ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน: ถังเฮ่าทอดทิ้งบุตร สวรรค์เผยความลับจักรพรรดิเงินคราม - #95บทที่

#95บทที่

บทที่ 95 กู่เยว่หน่า

มันเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดนี้อย่างสงบ

มองไปยัง “เทพเจ้า” ผู้เกรี้ยวกราดบนท้องฟ้า และไปยัง “มังกร” ผู้ไร้เทียมทานบนรายชื่อสีทอง

เหนือท้องฟ้า แสงสีเงินเจิดจรัสของราชาแห่งมังกรเงินไม่ได้หรี่ลงเพราะเสียงตะโกนของถังซาน ตรงกันข้าม ภาพของรายชื่อทองคำกลับหยุดนิ่งและดูศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

ออกจากด่านเจียหลิง มุ่งหน้าไปยังป่าดวงดาว

ดินแดนแห่งนั้นถูกห้อมล้อมด้วยบรรยากาศโบราณ แม้จะข้ามภูเขาและแม่น้ำนับพันลูก ทุกคนก็ยังสัมผัสได้ถึงเสียงคำรามอันดุเดือดของสัตว์ร้ายที่อาศัยอยู่ที่นั่น

สำหรับเหล่าอสูรวิญญาณ นี่คือความหวัง

เป็นเวลานานนับไม่ถ้วนแล้วที่สัตว์วิญญาณไม่สามารถกลายเป็นเทพได้ นี่คือกฎเหล็กที่กดดันสัตว์วิญญาณทุกตัวมาโดยตลอด

แต่บัดนี้ ราชาแห่งมังกรเงินได้ปรากฏตัวขึ้นและครองอันดับสองในรายชื่อทองคำ ซึ่งนับเป็นแสงอรุณรุ่งที่เจิดจรัสสำหรับเผ่าอสูรวิญญาณในความมืดมิดอย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่แสงอรุณจะส่องสว่างลงมายังโลก เมฆดำทะมึนสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ

ไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ทั้งสิ้น

เมื่อครู่ที่ผ่านมา ถังซานยังคงหยิ่งผยองและแสดงอำนาจเหนือด่านเจียหลิง แต่ในชั่วพริบตา ร่างของเขาก็บิดเบือนมิติและลงจอดตรงเหนือแกนกลางของป่าใหญ่แห่งดวงดาว

บูม–!

แสงศักดิ์สิทธิ์สีแดงและสีน้ำเงิน ดุจดังภูเขาสองลูก พุ่งกระหน่ำลงมาเหนือทะเลสาบแห่งชีวิตอย่างรุนแรง

น้ำในทะเลสาบปั่นป่วนอย่างรุนแรง และต้นไม้โบราณที่เคยมีชีวิตชีวาค่อยๆ ผุพังไปทีละนิ้วภายใต้พลังอันกดดันนี้ สัตว์อสูรระดับต่ำจำนวนนับไม่ถ้วนหมดสติไปเพราะออร่าอันน่าสะพรึงกลัวก่อนที่พวกมันจะทันได้กรีดร้อง

ถังซานลอยอยู่กลางอากาศ ถือดาบโลหิตอสูร โดยมีหอกแมงมุมแปดเล่มยื่นออกมาจากด้านหลัง สายตาโลภจ้องมองไปยังหญิงสาวผมสีเงิน ดวงตาสีม่วงที่อยู่ด้านล่าง

“กู่เยว่เอน่า”

ถังซานพูด เสียงของเขาไม่ดังมาก แต่ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ทำให้เสียงของเขาดังก้องไปทั่วทั้งป่า

“การพัฒนาตนเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย สวรรค์มีคุณธรรมในการหวงแหนชีวิต”

“หากเจ้าเต็มใจมอบแก่นแท้ของเทพมังกรเป็นแหวนวิญญาณของข้า และนำเผ่าอสูรวิญญาณให้ยอมจำนนต่อข้า ข้าก็สามารถวิงวอนต่อแดนเทพให้ไว้ชีวิตวิญญาณที่เหลืออยู่ของเจ้าสักเสี้ยวหนึ่งได้”

“มิเช่นนั้น วันนี้คงเป็นวันที่สัตว์อสูรวิญญาณถูกกำจัดจนหมดสิ้น”

ถ้อยคำเหล่านี้ฟังดูสง่างามและน่านับถือมาก

สิ่งที่เห็นได้ชัดว่าเป็น acts of murderal juy bunking treasure (การฆาตกรรมและการปล้นสมบัติ) กลับถูกเขาอธิบายว่าเป็นความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่

ริมทะเลสาบแห่งชีวิต มีหลายร่างกำลังปกป้องกู่เยว่น่าอย่างดุเดือด

ชายวัยกลางคนในชุดดำซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มมีสีหน้าแน่วแน่ แต่ในขณะนี้เขาเหงื่อท่วมตัวและขาสั่นเล็กน้อย

เทพสัตว์อสูร จักรพรรดิเทียน

ผู้นำที่น่าเกรงขามของสัตว์ร้ายทั้งสิบแห่งทวีปโต่วหลัวนั้น อ่อนแอราวกับกระดาษเมื่ออยู่ต่อหน้าถังซาน ผู้ซึ่งปัจจุบันเป็นเทพสององค์ในคนเดียว

เบื้องหลังตี้เทียน เหล่าสัตว์ร้ายดุร้ายอย่างปี้จี้ หวันเหยาหวาง และซงจุน ต่างก็หน้าซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ช่องว่างนั้นกว้างเกินไป

นี่คือช่องว่างที่ไม่สามารถเติมเต็มได้ด้วยจำนวนคนเพียงอย่างเดียว

“ม้วน.”

เสียงตำหนิที่เย็นชาและรุนแรงดังมาจากด้านหลังฝูงชน

กู่เยว่เอ๋อผลักตี้เทียนที่ขวางทางออกไป แล้วเหาะขึ้นไปในอากาศด้วยเท้าเปล่า

ใบหน้าที่สวยงามอย่างน่าทึ่งของเธอไม่ได้แสดงออกถึงความหวาดกลัว แต่แสดงออกถึงความรังเกียจอย่างรุนแรงเท่านั้น

แววตาของเขานั้นราวกับกำลังมองกองขยะที่น่าขยะแขยง

“คนรับใช้ของเทพเจ้า กล้าแตะต้องพลังของเทพมังกรหรือ?”

กู่เยว่เอ๋อชูมือขึ้น แสงเจ็ดสีไหลเวียนอยู่ในฝ่ามือของเธอ แสดงถึงกฎแห่งธาตุที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก

“ดื้อรั้นและหัวแข็ง”

ถังซานส่ายหัว สีหน้าแสดงความเสียใจ แต่แววตาที่ดุดันนั้นยากที่จะซ่อนไว้ได้

“ในเมื่อเจ้ากำลังหาเรื่องตายอยู่ งั้นข้าจะให้ตามที่เจ้าปรารถนา!”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ถังซานก็ขยับตัว

ไม่มีการวางแผนลับอะไรซับซ้อน การโจมตีครั้งแรกนั้นร้ายแรงถึงตาย

การพิพากษาอสูร!

ลำแสงดาบสีแดงฉานพุ่งทะลุฟ้า นำพาพลังแห่งกฎแห่งการพิพากษาความชั่วร้ายทั้งปวงในโลก และฟาดฟันใส่กู่เยว่เอ๋อโดยตรง

พื้นที่แตกกระจายราวกับเต้าหู้เมื่อเผชิญหน้ากับลำแสงดาบนี้ และรอยแยกมิติสีดำก็แผ่ขยายออกไปอย่างรุนแรง

กู่หยูเอ๋อขมวดคิ้วเล็กน้อย

อาการของเธอในตอนนั้นแย่มากจริงๆ

เนื่องจากเพิ่งฟื้นคืนสติและพลังเทพยังไม่กลับคืนมา เธอจึงเสียเปรียบอย่างมากเมื่อต้องเผชิญหน้ากับถังซาน ซึ่งอยู่ในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุดและครอบครองตำแหน่งเทพถึงสองตำแหน่ง

แต่เธอคือราชาแห่งมังกรเงิน

เขาคือผู้ปกครองสูงสุดของเหล่าอสูรวิญญาณทั้งปวง

ไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องยอมถอยอย่างแน่นอน

“กระแสน้ำธาตุ!”

กู่เยว่เอ๋อร่ามบั่นธาตุต่างๆ รอบตัว และธาตุเหล่านั้นก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

ลมโหมกระหน่ำเปลวไฟ น้ำและดินผสมปนเปกัน แสงสว่างและความมืดพันเกี่ยวกัน

ธาตุทั้งเจ็ดหลอมรวมกันในอากาศ ก่อร่างสร้างมังกรคำรามกึกก้อง พุ่งชนเข้ากับแสงดาบสีแดงฉาน

ตูม!…

เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ป่าใหญ่สตาร์โดวสั่นสะเทือนไปทั้งผืน

คลื่นพลังงานรุนแรงแผ่กระจายออกไป ทำให้ต้นไม้ในรัศมีสิบไมล์กลายเป็นฝุ่นผงในทันที

หลังจากนั้นไม่นาน ร่างสีเงินก็พุ่งถอยหลังออกมาจากกลุ่มควันและฝุ่นละออง

เลือดซึมออกมาเล็กน้อยจากมุมปากของกู่เยว่เอ๋อ ใบหน้าสวยของเธอก็ซีดลงเล็กน้อย

บนท้องฟ้า ถังซานยังคงนิ่งสนิท

ความแตกต่างด้านคุณภาพนั้นเห็นได้ชัดเจนในทันที

มันไร้ประโยชน์

ถังซานมองกู่เยว่น่าด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกับยกดาบโลหิตอสูรในมือขึ้นอีกครั้ง

“เมื่อเผชิญหน้ากับอำนาจเบ็ดเสร็จ การต่อสู้ใดๆ ก็ไร้ประโยชน์”

“ตอนนี้คุณอ่อนแอเกินไป”

ขณะที่เขาพูด ถังซานก็เหวี่ยงดาบอีกครั้ง

คราวนี้เป็นคิวของวิชาเทพแห่งท้องทะเล วิชาที่ไม่เคยมีใครใช้มาก่อนเป็นเวลาพันปี

รัศมีสีน้ำเงินแปรสภาพเป็นคลื่นหลายชั้น ปิดกั้นเส้นทางหลบหนีทั้งหมดของกู่เยว่เอ๋อ คลื่นแต่ละลูกมีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังมากพอที่จะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับผู้ฝึกฝนระดับไท่เต๋อโต่วหลัวได้

กู่เยว่เอ๋อร์กัดฟันแน่น พยายามต่อสู้ แต่กลับพบว่าพลังเทพภายในร่างกายของเธอเริ่มปั่นป่วน

ในช่วงเวลาวิกฤตนี้

เหนือท้องฟ้า ภาพรายชื่อสีทองที่เคยหยุดนิ่งอยู่ก็พลันสว่างไสวขึ้นมาอีกครั้ง

【ได้อันดับสองในการจัดอันดับสวรรค์ ได้รับรางวัลแล้ว】

เสียงดังกึกก้องนั้นกลบเสียงอึกทึกครึกโครมของสนามรบไปในทันที

ทันทีหลังจากนั้น ลำแสงเก้าสีก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า ไม่สนใจสิ่งกีดขวางใดๆ ของถังซาน และโอบล้อมกู่เยว่เอ๋อไว้โดยตรง

ภายในเสาแห่งแสงนั้น ผลึกที่แผ่รัศมีแห่งความโกลาหลค่อยๆ ตกลงมา

【แก่นกำเนิดเทพมังกร (ไม่สมบูรณ์)】

【บรรจุความรู้ในอดีตของเทพมังกรและพลังศักดิ์สิทธิ์บางส่วน หลังจากการรวมร่างแล้ว สามารถซ่อมแซมบาดแผลและชำระล้างสายเลือดได้อย่างมาก】

นี่คือรางวัลจากสวรรค์!

นอกจากนี้ มันยังเป็นสมบัติล้ำค่าที่สามารถเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ของการรบได้อีกด้วย!

เมื่อแสงเก้าสีแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของกู่เยว่เอ๋อ พลังออร่าที่อ่อนแอของเธอก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์

บาดแผลที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกายของเธอกำลังหายดีอย่างรวดเร็ว เดิมทีเธอควบคุมได้เพียงธาตุต่างๆ แต่ตอนนี้เธอกำลังเข้าใกล้ขอบเขตของกฎแห่งการทำลายล้างอย่างคลุมเครือ

เยี่ยมไปเลย!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ถังซานจึงไม่โกรธแต่กลับพอใจ

ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำในทันที ราวกับความคลั่งไคล้ที่เกิดจากการได้เห็นสมบัติล้ำค่าที่หาที่เปรียบมิได้

“นี่เป็นการแทรกแซงจากพระเจ้าอย่างแท้จริง!”

“เดิมที การจะกำจัดแก่นแท้ของคุณนั้นต้องใช้ความพยายามอย่างมาก แต่บัดนี้วิถีแห่งสวรรค์ได้ชำระล้างแก่นแท้ของคุณให้บริสุทธิ์แล้ว!”

“ตราบใดที่ข้าฆ่าเจ้าได้ พลังแห่งเทพมังกรก็จะตกเป็นของข้า!”

ความโลภได้กลืนกินเหตุผลไปจนหมดสิ้น

ถังซานไม่ปล่อยให้กู่เยว่น่ามีเวลาซึมซับผลตอบแทนเลยแม้แต่น้อย

เขาถือตรีศูลของโพไซดอนไว้ในมือซ้ายและดาบโลหิตของอสูรไว้ในมือขวา ขณะที่ปีกทั้งแปดของโพไซดอนและแหวนของอสูรปรากฏขึ้นพร้อมกันที่ด้านหลังของเขา

เทพเจ้าสององค์อยู่ร่วมกัน!

นี่คือพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาสามารถปลดปล่อยได้ในขณะนี้

“ไปลงนรกซะ!”

ใบหน้าของถังซานบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ร่างของเขากลายร่างเป็นลำแสงพุ่งตรงไปยังกู่เยว่เอ๋อที่อยู่ท่ามกลางเสาแสง

เปลวไฟสีแดงฉานลุกโชนขึ้นบนดาบโลหิตอสูร มันคือพลังโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของเขาที่พร้อมจะสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

“ท่านลอร์ด!”

ดวงตาของตี้เทียนเบิกกว้างด้วยความโกรธจัด เขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง พยายามขัดขวางการโจมตีของกู่เยว่น่า