยุนหัวเราะอย่างเยือกเย็น หันหน้าไปมองเธอแวบหนึ่ง พูดว่า “คุณคิดว่าฉันโง่กว่าคุณเหรอ？”
ได้ฟังคำพูดของหลินหยุน หลีซิงโมโหทันที แต่ว่าสำหรับหลินหยุนแล้วก็จนปัญญา เพราะว่าเธอเองเข้าใจดี ผลการฝึกตนของเธอนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าของหลินหยุนไม่มีค่าพอที่จะมองสะด้วยซ้ำ！
หลังจากที่เงียบขรึมครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่าหลินหยุนมีความตั้งใจที่กลับไปยังดาวบำเพ็ญของฝ่าหลันดวงนั้น อดไม่ได้ที่เอ่ยพูดด้วยพลังที่เต็มเปี่ยมว่า “งั้นคุณวางแผนที่จะทำยังไงต่อไป？”
หลินหยุนไม่พูดจา เดินไปยังดาวบำเพ็ญดวงนั้นของฝ่าหลันต่อไป
เข้าสู่ดาวบำเพ็ญ
หลินหยุนไม่ได้ไปวิหารธรรมของฝ่าหลัน
แต่ไปยังวิหารธรรมของยอดฝีมืออีกแห่งหนึ่งแล้ว
เมื่อชี่ของเขาห่อหุ้มลงมา ท่ามกลางวิหารธรรมนั่น มียอดฝีมือแดนสู่ธรรมะตอนปลายท่านหนึ่งบินโฉบออกมาจากท่ามกลางวิหารธรรม รีบโค้งคำนับและพูดกล่าวกับหลินหยุนว่า “ผู้อาวุโส ฉันฝ่ากง เข้าเยี่ยมคารวะผู้อาวุโส！ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสคือ……”
หลินหยุนพูดว่า “ฉันถามคุณหน่อย สำหรับฝ่าหลันแล้ว คุณเข้าใจมากแค่ไหน？”
ฝ่ากงรีบพูดทันทีว่า “ผู้อาวุโส ไปคุยในวิหารธรรมของฉัน？”
หลินหยุนพยักหน้าแล้ว ลอยตัวเข้าไปในวิหารธรรมแล้ว
ฝ่ากงพูดว่า “ฝ่าหลันก็เป็นเพื่อนรักของฉัน พวกเรามักจะทำความเข้าใจต้าเต๋าด้วยกันบ่อยๆ เพราะงั้นสำหรับฝ่าหลันแล้ว ฉันค่อนข้างที่จะเข้าใจอย่างลึกซึ้งจริงๆ ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสอยากจะถามเกี่ยวกับอะไร？”
หลินหยุนพูดว่า “บอกฉันเกี่ยวกับเรื่องของฝ่าหลันที่คุณรู้มาทั้งหมด！”
ฝ่ากงได้ฟัง พยักหน้าแล้ว หลังจากนั้นเริ่มบรรยายอย่างละเอียดแล้ว
ตั้งแต่ที่ฝ่าหลันมายังดาวบำเพ็ญตั้งแต่เมื่อไหร่ พวกเขารู้จักกันได้ยังไง แล้วทำยังไงถึงกลายมาเป็นเพื่อนรักกัน
รวมถึงเรื่องนิสัยใจคอของฝ่าหลันด้วยเป็นต้น ได้บรรยายทุกอย่างให้หลินหยุนฟังหมดแล้ว
ไม่เพียงเท่านี้ ยังมีเรื่องเกี่ยวกับที่เขาและฝ่าหลันไปฟังคำบรรยายของเจ้าครองธรรมชิงฮุยด้วยกัน รวมถึงฝ่าหลันหมกมุ่นมากเกินไปจนกลายเป็นคนบ้า ถูกต้าเต๋าแว้งกัด เสียชีวิต จนถึงกระบวนการที่นำศพส่งกลับมายังไง เขาก็ร่วมอยู่ในนั้นด้วยทั้งหมดแล้ว
ได้ฟังฝ่ากงพูดจบ หลินหยุนขมวดคิ้วพร้อมพูดว่า “ในเมื่อพูดแบบนี้ ตั้งแต่ที่พวกคุณไปฟังการบรรยายของเจ้าครองธรรมชิงฮุย จนกระทั่งเขาหมกมุ่นมากจนเกินไปแล้วก็ยังถูกต้าเต๋าแว้งกัด เสียชีวิตลงที่สถานที่บรรยายของเจ้าครองธรรมชิงฮุย แล้วค่อยส่งศพกลับไป คุณเข้าร่วมอยู่ในกระบวนนี้ทั้งหมด？”