ซื่อจิ่น หวนรักประดับใจ - ตอนที่ 3 ช่วยชีวิต

การร่วงตกน้ำของจี้ฉงอี้กับเฉี่ยวเหนียง ทำลาย
ความเงียบสงบของทะเลสาบในทันใด แม้แต่นก
น้อยที่หลับใหลปลายต้นหลิวยังตกใจบินหนี

จี้ฉงอี้ตะเกียกตะกายบนผิวน้ำพลางตะโกนเรียก
“ช่วยด้วย…ช่วยด้วย…” เห็นชัดว่าเขาว่ายน้ำไม่
เป็น

เมื่อเห็นสองคนนั้นกำลังหาทางเอาชีวิตรอดอยู่ใน
น้ำ เจียงซื่อจึงผลักอาหมานพลางเอ่ย “ทำตาม
แผนที่วางไว้!”

อาหมานเหมือนเพิ่งตื่นจากฝัน เปิดกระเปั๋าผ้า
หยิบฆ้องจีนจิ๋วออกมาอย่างว่องไว แล้วยื่น
กระเปั๋าผ้าให้กับเจียงซื่อเสร็จก็วิ่งออกไปทันที

เจียงซื่อเองก็ไม่รีรอ พอรับกระเปั๋าผ้าเสร็จ ก็วิ่ง
ไปยังศาลามุงจากที่อยู่ไม่ไกล หยิบถุงใส่น้ำ เปิด
ฝาออกแล้วสาดใส่ศาลา จากนั้นก็ถอยออกมาจุด
ตะบันไฟ แล้วศาลามุงจากที่เปียกชุ่มไปด้วย
น้ำมันพืชก็ไฟลุกไหม้ทันที ไม่นานนัก ศาลาก็ลุก
ไหม้ทั้งหลัง

ข้างทะเลสาบมีศาลามุงจากแบบนี้อยู่เจ็ดแปด
หลัง ล้วนถูกสร้างโดยชาวบ้านที่มาตกปลายาม
ว่างในช่วงเวลากลางวัน
เจียงซื่อจุดไฟศาลามุงจากหลังที่สองเสร็จ เสียง
ฆ้องจีนก็ดังขึ้นอีก แล้วตามด้วยเสียงตะโกนอล
ม่านว่า “ไฟไหม้ ไฟไหม้”

ไม่นาน ชาวบ้านที่อยู่รอบทะเลสาบก็พากันจุด
ตะเกียงไฟขึ้น ทั้งชายหนุ่ม หญิงสาวและคนแก่
ต่างตักน้ำมาช่วยกันดับไฟ

ผู้คนในชาตินี้ล้วนแต่เกรงกลัวเรื่องไฟไหม้ ยามใด
ที่ได้ยินว่ามีไฟลุกไหม้ ทุกคนจะออกมาช่วยดับไฟ
กันอย่างพร้อมเพียง

เจียงซื่อรู้สึกโล่งอกเมื่อเห็นว่าเรื่องราวต่างๆ
เป็นไปตามแผนการที่วางไว้ แม้แต่กระเปั๋าผ้าใน
มือก็ได้ถูกโยนเข้ากองไฟไปด้วย

นางไม่กล้าเผาศาลามุงจากหลายอัน ถ้าทำ
เช่นนั้นสิ่งที่กระทำอยู่นี้อาจกลายเป็นความผิดได้

เมื่อเสียงตะเกียกตะกายของสองคนที่อยู่ในน้ำ
เริ่มเบาลง เจียงซื่อมองดูตรงนั้นพร้อมกำหมัด
แน่น

ตั้งแต่ได้กลับชาติมาเกิด นางเคยคิดไว้ว่า หากถึง
คืนที่นางแอบมาที่นี่ มิสู้รอให้จี้ฉงอี้กระโดดลงใน
น้ำแล้วตนก็ถือไม้ไผ่หนึ่งท่อนยืนรอตรงนั้น ยาม
ใดที่เห็นเขาโผล่ศีรษะขึ้นมา ก็ใช้ไม้ไผ่ในมือดัน
เขาลงไป จะได้อยู่กับหญิงในใจตามความตั้งใจ

หากเป็นเช่นนั้นจริง เขาสองคนก็จะได้อยู่ด้วยกัน
ตลอดกาล ส่วนนางเอง ก็ไม่ต้องเป็นหม้ายและ
พบเจอกับความโชคร้ายต่างๆ นานาเหล่านั้นอีก

แต่ทว่า เมื่อคิดไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ก็ช่าง
เถอะ

จี้ฉงอี้เพียงแค่ไม่มีใจให้นาง คงไม่ผิดถึงขั้นต้องจบ
ชีวิตลงเช่นนี้ ที่สำคัญ หากเขาตายอย่างง่ายดาย
นางอาจต้องแบกรับการถูกกล่าวหาว่าเป็นหญิง
กินสามีก็เป็นได้

เมื่อได้มาเกิดใหม่อีกครั้ง แม้ว่าเจียงซื่อจะเปิดใจ
ให้กับตำแหน่งภรรยาในนามแล้วก็ตาม ก็ไม่ได้
หมายความว่าจะต้องยอมรับในการกระทำอันโง่
เขลาของคนอื่นด้วย

ดังนั้น จี้ฉงอี้ต้องไม่ตาย ต้องช่วยเฉี่ยวเหนียงไว้
ด้วยเช่นกัน

มีเพียงสองคนนี้มีชีวิตรอดเท่านั้น นางถึงจะมี
เหตุผลขอยกเลิกงานสมรสได้อย่างผ่าเผย
เจียงซื่อเริ่มตื่นเต้น เมื่อเห็นเขาสองคนในน้ำ

นางหาได้เป็นกังวลกับจี้ฉงอี้ไม่ ในเมื่อชาติที่แล้ว
จี้ฉงอี้ไม่ตาย ครั้งนี้ก็คงจะเป็นเช่นนั้น แต่เฉี่ยว
เหนียงไม่เหมือนกัน

เมื่อชาติก่อน แม้แต่ศพของเฉี่ยวเหนียงก็หาไม่
เจอ

“ไฟไหม้ ริมทะเลสาบไฟไหม้!” เสียงตะโกนบอก
ดังขึ้นจากตรงที่ไม่ไกลมากนัก แล้วฝูงชนเริ่มพา
กันวิ่งเข้ามายังทางนี้

หน้าอกที่จุกแน่นของเจียงซื่อก็เริ่มเบาลง

ขอแค่พวกเขาวิ่งมาทางนี้ เดี๋ยวคงได้พบสองคนที่
อยู่ในน้ำเอง ส่วนนางก็สามารถหลุดจากเรื่องนี้ไป
ได้

แต่แล้ว ในตอนนั้น ก็มีลมแรงพัดผ่านจนสัมผัสได้
ถึงลม

ด้วยแสงสว่างจากดวงจันทร์ ทำให้เจียงซื่อเห็น
น้ำวนเกิดขึ้นระหว่างจี้ฉงอี้กับเฉี่ยวเหนียง
จากนั้นเฉี่ยวเหนียงก็จมลงไปไม่ขึ้นมาอีกเลย

หัวใจของเจียงซื่อเริ่มบีบแน่น นางวิ่งไปด้านหลัง
แผ่นหินแล้วถอดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นถึงเสื้อ
ด้านในเป็นสีเทาเงิน

นั่นคือชุดดำน้ำที่ทำขึ้นจากหนังปลา กำลังส่อง
แสงสว่างวิบวับ ยิ่งอยู่ใต้แสงจันทร์ยิ่งเผยให้เห็น
เอวบางร่างเล็กของหญิงสาว

นางสวยดั่งนางเงือกตัวหนึ่งกำลังแหวกว่ายลงไป
ในน้ำ จากนั้น นางว่ายไปยังจุดที่เฉี่ยวเหนียวจม
ลงไป

น้ำทะเลสาบในยามค่ำคืนแห่งฤดูใบไม้ผลิตอนต้น
ค่อนข้างเย็น จนทำให้นางรู้สึกหนาวสั่นอย่าง
ควบคุมไม่ได้

เจียงซื่อดำดิ่งลงไปในน้ำทั้งตัว พอขึ้นมาสูด
หายใจเสร็จก็ดำลงไปอีกครั้ง พลางมองเห็นร่าง
ของเฉี่ยวเหนียงที่ลอยอยู่เป็นลางๆ

นางว่ายเข้าไปอย่างรวดเร็ว ยื่นมือออกไปจับขา
ของเฉี่ยวเหนียงแล้วลากตัวนางเข้าฝัง

เจียงซื่ออายุยังไม่ถึงสิบห้าปี แม้พอว่ายน้ำได้ แต่
กำลังก็ยังมีไม่มากพอ เฉี่ยวเหนียงที่เปียกชุ่ม
ทั้งตัว ถือว่าเป็นน้ำหนักที่มากพอสมควรสำหรับ
นาง

นางกัดปากอย่างแรง จนเลือดออกแล้วก็ยังไม่
รู้สึกตัว พอถึงขอบทะเลสาบ กำลังของนางก็แทบ
จะไม่เหลือ

ชาวบ้านที่มาช่วยกันดับไฟเริ่มวิ่งมาตักน้ำที่
ทะเลสาบ อาหมานที่ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนตะโกน
ขึ้น “ดูนั่นสิ มีคนอยู่ในทะเลสาบ!”

สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไปทันทีที่มองตาม “แย่แล้ มี
คนตกน้ำ!”
แล้วคนที่คุ้นเคยกับน้ำเป็นอย่างดีก็พากันกระโดด
ลงไปช่วยพวกเขา

เจียงซื่อใช้แรงเฮือกสุดท้ายดันเฉี่ยวเหนียงที่หมด
สติขึ้นฝัง แล้วนางก็ดำน้ำว่ายไปอีกด้านหนึ่งของ
ทะเลสาบอย่างเงียบๆ พลางได้ยินเสียงดังขึ้นจาก
ด้านหลังด้วยคำว่า “ตรงนี้ยังมีอีกคน!”

เวลาผ่านไปไม่นาน จี้ฉงอี้กับเฉี่ยวเหนียงก็ถูกช่วย
ไว้ได้

ชาวบ้านที่อาศัยอยู่แถวนี้ ก็มักจะมีเด็กๆ ในบ้าน
ที่ซุกซนแอบไปอาบน้ำที่ทะเลสาบอยู่บ่อยๆ
บางครั้งก็มีเด็กจมน้ำบ้าง พวกเขาจึงรู้วิธีช่วยชีวิต
คนจมน้ำอยู่บ้าง

เจียงซื่อแอบขึ้นฝังอย่างเงียบๆ และแอบมองอยู่
ด้านหลังต้นไม้ ก็เห็นมีคนสองคนเริ่มทำการ
ช่วยชีวิตจี้ฉงอี้กับเฉี่ยวเหนียง

จี้ฉงอี้กับเฉี่ยวเหนียงคายน้ำออกมาหลายอึก
จากนั้นก็ลืมตาขึ้น

คนถูกช่วยชีวิตเริ่มมีสติ แต่ผู้คนกลับงงงวยกับ
เขาสองคน

ชายหนึ่ง หญิงหนึ่งคู่นี้ มาจากไหนไม่ทราบ จะ
พากลับบ้านไปเลยก็กระไรอยู่

อาหมานที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังผู้คน ได้รับการเน้น
ย้ำจากเจียงซื่อแต่แรก นางจึงตะโกนขึ้นด้วยเสียง
แหบซ่า “เอ๋ นี่มันคุณชายสามแห่งอันกั๋วกงนี่
พวกเราส่งตัวคุณชายกลับ แล้วไปรับรางวัลกัน
เถอะ!”

อาหมานเป็นคนรูปร่างผอมสูง แล้วยังแต่งตัวเป็น
ชาย เวลานี้ชาวบ้านจึงมัวแต่ให้ความสนใจกับจี้
ฉงอี้และเฉี่ยวเหนียวมากกว่านาง แถมยังนึกว่า
นางเป็นลูกชายวัยหนุ่มของบ้านไหนสักบ้านหนึ่ง
“คุณชายสามแห่งจวนอันกั๋วกงจริงๆ รึ” เมื่อได้
ยินคำว่ารางวัลต่างก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา
ทันที

แม้ตอนช่วยชีวิตพวกเขาไม่ได้คิดหวัง
ผลตอบแทน แต่หากมีรางวัล แล้วใครกันเล่าจะ
ปฏิเสธลง

“ข้าไม่ใช่คุณชายสามแห่งจวนอันกั๋วกง!” หลัง
รอดจากความตาย ก็ใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่กว่าจี้ฉงอี้
จะรู้สึกตัว แล้วสีหน้าก็พลันเปลี่ยนทันทีที่ได้ยิน
พวกเขาพูดเช่นนั้น

ตกน้ำเพราะจุมพิต มันน่าอับอายสิ้นดี!

ผู้คนเริ่มสงสัย “ตกลงว่าใช่หรือไม่ใช่กันแน่”

คนที่ฉลาดหน่อยเริ่มสังเกตจี้ฉงอี้ “ดูจากเสื้อผ้า
บนตัวของคุณชายแล้ว นับว่าเป็นเนื้อผ้าชั้นดี ถึง
จะไม่ใช่คุณชายแห่งจวนอันกั๋วกง แต่ก็คงเป็น
ลูกหลานตระกูลผู้ดี”

คนใจร้อนกลับตะโกนขึ้นว่า “อยากรู้ว่าเป็น
คุณชายแห่งจวนอันกั๋วกงหรือไม่ ไม่เห็นจะยาก
ตรงไหน เราส่งคนไปสอบถามที่จวนสักหน่อย
เดี๋ยวก็รู้เองมิใช่หรือ”
หลายคนพากันเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่า
มีจำนวนคนมากสมควร พวกเขาจึงเดินตามคน
ออกความเห็นที่กำลังไปยืนยันกับจวนอันกั๋วกง
ทันที

จวนอันกั๋วกงวุ่นวายเละเป็นข้าวต้มอยู่ก่อนแล้ว
คนที่ออกไปหาตัวจี้ฉงอี้ก็มีหลายกลุ่ม ฮูหยิน
อันกั๋วกงสลบหมดสติทันทีที่ได้ยินข่าวว่าคุณชาย
สามจมน้ำที่ทะเลสาบมั่วโยว

พี่ชายของจี้ฉงอี้ จี้ฉงหลี่พาบ่าวรับใช้ตรงไปยัง
ทะเลสาบมั่วโยวโดยให้คนส่งข่าวคอยนำทาง

ความโกลาหลนี้ไม่สามารถปิดชาวบ้านระแวกนั้น
ได้เลย ผู้คนที่อาศัยในระแวกเดียวกันพากันส่ง
บ่าวรับใช้ในเรือนออกมาสืบข่าว

บ่าวรับใช้พวกนั้นเป็นคนฉลาด เมื่อรู้ว่าการสืบ
ข่าวโดยตรงจากจวนอันกั๋วกงไม่น่าได้ความ
กลับมา จึงได้แอบตามไปที่ทะเลสาบมั่วโยว
จากนั้นใช้วิธีสอบถามจากชาวบ้านที่มามุงดูแทน
เมื่อเห็นจี้ฉงอี้กับหญิงสาวข้างๆ ที่เนื้อตัวเปียก
ปอน มีหรือที่จะไม่เข้าใจสถานการณ์อีก

ให้ตายเถิด คุณชายสามแห่งจวนอันกั๋วกงฆ่าตัว
ตายพร้อมกับหญิงสาวจริงด้วย!