ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน โต้วหลัว: เฉียนเหรินเสวี่ยตื่นขึ้นพร้อมระบบจำลอง - #95บทที่ 95 เครื่องจำลองอันทรงพลังเผยโฉมจอมวายร้ายแห่งราชวงศ์ถัง!

#95บทที่ 95: เครื่องจำลองอันทรงพลังเผยโฉมจอมวายร้ายแห่งราชวงศ์ถัง!

บทที่ 95:เครื่องจำลองอันทรงพลังอย่างแท้จริง เปิดโปงจอมวายร้ายแห่งราชวงศ์ถัง!

นี่อาจเป็นอนาคตของศาลวิญญาณของเรา ในกรณีที่เซียวหลัวไม่เคยผ่านการจุติใหม่ใช่หรือไม่?

เมื่อเห็นอนาคตของหอวิญญาณที่เย่หลัวพูดถึง ในโปรแกรมจำลองเฉี ยนเหรินเสวี่ยก็ถอนหายใจ รู้สึกว่ามันก็ไม่ได้เหนือความคาดหมายอะไรนัก

ทีนี้ ลองย้อนกลับไปดูการจำลองสถานการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมา…

เธอรู้สึกว่าเทพอสูรน่าจะเข้ามาแทรกแซงตลอดเวลา

ตัวอย่างเช่น หากถังซานไม่สามารถขัดขวางการขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดินีแห่งอาณาจักรเทียนโต้วของเธอได้…

จากนั้นถังเฉินก็จะมาถึงโดยไม่คาดคิด และพยายามฆ่าเธอ

ถ้าหากเธอไม่มีเครื่องจำลองและรู้ถึงอนาคตล่วงหน้า…

และได้ขอความช่วยเหลือจากคุณปู่และเหล่าคุณปู่ผู้คุมกฎต่างๆ เพื่อวางแผนและดักซุ่มโจมตีถังเฉินด้วยกัน…

ทุกอย่างอาจผิดพลาด และแผนการรวมทวีปโต่วหลัวอาจล้มเหลวตั้งแต่ขั้นตอนการโค่นล้มจักรวรรดิสวรรค์โต่ว!

【หลังจากได้รู้ถึงอนาคตที่แท้จริงของหอวิญญาณจากเย่หลัวคุณก็ถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้สึกประหลาดใจอะไรเป็นพิเศษ】

【หลังจากสารภาพรักกันแล้วเย่หลัวก็ถามคุณอย่างละเอียดเกี่ยวกับฟังก์ชั่นของเครื่องจำลองอีกด้วย 】

【หลังจากคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนแล้วเย่หลัวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ที่จริงแล้วพี่เสวี่ยเอ๋อร์เกี่ยวกับโปรแกรมจำลองของคุณ ในนิยายที่ผมอ่านในชาติที่แล้ว ตัวเอกหลายคนใช้สิ่งนี้เป็นนิ้วทองคำเลยครับ”】

【”ในบรรดา โปรแกรมจำลองGolden Fingerประเภทต่างๆ ฟังก์ชันของโปรแกรมจำลองของคุณ ถือว่าค่อนข้างไร้ค่า”】

อะไร!

เฉียนเหรินเสวี่ยรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย แทบไม่อยากเชื่อเลย

โปรแกรมจำลองของผม สามารถจำลองอนาคตได้อย่างไม่สิ้นสุดและทำการทดลองและแก้ไขข้อผิดพลาดได้อยู่แล้ว

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทรงพลังจริง ๆ หรือ?

【คุณแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า: “เครื่องจำลองของฉัน สามารถมองเห็นอนาคตได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด นี่มันยังไม่ถือว่าน่าทึ่งอย่างยิ่งอีกหรือ?”】

【เย่ลั่วอมยิ้มและค่อยๆ พูดถึง “นิ้วทองคำ” ต่างๆ ที่เคยปรากฏในนิยายที่เขาอ่านในชาติที่แล้ว ซึ่งรวมถึง:สมบัติวิญญาณติดตัวระบบลง ทะเบียนระบบจับฉลากระบบรับศิษย์ที่ให้ผลตอบแทนล้านเท่า…】

ในขณะนี้โปรแกรมจำลองได้แสดงภาพขึ้นอีกครั้ง

บนหน้าจอแสงที่เปลี่ยนแปลงไปโดยโปรแกรมจำลองภาพของเย่หลัวและเฉียนเหรินเสวี่ยปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ต่อหน้าเฉียนเหรินเสวี่ย เย่หลัวหัวเราะคิกคักขณะแนะนำ พลังนิ้วทองคำสุดพิลึกต่างๆ จากนิยายในชาติที่แล้วของเขา

ตัวอย่างเช่น:สมบัติวิญญาณโดยกำเนิดจากเทพนิยายระบบลงทะเบียนที่ท้าทายสวรรค์ซึ่งมอบรางวัลเพียงแค่ลงทะเบียนระบบลอตเตอรี่ ที่สุ่มเลือกจากสวรรค์และโลกนับไม่ถ้วน และระบบการรับสมัครศิษย์ที่ให้ผลตอบแทนล้านเท่า โดยสิ่งใดก็ตามที่มอบให้แก่ศิษย์จะสามารถกระตุ้นผลตอบแทนมหาศาลได้…

เมื่อเห็นระบบต่างๆ ที่เย่หลัวแนะนำให้เธอดูบนหน้าจอแสง มุมปากของเฉียนเหรินเสวี่ยก็กระตุกเล็กน้อย

ดี!

เมื่อเทียบกับระบบเหล่านั้นแล้วเครื่องจำลองของเธอนั้น ดูค่อนข้างไร้คุณภาพเลยทีเดียว

หลังจากนั้นเย่ลั่วก็เริ่มแนะนำ โปรแกรมจำลองจากนิยายเรื่องอื่นๆ ด้วย

【”โปรแกรมจำลองสถานการณ์เป็นเหมือนนิ้วมือทองคำชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งปรากฏในนิยายที่ผมอ่านในชาติที่แล้ว โปรแกรมแบบของคุณที่จำลองอนาคตได้เท่านั้น ถือว่าแย่ที่สุด”】

【”โปรแกรมจำลองบาง โปรแกรมอนุญาตให้คุณวาดคุณสมบัติเสริมต่างๆ ระหว่างการจำลอง เลือกคุณสมบัติเสริมบางส่วนเพื่อโหลดลงบนร่างกายของคุณสำหรับการจำลอง และสืบทอดคุณสมบัติเสริมเหล่านั้นหลังจากสิ้นสุดการจำลอง”】

【”คำเสริมบางคำเป็นเชิงแนวคิด เช่น สวรรค์ตอบแทนความขยันหมั่นเพียร—ตราบใดที่คุณทุ่มเท คุณก็จะได้รับผลตอบแทนอย่างไม่มีขีดจำกัด นอกจากนี้ยังมีคำเสริมที่ช่วยเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ เพิ่มความสามารถในการเรียนรู้และความเข้าใจ และอื่นๆ อีกมากมาย”】

【”นอกจากนี้ ยังมี โปรแกรมจำลองสถานการณ์ที่แต่ละการจำลองจะช่วยให้คุณได้รับความสามารถบางส่วนจากโปรแกรมจำลองนั้น ๆ และคุณยังสามารถได้รับพลังโจมตีคริติคอลเพิ่มขึ้นตามความสำเร็จในการจำลองได้อีกด้วย”】

【”ยิ่งไปกว่านั้น บางคนสามารถจำลองโลกอื่นได้โดยตรง และหลังจากที่การจำลองสิ้นสุดลง คุณจะได้รับความสามารถของตัวคุณเองที่เติบโตในโลกเหล่านั้น “】

เมื่อได้เห็นฟังก์ชั่นของเครื่องจำลองอื่นๆ ที่เย่หลัวแนะนำ ในการจำลอง เฉียนเหรินเสวี่ยก็อยากจะร้องไห้

เดิมที เธอคิดว่าเครื่องจำลองของเธอ สามารถจำลองอนาคตได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด และทำการลองผิดลองถูกได้ไม่รู้จบ

มันถูกมองว่าเป็นสิ่งที่น่าเกรงขามมากอยู่แล้ว

แต่หลังจากได้เห็นฟังก์ชันการทำงานของ โปรแกรมจำลองอื่นๆ แล้ว…

เธอต้องยอมรับ

เมื่อเทียบกับ โปรแกรมจำลองเหล่านั้นแล้วโปรแกรมจำลองของเธอ นั้นห่วยแตกสิ้นดี!

【เมื่อเห็นว่าคุณดูเศร้าและเสียใจ เย่หลัวจึงรีบปลอบใจคุณว่า “พี่เสวี่ยเอ๋อร์อย่าเสียใจไปเลย ฉันยังทำไม่เสร็จ! ตอนนี้ ฟังก์ชั่นของเครื่องจำลองของคุณ อาจจะยังไม่สมบูรณ์นัก แต่เครื่องจำลองของคุณ สามารถอัปเกรดได้ไม่ใช่เหรอ?”】

【”เมื่อคุณทำการจำลองอย่างต่อเนื่องจนถึงจำนวนครั้งที่กำหนดเพื่ออัปเกรดโปรแกรมจำลองแล้วโปรแกรมจำลองของคุณอาจ จะมีฟังก์ชันเหล่านี้ได้เช่นกัน”】

【เมื่อได้ยิน คำปลอบใจของเย่หลัวคุณก็รู้สึกว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ และหัวใจของคุณก็พลันเต็มไปด้วยความหวังสำหรับอนาคต】

【อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปครึ่งเดือน เมื่อคุณเตรียมที่จะทำการจำลองอีกครั้ง คุณก็พบว่าคุณไม่สามารถทำการจำลองได้อีกต่อไป】

【เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณก็ตกใจเล็กน้อย】

【อย่างไรก็ตามเย่หลัวคาดเดาว่าตอนนี้พวกคุณสองคนน่าจะเข้ามาอยู่ในไทม์ไลน์ที่กำลังมีการจำลองสถานการณ์อยู่】

【หลังจากได้เรียนรู้เกี่ยวกับอนาคตที่ดีที่สุดจากคุณเย่หลัวจึงเตรียมพัฒนาอาวุธวิเศษลำดับที่สองของเขา:เคียวมรณะ ล่วงหน้า โดยพัฒนาอาวุธวิเศษลำดับที่สอง:เคียวมรณะ ให้ถึงขีดสุด สืบทอดตำแหน่งเทพแห่งเทพีแห่งชีวิตและเทพแห่งการทำลายล้างก่อนเวลา และบรรลุการรวมเทพคู่】

【อย่างไรก็ตาม การทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นก่อนนั้นไม่ใช่เรื่องผิดแน่นอน!】

【และหลังจากที่ได้รู้จากคุณว่าถังซานไม่มีวันตายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และจะได้รับการช่วยเหลือจากเทพอสูรเสมอเย่หลัวก็ยิ้ม และเสนอคำแนะนำของตัวเอง】

【”ในเมื่อเราไม่สามารถฆ่าถังซานได้ เราจึงสามารถทำลายผู้คนและกลุ่มต่างๆ รอบตัวเขาก่อน และแม้กระทั่งกีดกันโอกาสในการสืบทอดตำแหน่งเทพอสูรของเขาได้ “】

【”ในอนาคตดั้งเดิม หลังจากที่เขาได้รับสืบทอดตำแหน่งเทพแห่งท้องทะเลและเทพอสูรแล้ว เขากลับสร้าง ความเสียหายอย่างร้ายแรงให้กับทวีปโต่วหลัวในอนาคต!”】

【เย่ลั่วถอนหายใจด้วยความรู้สึก】

หลังจากที่ถังซานได้รวมพลังของเทพเจ้าคู่แฝดอย่างเทพแห่งท้องทะเลและเทพอสูรแล้ว การกระทำของเขาส่งผลเสียต่ออนาคตของทวีปโต่วหลัวด้วยหรือ ไม่?

เฉียนเหรินเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก

【“ หลังจากที่ถังซานกลายเป็นเทพแล้วทวีปโต่วหลัวจะเป็นอย่างไร ต่อไป?” คุณถามด้วยความสงสัยและงุนงงอย่างมาก】

【ในขณะนั้นเย่หลัวก็กล่าวด้วยอารมณ์ว่า “ในชาติที่แล้ว ผู้เขียนเรื่องทวีปโต่วหลัวนั้น ได้เขียน เรื่องทวีปโต่วหลัวในอีกหนึ่งหมื่นปีต่อมา สองหมื่นปีต่อมา และสามหมื่นปีต่อมา”】

【ในบรรดาบุคคลเหล่านั้นทวีปโต่วหลัวเมื่อหมื่นปีต่อมาได้บ่มเพาะบุตรแห่งโชคลาภขึ้นมาอีกครั้ง หน้าที่เดิมของบุตรแห่งโชคลาภผู้นี้ คือการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์อสูรเพื่อให้มนุษย์และสัตว์อสูรสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสันติ】

【“อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันไม่ให้บุตรแห่งโชคลาภคุกคามเขา หรือต้องการปราบบุตรแห่งโชคลาภหรืออาจจะต้องการยึดส่วนแบ่งแห่งโชคลาภนี้ ไปถังซานจึงแบ่งวิญญาณของลูกสาวของเขา ถังอู่ถง ออกเป็นสองส่วน”】

【”ส่วนหนึ่งถูกผนึกไว้ในร่างของสัตว์มงคลจักรพรรดิ แห่งเผ่าสัตว์วิญญาณสิงโตทองสามตา และอีกส่วนหนึ่งถูกผนึกความทรงจำ กลายร่างเป็นหญิงสาวชื่อหวังตง เพื่อเข้าหาบุตรแห่งโชคลาภ”】

【อย่างไรก็ตาม ในที่สุด อาจารย์ของบุตรแห่งโชคลาภซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ควรจะช่วยให้บุตรแห่งโชคลาภเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์อสูรได้อย่างสมบูรณ์ ก็ถูกถังซานฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม 】

【”บุตรแห่งโชคลาภผู้นั้นก็ถูกถังซานทรมานและฆ่าอย่างโหดเหี้ยม ในดินแดนลับแห่งหนึ่ง ถูกฆ่าแล้วก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ภายใต้ข้ออ้างอันสูงส่งว่าเพื่อเป็นการทดสอบ!”】

【”สุดท้ายแล้ว เมื่อทวีปโต่วหลัวกำลังจะรวมเป็นหนึ่งเดียวถังซานถึงกับเสด็จลงไปยังแดนเบื้องล่างด้วยพระองค์เอง โดยไม่ลังเลที่จะใช้เด็กๆ เป็นเครื่องมือข่มขู่เพื่อบีบให้จักรวรรดิที่กำลังจะรวมทวีปต้องถอยทัพ”】

【“ยังไงก็ตาม เมื่อเทียบกับเทพอสูรและเทพแห่งท้องทะเลแล้วท่านถังซานนี่ หน้าด้านยิ่งกว่า!”】

” ที่จริงแล้วถังซานคนนี้ เป็นคนแบบนั้นด้วย!”

“มันน่าขยะแขยงเกินไป!”

เมื่อเฉียนเหรินเสวี่ยได้รู้จากเย่หลัวเกี่ยวกับสิ่งที่ถังซานทำในสำนักถังผู้ไร้เทียมทาน เมื่อหมื่นปีก่อน เธอ ก็รู้สึกโกรธและรังเกียจอย่างที่สุด

ในฐานะพ่อ เขาได้แบ่งวิญญาณของลูกสาวออกเป็นสองส่วน และใช้เธอเป็นเครื่องมือในการวางแผนต่อต้านบุตรแห่งโชคลาภในอีกหมื่นปีต่อมา

ต่อมา เขาเลือกบุตรแห่งโชคลาภเป็นลูกเขย แต่กลับทรมาน ฆ่า และชุบชีวิตเขาขึ้นมาใหม่ด้วยความบ้าคลั่ง

นั่นเป็นการพิจารณาคดีแบบไหนกัน? นี่มันเป็นการทรมานโดยเจตนาอย่างชัดเจน!

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะเทพเจ้า พระองค์ยังเสด็จลงมายังโลกเบื้องล่างด้วยพระองค์เอง เพื่อขัดขวางการรวมตัวของทวีปโต่วหลัว

เขาไร้ยางอายยิ่งกว่าเทพอสูรและเทพโพไซดอนเสียอีก!

บ้า!

เมื่อนึกถึงการจำลองสถานการณ์ครั้งก่อน ดูเหมือนว่าเธอจะแอบชอบถังซานอยู่ บ้าง

แค่คิดก็รู้สึกคลื่นไส้แล้วเฉียนเหรินเสวี่ย