ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 481 ข้าไม่ชอบเฉินปี้

ตอนที่ 481 ข้าไม่ชอบเฉินปี้

ขณะกำลังคิดอยู่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงดังจากข้างนอก จากนั้น
ประตูก็ถูกคนผลักเปิดออก เซียวเหยี่ยนกับมั่วชิงเดินเข้ามาด้วยกัน
เห็นเซียวเหยี่ยน หลิงอวี้จื้อก็ทั้งตกใจและดีใจ ปีนลงจากตั่งทันที
กระโดดไปตรงหน้าเซียวเหยี่ยน
“อาเหยี่ยน ดึกขนาดนี้แล้ว มาได้อย่างไรกัน”
“เจ้าโดนพิษแดงทั่วธารหรือ”
เซียวเหยี่ยนไม่พูดอ้อมค้อม ถามตรงๆ จ้องหลิงอวี้จื้อเขม็ง รอ
หลิงอวี้จื้อตอบ
หลิงอวี้จื้อเห็นมั่วชิงที่อยู่ข้างหลังเซียวเหยี่ยน ก็ถลึงตาใส่นาง
“มั่วชิง ข้าสั่งแล้วไม่ให้บอก ทำไมปากไวเช่นนี้”
“เจ้าไม่ต้องโทษมั่วชิง ข้ารู้เรื่องตั้งแต่ก่อนมาแล้ว ข้าเพียงแต่ให้
มั่วชิงยืนยันอีกรอบ เรื่องใหญ่ขนาดนี้เหตุใดต้องปิดบังข้า”
น ้าเสียงของเซียวเหยี่ยนแสดงการตำหนิอย่างชัดเจน นอกจาก
ตำหนิแล้ว ยังมีความเป็นห่วงอยู่ลึกๆ
หลิงอวี้จื้อเขย่าแขนเสื้อของเซียวเหยี่ยน
“อาเหยี่ยน ท่านอย่าโกรธเลยนะ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังท่าน
ช่วงนี้ท่านยุ่งขนาดนั้น ข้าก็กลัวว่าท่านจะกังวลใจ อย่างไรก็ไม่ใช่
พิษถึงแก่ชีวิต ข้าให้คนไปหายาถอนพิษอีกครั้งแล้ว”
เห็นหลิงอวี้จื้อทำท่าทางเช่นนี้ เซียวเหยี่ยนก็ไม่รู้จะจัดการ
หลิงอวี้จื้ออย่างไร ทุกครั้งที่นางเป็นเช่นนี้ เขาก็จนปัญญาที่จะโกรธ
นางต่อไป ความโกรธที่ยิ่งก่อตัวเพิ่มในใจกลับมลายหายสิ้น
“ไม่มีคราวหน้าแล้วนะ”
เซียวเหยี่ยนจิ้มศีรษะหลิงอวี้จื้อเบาๆ พูดจบก็ยื่นยาถอนพิษให้มั่ว
ชิง
“ดูซิว่านี่เป็นยาถอนพิษแดงทั่วธารหรือไม่”
มั่วชิงรับขวดกระเบื้องสีดำมา ตรวจสอบดูอย่างละเอียด ไม่นาน
ก็พยักหน้า
“นี่เป็นยาถอนพิษแดงทั่วธารจริงๆ เพคะ ท่านอ๋อง ท่านได้ยา
ถอนพิษนี้มาจากที่ใดเพคะ”
คำถามนี้สำคัญมาก หลิงอวี้จื้อก็อยากถาม จ้องเซียวเหยี่ยนตาไม่
กะพริบ รอให้เขาพูดต่อ ที่จริงใจเธอมีคำตอบแล้ว มู่หรงนี่อวิ๋นส่ง
คนมาบอกว่าเฉินปี้ได้ยาพิษไป เช่นนั้นยาถอนพิษของเซียวเหยี่ยน
อาจจะได้มาจากเฉินปี้
เฉินปี้ต้องการทำอะไรกันแน่ ทำไมต้องเอายาถอนพิษมาให้เซียว
เหยี่ยน หรือว่าเซียวเหยี่ยนเองที่เป็นฝ่ายไปเอายาถอนพิษจากเฉินปี้
แต่เขาไม่ควรจะรู้เรื่องที่เธอโดนพิษเร็วขนาดนั้น
“คุณหนูเฉินเอามาให้ข้า”
“นางเป็นฝ่ายเอาไปให้ท่านเองหรือ”
เซียวเหยี่ยนพยักหน้า
“คุณหนูเฉินได้รับบาดเจ็บ ยาถอนพิษนี้นางเอามาจากเจียงฮูหยิน
อวี้จื้อ วันนี้เฉินปี้ตกน ้า เพราะเจ้าเป็นคนดึงนางลงไปหรือ”
เรื่องนี้หลิงอวี้จื้อเป็นคนทำเอง เธอไม่ได้ปฏิเสธ พยักหน้า
ยอมรับ
“ใช่ข้าเอง”
เห็นเซียวเหยี่ยนขมวดคิ้ว เธอก็รู้แล้วว่าเซียวเหยี่ยนก็โดนเฉินปี้
ปั่นหัว
ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจจริงๆ หน้าไหว้หลังหลอกจนถึงขีดสุด ต่อ
หน้าเธอเปิดเผยธาตุแท้ ต่อหน้าเซียวเหยี่ยนและคนอื่นก็เปลี่ยนเป็น
อีกคน ทำให้เธอกลายเป็นคนร้ายไปทันที
มิน่านางถึงเอายาถอนพิษไปให้เซียวเหยี่ยนเอง ในเมื่อนางอยาก
ได้ความรู้สึกดีจากเซียวเหยี่ยน ฉวยโอกาสมาไม้นี้ กลยุทธ์ทุกข์กาย
[1] เล่นเสียไหลลื่นจริงๆ เธอสู้ไม่ได้จริงๆ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นผู้หญิง
ที่ลูกไม้สูงขนาดนี้ คราวนี้นับว่าเธอได้พบคู่ต่อสู้ตัวจริง
คนอื่นจะมีทัศนคติอย่างไรเธอไม่สน แต่ทัศนคติของเซียวเห
ยี่ยนสำคัญมาก ในใจเธอเซียวเหยี่ยนเป็นผู้ชายที่ฉลาดหลักแหลม
มาก ไม่มีทางโดนเฉินปี้ปั่นหัวได้
เธอจับมือเซียวเหยี่ยน พูดอ้อนวอนว่า
“อาเหยี่ยน เฉินปี้ไม่ใช่คนดีอะไร ข้าไม่ชอบนาง ข้าไม่อยากให้
นางเข้าจวน เราต้องหาวิธีหยุดยั้งนาง”
“อวี้จื้อ เหตุใดเจ้าถึงต่อต้านเฉินปี้เช่นนี้”
“นางใจจดใจจ่ออยู่กับท่านขนาดนี้ ข้าย่อมไม่ชอบนาง”
หลิงอวี้จื้อตอบด้วยความหงุดหงิด
“เจ้าอาจจะเข้าใจนางผิด เรื่องพี่ชายของเฉินปี้ข้าไปตรวจสอบ
มาแล้ว โดนยาพิษจริงๆ เรื่องที่ข้ารับปากกับเจ้าก็ต้องทำได้แน่นอน
อวี้จื้อ เจ้าจะไม่เชื่อข้าอยู่เช่นนี้หรือ”

——
[1] เป็นกลยุทธ์หนึ่งจากเรื่องสามก๊ก หมายความถึงโดยสามัญ
สำนึกของมนุษย์ทั่วไป ย่อมไม่มีผู้ใดยากทำร้ายตนเอง หากบาดเจ็บ
ก็เชื่อว่าคงเกิดจากการถูกทำร้าย ถ้าหากแม้นสามารถทำเท็จให้
กลายเป็นจริง หลอกให้ศัตรูหลงเชื่อโดยไม่ติดใจสงสัย กลอุบาย
ย่อมจะ