ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน โต้วหลัว: เฉียนเหรินเสวี่ยตื่นขึ้นพร้อมระบบจำลอง - #103บทที่ 103 ดาวตกนับพันดวงพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ปรากฏว่ามันคือหมูป่าตัวน้อยของเราเองที่ไปขโมยกะหล่ำปลีของคนอื่น
บทที่ 103 ดาวตกนับพันดวงพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ปรากฏว่ามันคือหมูป่าตัวน้อยของเราเองที่ไปขโมยกะหล่ำปลีของคนอื่น
เมืองวิญญาณนักสู้, หอโต่วหลัว
วิหารเทวดา
นับตั้งแต่เฉียน เต๋าหลิวลงจากตำแหน่งประมุขแห่งศาลเจ้าวิญญาณ กิจวัตรประจำวันของเขาก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย นั่นคือ นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าเทวรูปเทวดา ทำสมาธิและสวดภาวนา
วันนี้ก็เช่นกัน
แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู
จากนั้นก็มีเสียงที่แสดงความเคารพดังขึ้น
“เรียนท่านผู้อาวุโสสูงสุด มีจดหมายจากท่านผู้ทรงเกียรติแห่งสำนักเม่นและสำนักหอกงูแห่งเมืองหลวงสวรรค์มาถึงแล้ว!”
“จดหมายจากหอกงูและปลาปักเป้า?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉียนเต๋าหลิวก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย
“มันเกี่ยวกับเสวี่ยเอ๋อร์หรือเปล่า?”
เชิญเข้ามา!
หลังจากอนุญาตให้นักรบโต่วหลัวเข้าไปในวิหารเทพและนำจดหมายไปยื่นแล้ว เฉียนโต่วหลิวก็เปิดจดหมายและเริ่มอ่าน
เมื่อเห็นเนื้อหาข้างต้น สีหน้าของเฉียนเต๋าหลิวก็เปลี่ยนไป
บู้!
จดหมายระบุอย่างชัดเจนว่าหลานสาวชื่อเฉียนเหรินเสวี่ยอยู่กับชายหนุ่มชื่อเย่หลัวในเมืองหลวงเทียนหลง และทั้งสองได้พักค้างคืนด้วยกันในโรงแรมแห่งหนึ่ง
ในฐานะคุณปู่ เฉียนเต๋าหลิวไม่อาจอยู่นิ่งเฉยได้อีกต่อไปแล้ว
เพราะบีบีตงไม่ได้คอยดูแลเขาอย่างใกล้ชิด เขาจึงถูกไอ้สารเลวหยูเสี่ยวกังหลอกลวงทางอารมณ์ จนนำไปสู่ปัญหามากมายในภายหลัง
สิ่งนี้ทำให้เฉียนเต๋าหลิวรู้สึกกังวลเป็นพิเศษและใส่ใจกับความรู้สึกที่มีต่อเฉียนเหรินเสวี่ยมากขึ้น
เพราะฉันไม่เข้าใจเรื่องการร่วงหล่นของใบไม้เลยแม้แต่น้อย
ที่ผ่านมา เราไม่เคยได้รับจดหมายใดๆ จากงูหอกและเม่น เกี่ยวกับว่าหลานสาวของเราตกหลุมรักเด็กผู้ชายคนไหนเลย
ทันใดนั้นเขาก็ได้รับข่าวว่าหลานสาวของเขา เฉียนเหรินเสวี่ย กำลังอยู่กับชายหนุ่มคนหนึ่งและได้ค้างคืนด้วยกัน
เหตุการณ์นี้กระตุ้นอาการ PTSD ของเฉียนเต๋าหลิวขึ้นมาทันที ทำให้เขานึกถึงปี้ปี้ตงและหยูเสี่ยวกัง
ไม่! ข้าต้องไปที่เมืองหลวงเทียนหลงและสอบถามสถานการณ์จากหอกงูและเม่น!
สีหน้าของเฉียนเต๋าหลิวเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขาจึงลุกขึ้นยืนทันที เตรียมตัวออกจากเมืองอู่ฮั่นและมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงเทียนโต่วเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับหลานสาวของเขา เฉียนเหรินเสวี่ย และเด็กชายชื่อเย่หลัว
ส่วนข้อเท็จจริงที่ว่า ในฐานะมหาปุโรหิตแห่งเทพทูตสวรรค์ ไม่สามารถออกจากวิหารทูตสวรรค์ได้ตามใจชอบนั้น?
ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรอย่างอื่นอีกแล้ว!
เราไม่อาจปล่อยให้กะหล่ำปลีต้นเล็ก ๆ ของเราถูกหมูป่ากินไปได้โดยเด็ดขาด!
ขณะที่พวกเขาเดินออกจากพระราชวังโต่วหลัว
ขณะนั้นข้างนอกมืดสนิท และท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว
อย่างไรก็ตาม เฉียนเต๋าหลิวไม่สนใจเรื่องนั้น เขาเรียกวิญญาณนักรบเทวดาหกปีกเข้าสิงร่างโดยตรง ปีกสีขาวบริสุทธิ์สามคู่กางออกที่หลังของเขา ทันใดนั้นเขาก็กระพือปีกและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งตรงไปยังเมืองหลวงเทียนหลง
ภายในเวลาเพียงครึ่งค่ำคืน
จากนั้น เฉียนเต๋าหลิว เดินทางจากเมืองอู่หุน ข้ามทวีปโต่วหลัวไปหนึ่งในสี่ส่วน และมาถึงที่ประทับขององค์รัชทายาทในเมืองหลวงเหวินโต่ว
ในฐานะผู้ทรงพลังระดับกึ่งเทพที่อยู่จุดสูงสุดของขอบเขตลิมิตโต่วหลัวระดับ 99 เฉียนต้าหลิวจึงสามารถค้นพบที่อยู่ของโต่วหลัวเม่นและโต่วหลัวหอกงูได้ในทันทีและพบทั้งสองตัว
“ขอคารวะท่านมหาปุโรหิต!”
โดยไม่คาดคิด เมื่อวานนี้วัดวิญญาณนักรบแห่งเมืองสวรรค์ได้ส่งคนไปส่งจดหมายกลับมายังเมืองวิญญาณนักรบ และวันนี้ท่านผู้อาวุโสสูงสุดเฉียนต้าหลิวก็มาด้วยตนเอง ท่านปรมาจารย์หอกงูและปรมาจารย์เม่นต่างก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ แล้วรีบโค้งคำนับด้วยความเคารพ
“ยินดี!”
เฉียนเต๋าหลิวช่วยพยุงทั้งสองคนขึ้น และถามด้วยความกังวลใจอย่างมากทันที
“หอกงู ปลาปักเป้า สถานการณ์ระหว่างเสวี่ยเอ๋อร์กับเย่หลัวเป็นยังไงบ้าง?”
“เย่หลัวคือใคร?”
“เขาหลอกลวงความรู้สึกของเสวี่ยเอ๋อร์และทำให้เธอต้องค้างคืนกับเขาใช่หรือไม่?”
“ดี……”
จอมยุทธหอกงูและจอมยุทธเม่นสบตากันอย่างไม่รู้จะตอบอย่างไรดี
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทั้งสองคนก็ตอบตามความจริง
“เอ่อ ท่านมหาปุโรหิต ท่านเข้าใจผิดแล้ว!”
เซียร์เพียร์โด่วหลัวตอบด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย
“ฉันเข้าใจผิด!”
เฉียนเต๋าหลิวรีบเปล่งเสียงขึ้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และเขาก็โกรธจัด
“สถานการณ์จะแย่กว่าที่ฉันคิดไว้หรือเปล่า? เย่หลัวบังคับให้เสวี่ยเอ๋อร์อยู่กับเขาหรือ?”
“ถ้าอย่างนั้น ทำไมคุณไม่หยุดมันล่ะ?”
“ไม่! ท่านผู้ทรงเกียรติ ท่านเข้าใจผิดแล้ว!”
เซียร์เพชฌฆาตโต่วหลัวเกาหัว ดวงตาของเขาดูแปลกไป
“ที่จริงแล้ว ฉันคิดว่าเป็นนายน้อยต่างหากที่หลอกลวงความรู้สึกของเย่หลัวและบังคับให้เย่หลัวอยู่กับเขา”
เงียบ!
เงียบสนิท!
ชั่วขณะหนึ่ง เฉียนเต๋าหลิวดูเหมือนจะพูดไม่ออก ใบหน้าแข็งทื่อและแดงก่ำ ดวงตาเบิกกว้าง พูดอะไรไม่ออกสักคำ
ดูเหมือนเขาจะถามตัวเองว่า “ฉันเป็นใคร? ฉันอยู่ที่ไหน?”
“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!”
หลังจากนั้นสักพัก เฉียนเต๋าหลิวก็ตะโกนอีกครั้งเสียงดังขึ้น
“ฉันเป็นคนเลี้ยงดูเสวี่ยเอ๋อร์เอง เธอไม่มีทางทำอะไรที่บังคับใครเด็ดขาด ยิ่งกว่านั้นคือไม่มีทางหลอกลวงความรู้สึกของผู้ชายคนอื่นและบังคับให้เขาอยู่กับเธอ!”
เฉียนเต๋าหลิวหน้าแดงก่ำและรีบตอบกลับอย่างไม่เต็มใจที่จะเชื่อในความเป็นจริงเช่นนี้
ในความคิดของเขา นี่เป็นสิ่งที่ขัดต่อธรรมชาติอย่างสิ้นเชิง!
เดิมทีเขาคิดว่าเย่หลัวหลอกลวงความรู้สึกของหลานสาว และกะหล่ำปลีน้อยของเขาถูกหมูป่าจับไป
แล้วคุณจะบอกฉันว่าหลานสาวของฉันต่างหากที่แปลงร่างเป็นหมูป่าตัวน้อยแล้วไปขโมยกะหล่ำปลีของคนอื่นเหรอ?
คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ!
“ท่านอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราไม่ได้โกหกท่านเลย!”
เซียนหอกงูได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่นและรีบตอบว่าเขาไม่ได้โกหก
ต่อมา พวกเขาก็เริ่มแนะนำเย่หลัวและเล่าถึงการพบกันระหว่างเฉียนเหรินเสวี่ยด้วย
เมื่อพวกเขารู้ว่าเฉียนเหรินเสวี่ยเดินทางไปยังชายแดนของมณฑลฟาโนสแห่งจักรวรรดิเทียนโต่วโดยเฉพาะ ที่หมู่บ้านป่าเมเปิลใกล้เมืองน็อตติ้ง เธอก็พาเย่ลั่วไปอย่างบังคับ
เย่ลั่วอายุน้อยกว่าหลานสาวของเธอมาก
หลังจากพาเย่หลัวมาเยี่ยมแล้ว หลานสาวของเขา เฉียนเหรินเสวี่ย ก็เริ่มใช้จ่ายเงินอย่างฟุ่มเฟือย มอบของขวัญมากมายให้เขา เช่น เหรียญวิญญาณทองคำห้าล้านเหรียญ ปราสาทในดินแดนหงส์ และรถม้าจากยูนิคอร์นลูกผสม…
พวกเขาใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยกับสิ่งต่างๆ มากมาย ให้ทานอย่างใจกว้างและไม่ยั้งคิด!
สุดท้ายนี้ เรามาโค่นเย่หลัวกันเถอะ! (หมายเหตุ: นี่คือภาพที่ปรากฏจากมุมมองของปรมาจารย์หอกงูและปรมาจารย์เม่น)
เฉียนเต๋าหลิวเงียบไป ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ใบหน้าแดงก่ำ เขาอ้าปากแต่ไม่รู้จะพูดอะไร
เนื่องจากหมอดูหอกงูและหมอดูเม่นได้กล่าวไว้หลายอย่าง จึงเห็นได้ชัดว่าสามารถทำการสืบสวนเพื่อตรวจสอบความจริงได้
ไม่มีเหตุผลใดๆ เลยที่ฉันจะต้องโกหกเขา
เรื่องนี้ทำให้เฉียนเต๋าหลิวตกใจมาก เมื่อเขารู้ว่าไม่ใช่หลานสาวของตัวเองที่ถูกหลอกลวงเรื่องความรู้สึก
ตรงกันข้าม ดูเหมือนว่าหลานสาวของเขาเองกลับกลายเป็นหญิงสำส่อน หลอกลวงความรู้สึกของผู้อื่น
ชั่วขณะหนึ่ง เฉียนเต๋าหลิวรู้สึกเศร้าโศกอย่างหนัก น้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่ทันได้พูดอะไร
ลูกรัก! พ่อเสียใจมากจริงๆ!
เป็นเพราะพ่อของเธอไม่ได้อบรมสั่งสอนเสวี่ยเอ๋อร์ให้ดี!
หลังจากรู้ความจริงแล้ว
ในฐานะที่เป็นบุคคลที่มีคุณธรรมและจิตใจดีที่สุดในทวีปโต่วหลัว เฉียนต้าหลิวรู้ว่าเขาไม่สามารถตำหนิเย่หลัวได้
อย่างไรก็ตาม เขาควรคุยกับหลานสาวอย่างจริงจัง
แต่ตอนนี้ เย่ลั่วและเฉียนเหรินเสวี่ยอยู่ในห้องพักโรงแรม ใครจะรู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่
ด้วยความหนักใจ เฉียนเต๋าหลิวทำได้เพียงยืนตากลมหนาวในป่าด้านนอก พร้อมกับหอกงูและหอกเม่น
เขาตั้งใจจะรอจนถึงรุ่งเช้า เมื่อหลานสาวของเขา เฉียนเหรินเสวี่ย และเย่หลัว ออกมา แล้วจึงหาโอกาสไปพบหลานสาวและพูดคุยกันอย่างจริงจัง
หลานสาว! หลานสาว!
คุณไม่สามารถแปลงร่างเป็นผู้หญิงผมบลอนด์ได้!
ถ้าอย่างนั้น คุณจะเผชิญหน้ากับพ่อของคุณอย่างไรหลังจากปู่เสียชีวิต?
ก่อนที่เราจะรู้ตัว ท้องฟ้าก็สว่างขึ้นในที่สุด
จนถึงเกือบเที่ยง
เย่ลั่วและเฉียนเหรินเสวี่ยซึ่งมีปัญหาเรื่องการเคลื่อนไหวเล็กน้อย ออกจากโรงแรมด้วยกัน หลังจากรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารหรูแล้ว พวกเขาก็เตรียมตัวเดินทางกลับไปยังเมืองหลวงเทียนหลงโต่ว
ระหว่างทาง เฉียนเหรินเสวี่ยได้ใช้กระดูกวิญญาณเทวดาปลอมแปลงอีกครั้งเพื่อกลับไปมีรูปลักษณ์ของเสวี่ยชิงเหอ
ฉันกล่าวคำอำลากับใบไม้ที่ร่วงหล่น
และหลังจากที่เย่หลัวจากไป
ระหว่างทางที่เฉียนเหรินเสวี่ยกำลังเดินทางกลับไปยังเมืองหลวงเทียนโถว เฉียนเต๋าหลิวก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปและรีบปรากฏตัวออกมา
“เสวี่ยเอ๋อร์!”
YOU MAY ALSO LIKE
