จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1889 เยี่ยมเยือนชิงฮุยอีกครั้ง

บทที่ 1889 เยี่ยมเยือนชิงฮุยอีกครั้ง
งั้น ถ้าจะสอดคล้องสมมติฐานนี้ละก็ ก็จะต้องมีเงื่อนไขที่เพียงพอตามที่ต้องการ นั่นก็คือเดิมทีโลกฉองหลงก็มียอดฝีมือที่ระดับจ้าวแห่งเต๋าหนึ่งท่านอยู่แล้ว！
และการมีอยู่คนผู้นั้น หลังจากที่เยว่เอ๋อเข้าสู่โลกฉองหลงจากโลกคุนชาง ก็พบเยว่เอ๋อทันทีแล้ว
ดังนั้นจึงสามารถควบคุมเยว่เอ๋อได้ และภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีร่องรอยใดๆ พาตัวเยว่เอ๋อ กลับสู่โลกธรรมแล้ว！
อีกอย่าง คนผู้นี้จะต้องเป็นยอดฝีมือโลกธรรมแน่นอน！
ตามความคิดนี้
ก่อนอื่นจะต้องเพียงพอตามที่ต้องการสักหน่อย ยอดฝีมือโลกธรรม！
แน่นอน แม้ว่าไม่ใช่ยอดฝีมือโลกธรรม ก็เกี่ยวข้องกับยอดฝีมือโลกธรรมแน่นอน！
อย่างน้อยผลฝึกตนของคนๆนั้นจะต้องอยู่ในระดับจ้าวแห่งเต๋าแน่นอน
นี่ก็เป็นการลดเป้าหมายให้แคบลงในทันที
นี่ก็ง่ายกว่าเล็กน้อยแล้ว
เพียงแค่ต้องสืบหาว่าเมื่อหลายพันปีที่ผ่านมามียอดฝีมือระดับจ้าวแห่งเต๋าเท่าไหร่ ไทม์ไลน์ของยอดฝีมือแต่ละคนก็พอ！
นี่เป็นสิ่งที่ไม่สามารถปิดบังได้！
หลินหยุนจับทางได้แล้ว！
อีกอย่าง คนๆนี้ปรากฏตัวอยู่ที่โลกฉองหลง！
งั้นทำไมคนๆนี้ถึงปรากฏตัวที่โลกฉองหลงได้？
อีกฝ่ายไม่มีทางที่จะไปรอที่นั่นล่วงหน้า เพราะว่ารู้ว่าเยว่เอ๋อจะออกไปจากโลกคุนชางไปถึงที่นั่นล่วงหน้าอย่างแน่นอน
นี่ก็เป็นไปไม่ได้เลย！
ก็พูดได้ว่า คนผู้นี้ปรากฏตัวที่โลกฉองหลง เป็นความบังเอิญแน่นอน！
หรือว่าเขามีเป้าหมายอะไรที่โลกฉองหลง！
งั้นจะมีเป้าหมายอะไรได้ล่ะ？
โลกฉองหลงสถานที่ที่ห่างไกลและรกร้างนั่น โลกไม่ใหญ่ก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากมายแล้ว
ชี่ทิพย์ก็ไม่ได้เข้มข้นขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่มีจำพวกสายแร่อะไรเลย
ยิ่งไปกว่านั้นเป็นผู้ฝึกทั่วไปแม้แต่ดั่งเทพก็ไม่มี
เมื่อเป็นเช่นนี้แดนที่พละกำลังน้อยเช่นนี้ ทำไมถึงได้ดึงดูดให้ยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋ามาอยู่ที่นั่นได้？
หรือพูดว่า……ระหว่างจ้าวแห่งเต๋าท่านนั้นและโลกฉองหลง มีความสัมพันธ์อะไรกันงั้นเหรอ？
เรื่องนี้ ถ้าหากอีกฝ่ายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนแห่งโลกธรรมจริงๆ คิดอยากจะตรวจสอบก็ไม่ใช่เรื่องยากลำบาก
คิดมาถึงตรงนี้ ในที่สุดหลินหยุนจัดเรียงความคิดอย่างชัดเจนแล้ว
ยังคงต้องกลับไปยังที่ของเจ้าครองธรรมชิงฮุยใหม่อีกครั้ง เรื่องนี้ สอบถามคนนี้ก็เหมาะสมพอดี
มองไปยังฝ่ากง หลินหยุนลุกขึ้นยืนพูดว่า “ขอบคุณสหายฝ่ากงมากที่ช่วยคลายความสับสน ขอตัวลาก่อน！”
เมื่อฝ่ากงได้ฟัง โบกมืออย่างต่อเนื่องพร้อมพูดว่า “ผู้อาวุโสเกรงใจกันเกินไปแล้ว สามารถช่วยเหลือผู้อาวุโสได้ เป็นเกียรติของฉันอย่างมาก！”
หลินหยุนพยักหน้า ไม่พูดอะไรมากมายอีก
พาตัวหลีซิง แสดงยันต์ธรรม ไปถึงโลกธรรมชิงฮุยอีกครั้งแล้ว
เจ้าครองธรรมชิงฮุยที่สบายใจไม่คาดคิดว่าจู่ๆหลินหยุนไปแล้วกลับมาอีก แต่ว่าก็ต้อนรับหลินหยุนอย่างกระตือรือร้นมากแล้ว
หลังจากที่ทั้งสองคนนั่งลง เจ้าครองธรรมชิงฮุยเสิร์ฟชาให้หลินหยุน หลังจากนั้นก็พูดเอ่ยปากเบาๆว่า “คุณชายไปแล้วกลับมาอีก ก่อนหน้านี้ต้องมีเรื่องที่ลืมสอบถามแน่เลยสินะ？คุณชายถามมาได้ตามสะดวกเลย！”
หลินหยุนพยักหน้าแล้วพูดว่า “เจ้าครองธรรมพูดถูกทั้งหมด รบกวนเจ้าครองธรรมครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันต้องขอโทษด้วย แต่ว่าเรื่องนี้เกี่ยวโยงกันมากเกินไป ฉันก็ทำได้เพียงมาหาถึงที่อีกครั้งแล้ว！”
เจ้าครองธรรมชิงฮุยพูดว่า “คุณชายกล่าวเกินจริงแล้ว ！เชิญคุณชายถามมาก็พอแล้ว！”
หลินหยุนพูดว่า “เจ้าครองธรรม ที่ฉันมาครั้งนี้อยากถามเกี่ยวกับเรื่องของโลกธรรม ยังหวังว่าเจ้าครองธรรมจะบอกได้อย่างละเอียดที่สุด ฉันรู้สึกซาบซึ้งจนหาที่สุดมิได้！”
สายตาของเจ้าครองธรรมชิงฮุยแวววับทันที เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงว่า จู่ๆหลินหยุนจะสอบถามเกี่ยวกับเรื่องของโลกธรรม แต่ว่าก็ยังคงพูดกล่าวว่า“ขอเพียงแค่เป็นสิ่งที่ฉันรู้ จะต้องบอกคุณชายทั้งหมดแน่นอน！”
หลินหยุนพยักหน้า พูดว่า “คุณชาย ไม่รู้ว่าระยะเวลากว่าหลายฟันปีของโลกธรรมแห่งนี้ รายละเอียดหลักๆมีเจ้าครองธรรมกี่ท่าน？”
โลกธรรม มีเพียงเจ้าครองธรรม ไม่มีกษัตริย์แห่งธรรม และนั่นก็คือกษัตริย์
ข่าวลือในโลกธรรมของวันนี้ ผู้บำเพ็ญเซียนที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังไม่ถึงระดับนั้นที่จะดับจิต เสียชีวิตและร่างกายเน่าเสียได้
เพราะงั้น เป็นเจ้าครองธรรมทั้งหมด
แต่ว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดท่านนั้น ก็เป็นผู้ครองธรรมสี่สิบเต๋า！
พละกำลังแข็งแกร่งอย่างไร้ขอบเขต！
แม้ว่าไม่ได้กลายเป็นความเคารพของกษัตริย์ แต่ว่า ผลฝึกตนของเจ้าครองธรรมท่านนี้ งั้นก็เป็นความน่ากลัวที่เหี้ยมหาญ
เจ้าครองธรรมสิบสี่เต๋า เปลี่ยนเป็นผู้บำเพ็ญเซียนของต้าเต๋าคนอื่น แม้ว่าเป็นสิบห้าเต๋า สิบหกเต๋า ก็ไม่แน่ว่าจะชนะได้
ถ้าหากว่าเป็นจ้าวแห่งเต๋าที่ต้าเต๋าพลังน้อย เพียงแค่กลัวว่าภายในยี่สิบเต๋า ก็ยังไม่แน่ว่าจะสับฆ่าเขาได้
แน่นอนว่า จักรวาลในตอนนี้ จ้าวแห่งเต๋าที่สามารถถึงยี่สิบเต๋า งั้นก็เป็นการมีอยู่ที่ล้ำค่าและหายากแน่นอน
และก็เป็นชายชราที่มีชีวิตอยู่ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้ว บางทีอาจจะมีความเป็นไปได้เช่นนี้
ได้ฟังหลินหยุนสอบถามเช่นนี้ เจ้าครองธรรมชิงฮุยเข้าใจทันที พูดกล่าว “เจ้าครองธรรมที่โลกธรรมไม่เคยเกิน9ท่านมาก่อนเลย ตั้งแต่โบราณถึงปัจจุบัน เป็นเช่นนี้ทั้งนั้น ดังนั้นมีการแพร่หลายตั้งแต่โบราณ เพราะว่าโลกธรรมมีความเข้าใจในกฎเกณฑ์แห่งเต๋าสวรรค์ ฉะนั้นจึงไม่มีทางที่จะปรากฏเจ้าครองธรรมเกินกว่า9ท่านแน่นอน”
“แน่นอนว่า นี่เป็นแค่ตำนานเล่าขานอย่างหนึ่งเท่านั้น”
“ยอดฝีมือที่มาถึงจุดนี้อย่างฉันจริงๆ ไม่มีทางเชื่อแน่นอน เพียงแค่ นี่ก็เป็นความจริงอย่างแน่นอน！”
“เพราะงั้น ไม่ว่าเมื่อไหร่ โลกธรรมล้วนแต่มีเพียงเจ้าครองธรรมเก้าท่านเท่านั้น”
“ในข่าวลือยังพูดอีกว่า ตอนที่โลกธรรมปรากฏเจ้าครองธรรมคนที่10 นั่นก็เป็นตอนที่โลกธรรมปรากฏกษัตริย์แล้ว！”
“เหอะๆ นี่ก็ยิ่งเป็นคำพูดที่น่าขบขันและไม่มีแหล่งที่มาแล้ว ！”
“เพราะงั้น จริงๆแล้วที่ฝ่าหลันหมกมุ่นมากจนเกินไปอย่างกะทันหัน ก็ใช่ว่าจะไม่มีมูล”
“หลังจากที่ฝ่าหลันหมกมุ่นมากจนเกินไปฉันก็ได้สอบถามฝ่าหลันคนผู้นี้อย่างง่ายๆแล้ว จริงๆแล้วเป็นการมีอยู่ที่น่าเชื่อถือที่สุด นิสัยก็ขึ้นชื่อเรื่องความสุขุม ใช่ว่าเขาจะไม่มีคุณสมบัติที่จะเปิดต้าเต๋าได้ ในทางกลับกัน เขากำลังปราบปรามตัวเองอยู่ตลอด！”
“คิดไม่ถึงว่า จู่ๆจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาแล้ว！”
“นี่สำหรับพวกคนรุ่นหลังแล้ว บางทีอาจจะรู้สึกว่าน่าเหลือเชื่อ แต่สำหรับคนอย่างฉันที่อยู่แดนนี้แล้ว จริงๆก็ไม่ถือว่าเป็นอะไร！”
“นี่ก็เป็นสิ่งที่เรียกว่ากฎเกณฑ์แห่งโลกธรรม！”
หนังตาของหลินหยุนกระตุก！
เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่า ที่แท้โลกธรรมจะมาตำนานเล่าขานเช่นนี้ด้วย
เจ้าครองธรรมชิงฮุยบอกว่าเขาไม่เชื่อ
งั้นเป็นเพราะว่า คนอย่างเขาที่อยู่แดนนี้รู้เรื่องโลกธรรมอย่างชัดเจน ถ้าหากว่ากฎเกณฑ์ต้าเต๋าเช่นนี้จริงๆ เขาจะต้องสัมผัสได้ไปโดยปริยาย
แต่เขาไม่สามารถสัมผัสถึงการมีอยู่ของกฎเกณฑ์นี้เลย แต่ในความเป็นจริงนั้นวางอยู่ตรงหน้าแล้ว！
ไม่เชื่อก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
สายตาของหลินหยุนจมลงเล็กน้อย มองไปยังเจ้าครองธรรมชิงฮุย พูดถามอย่างควบคุมอารมณ์ว่า “คิดไม่ถึงว่า จู่ๆฟ้าแห่งโลกธรรมยังมีกฎเกณฑ์แบบนี้อีกด้วย！ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จ้าวแห่งเต๋าลองพูดถึงอีกแปดท่านที่นอกเหนือจ้าวแห่งเต๋าดูก็ได้？”
ชิงฮุยพยักหน้าพร้อมพูดว่า “ได้แน่นอนอยู่แล้ว！ทั้งหมดมีจ้าวแห่งเต๋า9ท่าน ฉันครองทิศทางของทางเหนือแล้ว ส่วนอีก8ท่านนอกจาก7ท่านที่ครอบครองทิศทางทั้ง7แล้ว อริยปราชญ์ธรรมของเต้าเฉิงยอดฝีมือสูงสุด ครอบครองพื้นที่ตอนกลางของโลกธรรม”
“ในบรรดาพวกเรา9คน ผลการฝึกตนของอริยปราชญ์ธรรมเต้าเฉิงสูงที่สุด ก็คือจ้าวแห่งเต๋าสิบสี่เต๋าที่น่าเหลือเชื่อ！ทุกๆห้าพันปี อริยปราชญ์ธรรมเต้าเฉิงก็จะเปิดแท่นพูดบรรยาย ฉันและพวกต่างก็ไปฟังเทศน์ เพราะงั้น แม้ว่าเจ้าครองธรรมเต้าเฉิงก็เป็นเจ้าครองธรรม แต่ยังไงก็เป็นการมีอยู่ของอีกระดับชั้นหนึ่ง”
“ก็ถือว่าเป็นอาจารย์ที่ไม่เป็นทางการของฉันและพวกเช่นกัน แม้ว่าจะไม่ได้ยอมรับว่าเป็นอาจารย์และลูกศิษย์กัน แต่คนผู้นี้ก็สอนหลายๆอย่างทำเรื่องที่อาจารย์สอนศิษย์！”
“เพราะงั้น พวกเราต่างก็เรียกเขาว่าอริยปราชญ์ธรรม！”
หลินหยุนพยักหน้าแล้ว พูดว่า “ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง งั้น รวมถึงเจ้าครองธรรม ยอดฝีมือจ้าวแห่งเต๋าเก้าท่านแห่งโลกธรรม ทั้งหมดไม่เคยออกไปจากโลกธรรมนี้เลยเหรอ？ภายใน5000ปีนี้ เคยออกไปจากโลกธรรม？”