ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 780 ตอนพิเศษ : พี่น้องความสัมพันธ์ลึกซึ้ง

ตอนที่ 780 ตอนพิเศษ : พี่น้องความสัมพันธ์ลึกซึ้ง

เห็นได้ชัดว่าชุนฉินวิ่งมาตลอดทาง พอกลับมานางก็หอบหายใจ
นางยืนหอบอยู่ตรงธรณประตู ถึงแม่เซียวอวี่จะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไร
ขึ้น แต่ทำให้ชุนฉินรีบร้อนขนาดนี้ได้ จะต้องไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่
“อาอวี่ ข้าฆ่าเหลียนอีแล้ว”
“อะไรนะ…”
เซียวอวี่หลงคิดว่าตนเองฟังผิด
“เสด็จพี่ สมองพี่ยังปกติดีอยู่หรือไม่!”
“ข้ามิได้ล้อเล่นกับเจ้า ข้าฆ่าเหลียนอีจริงๆ หากเจ้าคิดจะจัดการ
งานศพนางข้าก็ยกให้เป็นหน้าที่ของเจ้า”
น้อยครั้งนักที่เซียวหนิงจะมีท่าทางเคร่งขรึม ครั้งนี้นางเคร่งขรึม
มาก หน้าบึ้งไปหมด
“เพราะเหตุใด”
เซียวอวี่รู้จักเซียวหนิงดี นางไม่ใช่คนประเภทที่จะฆ่าผู้บริสุทธิ์
ตามอำเภอใจ นิสัยของนางสามารถบรรยายได้ด้วยคำว่ามีจิตใจ
เมตตากรุณา
“นางเป็นองค์หญิงของราชวงศ์ก่อน เป็นบุตรสาวของเฉินมั่วฉือ
นางจงใจใกล้ชิดพวกเรา เพื่อเข้าวังมาล้างแค้นเสด็จพ่อและเสด็จแม่
นางใช้ข้าวางยาเสด็จแม่…”
สีหน้าของเซียวอวี่เริ่มตึงเครียด
“จากนั้นล่ะ”
“จากนั้นข้ากินของที่นางเตรียมจะให้เสด็จแม่ไป”
เซียวหนิงพูดเสร็จก็หยิบผ้าเช็ดหน้าเปื้อนเลือดออกมาจากอก
เสื้อ
“เห็นหรือไม่ นี่เป็นโลหิตสีดำ นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
เสด็จพ่อและเสด็จแม่ยังไม่ทราบเรื่อง เจ้าก็อย่าพูดไปเลย”
เซียวอวี่หยิบผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นจากมือของเซียวหนิง เห็นคราบ
เลือดสีดำจริง เขามองเซียวหนิงด้วยความเป็นห่วง
“โดนพิษอะไร”
“พิษไร้เยื่อใย ไม่รู้ว่าเจ้าเคยได้ยินมาก่อนหรือไม่”
เซียวอวี่หน้าบึ้งตึง หมัดทั้งสองกำแน่น เขาต้องเคยได้ยินพิษไร้
เยื่อใยมาก่อนแน่ เพียงแต่เขานึกไม่ถึงว่าเหลียนอีจะจิตใจเ**้้ยม
โหดเพียงนี้ ถึงขนาดวางยาพิษชนิดนี้กับเซียวหนิง ก่อนหน้านี้เขา
ใจเต้นเพราะหลียนอีจริง เรื่องนี้เป็นความผิดของเขา เพราะเขาไม่
ระมัดระวังให้ดีพอ ถึงไม่ได้สืบประวัติตัวตนที่แท้จริงของเหลียนอี
“เจ้าอย่าทำหน้าเช่นนั้น ข้ามิได้โทษเจ้า เหลียนอีเป็นคนที่ข้าพา
เข้าวังมาเอง เรื่องนี้ต้องโทษตัวข้าเอง ข้าเชิญหมอหลวงสวีมาดูแล้ว
เขาบอกว่ามีเพียงไหมหิมะเทียนซานเท่านั้นถึงจะช่วยชีวิตข้าได้
อาอวี่ เรื่องนี้ยกให้เป็นหน้าที่เจ้าแล้ว เจ้าช่วยข้าหาไหมหิมะเขา
เทียนซาน ถึงแม้โอกาสจะริบหรี่ แต่ก็ต้องลองดู ยังมีเรื่องเซียง
หนานอีก เจ้าอย่าเปิดเผยไปแม้แต่คำเดียว ข้าไม่อยากให้เขาเป็น
ห่วง”
เซียวหนิงพูดพลางตบบ่าเซียวอวี่เบาๆ
“อาอวี่ เจ้าต้องเตรียมใจไว้ให้ดี เผื่อข้าต้องไปยมโลกจริงๆ ดูจาก
สถานการณ์ตอนนี้ เป็นไปได้สูงมากที่ข้าจะต้องไปที่นั่น หากข้าไป
แล้วจริงๆ ฝากเสด็จพ่อกับเสด็จแม่ด้วย เจ้าต้องต้อนรับพี่เซียง
หนานดีๆ นะ”
“เจ้าหุบปาก พูดอะไรเหลวไหล”
“สองขาของข้าแทบจะก้าวไปถึงตรงหน้ายมบาลแล้ว อาอวี่ เจ้า
รีบส่งคนไปช่วยข้าหาไหมหิมะเทียนซานเถิด!”
พูดถึงตรงนี้ ขอบตาของเซียวหนิงก็แดงก ่าแล้ว นางย่อมไม่อยาก
ตาย หากตายไปตอนนี้ นางก็จะเสียดายหลายสิ่งหลายอย่าง นางจะ
ได้ออกเรือนอยู่แล้ว กำลังจะตายในช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ ถึงแม้
จะกลายเป็นผีก็ไม่สบายใจ
“เสด็จพี่ เจ้าต้องไม่เป็นอะไร แน่นอน”
น ้าเสียงของเซียวอวี่แน่แน่ว เขากับเซียวหนิงรักใคร่กันดีมาก
สองคนอายุห่างกันสองปี เล่นๆ เถียงๆ กันมาตลอด ถึงแม้จะชอบ
พูดจาถากถางซึ่งกันและกัน แต่เหล่านั้นล้วนเป็นคำพูดหยอกล้อเล่น
ดังนั้นเมื่อเซียวหนิงเกิดเรื่อง สิ่งแรกที่นึกถึงคือตามเซียวอวี่มาให้
ช่วย เรื่องนี้บอกใครไม่ได้ แต่บอกเซียวอวี่ได้
“เช่นนั้นต้องพึ่งเจ้าทั้งหมดแล้ว อาอวี่ คราวนี้ชีวิตของข้าติดอยู่
ในกำมือของเจ้าแล้ว”
ถึงแม้เซียวหนิงกำลังยิ้ม แต่ในใจนางรู้ดี คราวนี้นางคงจะไม่มี
ทางรอดแล้ว
พิษที่นางโดนเป็นชนิดร้ายแรง คราวนี้เกรงว่าทวยเทพเทวดาก็
ช่วยนางไม่ไหว คำพูดเหล่านั้นล้วนเป็นค