จากร้านโอสถสู่จ้าวหมื่นภพ - ตอนที่ 5 : หนี้เลือดแห่งตระกูลหลิน
ยามเช้า
เมืองชิงเหอคึกคักกว่าปกติ
ผู้คนจำนวนมากกำลังพูดถึงข่าวเดียวกัน
ตระกูลหลินกำลังจัดงานเลี้ยงใหญ่
เพื่อประกาศแต่งตั้งทายาทคนใหม่
“ได้ยินหรือยัง”
“หลินหยุนจะเป็นทายาทตระกูลแล้ว”
“แน่นอนสิ เขาเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูล”
“ได้ข่าวว่าอีกไม่นานจะทะลุระดับรวบรวมลมปราณแล้ว”
เสียงสนทนาดังขึ้นทั่วตลาด
ภายในหอโอสถสวรรค์
ซูเฉินกำลังกวาดพื้น
เมื่อได้ยินลูกค้าพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็แอบมองหลินเย่ด้วยความกังวล
เพราะทุกคนในเมืองรู้ดี
ว่าอดีตทายาทที่ถูกขับไล่ออกจากตระกูลคือใคร
หลินเย่เพียงนั่งอ่านตำราสมุนไพรอยู่หลังเคาน์เตอร์
สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ราวกับเรื่องดังกล่าวไม่มีความเกี่ยวข้องกับตน
แต่ในส่วนลึกของดวงตา
กลับมีประกายเย็นเยียบวาบผ่าน
เขายังจำทุกอย่างได้ดี
วันนั้น
วันที่ถูกทำลายตันเถียน
วันที่ถูกโยนออกจากตระกูลราวกับสุนัขไร้ค่า
รวมถึงใบหน้าของคนทุกคน
โดยเฉพาะ
หลินหยุน
“นายท่าน...”
ซูเฉินเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ท่านไม่เป็นไรหรือ”
หลินเย่ปิดตำราลง
ก่อนยิ้มบาง ๆ
“เหตุใดข้าต้องเป็นอะไร”
“คนที่ควรกังวลไม่ใช่ข้า”
“แต่เป็นพวกเขา”
ซูเฉินชะงัก
แม้จะยังไม่เข้าใจความหมายทั้งหมด
แต่เขารับรู้ได้ว่า
นายท่านของตนไม่เคยคิดปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป
ทันใดนั้น
เสียงระบบก็ดังขึ้น
【ตรวจพบเหตุการณ์สำคัญ】
【ภารกิจพิเศษเปิดใช้งาน】
【หนี้เลือดแห่งตระกูลหลิน】
รายละเอียด :
ฟื้นฟูวรยุทธ์ภายใน 30 วัน
รางวัล :
คัมภีร์จักรพรรดิโอสถขั้นต้น
คะแนนองค์กร 500 คะแนน
สิทธิ์สุ่มสมาชิกระดับอัจฉริยะ
บทลงโทษ :
ไม่มี
ดวงตาของหลินเย่เป็นประกาย
ในที่สุด
ภารกิจฟื้นฟูวรยุทธ์ก็มาถึง
แม้ระบบจะช่วยสร้างองค์กรได้
แต่หากตัวเขาอ่อนแอเกินไป
ย่อมไม่อาจปกป้องทุกสิ่งได้
เขาเปิดหน้าร้านค้าองค์กรทันที
หลังจากสะสมคะแนนมาหลายวัน
ตอนนี้มีคะแนนมากพอสมควร
ไม่นานนัก
สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่สินค้าชิ้นหนึ่ง
【ตำรับโอสถฟื้นฟูชีพจร】
ราคา : 100 คะแนน
【สามารถฟื้นฟูเส้นลมปราณที่เสียหายได้】
หัวใจของหลินเย่เต้นแรง
นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ
โดยไม่ลังเล
เขากดซื้อทันที
วูบ!
แสงสีทองส่องผ่านหน้าจอระบบ
ตำรับโอสถจำนวนหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่จิตสำนึก
หลินเย่ใช้เวลาศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะขมวดคิ้ว
เพราะสมุนไพรหลักที่จำเป็น
คือ
“หญ้าหยกเขียว”
สมุนไพรวิญญาณระดับหนึ่ง
ซึ่งไม่มีขายในเมืองชิงเหอ
“ดูเหมือนต้องออกนอกเมืองเสียแล้ว”
ในตอนนั้นเอง
ซูเฉินกลับเอ่ยขึ้น
“นายท่าน”
“เมื่อก่อนข้าเคยเห็นหญ้าลักษณะนี้”
หลินเย่เงยหน้าทันที
“ที่ใด”
“ป่าหมอกดำ”
“อยู่ทางเหนือของเมือง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
หลินเย่พลันยิ้มออกมา
ดูเหมือนโชคจะยังเข้าข้างเขา
ในช่วงบ่าย
หลังปิดร้านชั่วคราว
ทั้งสองจึงมุ่งหน้าออกจากเมือง
ระหว่างทาง
หลินเย่ได้สอบถามเรื่องราวของซูเฉินมากขึ้น
จึงทราบว่าเด็กหนุ่มสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่เล็ก
ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก
ก่อนถูกพวกเจ้าหนี้ตามล่า
“ข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทนนายท่าน”
ซูเฉินกล่าวเสียงเบา
“นับจากวันนี้”
“ชีวิตของข้าเป็นของท่าน”
หลินเย่ส่ายหน้า
“ข้าไม่ต้องการทาส”
“ข้าต้องการผู้ติดตาม”
“วันหนึ่งองค์กรของข้าจะยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าจินตนาการได้”
“หากเจ้าตั้งใจฝึกฝน”
“ย่อมมีโอกาสยืนอยู่บนจุดสูงสุดเช่นกัน”
ซูเฉินนิ่งอึ้ง
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่มีคนพูดกับเขาเช่นนี้
ไม่ใช่คำดูถูก
ไม่ใช่คำสั่ง
แต่เป็นความคาดหวัง
ภายในดวงตาของเด็กหนุ่ม
ประกายบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้น
เมื่อทั้งสองเดินทางมาถึงป่าหมอกดำ
พระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าแล้ว
หมอกสีเทาปกคลุมไปทั่วบริเวณ
บรรยากาศเงียบงันจนน่าขนลุก
“อยู่แถวนี้”
ซูเฉินชี้ไปข้างหน้า
ไม่นานนัก
ทั้งสองก็พบสมุนไพรที่ต้องการ
หญ้าหยกเขียว
จำนวนสามต้น
แต่ในจังหวะที่หลินเย่กำลังจะเก็บ
เสียงคำรามต่ำ ๆ กลับดังขึ้นจากด้านหลัง
กรรรรร...
ซูเฉินหน้าซีดทันที
“นายท่าน!”
“หมาป่าเขี้ยวเหล็ก!”
ภายในพุ่มไม้
หมาป่าขนาดใหญ่ค่อย ๆ เดินออกมา
ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองเหยื่อ
มันเป็นสัตว์อสูรระดับหลอมกายขั้นสูง
สำหรับหลินเย่ในตอนนี้
ถือเป็นศัตรูที่อันตรายอย่างยิ่ง
แต่แทนที่จะหวาดกลัว
หลินเย่กลับสงบนิ่ง
เขาเปิดหน้าต่างระบบอย่างรวดเร็ว
【ภารกิจฉุกเฉิน】
สังหารหมาป่าเขี้ยวเหล็ก
รางวัล :
โอสถฟื้นฟูชีพจร 1 เม็ด
ดวงตาของหลินเย่สว่างวาบ
โอสถสำเร็จรูป!
หากได้มันมา
เขาจะประหยัดเวลาไปมาก
หมาป่าเขี้ยวเหล็กพุ่งเข้ามาทันที
แต่ในวินาทีนั้นเอง
หลินเย่กลับคว้ากิ่งไม้ข้างตัว
พร้อมก้าวออกไปข้างหน้า
แม้สูญเสียพลังวรยุทธ์
แต่ประสบการณ์และความรู้ยังคงอยู่
เขาหลบกรงเล็บอย่างหวุดหวิด
ก่อนแทงกิ่งไม้เข้าไปที่ดวงตาของสัตว์อสูรอย่างแม่นยำ
ฉึก!
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น
หมาป่าถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง
ซูเฉินรีบคว้าก้อนหินขนาดใหญ่ฟาดลงไป
ตูม!
การต่อสู้อันดุเดือดดำเนินอยู่พักใหญ่
สุดท้าย
หมาป่าเขี้ยวเหล็กก็ล้มลงกับพื้น
ไร้ลมหายใจ
【ภารกิจสำเร็จ】
【ได้รับโอสถฟื้นฟูชีพจร】
【คะแนนองค์กร +20】
เสียงระบบดังขึ้น
พร้อมกับโอสถสีเขียวมรกตปรากฏในพื้นที่เก็บของ
หลินเย่กำมันแน่น
ในที่สุด
ความหวังในการฟื้นฟูวรยุทธ์
ก็อยู่ตรงหน้าแล้ว
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน
ก่อนพึมพำด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
“หลินหยุน...”
“จงเพลิดเพลินกับตำแหน่งทายาทให้เต็มที่”
“อีกไม่นาน”
“ข้าจะกลับไปทวงคืนทุกอย่างด้วยตนเอง”
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านป่าหมอกดำ
พร้อมกับการเริ่มต้นของเส้นทาง
สู่การฟื้นคืนพลังของหลินเย่