ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 596 ความลับของเจียงสือ

ฟางฮุ่ยหรูออกไปสักพัก เจียงสือที่กลับมาในห้องอีกครั้งก็รู้สึก
ตื่นตัวขึ้นมา เงาดำร่างหนึ่งกระโดดเข้ามาทางหน้าต่างอย่างไว พอ
เขาตกลงพื้นอย่างมั่นคงแล้ว เจียงสือก็ทำหน้าประหลาดใจ แล้วสี
หน้าประหลาดใจนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นอย่างรวดเร็ว
“ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ช่างมีความสามารถเสีย
จริง นึกไม่ถึงว่าจะหาที่นี่พบ”
“เจ้าสำนักมาเมืองหลวงก็ไม่ทักทายกันบ้าง ข้ายังคิดอยากจะ
ดูแลตอนรับเจ้าสำนักอย่างดีอยู่เลย”
เซียวเหยี่ยนใจเย็นมาก นั่งลงที่โต๊ะอย่างไม่รีบเร่งและไม่ชักช้า
ไม่กลัวเจียงสือเลยสักนิด
แน่นอนว่าเจียงสือก็ไม่กล้าลงมือ ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็น แต่นาง
ก็พอจะรู้สึกได้ว่าแถวนี้มีแต่องครักษ์ลับ ถึงแม้นางก็พาคนมา
เช่นกัน แต่เมื่อใดที่ลงมือ นางก็มิได้ได้เปรียบอะไร
“จะกล้ารบกวนท่านอ๋องให้มาดูแลได้อย่างไร ไม่ทราบว่าท่าน
อ๋องมาเยือนถึงเรือนมีธุระสำคัญอะไรหรือ”
เจียงสือยืนตรงหน้าเซียวเหยี่ยน ถึงแม้จะเป็นผู้หญิง แต่นางกลับ
เป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนผู้หญิงมากที่สุด บุคลิกเย็นชาแผ่ซ่านไป
ทั้งตัว หากไม่พิจารณาแยกแยะให้ดี ๆ มองแวบแรกจะเข้าใจว่าเป็น
ผู้ชายเอาง่าย ๆ
“ข้ามาก็มีธุระเพียงเรื่องเดียว เอายาถอนพิษรวมพันสิ่งมา”
เจียงสือหัวเราะเสียงดังลั่นราวกับเพิ่งได้ยินเรื่องตลก
“ท่านอ๋องก็รู้ดีว่าพิษรวมพันสิ่งไม่มียาถอนพิษ ยังจะวิ่งมาขอยา
ถอนพิษอีก มิรู้สึกเสียเวลาเปล่าหรอกหรือ เช่นนั้นแสดงว่า
โชคชะตาของท่านอ๋องนับว่าไม่ค่อยดี ถึงได้โดนพิษประหลาดนี้เข้า
รีบเตรียมตัวเรื่องจัดงานศพไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ เสียดีกว่า!”
“ในเมื่อข้ามาหาเจ้าแล้ว ก็ย่อมแน่ใจว่าเจ้าสามารถถอนพิษรวม
พันสิ่งได้ ถึงแม้พิษรวมพันสิ่งจะไม่มียาถอน แต่ข้าได้ยินมาว่าเจ้า
สำนักติดนิสัยอย่างหนึ่ง นั่นคือเมื่อคิดค้นยาพิษแล้วก็จะคิดค้นวิธี
ถอนพิษเช่นกัน ได้ยินว่าเจ้าสำนักทำเพื่อป้องกันไม่ให้ตนเองถูก
วางยา พิษรวมพันสิ่งนั้นคนอื่นถอนพิษไม่ได้ แต่เจ้าสำนักถอนพิษ
ได้”
เจียงสือทำเสียงหึอย่างเย็นชา
“สมกับเป็นท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จริง ๆ ข่าวลับ
ในยุทธภพเช่นนี้ เจ้าก็สืบรู้จนได้ ข้ากับท่านอ๋องเป็นคู่แค้นที่อยู่ร่วม
โลกกันไม่ได้มานานแล้ว ได้แต่เฝ้ารอวันที่เจ้าได้กลับบ้านเก่า ถึงแม้
เจ้าจะพาองครักษ์ลับมาหมดทุกคน ก็ยังจับตัวข้าไปไม่ได้ เซียวเห
ยี่ยน คราวนี้เจ้าตายแน่”
“ในเมื่อข้าหาตัวเจ้าพบ เช่นนั้นเรื่องที่ข้ารู้ก็ย่อมมีมากกว่าที่เจ้า
จินตนาการไว้มากโข จะให้ข้าพูดให้เจ้าฟังสักหน่อยหรือไม่เล่า”
เซียวเหยี่ยนถึงกับรินชาให้ตัวเองถ้วยหนึ่ง ราวกับเจียงสือเป็น
เพื่อนเก่าของเขา เห็นว่าเจียงสือมีสีหน้าบึ้งตึง เซียวเหยี่ยนก็ทำไม่
แยแสพูดต่อว่า
“เมื่อก่อนข้าไม่เคยเข้าใจเจ้าสำนักเลย ว่าเหตุใดต้องดั้นด้นหาหิน
อาตมันให้จงได้ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับดวงเมือง สำหรับเจ้าสำนักแล้ว
สามารถพูดได้ว่าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันสักนิด”
เจียงสือเป็นแค่ผู้นำขององค์กรหนึ่งในยุทธภพเท่านั้น ต่อให้มี
อนาคตสดใสอย่างไรก็ไม่สามารถเป็นพระจักรพรรดินีได้ นางมิได้
มีกำลังแข็งแกร่งขนาดนั้น ด้วยเหตุนี้การที่นางต้องการหินอาตมัน
นั้นต้องมีจุดประสงค์อื่นแน่นอน
หลังจากเอาหินอาตมันไปจากมือเจียงสือแล้ว เซียวเหยี่ยนก็คอย
สืบเรื่องนี้เสมอมา สองสามวันก่อนในที่สุดเขาก็หาเหลียนไห่พบ
เขาได้รู้ความลับที่แท้จริงของหินอาตมันจากปากของเหลียนไห่ เมื่อ
ได้รับการยืนยันจากเหลียนไห่แล้ว ประกอบกับการสืบสวนหลาย
ครั้ง ในที่สุดก็พอจะทราบจุดประสงค์คร่าว ๆ ของเจียงสือ
เจียงสือสีหน้าเปลี่ยนทันที ที่แท้เขารู้เรื่องนั้นแล้วหรือ เป็นไป
ไม่ได้ เรื่องนี้นางไม่เคยบอกใคร เขาไม่มีทางสืบรู้อะไรได้ คิดถึง
ตรงนี้ เจียงสือก็วางใจลงเล็กน้อย ไม่เชื่อคำพูดของเขา
เซียวเหยี่ยนพูดต่อ
“ในหินอาตมันแฝงไปด้วยพลังงานอันทรงพลังแข็งแกร่ง เล่าลือ
กันว่าสามารถทำให้วิญญาณที่กำลังจะตายออกจากร่างแล้วได้เกิด
ใหม่ ข้าได้ยินว่าเจ้ายังมีน้องสาวอีกคนหนึ่ง”
สีหน้าของเจียงสือเปลี่ยนอีกครั้ง เซียวเหยี่ยนสืบรู้เรื่องนี้จริง ๆ
“เมื่อวาน ข้าเจอโลงศพโลงหนึ่ง ข้างในมีหญิงสาวอายุประมาณ
สิบกว่าปี หญิงสาวคนนั้นหน้าตาคล้ายเจ้าสำนักอย่างยิ่ง นั่นต้อง
เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเจ้าสำนัก