จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1914 จ้าวครองธรรมหลิงเจว๋

บทที่ 1914 จ้าวครองธรรมหลิงเจว๋
ในจิตใจของเขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเลย
ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ลางสังหรณ์ที่เกิดขึ้นนั้นโดยทั่วไปจะแม่นมากๆ
ดั่งคำที่ว่าเลือดลมพุ่งปี๊ดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันก็คือความหมายนี้แหละ
ในโลกชางฉอง
เมื่อมองเห็นหลินหยุนกลับมา ฟางกับเถ่หนิวถามออกมาพร้อมกัน “ครั้งนี้ได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง?”
หลินหยุนหายใจเข้าลึกๆและพูด “ตอนนี้รู้ตำแหน่งของเย่เยว่แล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน ทำให้ฟางดีใจมากๆ “จริงๆเหรอ? รู้ตำแหน่งที่อยู่ของพี่เยว่แล้วเหรอ? ทำไมคุณถึงไม่พาเธอกลับมาด้วย? ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนเหรอ?”
ฟางแสดงความตื่นเต้นดีใจออกมาทันที
เมื่อเทียบกับหลินหยุนแล้ว ฟางสนิทสนมกับเย่เยว่มากกว่า
ชาติที่แล้ว ฟางนับถือเย่เยว่เป็นพี่สาวของตัวเองและติดเย่เยว่มากๆ
หลินหยุนพูดอย่างเคร่งขรึม “เย่เยว่อยู่โลกพุทธ เธอกลับมาที่หมื่นจักรวาลก่อนฉันหลายพันปี แต่เธอพึ่งเข้ามาในหมื่นจักรวาลก็ตกไปอยู่ในน้ำมือของสำนักปฏิบัติธรรมแล้ว!”
เมื่อฟางได้ยินก็โกรธมากๆ “ไอ้หัวโล้นพวกนี้ สมัยนั้นก็อยากจะให้พี่เย่เยว่เข้าเป็นลูกศิษย์ของสำนักปฏิบัติธรรม คิดไม่ถึงจริงๆว่าพวกมันไม่ยอมตัดใจอีก! พวกมันสมควรตายมากๆ! ไปกันเถอะ พวกเราไปขอตัวพี่เย่เยว่จากโลกพุทธ ถ้าพวกมันไม่ยอมมอบตัวพี่เย่เยว่ออกมา พวกเราก็ฆ่าไอ้หัวโล้นให้ตายทั้งหมดเลย!”
หลินหยุนส่ายหัวและพูด “พวกเราต้องไปอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้ฉันมีลางสังหรณ์ไม่ดีเลย บางทีอาจจะต้องสู้กันสักตั้งแล้ว!”
ฟางพูดอย่างเคร่งขรึม “สู้ก็สู้เลย! พวกเราไม่กลัวไอ้หัวโล้นพวกนั้นอยู่แล้ว ถ้าไม่ยอมมอบตัวพี่เยว่ออกมา งั้นก็สังหารไอ้หัวโล้นทั้งหมดให้ตายไปเลย!”
หลินหยุนขมวดคิ้วและพูด “ห้ามทำอะไรบุ่มบ่าม พวกเจ้าสองคนอยู่ในโลกชางฉองก่อน ฉันมีเรื่องสำคัญมากๆจะมอบให้คุณกับเถ่หนิวไปทำ!”
เมื่อฟางได้ยินก็โกรธมากๆและพูด “ตอนนี้ยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าการไปช่วยพี่เยว่อีกเหรอ? คุณไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ฉันจะต้องไปช่วยพี่เยว่ให้ได้!”
ฟางที่ฟังคำสั่งของหลินหยุนมาโดยตลอด นี่คือครั้งแรกที่เขาไม่ฟังคำสั่งของหลินหยุน
หลินหยุนพูด “โลกพุทธไม่เหมือนกับที่อื่น พวกเขาเป็นสุดยอดสำนักที่สืบทอดมาหลายหมื่นปี มีอมิตาพุทธจำนวนมากอยู่ ด้วยพลังที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ ถ้าไม่ได้เตรียมทุกอย่างให้พร้อมก่อน พวกเราไม่สามารถช่วยเย่เยว่ออกมาได้อยู่แล้ว!”
หลินหยุนมองหน้าเถ่หนิวแล้วพูด “หลังจากที่ฉันจากไปแล้ว พวกคุณสองคนค่อยๆเคลื่อนย้ายโลกชางฉองไปยังทิศทางของโลกพุทธ เพราะมันคือไผ่ตายของพวกเรา พวกคุณเข้าใจไหม?”
เถ่หนิวพยักหน้าอย่างจริงจัง หลินหยุนมองไปที่ฟางและพูด “พลังของเถ่หนิวยังไม่แข็งแกร่งมากพอ ดังนั้นคุณก็เลยต้องอยู่เพื่อช่วยเขา ถ้าตอนที่เขาเคลื่อนย้ายโลกชางฉอง เขาไม่สามารถแยกร่างได้เลย!”
เมื่อฟางได้ยิน เขาก็ครุ่นคิดทันที จากนั้นกัดฟันพูด “ไม่ได้! ฉันจะต้องไปพร้อมกับคุณ! ฉันจะลงมือช่วยพี่เยว่กลับมาด้วยตัวเอง!”
เถ่หนิวพูด “ให้เขาไปพร้อมกับคุณเถอะ!”
หลินหยุนมองหน้าทั้งสองคน จากนั้นก็นิ่งสงบไปสักพัก ในที่สุดเขาก็พยักหน้าและตอบตกลง “ก็ได้! แต่คุณต้องเชื่อฟังฉันทุกอย่าง!”
ฟางดีใจมากๆ เขารีบพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น “ได้ ฉันจะฟังคำสั่งทุกอย่างของคุณ!”
หลังจากผ่านไปสองวัน
ด้านบนท้องฟ้า หลินหยุนกับฟางได้บินไปยังทิศทางของโลกพุทธ
ยิ่งเข้าใกล้โลกพุทธ ลางสังหรณ์ไม่ดีก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
ผ่านไปไม่นาน ยันต์สื่อสารของเขาก็เปล่งแสงสว่างออกมา
หลินหยุนหยิบยันต์สื่อสารขึ้นมาดู สีหน้าของเขาแย่ลงทันที
ฟางเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ถามออกมา “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
หลินหยุนส่ายหัว “ไม่มีอะไร!”
เวลาผ่านไปอีกครึ่งวัน
โลกพุทธปรากฏที่ด้านหน้าของพวกเขาสองคน
ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีแสงสีทองปรากฏ ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง มันก็คือโลกพุทธ
หลินหยุนใช้ต้าเต๋าแห่งมิติ ทำให้เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วมากๆ
ภายในชั่วพริบตาก็เข้ามาในโลกพุทธแล้ว
มีเจดีย์ทองหมื่นพุทธที่สูงหมื่นฟุตตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าของพวกเขาสองคน
ชาติที่แล้วหลินหยุนเคยติดต่อกับสำนักปฏิบัติธรรม เพียงแต่มันคือสำนักธยานะ ไม่ใช่โลกพุทธ
ส่วนทางด้านโลกพุทธนั้น เขาก็เคยติดต่อเหมือนกัน แต่ทั้งหมดก็เพราะเรื่องของเย่เยว่
มีจ้าวครองธรรมองค์หนึ่งเคยไปหาเขากับเย่เยว่ บอกว่าเย่เยว่กับสำนักปฏิบัติธรรมมีวาสนาต่อกัน หวังว่าเย่เยว่จะเข้ามาเป็นลูกศิษย์ของสำนักปฏิบัติธรรม อนาคตของเย่เยว่คงจะไม่มีใครสามารถเทียบได้
ผลลัพธ์เป็นยังไง ทุกคนก็น่าจะเดาออก หลินหยุนกับเย่เยว่ปฏิเสธเรื่องนี้ทันที
จ้าวครองธรรมคนนั้นโดนปฏิเสธ เขาก็จากไปทันที และไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย
หลินหยุนกับฟางมาถึงด้านหน้าของเจดีย์ทองหมื่นพุทธ
ด้านบนท้องฟ้า มีแสงธรรมสาดส่อง
เสียงพระธรรมแพร่ไปทั่วทิศ และปกคลุมไปทั่วโลกพุทธ
หลินหยุนยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูด ฟางก็พูดอย่างเคร่างขรึม “ไอ้หัวโล้นหลิงเจว๋ พวกแกออกมาเจอฉันเดี๋ยวนี้!”
น้ำเสียงของฟางดังสนั่นไปทั่วโลกพุทธ น้ำเสียงดังกว่าเสียงพระธรรมด้วยซ้ำ
เมื่อฟางพูดจบ ชั้นที่สิบแปดของเจดีย์ทองหมื่นพุทธ มีร่างทององค์หนึ่งเปล่งประกายทันที
หลินหยุนกับฟางมองไปที่อีกฝ่าย ฟางพูดอย่างเคร่งขรึมอีกครั้ง “ไอ้หัวโล้นหลิงเจว๋ แกยังไม่ตายอีกเหรอ? ถ้ายังไม่ตายก็รีบไสหัวลงมา!”
แสงธรรมค่อยๆหายไป ทำให้พวกเขามองเห็นพระสงฆ์แก่ๆคนหนึ่ง เขาพนมมือและนั่งอยู่บนชั้นที่สิบแปด คนๆนี้ก็คือหลิงเจว๋ เป็นผู้นำของหอบรรยายธรรม
สำนักปฏิบัติธรรมมีจ้าวครองธรรมทั้งหมดสิบแปดคน
ดังนั้นเขาก็เลยฝึกยานอยู่บนชั้นที่สิบแปด
หลังจากพูดพระพุทธเสร็จ หลิงเจว๋ก็มองหลินหยุนกับฟาง และเอ่ยปากพูดเบาๆ “โยมทั้งสองคนมาที่สำนักปฏิบัติธรรมของพวกเรา ไม่ทราบมีเรื่องอะไรเหรอ?”
ฟางพูดด้วยความโกรธ “ไอ้หัวโล้นหลิงเจว๋ ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีกเหรอ? พวกเรามาขอคนคืน!”
หลิงเจว๋พูด “พวกคุณต้องการใครเหรอ?”
ฟางโกรธมากๆ “ไอ้หัวโล้น แกตั้งใจหาเรื่องพวกเราใช่ไหม? ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะไม่รู้เรื่องนี้!”
เมื่อเผชิญหน้ากับความโกรธของฟาง แต่หลิงเจว๋ไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมาเลย เขาพูดเบาๆ “ปิดปาก!”
เมื่อเขาพูดจบ มีพลังที่มองไม่เห็นพุ่งไปปิดผนึกปากของฟาง
เมื่อหลินหยุนมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น สายตาของเขาเปล่งประกาย เขารีบดีดนิ้ว ทำให้พลังที่มองไม่เห็นโดนทำลายทันที
สีหน้าของหลินหยุนแย่มากๆ เขามองหน้าอีกฝ่ายและพูดอย่างเคร่งขรึม “หลิงเจว๋ ตอนนี้ฉันยังมีความอดทนอยู่ รีบๆส่งคนที่ฉันต้องการออกมา ถ้าแกตัดสินใจเรื่องนี้ไม่ได้ งั้นก็เรียกอมิตาพุทธออกมา!”
หลิงเจว๋พูดพระพุทธอีกครั้ง จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงปกติ “โยมหลิน เณรน้อยอย่างฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณหมายความว่ายังไง เรื่องที่จะเจออมิตาพุทธนั้น ตอนนี้อมิตาพุทธกำลังท่องพระไตรปิฎกอยู่ ท่านไม่เจอหน้าโยมหลินอยู่แล้ว หวังว่าโยมหลินจะไม่โกรธ ถ้าโยมหลินไม่มีเรื่องอะไรอีก งั้นก็เชิญโยมหลินกลับไปได้เลย!”
อมิตาพุทธก็คือมหากษัตริย์ของสำนักปฏิบัติธรรม
สำหรับจ้าวครองธรรมอย่างหลิงเจว๋นั้น เขาแทนตัวเองว่าเณรน้อย นั้นไม่ใช่คำพูดถ่อมตนเลย เพราะสำนักปฏิบัติธรรมมีแค่พระใหญ่กับเณรน้อย
พระใหญ่ก็คือพระสงฆ์ที่ฝึกฝนต้าเต๋าสำเร็จ
เป็นพระที่ฝึกยานสำเร็จ
พระสงฆ์อื่นๆนั้นต่างเรียกตัวเองว่าเณรน้อย
ถึงแม้หลิงเจว๋จะเป็นจ้าวครองเต๋า และเป็นผู้นำของหอบรรยายธรรม
แต่เขาก็แทนตัวเองได้แค่เณรน้อยเท่านั้น
สีหน้าของหลินหยุนแย่มากๆ เขามองหน้าหลิงเจว๋และพูดออกมาทีละคำ “พวกแกเป็นไอ้หัวโล้นที่สมควรตายจริงๆ! เดิมทีฉันไม่อยากจะลงมือ แต่เมื่อพวกแกอยากตายจริงๆ ฉันก็จะทำตามที่พวกแกปรารถนา!”
เมื่อหลินหยุนพูดจบ ต้าเต๋าแห่งกระบี่ก็ปะทุออกมา กระบี่เฮ่าเทียนก็ปรากฏที่มือของเขา
หลินหยุนใส่พลังต้าเต๋าแห่งกระบี่ทั้งหมดเข้าไปในกระบี่เฮ่าเทียน ทำให้กระบี่เปล่งแสงที่น่ากลัวมากๆออกมา จากนั้นก็โจมตีใส่หลิงเจว๋ทันที
ภายในชั่วพริบตา ร่างกายของหลิงเจว๋ก็มีแสงธรรมปรากฏ แสงธรรมได้ปกคลุมร่างกายของเขาเอาไว้ เจดีย์ทองหมื่นพุทธก็ปลดปล่อยแสงธรรมออกมาและปกคลุมหลิงเจว๋เอาไว้อีกชั้นหนึ่ง
รังสีของกระบี่ที่ทรงพลังมากๆของหลินหยุนโจมตีใส่แสงธรรมที่อยู่ด้านหน้า ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นทันที
รังสีกระบี่กับแสงธรรมหักล้างกันจนหายไปทั้งหมด