ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 432 จะเป็นคนใช้ไปตลอดชีวิตอย่างนั้นหรือ

ตอนที่ 432 จะเป็นคนใช้ไปตลอดชีวิตอย่างนั้นหรือ

“ข้าพูดมาก กลัวเจ้าจะรำคาญข้ามากกว่า”
หลิงอวี้จื้อน ้าเสียงผ่อนคลาย อยากหยอกเย้าให้ชิงชิงหัวเราะ เธอ
รู้ว่าลู่ชิงชิงเป็นหญิงสาวตามขนบธรรมเนียม แม้จะไม่เจอหน้า
หลิงจื่อเฉิง นางก็ไม่ไปจากจวนมหาเสนาบดี ยุคนี้ไม่เหมือนกับยุค
ปัจจุบัน หญิงที่ออกเรือนแล้วหากไม่ถูกสามีทิ้ง ก็จะไม่สามารถ
ออกจากบ้านสามีได้
คนที่ถูกทิ้งแล้วกลับบ้านไป ก็จะถูกมองอย่างดูถูกเหยียดหยาม
เจอครอบครัวไม่ดี ก็จะถูกไล่ออกจากบ้านทันที เธอสามารถมีวันนี้
ได้จากความพยายามของตนเองทั้งสิ้น และได้เจอกับเซียวเหยี่ยนที่
พึ่งพาได้ มิเช่นนั้นคงไม่แต่งงานกับใครง่ายๆ เพราะมันน่ากลัวมาก
ลู่ชิงชิงนับว่าเป็นหญิงสาวที่มีความยึดมั่นในอุดมการณ์ ไม่เลือก
ที่ฝืนทน และยังอ่อนน้อมถ่อมตนมาก เธอชื่นชมลู่ชิงชิงตรงจุดนี้
สามารถรักใครสักคนมากๆ ได้ แต่ก็ไม่รักโดยลดค่าของตนเอง
เด็ดขาด เช่นนั้นเท่ากับเป็นการทำร้ายตัวเองอย่างแท้จริง
เธออยู่ในห้องของลู่ชิงชิงนานมาก ชวนคุยเรื่องสนุกๆ หยอกเอิน
ลู่ชิงชิง ด้วยความพยายามไม่สิ้นสุดของเธอ คิ้วที่ขมวดแน่นของ
ลู่ชิงชิงก็ผ่อนคลายไปในที่สุด
หรูเยียนพาชิวจวี๋ไปที่ห้องของตนเอง จ้องชิวจวี๋เขม็งตลอดเวลา
เพียงแต่ชิวจวี๋ไม่กล้าสบสายตาของหรูเยียน ก้มหน้า บิดมุมเสื้อไป
มาอย่างไม่เป็นสุข อึดอัดไม่สบายใจอย่างยิ่ง
เมื่อมองดูสาวน้อยร่างผอมบางที่อยู่ตรงหน้า ไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่านี่คือน้องสาวของตนเอง นางคอยดูแลแม่ที่ป่วยมาตลอด เชื่อฟัง
คำสั่งสอนตั้งแต่เด็กๆ เหตุใดถึงกลายเป็นคนมารยาสาไถยไปได้ สิ่ง
เหล่านี้นางไปเรียนมาจากไหนกัน
“พี่สาว อย่าจ้องข้าเช่นนี้ได้หรือไม่ ข้ากลัว”
ในที่สุดชิวจวี๋ก็เอ่ยปากอย่างกล้าๆ กลัว ๆ
“หากเจ้ากลัวจริงๆ แล้วเหตุใดถึงไปยั่วคุณชายใหญ่ ชิวจวี๋
คุณหนูเมตตาให้เจ้าอยู่ที่จวนท่านมหาเสนาบดีต่อ เหตุใดเจ้าถึงทำ
เรื่องเช่นนี้ได้ หรือเจ้าไม่รู้ว่าคุณหนูกับลู่อี๋เหนียงเป็นมิตรที่ดีต่อกัน
คุณหนูไม่ชอบให้คนใต้บัญชาคิดคดมาโดยตลอด เจ้าทำเช่นนี้จะให้
ข้าทำอย่างไร ข้าจะอธิบายกับคุณหนูว่าอย่างไร”
หรูเยียนโกรธจัดอย่างเห็นได้ชัด พูดจบก็หายใจหอบเล็กน้อย
ชิวจวี๋เข้าไปจับแขนหรูเยียน
“พี่สาว คุณชายใหญ่รูปหล่อปานนั้น ข้ารักใคร่ชื่นชมคุณชาย
ใหญ่จริงๆ ตอนนี้ข้ามีเลือดเนื้อเชื้อไขของคุณชาย นี่เป็นของขวัญที่
สวรรค์ประทานให้ เจ้าช่วยข้าหน่อย ขอร้องเจ้านะ ข้าเป็นน้องแท้ๆ
ของเจ้า เจ้าต้องช่วยข้า”
หรูเยียนผลักชิวจวี๋ออกไป
“เจ้าอุ้มท้องเลือดเนื้อเชื้อไขของคุณชายใหญ่เร็วเช่นนี้ เห็นได้ชัด
ว่าทำเพื่อความรุ่งเรืองมั่งคั่ง เจ้าไม่สามารถคิดเพ้อฝันกับใครก็ได้
นะ พวกเราเป็นสาวใช้ ต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของสาวใช้”
“ต้องเป็นคนใช้ไปตลอดชีวิตอย่างนั้นหรือ ข้าอยากมีชีวิตที่ดีมัน
ผิดด้วยหรือ
ท่านพี่ ข้าชอบคุณชายจริงๆ ชอบตั้งแต่แรกเห็น ผู้ชายเช่นนั้น
ใครบ้างไม่ชอบ ข้าไม่อยากเป็นคนใช้ไปตลอดชีวิต ข้าไม่อยากเป็น
เหมือนท่านแม่ที่แต่งงานกับสามีที่ยากจนข้นแค้น ป่วยขึ้นมาก็
รักษาไม่ไหว ได้แต่อยู่รอความตายที่บ้าน
ข้าเพียงอยากมีชีวิตที่ดีขึ้นสักหน่อย สวรรค์ช่วยข้าแล้ว เจ้าเป็น
พี่สาวของข้า หรือว่าเจ้าช่วยข้าไม่ได้”
ในที่สุดชิวจวี๋ก็พูดความในใจออกมา หรูเยียนก็เข้าใจแล้ว นาง
จงใจเข้าใกล้หลิงจื่อเฉิงเพื่อความรุ่งเรืองมั่งคั่งจริงๆ หรูเยียนมีเพียง
ความรู้สึกกตัญญูรู้คุณต่อหลิงอวี้จื้อ อยากจะภักดีต่อ หลิงอวี้จื้อ
ตลอดไป
นึกไม่ถึงว่าชิวจวี๋กลับมีความคิดเช่นนั้น นี่ทำให้นางรู้สึกละอาย
ใจ ไม่รู้จะมองหน้าหลิงอวี้จื้ออย่างไร
กำลังเตรียมจะพูดตอบ จู่ๆ ประตูห้องก็ถูกคนผลักเปิดออก
หลิงอวี้จื้อเดินเข้ามา
“อยากจะมีชีวิตที่ดี ไม่ผิด เป็นคนแล้วล้วนอยากมีชีวิตที่ดีกัน
ทั้งสิ้น เสียดายตรงที่เจ้าทำไม่ถูกต้องอย่างยิ่ง แถมยังทำเรื่องทั้งหมด
นี้ใต้จมูกข้า
เจ้าอุ้มท้องเด็กคนนี้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมใช่หรือไม่ แม้พี่ชายจะไม่ค่อย
ได้ความ แต่ก็ไม่ถึงขั้นหิวกระหายจนเป็นฝ่ายทำอะไรเจ้าเช่นนี้ เจ้า
ฉวยโอกาสตอนข้าไม่อยู่ซุ่มวางแผนชั่วทำเรื่องมากมายเช่นนี้ ข้า
ถึงกับต้องมองเจ้าเสียใหม่เลยทีเด