ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 249 แม่นางมั่วชิง
“ข้ายังพูดไม่จบ ข้าจะคิดเล็กคิดน้อยกับเจ้าได้อย่างไร เจ้าลืม
แล้ว ข้าก็ลืมแล้วเช่นกัน”
ตอนนั้นเขาโมโหจริงๆ แต่ระงับอารมณ์โมโหของตัวเองเอาไว้
คิดว่าจะรอให้หลิงอวี้จื้อใจเย็นลงก่อน หากไม่ได้พบกับหลิ
งอวี้จื้อ เขาก็คงไม่รู้เลยว่าตัวเองก็สามารถอดทนเพื่อคนอื่น
ขนาดนี้ได้ด้วย
เขาไม่อยากทำร้ายเธอ และก็ทำร้ายเธอไม่ลงด้วย ความรู้สึก
อยากทะนุถนอมเช่นนี้เมื่อก่อนเขาไม่เคยมีเลย
หลิงอวี้จื้อตีอกตนเอง
“ข้าตกใจแทบตาย”
“อย่าตี เดี๋ยวแบน”
เซียวเหยี่ยนพูดเรียบๆ หลิงอวี้จื้ออุทาน ‘หา?’ แต่เมื่อสติ
กลับมา หน้าก็แดงทันที
“ลามก ของของข้า ข้าสุขใจจะตี”
เซียวเหยี่ยนอดไม่ไหวหัวเราะออกมา ความหดหู่ก่อนหน้านี้
หายไปเป็นปลิดทิ้ง เรื่องของเฉินเซี่ยวหรูไม่สามารถแก้ไขได้
ภายในชั่วข้ามคืน ยังต้องการเวลา เขาจะให้หลิงอวี้จื้อค่อยๆ
เห็นธาตุแท้ของเฉินเซี่ยวหรูอย่างกระจ่างแจ้ง
“อวี้จื้อ ไป๋อู่ไปพระตำหนักอู๋อ๋องแล้ว”
หลิงอวี้จื้อจิ๊ปากเยินยอ
“สุดยอดเลย ไป๋อู่มีวิธีจัดการผู้ชายได้จริงๆ อาเหยี่ยน ก่อน
หน้านี้ทำไมท่านถึงไม่ติดกับนางล่ะ”
“แต่ไหนแต่ไรมาข้าเป็นแต่ผู้ล่า จะไปติดกับนางได้อย่างไร”
“เมื่อก่อนแผลนางรักษาอยู่นานก็ไม่หาย คงไม่ใช่ฝีมือท่าน
หรอกกระมัง!”
หลิงอวี้จื้อสงสัยเรื่องนี้มาตลอด แต่ไม่เคยถาม วันนี้พูดถึง
เรื่องนี้แล้ว จึงถือโอกาสถามไปเลย
เซียวเหยี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ พยักหน้ารับคำ
“ข้าลงมือในยาของนางจริงๆ”
หลิงอวี้จื้อหัวเราะฮาลั่น
“อาเหยี่ยน ท่านร้ายกาจเกินไปแล้ว แต่ว่าทำได้ยอดเยี่ยม
มาก กดถูกใจให้รัวๆ อาเหยี่ยน ไป๋อู่เป็นคนของท่านเว่ยอ๋อง
ใช่หรือไม่”
“ไม่ใช่”
หลิงอวี้จื้อคิดแล้วคิดอีก ถามว่า
“หรือว่าเป็นคนของไทเฮา”
พอเห็นหลิงอวี้จื้อเลี่ยงเฉินเซี่ยวหรู เซียวเหยี่ยนก็ไม่ค่อย
สบายใจ เขามั่นใจแล้วว่าไป๋อู่เป็นคนของใคร แต่หลิงอวี้จื้อดู
เหมือนจะประเมินคุณธรรมของเฉินเซี่ยวหรูสูงเกินไป
“เรื่องนี้ยังไม่แน่ชัด นางต้องการยุแยงความสัมพันธ์ระหว่าง
ข้ากับเว่ยอ๋อง อวี้จื้อ เจ้าว่าข้าควรจะจัดการไป๋อู่อย่างไร”
“ข้ารู้สึกมานานแล้วว่าคนคนนี้มีแผนการร้ายนัก อาเหยี่ยน
ข้าจะจัดการนางเอง”
“ดี”
เซียวเหยี่ยนตอบรับ เขามีเจตนาเช่นนี้อยู่แล้ว หลิงอวี้จื้อ
นับว่าเป็นคนที่มีไหวพริบ สมองก็เฉลียวฉลาด เพียงพอจะ
ต่อกรกับไป๋อู่ เขาอยากให้หลิงอวี้จื้อมีส่วนร่วมบ้าง
เซียวเหยี่ยนพูดจบก็นึกขึ้นได้อีกเรื่องหนึ่ง ส่งสายตาให้อู่จิ้น อู่
จิ้นถอยออกไปทันที จากนั้นก็พาผู้หญิงสาวชุดสีขาวคนหนึ่ง
เข้ามา หน้าตาสะสวยน่ารัก รูปร่างสูงโปร่ง แต่ลักษณะ
ท่าทางเงียบขรึม ผิวขาวจนผ่องแสง ขาวขนาดนี้ไม่รู้ว่าบำรุง
ดูแลอย่างไร
พอเข้ามา สาวชุดขาวก็คุกเข่าทำความเคารพ
“มั่วชิงทำความเคารพท่านอ๋องและคุณหนูเจ้าค่ะ”
“มั่วชิง ชื่อเพราะมาก อาเหยี่ยน แม่นางผู้นี้คือ…”
ปากถามไป แต่ในใจเดาออกแล้ว ก่อนนี้เซียวเหยี่ยนบอกเธอ
ว่าจะหาองครักษ์มาให้คนหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าจะหาได้รวดเร็ว
เช่นนี้ ซ้ ายังเป็นองครักษ์หญิงที่สวยขนาดนี้ด้วย ราวกับบัว
หิมะกลางขุนเขา ให้ความรู้สึกขลังมาก
“นี่คือมั่วชิง ต่อไปจะเป็นองครักษ์ของเจ้า ให้นางได้คุ้มครอง
เจ้า”
หลิงอวี้จื้อให้มั่วชิงลุกขึ้น จิ๊ปากอย่างอัศจรรย์ใจ
“ให้มาเป็นองครักษ์ดูแลข้า เสียดายความสามารถ สาวสวย
ขนาดนี้ ข้าเกรงใจไม่กล้าใช้นางทำอะไรหรอก”
“คุณหนูมีอะไรสั่งมาได้เจ้าค่ะ ข้าน้อยจะต้องทำให้สำเร็จสุด
ความสามารถ”
มั่วชิงมีท่าทางเคารพนอบน้อมมาก แต่ใบหน้าไม่แสดง
อารมณ์ใด ๆ ตรงจุดนี้ถอดแบบมาจากเซียวเหยี่ยนเป๊ะ สม
กับเป็นคนที่เซียวเหยี่ยนเลือก ท่าทางคล้ายกันขนาดนี้
YOU MAY ALSO LIKE
